De Operator Recensie (PC)

Als iemand die van beweging houdt, vind ik bureaufuncties net zo spannend als gras kijken groeien. Het is ideaal een dagelijkse routine van het leegmaken van je bureau en wachten op meer taken de volgende dag. Je dagen zijn meestal van hetzelfde kaliber. Maar niet alle bureaufuncties hebben deze saaie uitkijk. Sommige zijn spannend genoeg om je hart de hele dag te laten pompen.

Stel je voor dat je als bureaumedewerker voor een spin-off van het FBI-kantoor werkt. Je ontvangt telefoontjes van veldagenten om verdachten op te sporen en bewijsmateriaal te verzamelen zonder je bureau te verlaten. Dit, mijn vriend, is het unieke en boeiende concept achter Bureau 81’s laatste detective-titel, De Operator. Terwijl het typisch is voor games met samenzwering of overheids-thema’s om je laarzen op de grond te zetten, speelt de actie zich deze keer virtueel af.

Klinkt het als jouw kopje thee? Blijf bij ons terwijl we alles wat deze titel te bieden heeft uitpakken in onze De Operator-review.

Alles in een dag

De Operator zet je meteen in actie. In de openings-scène ondervraagt een computer-gemanipuleerde stem iemand, vermoedelijk de protagonist. De ondervrager reageert alleen met een knipperend licht, vermoedelijk twee knipperen voor ja en één knipper voor nee, waardoor een beeld van een samenzwering ontstaat dat je meteen laat nadenken over hoe de protagonist in het verhaal past.

De titel blinkt uit in het opbouwen van mysterie en intrige. Aanvankelijk zie je het gezicht van de protagonist niet, maar je krijgt wel een naam: Tanner. Evan Tanner. Als agent voor de Federale Dienst voor Inlichtingen is je belangrijkste instrument een desktop-computer. Inloggen biedt een korte inleiding tot je rol.

Het spel leunt zwaar op verhaal-gedreven gameplay, wat duidelijk wordt uit de dialoog-opties. Herinner je hoe ik zei dat de protagonist niet wordt ingesproken? Nou, je neemt deel aan conversaties via selectieve dialoog-opties. Soms krijg je telefoontjes van collega’s die op het scherm verschijnen, en je antwoord is een van de drie opties die het spel biedt. Dit wijst op een vertakte verhaallijn die varierend gameplay belooft of niet.

Je supervisor, Xavier Skinner, loodst je door een tutorial over de basisbeginselen van de gebruikersinterface en hoe je gegevens kunt extraheren. Je eerste taak is om de leeftijd van je supervisor te vinden, waardoor je toegang krijgt tot de Human Database. Hoewel deze eerste taak eenvoudig lijkt, worden de inzetten al snel hoger. Gelukkig gidst het spel je elke stap van de weg. Als je 911 Operator of Telling Lies hebt gespeeld, zal deze titel je heel vertrouwd voorkomen.

Het grotere plaatje

Elk geval dat op je bureau terechtkomt, wordt onderverdeeld in doelstellingen. Deze doelstellingen verschijnen op de bovenste balk, en zodra je een verbinding maakt, kun je het bewijsmateriaal koppelen aan de doelstelling om door te gaan naar de volgende taak. Het spel straft je niet voor verkeerde antwoorden, maar je krijgt wel een strenge waarschuwing van je supervisor, die ‘altijd kijkt’. Als rookie zul je zeker het een en ander te horen krijgen als je een fout maakt. Aan de andere kant kun je iemand doden, en dat willen we natuurlijk niet.

Je eerste zaak is een moord, beschreven door het spel als een doop vuur. Zaakagent Alexandra Pendell heeft de identiteit van de verdachte nodig. Gelukkig geeft ze je een paar stukken bewijsmateriaal, en het is aan jou om deze doos van Pandora te ontrafelen. Het voelt alsof je de ster bent van een CSI-aflevering, waarbij je achteruit werkt om het grotere plaatje te zien.

In De Operator is meer aan de hand dan je denkt. Agent Pendell geeft je een lijst met namen: sommige doorgestreept, andere omcirkeld en één zwart gemaakt. Aanvankelijk lijkt het een dood spoor, maar later blijkt het cruciaal te zijn.

Je zult ook te maken krijgen met agent Katherine Andrews, een harde agent met een norse houding. De persoonlijkheden van de personages komen tot leven door de dialoog die verweven is met die van de protagonist. Met behulp van geavanceerde software zul je je echt achter een computer voelen. Alle bestanden gaan naar je bureaublad voor gemakkelijke verwijzing wanneer je een verbinding maakt.

Sommige zaken zullen op absurditeit grenzen, waarschijnlijk om de plot te verdikken of een andere kijk te bieden. Zo moet je bijvoorbeeld bepalen of een vrouw die beweert door aliens te zijn ontvoerd, de waarheid spreekt.

