Onder de Golven Recensie (PC, PS5, PS4, Xbox Series X, Xbox One)

Niets zegt immersief zoals een emotionele gamingservaring die aan je harttrekt. In het verleden hebben we games gezien die creatieve kunstvormen aannamen die of immense vreugde brachten of je aan het huilen maakten. Het vertrek van een dierbare is het gebruikelijke tranentrekkende hoek die een onherstelbare leegte creëert.

In The Last of Us, was de dood van Joels dochter hartverscheurend, ondanks het feit dat we wisten wat er te gebeuren stond. Hetzelfde kan gezegd worden van de emotionele achtbaan game Life is Strange. Deze iconische scènes vormen de personages terwijl ze de nieuwe leven van rouw navigeren. De onlangs uitgebrachte titel van Parallel Studios neemt dezelfde aanpak.

In de Onder de Golven-verhaallijn ben je verloren in een turbulent ocean van verdriet, letterlijk. Spelers nemen de rol van Stan aan, een professionele duiker die door emotionele turbulentie gaat. Om de leegte te vullen, zoekt hij de diepten van de oceaan. Dus, zal Stans onderwaterreis hem eindelijk de vrede geven die hij zo nodig heeft? Laten we zien wat het spel in petto heeft in onze Onder de Golven-review.

Golven van Emoties

“Er zijn drie soorten mensen. De levenden. De doden. En diegenen die op zee zijn.”

Het verhaal van het spel wordt verteld vanuit het perspectief van Stan, een pijnlijke vader die rouwt om de dood van zijn dochter. Duidelijk heeft het ongelukkige einde van zijn dochter hem hard getroffen. Stan kiest nu voor eenzaamheid in plaats van de troost van zijn familie. Onder de Golven pakt wat het betekent om te rouwen. Aangezien je niet met je emoties kunt zitten, kiezen de meeste mensen ervoor om hun gedachten af te leiden met taken. Dit is wat Stan doet door zich om te geven met vertrouwd terrein.

Achter de sluier van emoties is Stan een professionele duiker die de diepten van de Noordzee verkent. Hij werkt voor een van de grootste offshore boorbedrijven, UniTrench. Onder de Golven doet een uitstekende job in het combineren van de enorme uitgestrektheid van de zee met Stans leegte. Je reist met een man terwijl hij verbinding maakt met zijn verdriet en eenzaamheid.

Diep in de Diepte

Het narratief-gedreven avontuursspel laat je de uitgestrektheid van de oceaan verkennen. Je neemt de rol van Stan aan en gidst hem door een reeks dagen. Elke dag begint met Stan die ‘s ochtends wakker wordt, een radiogesprek met zijn werkgever voert en zijn dagelijkse taken ontvangt. Aanvankelijk draaien deze taken voornamelijk om het uitvoeren van onderhoudswerkzaamheden aan het onderwatercomplex van het bedrijf.

Stans emotionele dilemma komt tot leven als hij regelmatig telefoontjes van zijn gestreste vrouw krijgt. Ze wil niets liever dan dat hij naast haar staat. Maar zijn baas, Tim, houdt hem bezig met nieuwe missies en statusrapporten. Je bent verscheurd tussen verder gaan en bij je gevoelens blijven om dingen te verwerken.

Stan verkent de zee met zijn eenmansonderzeeër en zwemt door spleten. De meeste missies hebben je op zoek naar bergingswaardige afval, verzamelobjecten en geologische gegevens. Deze missies balanceren geleide taken met het zelf uitvinden van dingen. De geleide taken staan onder de hoofdmissietab.

Soms moet je lekken van de Raffinaderij repareren of het communicatiesysteem repareren, onder andere dingen. Craften maakt ook deel uit van de gameplay. De eerste uren van gameplay leiden je door wat je moet craften, zoals het verzamelen van plastic stukken om een plastic tafel te maken.

Bovendien geeft het spel een hint over de volgende locatie op de kaart voor je missie. Maar vaak kom je obstakels tegen, zoals een geblokkeerde ingang of een vereiste voor een item om toegang te krijgen. Op dat moment moet je zelf uitvinden wat je moet doen.

Gelukkig is de oplossing altijd een paar borstslagen weg. Dit betekent dat het spel ideaal is voor spelers die de kunst van het vinden van unieke oplossingen waarderen. Verwacht niet dat het spel je de hele weg bij de hand neemt. Bovendien is het centrale concept om alleen te zijn.

Milieubezorgdheden

Je zou verwachten dat het spel een hoek heeft over milieubezorgdheden, gezien de enorme oceanische vervuiling die dergelijke bedrijven veroorzaken. Gelukkig doet het dat. Onder de Golf strijkt dicht langs dit thema. Bijvoorbeeld, Stan legt aan zijn baas uit dat zijn vrouw niet trots was op zijn zee-uitstapjes, waarbij hij haar milieubewustzijn aanhaalt.

