Metroid Prime 4: Beyond Review (Switch & Switch 2)

Vanaf de dagen van 2D sidescrolling tot de niet-lineaire exploratie die het Metroidvania-genre definieert, is de Metroid-serie een lange weg gegaan. Verschillende decennia van klassieke spellen waar we vandaag nog naar terugkeren, vanwege hun atmosferische, sci-fi-avonturen, memorabele Space Pirates en wrede Metroid-creaturen. 

Zelfs toen Metroid Prime 4: Beyond acht jaar in ontwikkeling was en bijna twee decennia na Metroid Prime 3: Corruption, wekt haar aankomst nog steeds zaadjes van opwinding, zij het voornamelijk onder langdurige fans. 

Dus, zouden nieuwkomers het een kans moeten geven? Zouden langdurige fans de nieuwe entry nog steeds in hoog aanzien moeten houden op basis van de gloriedagen van hun voorgangers? Laten we dat uitzoeken in onze Metroid Prime 4: Beyond review.

Hit the Ground Running

Je zou meteen kippenvel over je armen moeten voelen als je door de vroege scènes van Metroid Prime 4: Beyond speelt. Die vroege gevechtsscène, hoewel een beetje wreed, leert je de kneepjes van het besturingssysteem, zodat nieuwkomers snel wennen. Het ontvouwt zich ook via elektrificerende snelheden als Samus Aran zichzelf in het midden van het beschermen van een oud artefact tegen de primaire antagonist en nemesis bounty hunter Sylux bevindt. 

Een complicatie ziet je en een paar andere Federatie-soldaten geteleporteerd naar de verloren beschaving van de uitgestorven Lamorn-ras. Op de alienplaneet, Viewros, is waar je exploratie, puzzel-oplossing en gevecht van Metroid games plaatsvindt. Bijna alle gameplayfuncties en -elementen waar je aan gewend bent, keren terug in de vierde sequel van Metroid Prime, tot mijn genoegen – als het niet kapot is…

Het pulserende begin van Metroid Prime 4: Beyond’s verhaal verliest echter vaart in de middelste tot late stadia. Zelfs als het alles doet om relevant te blijven. Je ontmoet bijpersonages als je nieuwe gebieden ontdekt, die zich bij je aansluiten op je missie om Viewros en zijn verloren geschiedenis en beschaving te herstellen. Meestal zijn het de Federatie-soldaten die samen met je zijn geteleporteerd, maar heel weinig laten echt een blijvende indruk en impressie op je achter. Als ze al iets betekenen, voelt hun belangrijkheid meer afgestemd op het leiden van je als je je weg kwijt bent. 

Hulpvaardige Gids

Het hangt er echt van af of je de zware in plaats van de zachte duw naar waar je naartoe moet, fijn vindt. Of dat je liever zelf uitvindt. Bij het eerste geval zullen de onderbrekingen van de metgezellen om je te vertellen waar je naartoe moet, geen grote last zijn. Voor mij verstoorden ze vaak mijn vastberadenheid om mijn eigen weg te vinden, zelfs als het even duurt. Maar zie, dat is de essentie die we zijn gaan liefhebben van Metroid Prime. Die Metroidvania-kijk op niet-lineaire exploratie, waar je bepaalde gebieden niet kunt bereiken totdat je meer hebt geëxploreerd en de benodigde sleutels en power-ups hebt ontdekt om ze te ontgrendelen. 

Maar dat is niet alles wat de metgezellen goed voor zijn of anderszins. Ze helpen het verhaal te verlichten met hun unieke persoonlijkheden en lichte achtergronden. Bovendien kunnen ze context geven aan de geschiedenis en exploratie van Viewros. “Anderszins”, omdat hun gepraat niet altijd creatief of slim is. Het kan op je patience werken, met herhaling en irritante eenregels, zozeer dat je jezelf verlangt naar tijd doorgebracht alleen, zoals Metroid Prime vaak heeft toegestaan. Die isolatie van Samus Aran die de griezelige en atmosferische niveaus van nieuwsgierige sci-fi-structuren omhuld in diepe mysterie. Gelukkig heb je genoeg momenten zoals deze als je alleen en langzaam de intrigerende details van Viewros aan het ontdekken bent met een fijne kam.

Sci-fi Catacomben

De niveaus zijn subliem volgens Metroid Prime normen, tenminste binnen de smalle gangen dieper in de Great Mines, Ice Belt, Fury Green en verder. Gevarieerd genoeg van kleurrijke jungles tot bevroren woestijnen. Maar ook prachtig, doorspekt met rijke en dynamische verlichting en atmosfeer. Het wekt diepe nieuwsgierigheid in je op om je scanner uit te halen en elk klein ding zorgvuldig te analyseren. Elk apparaat, elk wezen, elke ruïne en elk intrigerend ontworpen omgevingsdetail kan een aanwijzing of oplossing voor je volgende puzzel of een gevoel van waar je naartoe moet, bevatten. Het is goed gepaced, waardoor je genoeg tijd hebt om je omgeving te scannen zonder dat het een sleur wordt. En de muziek is goed doordacht, met perfecte balansen van ambient geluiden, prachtige koren en elektrische tracks. 

