Palworld 1.0 Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Er zijn niet veel succesvolle, prominente monster-vangspellen die elke nieuwe prompt tot een oneerlijke vergelijking met Pokemon. “Oneerlijk” omdat gamemerken ideeën van elkaar hebben overgenomen vanaf het allereerste begin en daarop hebben voortgebouwd om ons iets nieuws en verfrissends te bieden. Het is de hoop die ik had toen ik Palworld speelde, dat het vertrouwd genoeg is om mijn liefde voor het verzamelen van schattige wezens weer aan te wakkeren, maar ook iets nieuws biedt dat de collectathon-marathons naar het volgende niveau tilt. Het is hoe ik Pocketpair‘s nieuwste avontuur in het monster-vanggebied het beste kan beschrijven, behalve dat ze in plaats van alleen te blijven hangen bij het vangen en temmen van schattige wezens, meerdere lagen van extra gameplay toevoegen die de ervaring helemaal waard zijn om te critiseren.

Hier is, hopelijk, een nieuw langlopende franchise die gebruik maakt van wat al werkt. Monster-vangen is een wereldwijd fenomeen dat zo loyale fans heeft verzameld die nu al in hun dertig en veertig zijn. Fans die al decennialang loyaal zijn gebleven, onvermoeibaar in hun passie voor het jagen op de zeldzaamste van de Pokemon-kaarten. Het is een systeem dat werkt, en ik ben bang dat ik moet zeggen dat ik het echt vervelend vind dat Nintendo iets zo speciaals voor zichzelf wil houden, vooral nu ze het hoogtepunt van innovatie in Pokemon-gameplay hebben bereikt. Ik zeg dat het tijd is voor andere ontwikkelaars om hun geluk te beproeven bij het evolueren van Pokemon, nog steeds voldoend aan de juridische vereisten en alles.

Die juridische drama terzijde, ik ben zo ontzettend blij dat de Early Access-run heeft opgeleverd. Voor een moment dacht ik dat Pocketpair op zijn handen zat, te kleine aanpassingen doorvoerde om een blijvende indruk te maken. Maar het afgeronde product is zeker een genoegen om te zien en doorheen te spelen. Hier zijn mijn gedachten tot nu toe, waarin ik Palworld beoordeel zoals het is.

Geen Saai Moment

Ik hou absoluut van tijd doorbrengen in Palworld. Iets over de gameplay-loop smelt mijn hart met kinderlijke vreugde, hoewel met de vreemde tegenstelling dat Pocketpair inderdaad vasthield aan het letterlijke “jagen” op Pokemon. Met je geweren en boog in de hand, zal je rechtstreeks neerslaan prachtige Pals die in het wild rondlopen. Het klinkt ongelooflijk wreed om een schaap op het hoofd te slaan totdat het zijn greep op zijn wol loslaat. Het vangen van Pals en het oogsten van bronnen van hen is gewelddadig, logisch gezien, maar best leuk, in de praktijk. En ik ben geen sadist, ik beloof het.

Het is gewoon de implementatie van de cartoon-achtige graphics en animaties die het zo ontzettend charmant maken. Ik denk dat er geen manier is om wilde wezens te temmen. Je zult fysiek gewelddadig moeten zijn om ze te temmen. Maar Palworld zorgt ervoor dat zelfs terwijl je je volgende vangst slaat, het eruitziet alsof het onschuldig is, soms zelfs komisch plezierig.

Je gevangen Pals worden een permanente toevoeging aan je collectie. Maar behalve dat je de zeldzaamste en sterkste collectie van Pals hebt, helpen ze je ook om bronnen te verzamelen, nieuw gereedschap te maken en bases van operaties te bouwen. Het is het grote verschil dat Palworld introduceert in de monster-vang-ervaring. Ik weet dat recente Pokemon-spellen hun horizon hebben verbreed om gym-training en gevechten met beurten in te voeren. En dat is ook veranderd in Palworld, waar je Pals naast je vechten.

Je ziet, smekend in Palworld‘s juridische zaak (hoest, hoest), Pocketpair heeft echt iets nieuws en verfrissends gecreëerd. Nintendo houdt zijn greep op monster-vangen en temmen vast, en ik hoop dat de positieve ontvangst Palworld heeft ontvangen voor zichzelf spreekt in het behoeften van meer spellen die veranderen en innoveren, maar ik ga verder.

Uit de Pan

Allen die op de Palworld-bandwagon sprongen tijdens de Early Access-periode weten al deze functies als waar. Naar buiten gaan in een open wereld op zoek naar Pals, ze vangen en terugbrengen naar je basis om voor je te werken, om maar te zwijgen. Ofwel, je kunt ze eten als je buik niet kan stoppen met rommelen, geen keuze daarvoor voor vegetariërs, helaas. Het is allemaal whimsy, zelfs als je Pals rekruteert om naast je te vechten.

Maar hey, de recente lancering van de volledige versie van Palworld 1.0 voegt en verandert veel meer toe dan je zou vermoeden. Om te beginnen, nieuwe inhoud. Dat omvat meer dan 70 nieuwe Pals, nieuwe gebieden om te verkennen, waaronder eilanden en ruïnes. Je hebt procedurally gegenereerde dungeons die je kunt doorstaan voor de kans om waardevolle buit te krijgen. Nieuwe bazen en gereedschap om ze te verslaan. Oh, en zeker meer upgrades die perfect samengaan met een hoger niveau-limiet.

