SUMMERHOUSE Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Ik had nooit verwacht dat SUMMERHOUSE de blast from the past zou zijn die ik zocht. Toch, daar was ik, een oude schuur beklimmend en een beetje mos aan de vensterbank toevoegend, finessend de fijne details terwijl ik mijn nek draaide om ongebruikte ruimtes te zoeken om te versieren. Aanvankelijk dacht ik dat ik alles kon doen—ervaren alles in het eerste uur en dan klaar zijn met het diorama. In mijn gedachten nam ik aan dat, als er geen echte doelen waren om te voltooien en geen progressie-gebaseerde mijlpalen om te ontgrendelen, ik dan het oude huisje onder de mat kon vegen in twintig, misschien zelfs dertig minuten. Maar, uit het niets, trok het me in zijn creatieve suite en gaf me zo veel meer om mee te werken. Het huisje was alleen het begin, en het mos was slechts een klein deel van een veel, veel grotere wereld.

Het was niet lang na het spelen van de indie world-building sandbox dat ik een nieuwe passie voor gezellige versieringen ontdekte. Het begon klein, met een pittoreske berg als achtergrond, een lo-fi ambiance en een selectie van gebouwen en kleuren. Maar, nadat ik de inhoud had uitgepakt, werd die eenvoudige reis al snel een strijd voor creatieve expressie in een diorama dat veel te veel plekken had om te vullen. Het schalen was één ding, maar met hindsight, ook het kleinste ding. Elders had het spel veel meer te bieden, met een schat aan set pieces en effecten, geluiden en persoonlijke details die beschikbaar waren om te interpreteren en te installeren.

Als SUMMERHOUSE alleen maar over het leggen van de basis voor een huis aan een meer en niets meer was, dan had ik het grootste deel van wat het spel te bieden had in minder dan vijftien minuten opgeruimd. Toch was het niet zo eenvoudig. De lo-fi soundscape en ambiance namen de wereld over, en het liet me snel nadenken over de mogelijkheden. Het ging niet over het plakken van een gebouw op een betonblok; het was over het aanpassen van elke hoek en spleet om een generieke scène te laten voelen meer organisch en intiem verweven met de omgevingsomgeving. En eerlijk gezegd, ik kon me verliezen in dat diorama-vormingsproces voor veel langer dan ik had verwacht.

Terwijl het ontbreken van doelen of campagne-gebaseerde taken een indicatie kan zijn dat er een korte en lichte game is met geen grote replay-waarde, is er, geloof het of niet, een enorm aantal kleine details en aangepaste set pieces om te verkennen. Behalve de gebouwen en kleurenschema’s, hebt u ook toegang tot een overvloed aan verschillende objecten en weerspatronen, evenals een selectie van ingebouwde geheimen om te ontdekken in een breed scala aan biotopen. Er zijn woestijnen om af te stoffen, meren om te polijsten, kloven om uit te hollen, en boswoningen om te bedekken met allerlei soorten bloemige elementen. En in zekere zin is dat alles wat u doet hier: aangepaste kleine pixel-coated diorama’s maken om uw innerlijke werkingen op een kleine schaal te vangen.

SUMMERHOUSE is geen moeilijk spel om te spelen, noch is het een spel dat vooraf geladen is met tientallen tutorials of onnodig ingewikkelde puzzels. Eenvoudig, het vraagt u welk biotoop u wilt kiezen, en geeft u dan een reeks creatieve manieren om uw huis om te vormen tot een idyllische haven. Het slaat u niet op de vingers voor twijfelachtige beslissingen, en het vertelt u niet hoe u uw reis moet doorlopen. Om eerlijk te zijn, het vertelt u zelfs niet of er dingen zijn die u had kunnen doen om het meeste uit uw wereld te halen. Met geen berg om te beklimmen en geen formele grenzen om u in toom te houden, eindigt de reis pas echt als u uw behoeften bevredigt en besluit dat genoeg genoeg is.

Terwijl u zou kunnen argumenteren dat er nog veel is dat SUMMERHOUSE kan verheffen als een lichtgewicht sandbox-spel, is het feit dat het erg bevredigend is om doorheen te werken. Gezien zijn ontspannen aanpak van, nou ja, alles, is het echt niet zo moeilijk voor u om een paar jeukende plekken te krabben zonder dat u een tweede vinger hoeft te heffen. Een gestructureerde carrièremodus had een geweldige toevoeging kunnen zijn voor de primaire modus, geef ik toe, maar eerlijk gezegd, ik ben bereid om credits te geven waar credits toebehoren en te zeggen dat, voor een kleinere onafhankelijke game, het een briljant gevoel heeft voor wat een open-ended sandbox veel plezier maakt.

Al met al is er een eenvoudig project met veel creatieve flair om te ontdekken en te showen hier. Hoewel het ontbreekt aan traditionele progressie-tropen en vertrouwde sandbox-uitdagingen, maakt het spel zelf een ideale metgezel voor het helpen ontspannen na de middagdip. Zou het beter kunnen zijn? Het is moeilijk te zeggen, want het is een kwestie die open staat voor interpretatie. Toch, als u van ontspannende sandbox-games houdt die een blinde oog slaan voor inspannende gameplay-elementen en het favoriseren van de kunst van creatieve expressie, dan is het waarschijnlijk dat u het leuk zult vinden om de i’s en de t’s hier te krabbelen.

Verdict

SUMMERHOUSE kan geen uitdagende ervaring bieden voor de gewone thrill-seeking strategie-enthusiast, maar het brengt een charmant en welkom sandbox dat absoluut barst van uitstekende set pieces en creatieve ideeën. Daarom zeg ik dat het een beetje een no-brainer is. Echt, als u het type persoon bent die een kick krijgt van het finetunen van de fijne details en het personaliseren van kleine diorama’s met allerlei soorten gezellige versieringen, dan bent u meer dan waarschijnlijk van plan om een paar uur te besteden in SUMMERHOUSE.

Als u vaag bekend bent met world-building games zoals COZYRAMA, Townscraper of Tiny Glade, dan zult u waarschijnlijk een stevige plek vinden om uw voeten te planten en gelijkaardige ideeën te delen in SUMMERHOUSE. U vindt misschien geen uitdaging om onder uw riem te stoppen, maar u bent waarschijnlijk in staat om genoeg bouwstenen en korte-termijnoplossingen te vinden om uw creatieve ambities te beteugelen voor een paar uur, geef of neem. Dat, voor mij, maakt de toegangsprijs redelijk lijken.