De Legende van Helden: Trails Through Daybreak Review (PS5, PS4, Switch, & PC)

De Legende van Helden-franchise en zijn Trails-subserie kunnen honderden uren aan content bieden. Maar laat dat je niet weerhouden om te ontdekken wat de franchise zo speciaal maakt. Het is natuurlijk een subcultuur op dit punt. Fans van de serie hebben vier lange verhaallijnen gevolgd. Het is het type epische JRPG waarvan de beloningen niet alleen aan het einde van een spel komen, maar ook over meerdere inzendingen die jaren beslaan.

Toch is er voor nieuwkomers misschien geen betere plek om aan boord te springen dan De Legende van Helden: Trails Through Daybreak. Het is het perfecte instap punt om kennis te maken met de franchise. Ten eerste begint Daybreak een nieuwe verhaallijn, compleet met een nieuwe cast van personages en settings. Ondertussen kunnen veteranen genieten van het begin van een nieuwe sage in de Trails-serie.

Dus, hoe waardevol is het nieuwe spel? Komt de gameplay overeen met het hoge niveau van verleidelijke verhalen en diepgaande wereldopbouwmechanismen die zijn voorgangers hebben ingesteld? Laten we dat uitzoeken in onze De Legende van Helden: Trails Through Daybreak-review.

Oorsprong

De Legende van Helden: Trails Through Daybreak neemt je mee naar de Republiek Calvard. Je hebt waarschijnlijk Calvard eerder genoemd in eerdere games. Nou, nu hebben we eindelijk de kans om de hoeken van Calvards hoofdstad, Edith, te verkennen. Edith is net als onze wereld, waar na-oorlogse reparaties een overweldigende technologische vooruitgang en een bloeiende economie hebben veroorzaakt.

Maar naast de vooruitgang zorgen anti-immigratie en nieuwe regeringshervormingen voor onrust onder de burgers. Te midden van de toenemende chaos worden we geïntroduceerd tot een nieuwe hoofdpersonage, Van Arkride, die werkt bij het Arkride Solutions Office als een Spriggan. Als een Spriggan houdt Van zich bezig met detective werk. Maar meer in het bijzonder, hij neemt rare klussen aan die mensen normaal gesproken niet zouden toevertrouwen aan handhavers.

Het lijkt erop dat het bedrijf het niet zo goed doet als Van wakker wordt gemaakt door een middelbare scholier, Agnes Claudel, om een karwei voor hem uit te voeren. Agnes heeft Vans hulp nodig om een mysterieus artefact genaamd Oct-Genesis te vinden. Dus gaan ze op een ogenschijnlijk eenvoudige queeste. Al snel ontdekt Van dat er zeven Oct-Genesis-artefacten ontbreken en dat het vinden ervan een diepere mysterie ontrafelt.

In het diepe

Onze tijd in De Legende van Helden: Trails Through Daybreak zal worden doorgebracht met het volgen van interessante punten op een kaart met, gelukkig, markers die aangeven welke plaatsen je hebt bezocht en welke nog onbekend zijn. Bovendien kun je snel reizen tussen interessante punten, waardoor je waardevolle tijd bespaart. Langzaam maar zeker onthullen we verhaalpunten die twists en turns onthullen die je niet had verwacht.

Een politieke drama woedt in het hart van Edith, maar er zijn ook morele dilemma’s die onze werkelijke werelds societale klimaat evenaren. Het kan zo eenvoudig zijn als beslissen of je een eerste keer overtreders met een waarschuwing laat gaan. Een kassamedewerker steelt van zijn baas, maar later ontdek je dat hij werd bedreigd om dit te doen. Besluit je om hem aan te geven en de rechtsgang te laten verlopen? Of dek je hem en geef je het geld zelf terug, zodat hij zonder problemen kan vertrekken?

Afhangend van je keuzes, vul je de wet, grijs of chaos-morale meter. En hoewel de hoogste meter het eindresultaat van het verhaal niet beïnvloedt, beïnvloedt het wel welke facties je kunt toevoegen. De factie die je kunt toegang krijgen, speelt een belangrijke rol in je gamingservaring. Het opent unieke gebeurtenissen en dialogen, waardoor het een leuke replayability toevoegt.

Maar later ontdek je een terroristische groepering die de status quo omver wil werpen. Door je aan te sluiten bij de regeringsfactie, kun je de terroristische groepering via de “wet” ontmantelen. Of je kunt je aansluiten bij criminele organisaties en genieten van het ontketenen van “chaos” op allemaal die het durven tegen te werken. Sommige facties voelen over het algemeen sterker om gevaarlijkere vijanden en bazen aan te pakken. Ondertussen kunnen anderen bepaalde beperkende functies hebben, zoals AI-gecontroleerde leden.

Meer dan het oog ziet

De Legende van Helden: Trails Through Daybreak kan beginnen als een “errands”-type spel. Echter, het ontvouwt al snel een ingewikkeld plot dat freakishly realistisch aanvoelt. Veel van de problemen die het verhaal infuseert, zijn vertrouwd, misschien te vertrouwd, het is ongemakkelijk om ernaar te luisteren. Maar dat is de schoonheid die het verhaal weet te schilderen. Soms trekt het aan je hart als het goed voelt. Andere keren prikt het je hersenen tijdens de serieuzere ondertoon.

Van, in het bijzonder, doet een fantastische job om ons te betrekken met een passende dosis arrogantie en menselijkheid. Hij voelt meer realistisch aan dan de te altruïstische protagonist van eerdere games. Ondertussen ontmoet je een charmante cast van personages die partijleden worden, die met je meegaan op je missies. Ze zijn gevarieerd genoeg om intrige te wekken en blijven boeiend gedurende de campagne.

