Normal Golf Game Recensie (PC)

Herinner je die scène uit Happy Gilmore waarin de bal gewoonweg wonderbaarlijk over uitgestrekte kanalen, borden en bouwbuizen ricochette, nog voordat hij een hole‑in‑one maakte? Wel, Normal Golf Game is een beetje zo. Of, tenminste, dat is wat ik denk dat het is. Eerlijk gezegd, tussen het slaan van een bal tegen een mysterieus gong en het verliezen van honderdduizend voor een toegangsprijs, ben ik een beetje onzeker over wat het is. Is het een golfspel? Zeker. Is het een spel dat op hetzelfde hek staat als PGA Tour? Nee. Is het waarschijnlijk om je te inspireren een negen‑iron te kopen om de baan te slaan? Ook niet. Echter, het zou je misschien wel een voorliefde voor het groen laten ontwikkelen. Lucas’ versie van het groen, aan de andere kant, kan naar de hel gaan.

Er was een tijd dat ik een perfecte put kon maken in een spel als PGA Tour. Maar, Normal Golf Game is geen plek die je de vrijheid geeft om op bestaande gewoonten te leunen of je vaardigheden te verfijnen. Integendeel, het is een hel waar je geen andere keus hebt dan de taal van de putter te leren, een algoritme te accepteren dat geen zin heeft, en poëtisch te worden met een club‑eigenaar die, om een reden die nooit echt aan je is uitgelegd, niet van plan is je ooit het groen te laten verlaten. Lucas wil dat je golf speelt. Of tenminste, een beetje rond de gebruikelijke negen holes te spelen en dan, nou ja, andere zaken aan het uiteinde van de baan af te handelen. Het is allemaal een beetje vreemd, maar dat is min of meer wat het beoogt.

Als we het over vreemd hebben, Normal Golf Game vertelt een kort maar merkwaardig boeiend verhaal. Zonder je de details te verklappen, vertelt het je dat je bent, of je het nu leuk vindt of niet, een gevangene op een golfbaan. Je hebt geen recht om die baan te verlaten, en het enige geld in je achterzak is nodig om te spelen. Daardoor bevind je je in een lastige situatie: de $100k op je bankrekening is weg, en de enige manier om je brood te verdienen is, nou ja, golf spelen. Speel golf, en natuurlijk, gooi af en toe een vliegend fruit. Maar, meer hierover later.

Natuurlijk, als je denkt dat je een bekwame golfer bent, dan moet je Normal Golf Game met een korreltje zout nemen, want het is niet, eigenlijk normaal. Dankzij de wereld van de natuurkunde is wat je hier eigenlijk hebt een onnodig ingewikkeld systeem dat vereist—nee, eist dat je meer bewegende onderdelen jongleert dan de gemiddelde caddie. In plaats van je een eenvoudige reeks swingmechanica, een krachtbalk en een curve‑indicator te bieden, kiest Normal Golf Game ervoor je wat meer gewicht op de schouders te leggen. Het slaan van de bal zou een gemakkelijke taak moeten zijn, vooral voor een “pro” golfer. Maar hier is het een pijnlijke ervaring die, vaker dan niet, resulteert in een modderige club, een opgeklopt groen, en een bal aan de andere kant van de Backrooms. Het is absoluut geen wandeling in het park.

Op papier Normal Golf Game klinkt eenvoudig. Maar de waarheid is dat niets irritanter complex kan zijn. Zelfs als je de basisvaardigheden van een PGA Tour‑speler, weinig je kan voorbereiden op de emotionele onrust die gepaard gaat met Normal Golf Game. Zie, elke put vereist dat je een boel zaken overweegt—je club, je houding, de hoek, de kracht en snelheid, en de kleinste details waar je normaal niet twee keer over nadenkt. Daartoe wordt het grootste deel van je controller een club. Een trigger kan een ding activeren, maar de joysticks zullen waarschijnlijk de spreekwoordelijke sleutel in het wiel gooien waardoor je swing onbeschrijfelijk zwakker wordt dan de gemiddelde kartonnen uitsnede van een wedge.

Lastig te besturen controles terzijde, er is een bevredigend spel hier, geloof het of niet. Naarmate je geleidelijk de besturing onder de knie krijgt en een talent ontwikkelt voor de meerlagige vakken, wordt de negen‑hole baan een beetje een eitje. Maar, de negen holes zijn slechts een fractie van wat Normal Golf Game te bieden heeft. Zie, er is wat meer aan het spel dan achteloos ballen rond het groen te slaan en af en toe een toevalstreffer te maken. Bijvoorbeeld, je kunt—en dit is nog niet eens het rarest deel van de hele ellende—watermeloenen snijden voor zakgeld. Je kunt ook deelnemen aan verschillende uitdagingen over de baan. Een voorbeeld hiervan zijn de gongs, de schijnbaar irrelevante borden, en het gekke fruit. Waarachtig voor de geest van een excentrisch spel, Normal Golf Game is niet iemand die de lijn volgt; het wil dat je creatief bent met je tijd op het groen, en het wil dat je op meer dan één manier geld verdient.

Tegen alle verwachtingen in, Normal Golf Game is een behoorlijk goed spel. Frustrerend, ja, maar ook heel leuk om even op te schakelen en drie uur lang van te genieten, desondanks. Het is leuk, niet omdat het een hoop extra content in een anderszins rigide golfsessie pompt, maar omdat het veel komische momenten biedt waar je brutaal van kunt genieten. Als je bijvoorbeeld niet je haar uittrekt over een gemiste slag, dan lach je om de jiggle‑fysica, de willekeurige uitdagingen en Lucas’ bizarre ideologieën. Nogmaals, het is allemaal een beetje vergezocht, maar het is ook (en het doet me pijn dit te zeggen) een verrassend goed afgerond golfspel.

De conclusie is dit: als je geniet van spellen die je zenuwen op de proef stellen en af en toe een vleugje humor of onlogisch vermaak bieden, dan zul je waarschijnlijk plezier beleven aan het sinken van een paar putts in Normal Golf Game. Neem het echter met een korreltje zout. Als je het gevoel van de volgende Tiger Woods wilt hebben, blijf dan bij PGA Tour.

Beoordeling

Normal Golf Game’s mix van verwrongen humor, op fysica gebaseerde gameplay en onlogische verhaallijn zorgt gezamenlijk voor een verrassend boeiende, zij het onnodig frustrerende ervaring die je zowel zult liefhebben als haten om de juiste redenen. In combinatie met enkele intuïtieve, maar bizar complexe mechanica, vreemd creatieve uitdagingen en een overkoepelend verhaal van tegenspoed, levert het een ideale tijdverdrijf‑ervaring in de badkamer op. Het is misschien niet PGA Tour, maar misschien hoeft het dat ook niet te zijn.