Ride 6 Review (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Je wilt weten hoe vaak ik heb nagedacht over het kopen van een zoete, sportieve motor? Meer keren dan ik kan tellen, en nog steeds heb ik niet de moed gehad om een motorrijbewijs te halen.

“Je ziet er goed uit op een fiets,” weet ik, maar ik zou liever swaggen: Ride 6 de afgelopen tijd. Dit is de fijne lijn die ik heb gekozen tussen hyperrealisme en zorgeloze plezier. Wanneer ik gewoon een snelle impuls met vrienden (of AI) wil, en geen gevolgen heb voor het total loss rijden van mijn fiets… en mezelf?

Voordat ik weer gaan twijfelen, wat is de Ride -serie eigenlijk over? En is het beter dan alle voorgaande iteraties? Laten we dat uitzoeken in onze Ride 6 -review hieronder.

Maak je mark

Laten we beginnen met de grootste functie, en dat is Carrière-modus. Net als bij andere sportspellen, krijg je de kans om je weg omhoog te werken. Vanaf rookie, zal je deelnemen aan relatief snelle races. Elke overwinning levert je in-game-valuta op, waarmee je je fiets kunt upgraden.

Ride 6 heeft zichzelf echt overtroffen met zijn fietsselectie. Een verbijsterende 340+ opties die je kunt ontgrendelen en upgraden. Ik denk dat fietsenthousiasten hier het meeste plezier zullen hebben. Maar ook iedereen die geïnteresseerd is in het bekijken van verschillende merken en fabrikanten.

21 fabrikanten leveren meer dan woorden met fietsmodellen die net zo authentiek zijn als echte. Ze hebben intrigerende details en prachtig ontwerp, waardoor je ze wilt berijden.

Als je overweldigd wordt door de keuzes, kun je de disciplines gebruiken als gids. Zeven categorieën in totaal, waaronder sportfietsen, scooters, motards, endurance-sportfietsen en meer. Denk aan deze als klassen die verschillende statistieken en mogelijkheden bieden. Sommige zijn zwaarder, andere sneller.

De banen zullen de fietsen bepalen die je kiest, vooral met de nieuw toegevoegde off-road-banen. Je wilt misschien dirtbikes voor modderige banen, die meer grip op de weg bieden. Of je wilt experimenteren en je eigen speelstijl creëren. Hoe dan ook, de 45 echte en fictieve banen bieden meer dan genoeg boeiende variatie om dingen in beweging te houden.

Je kunt ook je fietser kiezen, hoewel de personalisatie-opties voor hun gezichten niet zo uitgebreid zijn als je misschien verwacht. Je kunt geen personage maken dat op je lijkt, bijvoorbeeld, op de manier waarop RPG’s dat aanbieden.

Zodra ze hun helmen opzetten, twijfel ik of personage-anpassing te veel zal uitmaken. Wellicht de uitrusting en liveries, vooral wanneer je races wint en zeldzamere opties ontgrendelt.

Carrière-gedreven

Het spreken over winnen van races, is een moeilijke klim naar de top. Gelukkig heb je twee moeilijkheidsniveaus: arcade en pro. Absolute beginners zullen arcade willen kiezen, gewoon om de basis van gewichtsverdeling, remmen enz. te leren. Met de hulpmiddelen ingeschakeld, is het een stuk gemakkelijker om je fiets te besturen.

Misschien te gemakkelijk voor veteranen, die dan pro willen kiezen. Het is jammer dat Ride 6‘s arcade-modus geen opties biedt voor het aanpassen van hulpmiddelen. Dus het voelt alsof het een “een of het andere” deal is, zonder iets ertussenin.

Carrière-modus heeft ook een Bridgestone Riding School, waar je tutorials ontgrendelt. En het is goed dat deze mini-modus is opgenomen, omdat Ride 6 best technisch kan worden. Zonder je fiets en de baan te begrijpen, kun je gemakkelijk gefrustreerd raken wanneer je constant verliest.

Het overschakelen naar Pro, vooral, kan een eigen moeilijkheidscurve hebben. Terwijl je instellingen aanpast en anticiperen wanneer je moet remmen en accelereren, kan het best gemakkelijk zijn om uit de competitie te worden geslagen. Crashes zijn best normaal, net als tegenstanders die tegen je fiets botsen.

Hoewel het laatste meer een tekortkoming is van de AI, die te dicht bij je blijft en uiteindelijk tegen je fiets botst. Maar ze bieden nog steeds een waardige uitdaging en kunnen de ruimte voor vrienden of online-spelers vullen wanneer je op zoek bent naar snelle solo-runs.

Alleen rijden

Op de solo-runs, kun je springen in snelle races. Of je kunt proberen om Tijdstrials te doen. Het is een geweldige adrenaline-stoot wanneer je niets anders te doen hebt. Maar het kan saai worden na een tijdje, waardoor je terugkeert naar carrière-modus.

Nou, tien experts in hun respectievelijke disciplines dagen je uit om hun rang te bereiken en hen te verslaan. Dat is het carrière-pad dat je volgt, winnen van één race op een tijd, in een bepaalde discipline, ontgrendelen van meer uitdagingen, winnen van meer races, upgraden van je fiets en statistieken, en uiteindelijk de experts uitdagen.