Ook beschrijven ontwikkelaars het als een “Liefdesbrief aan de oceaan”, waarin de essentie van behoud wordt benadrukt. Deze toewijding is duidelijk als Quantic Dream en Parallel Studio samenwerken met de Surfrider Foundation, een NGO die zich inzet voor het beschermen van het oceanische ecosysteem, en zelfs de organisatie in de verhaallijn opnemen. Terwijl deze inspanning lovenswaardig is, blijft de uitdrukking van milieubezorgdheden in het spel subtiel.

Toch is het onmiskenbaar dat het spel poogt om aandacht te vestigen op deze kwesties. Bijvoorbeeld, Stan documenteert de verwoestende gevolgen, zoals bewijs van microplastics en habitatverlies, en geeft effectief de boodschap aan de speler. De toon van milieubewustzijn in het spel is reflecterend en houdt op een kunstige manier een delicate balans binnen het verhaal.

Diepe Blauwe Wateren

De techno-futuristische sfeer van de jaren 70 komt tot leven dankzij de ontwerpaesthetiek. Het combineert op meesterlijke wijze minimalisme met stijl, waardoor een diepe indruk wordt achtergelaten.

Bovendien is de weergave van de diepe diepten van de oceaan een aangename verrassing, die alle verwachtingen overtreft. Om eerlijk te zijn, mijn vele uren die ik heb doorgebracht met het verkennen van Subnautica verbleken in vergelijking met de intrinsieke schoonheid van dit spel. Oh, en ik noemde nog niet de betoverende interacties met zeebewoners? Scholen van vissen, majestueuze walvissen en gracieuze schildpadden verlichten de duisternis die Stans rouwende hart omhult. Mijn favoriet onder hen was Joe, een vriendelijke zeeleeuw die Tim terecht een ‘echte beroemdheid’ noemt.

Naarmate je dieper in het spel duikt, begin je vertrouwde concepten te herkennen die als invloeden dienen. Het doet denken aan “Moon”, een film met astronaut Sam Bell op een eenzame ruimtemissie, worstelend met de naderende waanzin die wordt veroorzaakt door isolatie.

Het spel onthult op een meesterlijke manier een vredige zee die vol leven zit en die aan je emoties trekt, waardoor Stans emotionele tumult tijdelijk wordt overtroffen. Echter, de onderbrekingen van telefoontjes met zijn vrouw brengen je snel terug naar de hartverscheurende realiteit die hij onder ogen ziet.

Niet alles glimt echter. Deze slim georkestreerde spanning escaleert periodiek naarmate Stans mentale toestand verslechtert tijdens zijn onderwaterreis. Het weerspiegelt het onopgeloste drama dat hij diep vanbinnen verbergt, soms naar boven komend in de vorm van hallucinaties en spoken uit zijn verleden.

Maar in plaats van deze spookachtige verschijningen, had het spel het thema van vervuiling op een engere en levendigere manier kunnen laten zien, waardoor de vernietiging meer echt zou lijken. De hallucinaties zijn belangrijk, maar ze maken het een beetje moeilijk voor spelers om deze grote thema’s in het spel aan te pakken.

Systeemfouten

Helaas is Onder de Golven niet vrij van technische haperingen. Het scherm scheuren is bijzonder storend bij het navigeren door kamers in Stans onderwaterhabitat. Ook is het verlaten van de onderzeeër niet zo eenvoudig als je zou verwachten. Soms vereist het een spelreset of specifieke missies falen om als voltooid te worden geregistreerd.

Bovendien is er een fout in het spel op de PS5. Systeemmeldingen verschijnen na een bepaalde hoeveelheid gameplay, waarin wordt aangegeven dat het opslaan tijdens het automatisch opslaan van het spel is mislukt. Gelukkig gaat er geen daadwerkelijke vooruitgang verloren, maar het constante verschijnen van deze meldingen kan behoorlijk irritant zijn. De enige manier om dit probleem op te lossen is door het spel te verlaten en opnieuw te laden.

Hoewel deze problemen relatief klein zijn, hopen we dat de ontwikkelaar ze met een post-launch patch kan aanpakken.

Conclusie

Mijn ervaring met Onder de Golven heeft me met gemengde gevoelens achtergelaten, hoewel er aspecten waren die ik ten zeerste waardeerde. Bijvoorbeeld, de betoverende exploratie van de oceaan en de grijpende momenten binnen de bizarre onderwaterfaciliteiten.

Ondanks deze tegenslagen, Onder de Golven verdient erkenning voor zijn vaardige omgang met gevoelige thema’s. Het weeft een emotioneel resonant en thematisch aantrekkelijk verhaal dat je geïnteresseerd en emotioneel geïnvesteerd houdt tot aan de impactvolle conclusie.

Hoewel er occasionele misstappen zijn in het overbrengen van zijn boodschappen, en het spel zijn uitgebreide open wereld kan profiteren van optimalisatiepatches, kun je niet ontkennen de ambitie van Parallel Studios in hun onderneming. Ze namen een hoge duik in onverkende wateren en, met kleine tegenslagen, slaagden erin een significante impact te maken met hun verhaalvertelling.