Skull & Bones Recensie (PlayStation 5, Xbox Series X/S en PC)

Skull & Bones is eindelijk aan het zeilen op de PlayStation 5, Xbox Series X/S en PC na bijna een decennium van ontwikkeling. Het ‘quadruple A’-spel is nu beschikbaar in open bèta. Dus het is tijd om mijn mouwen op te stropen en het door zijn paces te halen.

Oorspronkelijk bedoeld als een uitbreiding voor Black Flag, Skulls and Bones heeft nu zijn definitieve vorm gekregen. Maar wat op het eerste gezicht een glanzende schatkist leek, bleek niets meer dan een donkere afgrond te zijn. Laten we met de deur in huis vallen: dit MMORPG laat je echt werken. Je zult urenlang grinden, wat aanvoelt als rondjes rennen. Het concept van het spel was top, maar de studio heeft een complete U-bocht gemaakt en de geliefde elementen uit Black Flag vervangen door een nieuwe aanpak. Maak je geen zorgen, er zijn enkele reddende kwaliteiten, maar als je een Assassin’s Creed-uitbreiding verwacht en het kortste eind krijgt, is dat echt een downer.

Maar genoeg met het slaan om de bomen heen. Is het spel de $70-prijskaartje waard? Laten we de zeilen hijsen en duiken in onze Skull & Bones review.

Ahoy Mate!

Als Sea of Thieves je piraatjeuk niet helemaal heeft geskrabd, is Skull & Bones niet waarschijnlijk om dat te doen. Ubisofts kijk op de hoge zeeën belooft veel. Met zijn enorme omvang was het bijna onvermijdelijk dat het spel zou afwijken naar het MMORPG-genre. Je leeft je piraatfantasie van het stijgen in rang door buit te verzamelen en andere schepen in de Indische Oceaan aan te vallen.

Maar, in klassieke Ubisoft-stijl, vaar je uit zodra je je waardigheid hebt bewezen voor een NPC-bemanning. Deze niet zo ingenieuze techniek is een passieve manier om je de spelmechanica te leren. De proloog geeft je een gevoel van chaos, met tientallen Britse schepen die convergeren. Je taak is om elk van hen in het niets te laten ontploffen. De truc is om de zwakke gebieden te raken, anders schiet je kanonnen en doe je geen schade. Maar de vloot overweldigt je schip al snel en je bent terug bij af. Maar een redding later keert het tij in jouw voordeel.

Ideaal gesproken, Skull and Bones vult de piraatton ondiep. De NPC-dialoog klinkt als iets dat uit een highschooltoneelstuk is gerukt, met voorspelbare regels zoals: ‘Er is geen plaats voor schaamte in piraterij.’ Ik bedoel, vertel me iets wat ik nog niet weet. De cutscenes voegen echter meer diepte toe aan het verhaal. Hoewel het niet nodig is, wordt het zeker gewaardeerd.

Feeling Sea Sick

Skull and Bones verandert geleidelijk in gameplay dat doen denken aan The Division. Je begint met het maken van je karakter en duikt dan in een kleine omgeving, waar je taken voltooit totdat je klaar bent om de trainingwielen te laten vallen en je bij de grote jongens in de hoofdwereld te voegen. Als je verwachtte om meteen in actie te komen, haat ik het om je bubbel te laten klappen. Het spel gooit een heleboel elementen op je af, van het hakken van acaciabomen tot het grijpen van zinkende buit – het is基本 het leven van de underdog. Dat is wat het kost om in rang te stijgen en de volgende kingpin in Skulls and Bones te worden. Maar helaas, dit viel kort van mijn verwachtingen.

Gezien zijn afkomst met Assassin’s Creed, zou je denken dat Skull and Bones zijn piraatactie van Black Flag op zijn mouw zou dragen. Je zou je voorstellen dat je over de hoge zeeën zeilt, buit plundert en vijandelijke schepen naar Davy Jones’ locker stuurt. Maar nee, in plaats daarvan vind je jezelf acaciabomen hakken en gehoorzaam de orders van je kapitein volgen. De eerste paar minuten van het spel zijn draaglijk, vooral als je geen actievolle takedowns verwacht. Als je van genieten in eenvoudige, éénminuuttaken houdt, kun je hier enige voldoening vinden.

X Marks the Spot

Misschien is er nog niet alle hoop verloren in Ubisofts laatste MMORPG. De absolute genialiteit van het spel ligt in de ontmoetingen met andere spelers tijdens willekeurige gebeurtenissen. Bovendien voelt het samenwerken met anderen en het uitvoeren van een mini-overname aan als het teamwork in Sea of Thieves. Zeker, je bent niet aan het bemannen van een schip met een bemanning, maar je navigeert over de zeeën met een paar vrienden. Het vormen van een team is cruciaal voor het aanpakken van de uitdagende doelen die forse beloningen opleveren. Gelukkig ondersteunt het spel volledig coöperatief spel.