Die bevredigende momenten van succesvolle puzzel-oplossing zijn aanwezig, hoewel niet consistent. Ze houden je aan het verlangen om door te gaan met exploreren. Bovendien Metroid Prime 4: Beyond introduceert psychische elementaire krachten die zich mengen met je tools en vaardigheden, waardoor ze lichte variaties in hun visuele effecten krijgen. Hoewel veel van de vaardigheden nog steeds hetzelfde zijn als altijd, voelt de powersuit, morphbal, raketten en scanvisier vertrouwd. Ondanks hun onveranderde functies, voelen ze soepeler en sneller. Samus Arans beweging is vloeiend en het lock-on schieten is nog steeds een genoegen. Maar de psychische energietwist voegt een moderne touch toe, waarbij het werpen van krachtige paarse stralen naar objecten om puzzels en vijanden op te lossen, leuk en bevredigend is. 

Power Up

De meeste Metroid games beginnen met Samus Aran die van haar wapens en vaardigheden is ontdaan. Metroid Prime 4: Beyond gebruikt dezelfde basis en geeft je de taak om langzaam haar kracht op te bouwen. Door exploratie ontdek je nieuwe wapens, vaardigheden en power-ups die je naar de hoogte van Samus Aran brengen die nodig is om Sylux te verslaan. Dit activeert het Metroidvania-aspect, waar sommige gebieden mogelijk ontoegankelijk zijn totdat je bepaalde vaardigheden en power-ups hebt verkregen. Het blijft leuk om collectibles te zoeken over Viewros. Helaas, de nieuwsgierigheid en betrokkenheid in de niveaus dragen niet altijd over naar het nieuw geïntroduceerde open-wereld, woestijnachtige hub-gebied. 

Om redenen die mij ontgaan, heeft Nintendo eenvoudigweg besloten dat open-wereldexploratie een hoofdonderdeel moet worden in elke game, ongeacht het genre. Zelfs als het geen zin heeft om een open wereld toe te voegen, wordt het er gewoon in gestopt voor de sake ervan. De open wereld in Metroid Prime 4: Beyond is teleurstellend op zo veel niveaus. Het is in wezen een grotendeels verlaten woestijn die dient als de stof die de hoofdgebieden die je moet exploreren, verbindt. Aangezien je vaak heen en weer gaat tussen gebieden, zal je veel tijd besteden aan het doorkruisen van deze woestijn. Het zou beter zijn geweest als er iets van waarde was om te doen tijdens je reizen. Maar de woestijn is grotendeels leeg en ziet er niet eens goed uit. 

Sol Valley

Het meest dat je zult doen tijdens het doorkruisen van de woestijnopen wereld genaamd Sol Valley, is rammen tegen groene kristallen aan boord van je TRON-achtige fiets. De fiets voelt niet goed aan om te besturen, dus nee, het is niet de moeite waard om tijd aan te besteden. Ondertussen dienen de groene kristallen een doel van het verdienen van upgrades. Ze zijn het belangrijkste dat je doet in deze relatief uitgebreide Sol Valley-woestijnopen wereld met zandduinen die verder reiken dan het oog kan zien, wat veel zegt over hoe deze plek snel op je ziel zal gaan werken. Er zijn kleine dingen zoals de Zelda-achtige heiligdommen, met puzzels en upgrades. Maar uiteindelijk minder belangrijk voor het verhaal en de gameplay. Laten we het zo zeggen: als Sol Valley uit Metroid Prime 4: Beyond werd gerukt, zou je er geen slapeloze nachten van krijgen. 

Sommige baasgevechten zijn een probleem. Andere zul je bewonderen vanwege hun onberispelijke ontwerp. Je scanner maakt dingen een stuk gemakkelijker, waardoor je zwakke plekken kunt identificeren. Maar zelfs dan heb je meesterschap over de besturing en mechanismen nodig om het gevecht goed te doorstaan, met een paar eerlijke en “lerende” doodgaan hier en daar.

Uitspraak

Veel van de verhaal- en gameplay-elementen in Metroid Prime 4: Beyond werken in zijn voordeel. Maar je kunt de duivelse beslissing die is genomen om Sol Valley toe te voegen, niet negeren. Heck, als een open-wereldsectie zo noodzakelijk was voor de serie, dan had het tenminste leuk moeten zijn om te doen. Kan het tenminste levendig aanvoelen en er goed uitzien? Metgezellen zijn ook een opvallende aanraking en toevoeging aan het verhaal, maar heel weinig zijn memorabel. Als ze al iets betekenen, zijn ze meer irritant dan ze daadwerkelijk dienstbaar zijn aan het verhaal en je reis.

Dat laat ons met het kernaspect waar we van houden in Metroid Prime: de zorgvuldige exploratie, die gelukkig, is uitgevoerd met vreugde en perfectie. Metroid Prime 4: Beyond is zeer respectvol en trouw aan zijn voorgangers in de niveau-ontwerpen, waardoor we hetzelfde plagerige, gespannen en mysterieuze puzzel-avontuur krijgen. De niveaus zien er prachtig uit in hun levensechte visuals en ingewikkelde ontwerpen, en smeken om meer te worden gescand. Ze moedigen aan om dieper en verder te graven om de geschiedenis van Viewros en je plaats daarin te begrijpen.

Langdurige fans zullen Metroid Prime 4: Beyond daarom zeer aangenaam vinden, ondanks zijn fouten. Nieuwkomers worden mogelijk niet te veel gehinderd door de fouten. Ik denk dat dit betekent dat deze entry is geslaagd in zijn lang verwachte lancering. Het heeft niet helemaal de bullseye geraakt op alle fronten. Maar het is erin geslaagd om veel van de aspecten van gameplay die het meest belangrijk waren, terug naar huis te brengen. Zeker niet het verhaal dat te hard probeert om interessant te zijn. Maar zeker de atmosferische exploratie in isolatie, proberend om elke laatste aanwijzing en geheim te ontdekken die je terug naar huis zal leiden.