In tegenstelling tot eerdere games, houdt Daybreak je partijgroep klein. Het geeft je genoeg tijd om diep in elke personages persoonlijkheid te duiken, en gooit er zelfs enkele “found family”-thema’s in voor de goede maat. Je zult personages ontmoeten, zowel oud als nieuw. Maar zelfs met vertrouwde NPCs voelt het nog steeds als een verse ervaring, dankzij de speler die het verhaal ontrafelt naast Van.

Aanvankelijk woonde Van in een hoek van Edith, onbewust van de ondergrondse scene tussen opkomende maffia en anti-immigratie-onrust. Nu onthullen we verwrongen motieven en misdaad die de speler en Van beiden voor het eerst meemaken: een aspect dat nieuwkomers comfortabel zullen vinden.

Gameplay

Edith is meer dan indrukwekkend. Het is de kers op de De Legende van Helden: Trails Through Daybreak-campagne. Met elk hoofdstuk breng je een dag in de stad door. Terwijl je verkent, kun je interactie hebben met mensen of nevenmissies aannemen. Het feit dat het een nieuwe setting is die we nog niet eerder hebben gezien, is op zich al spannend. Maar je geniet ook van subtiele verbeteringen aan het verkennen, waaronder geen laadtijden wanneer je gebouwen in- of uitgaat.

Dus je verkenningsreis voelt naadloos aan als je in en uit verschillende locaties in de stad weeft. Het verhaal zal vaak in je locatie worden geknoopt. Soms zal het een stap verder gaan om te verwijzen naar eerdere games. Dit maakt je speeltijd rijker met lore die is opgebouwd over de loop van jaren.

Over het algemeen echter, weerspiegelt de visuele ontwerp Trails‘-DNA. Hetzelfde geldt voor de dungeons, die niet veel zijn veranderd. Wat de visuele weergave betreft, zijn ze spectaculair op de PS5, met een scherpe 60 fps. Echter, de Switch’s 30 fps kan soms dalen, met enkele onindrukwekkende textures.

Aan de andere kant is de muziekuitvoering uitstekend, zoals altijd. Je geniet van opgewekte nummers tijdens hectische baasgevechten en kalme, ontspannende nummers tijdens het verkennen. Tijdens je speeltijd curateert de soundtrack perfect opwindende gitaar- en langzame pianoinstrumentalen die de stilte met gratie vullen.

Gevecht

Maar niets overtreft de spanning van het spelen van De Legende van Helden: Trails Through Daybreak dan zijn gevechtssysteem. Het combineert real-time en turn-based gevechten zo naadloos goed; het voelt als de norm. Je zult naar vijanden rennen, hakken en slaan je een weg door hun schilden.

Zodra ze verdedigingsloos zijn, kun je overschakelen naar turn-based met de druk op een knop. Met enkele vrije beurten tot je beschikking, kun je een reeks aanvallen loslaten die de klus klaren. Wat meer is? Het overschakelen van real-time naar turn-based voelt vrij soepel aan, zelfs hetzelfde vertrek behoudend.

Helaas heeft De Legende van Helden: Trails Through Daybreak‘-realtime-gevechtssysteem alleen je normale aanval, een ladingaanval die vijanden verlamt en de gebruikelijke rol. Met slechts drie bewegingen, kan real-time gevecht nogal eenvoudig aanvoelen om slimme bewegingen te bedenken. Maar het turn-based-gevechtssysteem maakt meer dan genoeg voor het met diepe aanpassingsmogelijkheden.

Turn-based geeft je brede flexibiliteit, waardoor je partijleden stats en vaardigheden kunt optimaliseren met behulp van edelstenen. Elk personage hanteert unieke wapens en uitrusting die kunnen worden verbeterd. Verder kun je knutselen met individuele personages Crafts en Arts-vaardigheden, waarvan de eerste speciale aanvallen loslaat en de laatste je toegang geeft tot magische aanvallen. En omdat verschillende vijanden gevoelig zijn voor verschillende aanvallen, ben je altijd bezig met het aanpassen van je speelstijl.

Bovendien laten turn-based gevechten je nu vrijelijk rondlopen in de arena, waardoor een extra laag van tactisch spel wordt toegevoegd. Dit opent oneindige mogelijkheden om de loop van het gevecht te veranderen, van het positioneren van jezelf achter vijanden tot het groeperen van partijleden om hun vaardigheden te synergiseren en zelfs het plaatsen van je team buiten het zicht van vijanden.

Oordeel

Het combineren van real-time en turn-based gevechten levert een diep en boeiend gevechtssysteem op. Het is een vreemde keuze die je toch toelaat om te experimenteren met verschillende strategieën, overschakelen naar real-time tactieken om een overzicht van het terrein te krijgen en vijanden te verlammen met speciale aanvallen. Vervolgens overschakelen naar turn-based om enkele vrije beurten te krijgen van een gunstige positie. Met het turn-based-systeem met zijn bloeiende reeks vaardigheden, of het nu boosts, speciale aanvallen of meer zijn, kun je gemakkelijker sterker wordende vijanden aan.

Helaas faalt real-time gevecht om de lat te bereiken die is ingesteld door turn-based. Het is de zwakke schakel die De Legende van Helden: Trails Through Daybreak verhindert om nieuwe grond te breken en voelt overhaast, zodat je meer leunt op turn-based.

Over het algemeen echter, slaat De Legende van Helden: Trails Through Daybreak de verhaal- en wereldopbouwbits van gameplay. Het bevat een boeiend verhaal dat intrige wekt, een boeiende, gecontextualiseerde wereld creëert die je niet kunt helpen om terug te keren, als het niet is om je morele gevoelens opnieuw uit te dagen.