De plot verdikt

Het spel wordt interessanter wanneer Hal, een hacker, contact met je opneemt en belooft een samenzwering met uitgebreide wortels in de instantie te onthullen – maar alleen als je samenwerkt. Nu sta je op een kruispunt: verraad je werkgever of gooi je alles onder de mat? De laatste, die de voor de hand liggende route is, opent het spel voor meer puzzels en taken. Hal neemt je computer over en overtuigt je om het meeste van zijn werk te doen. Verondersteld wordt dat hij, als een hacker die een beveiligd federaal agentschapnetwerk kan infiltreren, sommige taken niet kan uitvoeren omdat ze ‘achter een beveiligd systeem zitten’.

Het spel heeft momenten van pure genialiteit waar je je Eureka-moment krijgt na een vermoeiende puzzel. Zodra je ontdekt dat de aanwijzing die je nodig hebt, is gekoppeld aan een ander stuk bewijsmateriaal, is het vanaf daar bergafwaarts.

Behalve dat je een computer-expert bent, zul je ook monsters analyseren met behulp van Chemical Sample Analyzing Software. Vreemd genoeg verwachtte ik dat dit in een laboratorium zou gebeuren; in plaats daarvan moest ik cijfers crunchen om het proces te starten. Maar maak je geen zorgen – als wiskunde niet jouw ding is, houdt het spel je hand door je een gebruikershandleiding te geven.

Het goede

Aangezien het spel zich volledig op een computerscherm afspeelt, ontbreekt het aan traditionele sfeer. Het compenseert dit echter door een immersieve ervaring te creëren met diverse geluiden. Wanneer de dialoog pauzeert, vult achtergrondgeklets de lucht, waardoor je je voelt alsof je in een druk kantoor bent. Soms hoor je telefoons overgaan, muisklikken en zelfs scangebeurtenissen. De muziek loopt naadloos samen met intense momenten, met diepe bas-tonen elke keer dat je iets nieuws ontdekt.

De stemacteur, een uitblinker in het spel, is onberispelijk gedaan. Ondanks dat de acteurs meerdere personages inspreken, hebben ze elk hun eigen intonaties en realistische reacties op de gebeurtenissen in het spel.

Bovendien biedt het spel je fatsoenlijke puzzels die niet hersenbrekend zijn. De titel is bijna vijf uur lang en houdt dingen leuk tot het einde. In één geval help je een bom ontmantelen, net als in Keep Talking and Nobody Explodes.

Het slechte

Het verhaal, hoewel interessant, heeft enkele gaten. Terwijl het idee van een grote samenzwering niet helemaal nieuw is, valt de uitvoering tegen met een gehaaste reeks gebeurtenissen. Ondanks de verschillende keuzes probeert het spel je in een bepaalde richting te sturen met persistente opties om Hal te verraden.

Verder kan het spel aanvankelijk saai aanvoelen. Je krijgt de mogelijkheid om met je muis over verschillende opties te zweven en te klikken en bewijsmateriaal te koppelen. Naarmate de plot zich ontwikkelt, worden de taken echter gevarieerder, maar ze volgen zeker hetzelfde patroon.

De titel probeert ook de monotonie te doorbreken met korte cutscenes die proberen Evan een beetje persoonlijkheid te geven. Maar dit mist het doel. Het is vooral omdat de titel niet raak schiet als een first-person game. Dit is een voorbeeld van één van de mismatchen in het spel. Een ander evenement dat me deed ogen rollen, was toen ik werd gevraagd om iets te identificeren, en het was pijnlijk duidelijk uit de context dat het van mijn personage was. Maar in plaats van gewoon te zeggen dat het van mij was, moest ik door een hoop heen springen, mijn naam uit de database halen en die koppelen aan de doelstelling. Dit is een van die zeldzame momenten waarop het spel over zijn eigen voeten struikelt.

Bovendien, laat me niet beginnen over het einde. Een teleurstellende cliffhanger die je meer vragen laat stellen dan antwoorden geeft. Waarschijnlijk een indicator dat we een vervolg kunnen verwachten of niet.

Oordeel

Ondanks enkele tekortkomingen biedt De Operator een vermakelijke en boeiende ervaring die je letterlijk aan het scherm kleef laat. De reeks gebeurtenissen soms hint naar een mogelijke uitkomst. Maar zelfs toen ik wist wat er aan kwam, slaagde het spel er nog steeds in om me te verrassen.

Al met al levert het spel een strakke, verhaal-gedreven ervaring met onverwachte wendingen die je aan het scherm gekluisterd houden. Elk puzzel is uniek ontworpen om je onderzoeksvaardigheden te testen, waardoor het spel blijft en boeit. Het hintsysteem van het spel is een uitblinker, dat leidt zonder de immersie te doorbreken, zodat je nooit te lang vastzit. Zelfs als het allemaal over bureaufuncties gaat, weet De Operator het leuk en intrigerend te maken, net als het infiltreren van een vijandelijke basis met alleen een geluiddemper.