Spear Recensie (Xbox Series X/S & PC)

“De meest gebroken game… een absolute ramp,” en meest intentioneel door de Italiaanse indie-ontwikkelaar Andrea Cavuoto en uitgever Polyhedric Studio. Spear ziet er goed uit, met zijn schattige en levendige esthetiek. In het spel controleer je een stemloze NPC, met een zelfgemaakte speer op zijn rug. Hiermee vecht je tegen glitches, los je puzzels op, en platform je door een reeks uitdagende niveaus.

Maar is het een must-play? Het idee achter het betreden van een gebroken game als de standaard NPC om de bugs en problemen te verhelpen, intrigeert me zeker. Corrupte code in het spel heeft de protagonist gewist en heeft exploderende bugs en ‘fatale fout’-glitches gegenereerd. Dit laat de standaard NPC met de taak om de rommel op te ruimen met niets anders dan een zelfgemaakte speer. Andrea Cavuoto geeft ons verhaal, puzzels en actie-platforming. Maar slaagt hij erin de uitvoering tot een goed einde te brengen? Laten we dat uitzoeken in onze Spear-review hieronder.

Bug Troubles

Programma’s zijn waarschijnlijk het enige dat je nog steeds kan falen, zelfs als ze af zijn. Je lanceert ze naar een groep bètatesters, en ze geven feedback vol met negatieve ervaringen. Het hoeft niet eens te gaan over of het spel goed of slecht is. Maar het feit dat het vol zit met bugs en praktisch onspeelbaar is, is genoeg om het hele project in de prullenbak te gooien.

Dit is de dilemma waarin de programmeur van Spear zich bevindt. Niet de echte ontwikkelaar, Andrea Cavuoto, maar de fictieve die een schattig klein puzzelplatformspel heeft ontwikkeld. Maar net als ze op het punt staan om het spel te lanceren, springt er een fatale fout op die de protagonist volledig van de server wist.

Gefrustreerd stormt de ontwikkelaar naar buiten om iets te eten, en laat de NPC’s achter met de angst om hun bestaan voor altijd te verliezen. Dus komen ze met een plan. Een back-upplan, waarin een NPC genaamd Standaard, wiens rol nooit was om in de schijnwerpers te dansen, degene is die de bugs en problemen moet verhelpen die het spel tegenhouden om lang genoeg te bestaan om op gamingplatforms te lanceren.

Het is een leuk verhaal, hoewel niet te diep of ingrijpend om je speelervaring significant te beïnvloeden. Het is meer een zijstuk van je ervaring, waarin het hier en daar een beetje humor en lichtvoetige thema’s injecteert. Maar dat is genoeg om een paar lachsalvo’s uit je te krijgen. De leuke perspectieven van de NPC’s over het ontwikkelingsproces en de gamewereld zijn zeker verfrissend, zelfs als ze subtiel en in korte uitbarstingen worden onthuld.

Depressed NPCs

Ik zou niet zeggen dat de NPC die je controleert, of degenen die je ontmoet, enige bijzondere of unieke persoonlijkheden hebben. Ze worden afgebeeld als “depressief” bij de mogelijkheid dat hun programma wordt gewist en hun bestaan ten einde komt. Om hen te helpen, moet de Standaard NPC specifieke objecten voor hen verplaatsen door het Spear-universum.

En dus voegt de ontwikkelaar een verzamelbaar gameplay-element toe, waarin spelers het spel moeten doorzoeken naar bepaalde items. Terwijl sommige optioneel zijn en als extra inhoud voor meerdere speelbeurten kunnen dienen, zijn andere verplicht om door te gaan naar toekomstige niveaus. Dit laat je geen keuze dan om elk hoekje en gaatje te doorzoeken op zoek naar de verborgen items.

Het kan leuk zijn om verborgen items op te sporen, aangezien niveaus meerdere paden kunnen hebben. Bovendien zijn ze relatief semi-open gebieden, waardoor je de vrijheid hebt om rond te dwalen. Toch blijft de structuur een 2D sidescrolling platformer, met Standaard die links, rechts, omhoog en omlaag beweegt. Het is het waard om te noteren dat sommige verborgen items moeilijk te vinden kunnen zijn, en sommige daarvan hebben te maken met het niveau-ontwerp.

Misschien is het intentioneel, maar sommige milieudetails kunnen het bijzonder moeilijk maken om sommige weggestopte objecten te vinden. En omdat je vaak terugkeert, kun je gemakkelijk verstrikt raken in andere zijmissies en -quests, waardoor je zelfs vergeet wat je aan het zoeken was. Bovendien helpt het niet om terug te keren naar de NPC, omdat ze geen verzamelbare quests herhalen voor je.

Spear Master

Maar dat is allemaal gemakkelijk rechtgetrokken door de leuke en gevarieerde gameplay-ontwerp. Je begint met Standaard die rent en springt, met vloeiende en responsieve bewegingen. Kort daarna wordt de Spear geïntroduceerd, die eruitziet als een bezem die aan een muispijl is vastgetaped. Dit zal je belangrijkste wapen zijn, dat wordt gebruikt om de glitches en bugs in het gebroken spel te bestrijden.