Een teleurstellend aspect is echter het onevenwicht tussen spelers. Zonder samen te werken, ben je eigenlijk alleen aan het grinden, concurrerend om buit met anderen. Maar Ubisoft probeert dingen in evenwicht te brengen. Je kunt om hulp roepen van andere spelers, vooral wanneer je een aanval op een basis lanceert. Een extra paar handen kan het verschil maken in het houden van dingen onder controle. Iroon genoeg kun je alleen om hulp roepen tijdens een buitgebeurtenis; deze optie is niet beschikbaar op de kaart voor andere missies. Ik zeg ironisch, omdat het een uitstekende gelegenheid zou zijn om te gebruiken tijdens coöperatief spel.

De matchmaking is een beetje uit, maar aangezien het spel in open bèta is, kunnen we terugkomen voor een volledige review.

Hoist the Jolly Roger

Over de open zeeën in Skull and Bones zeilen is een opwindende ervaring. Zeker, je bent niet aan het besturen van het schip en het spelen met de controle, maar het heeft een gevoel van vrijheid in Black Flag. Bovendien kun je je schip aanpassen om bij je stijl te passen, bewapend met verschillende wapens. Echter, voordat je dit doet, moet je je vaartuig creëren – je eigen Black Pear, als je dat wilt.

Het creëren van dingen vereist middelen – meer specifiek, blauwdrukken. Je zult meer moeten verkennen om ze te vinden. Als alternatief, als je je zeeziek voelt, kun je de blauwdrukken en materialen kopen van verkopers. Elk item heeft een specifieke hoeveelheid materialen. Het creëren-menu geeft je een ruw idee van hoeveel je moet verzamelen door het item te markeren. Nu is het nadeel van creëren een repetitief en vermoeiend proces. Het spel neemt het bouwen van dingen van scratch tot de letter. Ideaal, niet alle items worden op één plek gemaakt, d.w.z. je maakt consumables van de kok, schepen bij de scheepsbouwer, geraffineerde materialen bij de raffinaderij, meubels, gereedschap bij de timmerman en wapens bij de smid. Dus stel je voor dat je een schip creëert met de juiste meubels en wapens; neem een wilde gok hoeveel reizen je zult maken, niet te vergeten de hoeveelheid verkennen die je nodig hebt om alle items te verzamelen.

In wezen ziet dit eruit als uitgedunde gameplay. Eindeloze uren van grinden zetten je uit de core gameplay, die bestaat uit het laten ontploffen van schepen in het niets. Maar hé, we moeten allemaal ergens beginnen. Rome is niet in één dag gebouwd, en volgens Ubisoft zou je schip dat ook niet moeten zijn.

Shiver Me, Timbers

Om dit review af te ronden, laat me zeggen dat de combat een genot is. Het is niet helemaal daar, maar het zal voor nu doen. Het is ongelooflijk bevredigend om kanonskogels en explosieven naar vijandelijke schepen te gooien. Bovendien heeft de vuursnelheid een realistisch gevoel. Het beste deel is het opsmukken van je schip met verschillende wapens. Als je de voorkeur geeft aan lange-afstands- of close-up-schade, kies dan de wegkapitein. Echter, niet alle schepen die je tegenkomt, zijn de moeite waard. Je moet je opties wegen over wie je aanvalt om langer in het spel te overleven. Tegen een zwaar bepantserd schip vechten is zinloos, net als een vlieg die probeert te mengen met een spinnenweb.

Hoe dan ook, Skulls and Bones bouwt voort op de basisprincipes die zijn vastgesteld door Black Flag, en voegt zijn eigen unieke twist toe. Maar het navigeren van het schip is een ander niveau van bedrog. Het draaien van het vaartuig is een karwei, omdat de besturingen actiever en responsiever hadden kunnen zijn.

Bovendien bepaalt de uithoudingsvermogen op de boot de hoeveelheid kracht die je bemanning heeft. Laag uithoudingsvermogen betekent dat je bemanning honger heeft. Je moet nu de kapiteinshoed afleggen en een kokshoed opzetten. Om dit te doen, moet je vangen, koken en je voedselbronnen beheren om je bemanning weer op het juiste spoor te krijgen. Het is een geniale techniek, als je het mij vraagt. Een andere manier om de gameplay te variëren, maar het werkt als halfgebakken.

Verdict

De langverwachte aankomst van Skull and Bones brengt zowel verwachting als teleurstelling. Bovenal blijft het een spel waarin je je wilde piraatdromen uitvoert. Het omvat ook een ton aan quests, die je solo of in multiplayermodus kunt doen. Bovendien is het innemen van het landschap, met reflecterend water terwijl je over de zee zeilt, verfrissend. Verder geeft het spel je controle over het aanpassen van je schip. Je beslist waar je je wapens en eventuele artefacten plaatst. De pegged cat is mijn persoonlijke favoriet tot nu toe.

Niettemin, Skulls and Bones bewijst ook dat het niet de volgende Black Flag is. Het snijdt zijn eigen niche, maar mist de markt op zijn combat en de voetgangers. Het is een piraatsspel, dus het hakken van hout zou het laatste moeten zijn dat je moet doen om de volgende kingpin te worden.