Ontspannende Boerderij: Merge Tales Recensie (PC)

“het is eigenlijk Solitaire met hints van Candy Crush,” waren de eerste woorden die ik sprak toen ik Ontspannende Boerderij: Merge Tales opende om de zaadjes te proeven. “Het is eigenlijk hetzelfde als kaarten stapelen en suikerrietvlekken laten ontploffen — maar met minder folieomhulsels en veel meer landbouwproducten, zoals tarwe en kaas, eieren en pluimvee, om synergies mee te creëren.” Maar het was, tot op zekere hoogte, Solitaire. Dat was niet erg; als het al iets was, was het een verfrissende verandering — een welkome afwisseling van de gebruikelijke boerdersimulatie. Gegeven, de grond was niet zo diep, en de meststof die het gebruikte om zijn fundamenten te bestrooien was niet zo effectief of zo aantrekkelijk als de gebruikelijke samenstelling van landbouwpraktijken. Maar het had iets: een haak — een andere hoek die nog nooit het licht had gezien. En dat, voor mij, was voldoende aanmoediging om de kaarten te schudden.

Terwijl Ontspannende Boerderij: Merge Tales geen klassiek spannend, laat staan overtuigend concept bevat, doet het zijn titel eer aan met een eenvoudige maar enigszins gracieuze formule die de landbouwkunst doet voelen zowel binnen bereik als gemakkelijk te begrijpen. Met andere woorden, je hebt geen rijke kennis nodig om te weten hoe je boter moet karnen of een paar eieren moet breken; in feite heb je alleen de basisprincipes nodig — hoe kaarten stapelen om een product te genereren, enzovoort. En dat is eigenlijk alles wat Ontspannende Boerderij uitmaakt: een korte reis door een stapelbare boerderij die jij zelf kunt bouwen door krachtige en authentieke synergies.

Wil je meer horen over LeeT Games’ laatste kaartgebaseerde boerenexploit? Blijf dan nog even bij ons terwijl we verder gaan met de konijnenhol, of, om precies te zijn, de trog.

Stapelen voor Verandering

Ik zal bij mijn woord blijven en zeggen dat, voor zover overtuigende boerderspellen gaan, Merge Tales nog een paar druppels short is van een hele emmer, zogezegd. Maak je geen zorgen, het heeft het potentieel om uit te groeien tot iets speciaals, maar voor wat het is, en voor wat het momenteel te bieden heeft in zijn onafhankelijke deck, kun je moeite hebben om voldoende reden te vinden om lang genoeg te blijven om de vruchten van je arbeid te oogsten.

Het spel zelf is relatief eenvoudig. Simpelweg, je hebt een deck met kaarten — ingrediënten, dieren en algemene boerderijattributen, om er een paar te noemen — en een lay-out die herinnerd aan een Solitaire-bord. Het idee is dat jij, de boer met een neus voor het vieren van de landbouwkunst, kaarten kunt combineren om geschikte stapels te creëren — collecties die kunnen worden gebruikt om verzoeken in te willigen of extra geld te verdienen om te investeren in betere ingrediënten, zaadjes en stallen en dergelijke. Hoe meer je stapt, en hoe meer je verdient, des te beter de decks die je kunt ontgrendelen, waardoor je passief inkomen toeneemt en je de kans krijgt om je boerderij te bouwen en uit te breiden met een breed scala aan producten.

Terwijl de core gameplay-loop niet massief moeilijk is, bevat het getimede intervallen, meestal in de vorm van verzoeken. Om geld te verdienen in deze gevallen, moet je snel omschakelen en specifieke stapels voltooien binnen een toegewezen tijd. Het is niet deprimerend moeilijk, geef ik toe, maar het kan een beetje een probleem zijn om te navigeren, vooral tijdens de eerste fasen van de reis. Afgezien daarvan, wat je ziet is wat je krijgt: een charmant stap-’em-op dat niet veel inspanning vereist om te voltooien. Nou ja, zo’n beetje.

Het Aas van Harten

Ik zal mijn handen opsteken en zeggen dat de initiële fase van het ontwikkelen van een boerderij en het experimenteren met verschillende kaarten verrassend leuk is. Dat gezegd hebbende, is het een noviteit die snel verbleekt naarmate je meer gaat merken dat het ontbreekt aan entertainmentwaarde in het proces. Om credits waar credits due zijn te geven, zijn de kaarten en de combinaties in het algemeen goed ontworpen en authentiek — tot het punt waarop het spel net zozeer een educatief hulpmiddel is als een volwaardig kaartspel. Maar dat is zo ver als het gaat, en het doet bijna pijn om te zeggen, maar het wordt een beetje saai en saai na slechts een handvol ronden. De boerderij zelf evolueert, maar de interesse in zijn ontwikkeling neemt helaas snel af.

Helaas is er niet veel te zien buiten de verschillende stapels kaarten die het scherm vullen — wat jammer is, omdat het leuk zou zijn om een paar meer details en landbouwflair te zien om de algehele compositie te verbreden. Het is een klein ding, maar hey — het speelt tenminste goed.

Mechanisch gezien is er niet veel om je hoofd over te breken. Bovendien is er niet veel van een strategisch element, wat betekent dat, als je relatief nieuw bent in kaartspellen, je waarschijnlijk niet veel moeite zult hebben om het bord te begrijpen. Met andere woorden, als het een uitdaging is die je wilt, kun je voor een verrassing komen te staan over hoe weinig van een bittere leercurve Ontspannende Boerderij aan tafel brengt.

Uitspraak

Ontspannende Boerderij: Merge Tales is heel erg een eenmalige aangelegenheid. Als de meeste kaartspellen die worstelen om uit hun eerste deck te komen, legt het al zijn hart en ziel in het uitnodigen van de speler om de eerste batch te onthullen, maar faalt het vervolgens om momentum te behouden totdat de tweede set het licht ziet. Zo is het hier. Voor het eerste uur of zo is het een leuke ervaring, en het biedt voldoende informatie en mogelijkheden om je terug te laten komen voor een volgende seizoen. Maar daarna, zodra je je eerste deck hebt gespeeld en de mest die is, respectvol, de verzoeken, worden dingen een beetje saai en saai.

Laat het gezegd zijn dat, voor de relatief kleine vraagprijs van vijf dollar, je zou moeten, mits je een grote interesse hebt in de landbouwsector, in staat zijn om een redelijk grote game hier te vinden. Het mag dan niet genoeg bieden om je een nieuw leven te geven, noch je ertoe aanzetten om je favoriete boerdersimulatie te verlaten, maar het zal je een goede kans geven om de andere kant van de landbouw te zien. Of tenminste, het zal voor een uur of twee, terwijl je wacht op de volgende oogstmaan.