Misschien is een van de grootste veranderingen het complete verhaal. Dit was nauwelijks aanwezig in de Early Access-versie, terwijl je nu een coherent verhaal met een begin en einde kunt doorlopen. Nu, of dat verhaal alle marks voor een boeiend verhaal haalt, blijft twijfelachtig. Wat ik zeg? Het is nauwelijks iets om over te schrijven. Dat is de botte waarheid, zelfs met de nieuwe dialoog en nieuwe NPCs die je tegenkomt.

De lijnen zijn echt oppervlakkig met nauwelijks enige sterke charisma, ondanks dat de personages echt spannende auras en ontwerp hebben. Het helpt niet dat er geen spraakactie is, alleen geluidseffecten, die overigens wel helpen bij het onderdompelen. Krashende golven, wind die door de lucht ruist, en zelfs het gekletter van de pickaxe tegen hout en steen verankert je in de natuurlijke biomen van deze wereld.

Op het Bord

Ik twijfel of iemand geïnteresseerd zal zijn in Palworld om zijn verhaal. De vangst hier is exploratie, monster-taming, en basis-bouwen, die crafting met zich meebrengt. Die gameplay-loop is zeker goed gepolijst en uitgevoerd. Het voelt leuk om naar buiten te gaan in uitgebreide gebieden, wetend dat je snel nieuwe Pals tegen zult komen om te slaan.

Je zult bijna altijd iets spannends vinden tijdens het verkennen, zelfs als het een bron is om terug te brengen met je, of een rivaliserende Pal-kweker die je uitdaagt tot een gevecht. Je kunt een nieuwe biome ontdekken, wat best indrukwekkend is, hoe gevarieerd ze zijn, van de sneeuwgebieden tot de vulkanische gebieden. Maar al deze zijn tekstboekitems die je zou verwachten in een open-wereldspel. Het is het enige dat ik misschien anders zou willen, waar de open wereld meer verrassende quests en mysteries had verstopt in onverwachte plaatsen.

Ik denk dat hetzelfde probleem zich uitstrekt tot de gebieden zelf. Ze zien er goed uit, met weelderige groene vegetatie en schitterend water. Het is nog steeds cartoon-achtig en gaat voor de whimsy-vibe van spellen zoals Breath of the Wild. Dus, wees voorbereid op je verwachtingen. Nog steeds, ik vind de wereld er prachtig uitzien voor de esthetiek die het spel nastreeft, vooral in vergelijking met de Early Access-versie.

Je kunt zien dat de graphics meer gepolijst zijn, met soepelere overgangen en animaties. Sommige van de prestatieproblemen uit de Early Access-versie blijven bestaan. Je kunt tegen stuttering en texture pop-ins aanlopen. Niets dat je ervaring tot stilstand brengt, en kan gemakkelijk worden genegeerd ten gunste van een echt onderdompelende gameplay-loop.

Overleven Tegen Elke Prijs

Anders is je doel in Palworld om te overleven in zijn bedrieglijk harde wereld. Gauw zul je door je uithoudingsvermogen heen zijn. Je gezondheid zal laag zijn, wat je niet wilt laten gebeuren als je sterke Pals tegenkomt. Sterkere aanvallen zullen ook handig zijn tegen sterkere Pals en bazen, en dat is waar de focus op bron-verzameling en crafting komt.

Het is een minder saaie aangelegenheid dan de Early Access-versie, hoewel het momentum kan vertragen op hogere niveaus. Ik hou ervan dat er altijd een pad naar voren is, en dat ondanks de vele gameplay-elementen, ze allemaal verbonden zijn. Dat is te danken aan de diverse Pals, sommige sterker, anderen bloeien in specifieke rollen. Nog anderen vereisen speciale aandacht, waardoor je op je tenen blijft staan bij het beheren van je groeiende Pal-gemeenschap.

Dus, zelfs als je naar buiten gaat om te verkennen, zwerven je niet doelloos rond, elke Pal vangend die je tegenkomt. Je hebt misschien een specifieke Pal-soort nodig, die sterker is en sterke aanvallen en een volle gezondheidsrekening vereist om te verzwakken en te temmen. Ondertussen voegt Palworld een extra laag toe, die het vangen van een specifiek aantal Pal-soorten koppelt aan je niveau. En dat je een bepaald niveau moet bereiken om toegang te krijgen tot bepaalde upgrades.

Nog een knoop is het nodig hebben van Palsferen om Pals te vangen, die gemaakt moeten worden van hout en steen, bronnen die specifieke recepten vereisen, die ontgrendeld moeten worden, en voordat je het te verwarrend vindt, zal ik je twee dingen laten zien.

Uitspraak

Een, Pals maken het een stuk gemakkelijker voor je, of het nu gaat om het automatiseren van bron-verzameling, het bouwen van voorradenketens zo complex als transportbanden, of vechten naast je. Sommige van deze wezens zijn explosief, anderen kunnen vlammenwerpers dragen, wat me bij het tweede punt brengt. Geniet ervan, wil je? Ik ben zo blij dat Palworld zichzelf heeft overtroffen door uit de Early Access te komen. Het had gemakkelijk anders kunnen zijn.

Toch, de grote variëteit aan gameplay-opties die je kunt gebruiken, plus hoe naadloos ze zijn verbonden om je ervaring een structuur te geven, is zo indrukwekkend. Ik hoop dat Pocketpair niet stopt met het evolueren van de lancering, het oplossen van die enkele prestatieproblemen, terwijl ze verse updates toevoegen, omdat Palworld inderdaad de moeite waard is. Een “Overweldigend Positief” -beoordeling op Steam zou het net zo goed beamen.