Het is een best indrukwekkende lijst Ride 6 heeft hier, van experts die je zult beklimmen om te verslaan. Sommige namen zul je herkennen – Casey Stoner, Troy Bayliss, Guy Martin, enz. Anderen misschien niet. Ik vermoed dat fietsenthousiasten het meeste zullen waarderen om deze kerels te verslaan. Ik stel me voor dat het gevoel wanneer je eindelijk je favoriete racer verslaat en zijn helm voor jezelf erfde, moet geweldig zijn.

En daarin kan de motivatie liggen om door te gaan met carrière-modus. Omdat anders de races grotendeels hetzelfde blijven. Het is nog steeds dezelfde races op dezelfde banen, met nieuwe fietsen die zijn ontgrendeld. Gegeven, sommige banen zijn veel indrukwekkender dan andere (Australië’s Red Bull Ring, Turkije’s Kapadokya Rally, enz.), en kunnen je aandacht langer vasthouden. Misschien hun scherpe bochten, misschien hun prachtige details.

Afgeleid

Een dag/nacht-cyclus en dynamisch weer helpt om de banen en races interessant te houden. Vooral wanneer Ride 6 er echt uitziet, wanneer regen de grond raakt en deze nat maakt. Wanneer de zon de luchten verlicht. En het maakt je gewoon meer willen.

Meer kansen om stunts uit te voeren; springen om door lage voorwerpen te breken. Zelfs de off-road-banen, terwijl ze kansen voor chaos bieden, voelen nog steeds stijf aan. Je personage blijft nog steeds stevig op het zadel zitten, zelfs wanneer je door oneffen terrein racet.

Het is het enige dat Ride 6 mist. Dat gevoel van opwinding en onderdompeling dat de kleinste details aan een spel kunnen toevoegen. Zelfs in carrière-modus, die wordt gepresenteerd als een festival. “Ride Fest,” heet het, net als Forza Horizon‘, waar je kamp opzet op een exotische locatie, en toeschouwt of deelneemt aan evenementen en races over dagen.

Je hebt DJ-booths en vieringen wanneer je races wint. En muziek die door de kampen klinkt. Maar je kiest je races uit een menu. En er zijn niet zo veel spannende dingen om te doen of te bezoeken in het festival zelf.

Forza Horizon heeft zichzelf echt overtroffen met de nadruk op autocultuur en de hoeveelheid dingen die je kon doen in zijn open, evoluerende, gedeelde wereld. Maar in Ride 6‘s geval voelt het leeg, en alleen maar een decor voor races die uiteindelijk hetzelfde zijn als de tijdstrails of de snelle ronden in de solo-runs.

Maar misschien is dit wensdenken van Ride 6 om anders te zijn dan het is. Als het Forza‘s open-wereld-quests en side-quests zou adopteren. Zou het dan nog steeds hetzelfde voelen?

Vriend of twee

Het is nog steeds in de vroege stadia, maar de multiplayer-kant van Ride 6 is een andere modus die je waarschijnlijk het meeste tijd zal besteden. Niets is beter dan vrienden uitdagen tot een snelle race, of ze nu lokaal op split-screen komen of ver weg zijn. Ride 6 heeft je gedekt met verschillende modi, waaronder privé- en openbare lobbies, reguliere uitdagingen en concurrerende leaderboards.

Plus, het is de plek om je coole helmen en fietsen te showen. Wanneer je tijd hebt besteed aan het personaliseren van je liveries en pakken, is het alleen maar logisch om ze te showen. Tenzij je tevreden bent met het zien van je fiets in de garage, deze ronddraaien en inzoomen op zijn specifieke kenmerken.

Uitspraak

Wanneer je de beste motorrace-spellen overweegt, zal Ride 6 niet ver weg zijn. Het komt van Milestone, een gigant in het ontwikkelen van arcade- en simulatie-racespellen, waaronder MotoGP en Monster Energy Supercross. Als zesde iteratie, brengt dit zorgen over echte innovatie met zich mee. En nou, er is echt niet veel anders dan Ride 5, of enige van de voorgaande iteraties. En dat is niet zo verrassend, met jaarlijkse franchises deze dagen.

Op zijn minst Ride 6 biedt zijn grootste roster ooit. Het voegt nieuwe fietsen en banen toe die fietsenthousiasten zeker blij zullen maken. En het zorgt ervoor dat het onberispelijke detail op de ontwerpen en authenticiteit tot echte tegenhangers behoudt. Racen zelf voelt nog steeds geweldig, fijn afgesteld om nog soepeler te zijn dan voorheen. En de toevoeging van Arcade betekent dat nieuwkomers de kans krijgen om te wennen aan het verraderlijk technische hanteren.

Ik weet niet zeker hoe lang Ride 6 zijn carrière-modus boeiend kan houden, of zijn multiplayer-inhoud bevredigend. Er is gewoon niet veel verschil tussen de races over de modi heen, met het gevaar dat het repetitief wordt. Dit is een perfect spel voor snelle ronden van plezier, maar langer dan een paar minuten of uren en de herhaling zal beginnen om zijn tol te eisen.