Aanvankelijk zijn de Spear-mechanismen eenvoudig genoeg. Het werpen ervan snijdt door vijanden heen met gemak. Maar geleidelijk aan ontgrendel je nieuwe mechanismen, allemaal in een gestaag tempo. Het is niet te moeilijk om de mechanismen te leren, met een tutorial die eenvoudig genoeg is voor nieuwkomers om te begrijpen. En door nieuwe mechanismen toe te voegen, geniet je vaak van een verfrissende reis door de niveaus.

Spoedig zul je in staat zijn om de Spear te werpen en terug te halen in je handen met je geest. Je zult het kunnen werpen naar schakelaars om hefbomen of liften te activeren, en de vele puzzels oplossen die het spel te bieden heeft. Nog steeds kan de Spear worden gegooid en gebruikt als een platform, waardoor je hogere plaatsen kunt bereiken. En nog verder, kun je het gebruiken om te glijden, praktisch door de lucht cruises.

Al deze voelen soepel en responsief aan, met strakke controles. Ze laten je nauwkeurige doelen en genieten van precies platformen over kloven en bewegende platforms. En nog steeds zijn de controles niet altijd perfect, met een paar scenario’s waarin je een sprong mist en naar je dood valt.

Frantic Energy

Hoewel de scenario’s waarin het spel niet soepel of responsief is, weinig en ver uit elkaar liggen, kunnen ze frustrerend zijn, gezien hoe snel en dringend Spear is ontworpen om te zijn. Standaard beweegt vrij snel van platform naar platform. En als je bedenkt dat je vijanden bevecht en gevaren ontwijkt, kan het een beetje lastig worden om door alle niveaus heen te komen.

Ik zou zeggen dat Spear leuk is, maar zeker uitdagend. Dus, elke casual gamer die op zoek is naar een langzaam en doordacht platformspel, kan een beetje worstelen om zich aan te passen aan het tempo. Je zult vaak snel moeten reageren op gebeurtenissen. Tegelijkertijd moet je ook nadenken over de puzzels die je tegenkomt. Dit kan iedereen zonder snelle reflexen uitputten, aangezien de moeilijkheidsstappen een andere toegevoegde uitdaging zijn om rekening mee te houden.

Plotseling kan de moeilijkheid in Spear je van je spel afhalen. Je kunt een makkelijke run hebben door een niveau, alleen om vast te zitten in het volgende, op zoek naar een verborgen item, of onvermogend om je speerworpen nauwkeurig te timen. Dit resulteert in een behoorlijke hoeveelheid trial-and-error, wat soms verslavend kan zijn om te proberen en de fase te verslaan. Maar zeker niet voor de ongeduldige speler die niet bereid is om te experimenteren.

Toch blijft Spear verbluffend, met zijn stille maar krachtige kunststijl. Het gebruikt kleuren en details op een minimalistische manier, maar slaagt er nog steeds in om indruk te maken. Je zult zeker door de niveaus worden meegesleept, genietend van de ambient muziek die op de achtergrond speelt. Je zult genieten van de aandacht voor detail van de omgevingen die je doorkruist, met gevarieerde thema’s voor nieuwe niveaus. Over het algemeen ziet Spear er gepolijst uit, loopt soepel en, ondanks de “corrupte code”-narratief, rolt het met een schone afsluiting de gordijnen dicht.

Verdict

Uiteindelijk komt Standaard door, en redt de NPC’s van Spear van het wissen. Ondanks dat hij niet de oorspronkelijke held was, stapt hij in zijn nieuwe rol, aarzelend, en vult hij de schoenen van de initiële protagonist behoorlijk goed. Deze meta-narratieve verhaal omvat de Spear-ervaring met een strik, herinnerend ons eraan dat helden gemaakt worden. Het voegt lichte tinten van humor en opluchting toe, waardoor je zelfs door relatief uitdagende puzzels en obstakels heen, nog steeds een lichtvoetige ervaring hebt.

Toch blijft Spear onvolmaakt. Het verhaal is kort en alleen bedoeld voor een spel dat eindigt in ongeveer twee uur. Je kunt zeker meer uren speeltijd uit het spel halen door optionele missies en -quests na te jagen. Er zijn veel geheimen, die je belonen met kostuumveranderingen en zelfs nieuwe filters voor het spel zelf. Het is Spear‘s reddingsboei dat het puzzel-platformen echt leuk is, misschien zelfs verslavend. Je ontdekt constant nieuwe mechanismen, waardoor je veel gebruikscases voor je zelfgemaakte speer hebt.

Of het nu gaat om gevechten, traversal of puzzeloplossing, je speer is de winnende ster van de show. Zelfs als het eruitziet als een bezem met een cursorpijl, speelt het nog steeds soepel en responsief. En wanneer er technische problemen zijn met de nauwkeurigheid of timing van je worpen, komen ze minimaal voor en nemen ze nauwelijks af van de algehele belonende en snelle actie-puzzelplatformervaring. Als dit het resultaat is van één persoon zijn prachtige en gepolijste werk, kan ik niet wachten om te zien wat de ontwikkelaar het volgende maakt.