Een van de dingen die Men of War 2 onderscheidt van de meeste RTS-games, is waarschijnlijk hetzelfde aspect dat bepaalt of het de perfecte game voor jou is. Aan de ene kant kun je veel plezier beleven aan de pogingen van Best Way om iets nieuws te brengen dat we nog niet gewend zijn. Aan de andere kant kunnen hun pogingen een bittere smaak in je mond achterlaten, waardoor je je tot meer bekende franchises zoals Company of Heroes wendt. In elk geval, voordat je een overhaaste beslissing neemt, lees dan zeker tot het einde van onze Men of War 2-review om te weten of het de juiste game voor jou is.

Op de frontlinie

Men of War 2 brengt ons terug naar de frontlinie van de oorlog, specifiek de Tweede Wereldoorlog. Het heeft drie prominente oorlogvoerende partijen: Duitsland, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Elk van hen heeft een uniek verhaal, dat historici waarschijnlijk leuk zullen vinden om te ontwarren. En hoewel ik de inspanning om achtergronden te infuseren die je acties op het slagveld branden, waardeer, Men of War 2 had nog beter kunnen doen.

Op dit moment heb je dialoog die net zo goed door AI gegenereerd had kunnen worden. Je zit door zwakke karakterontwikkeling en oninteressante voice-acting heen. Soms herhalen personages dezelfde regels steeds opnieuw, en het wordt frustrerend om naar hen te luisteren. Toch heb je tenminste een soort verhaal om in te graven, zelfs als het dieper had kunnen zijn. Ondertussen werkt de muziek. Het is niet slecht, maar het is ook niet uitstekend. Het doet zijn werk en dat is eigenlijk alles wat je nodig hebt.

Niemandsland

Zoom in op de omgevingen, en zelfs artillerie en de intrigerende details erop zijn indrukwekkend. Je ziet uitgestrekte gebieden, gevarieerd in hun weelderige groene bossen en kale stranden met lange, kronkelende loopgraven voor dekking. Zelfs de personages zien er niet slecht uit, met realistische gore wanneer ze aan stukken worden gereten. Inderdaad, de schade aan voertuigen en terrein is overtuigend, waardoor het gevoel van een volledig uitgevoerde conflict ontstaat.

Nog steeds over de omgevingen, verder in het spel realiseer je je dat de intrigerende details erop van pas komen bij het plannen van je volgende zet. Zelfs ondiepe valleien kunnen de perfecte dekking bieden tegen een gestaag naderende storm. Vijanden zoeken ook dekking, achter bomen en obstakels. Al met al voelt het slagveld alsof het volledig in elkaar zit wanneer je eenheden en vijanden zich mengen met de omgeving en het gevarieerde terrein gebruiken om hun voordeel te behalen.

Ik heb je rug

Naar het vlees en bloed van Men of War 2, het gevechtssysteem. Nu zullen veteranen al bekend zijn met het unieke perspectief dat Best Way kiest. In plaats van een eenheid als geheel te besturen, waarbij je ze opdraagt aan te vallen of te verstoppen als een eenheid, Men of War 2 vereist dat je je eenheden micromanaged. Wat dat betekent, is dat elke soldaat in een eenheid een uniek gebruik heeft.

Een specifieke soldaat kan de granaatdrager zijn, bijvoorbeeld, en dus, wanneer je een explosie moet laten afgaan, is de persoon die je moet instrueren om dat te doen. Ja, zelfs als je hem uit je eenheid moet sturen om de granaat enkele kilometers verderop te laten afgaan. Soldaten nemen individueel bevelen aan, wat, hoewel het meer strategie toevoegt, voor anderen overweldigend kan zijn.

Te laat voor verdragen

Men of War 2 laat je je scherpschutters, medici, geweerschutters en meer onafhankelijk besturen. Het kan echt het effect van de oorlog verkleinen, waarbij het loslaten van je scherpschutter op de vijand echt een glimlach op je gezicht brengt wanneer ze succesvol het beoogde doel treffen. Toch maakt de UI het niet makkelijker om elke soldaat van elke eenheid te micromanagen, omdat, naast onafhankelijk lopende soldaten, je ook verschillende eenheidstypes hebt.

Je hebt je tanks, artillerie en infanterie-eenheden, onder andere. Dus je zult ze naar vijandelijk gebied duwen, om zo veel mogelijk tegenstanders uit te schakelen. Toch betekent het micromanagesysteem dat je bevelen moet geven aan elke soldaat in je infanterie-eenheid; bijvoorbeeld, terwijl ze je wensen uitvoeren, ga je naar de tanks en geef je bevelen aan hen.

Meedogenloos

Maar wanneer je terugkeert om te zien hoe goed je infanterie-eenheden het doen, zullen ze, als je geluk hebt, je plan succesvol hebben uitgevoerd, maar als er een fout was die je over het hoofd had gezien, zullen ze waarschijnlijk zijn uitgeroeid. Dus besluit je, hey, misschien zal ik proberen om een scherp oog te houden op alle eenheden tegelijk. Toch, met zo veel gaande en de chaos van het slagveld, is het makkelijk om een luchtaanval te missen die zomaar uit het niets opduikt, een afgeketste kogel die van de grond afketst of een vijandige tank die erin slaagt om langs je heen te glippen.

Het helpt niet dat Men of War 2 geen vijandelijke markeringen heeft. Dus kun je niet echt zien waar de vijand zich verbergt of waarschijnlijk zal aanvallen. De enige indicator is een lijn die de kaart, en je troepen en die van de vijand, in twee helften splitst. Je doel is om zo veel mogelijk vijandelijke eenheden neer te halen aan de andere kant van het slagveld, en als je de overhand hebt, zal de lijn zich naar vijandelijk gebied verplaatsen totdat je hebt gewonnen.

Stof happen

Nu, maak je geen zorgen. Het gevechtssysteem in Men of War 2 mag dan niet het alledaagse RTS-systeem zijn waar we aan gewend zijn. Toch heeft het iets speciaals te bieden. Micromanagement kan een hoofdpijn zijn, zeker. Toch brengt het een realistisch gevoel van gevecht met zich mee, met alle chaos die op het slagveld ontstaat. Vaak ben je in verwarring, leeg je magazijn op vijanden en hoop je dat het genoeg is om je een beetje meer tijd te geven om je te hergroeperen. Ik wou alleen dat de UI een beetje intuïtiever was dan het nu is.

Bovendien is Men of War 2 uitsluitend gefocust op gevecht. Je kunt geen nieuwe eenheden bouwen, in plaats daarvan ontgrendel je langzaam nieuwe eenheden naarmate je meer speelt. Het betekent dat het verlies van je eenheden in gevecht een zware prijs heeft, waardoor je minder eenheden hebt, vaak met soldaten die op het randje van de dood staan. Maak je geen zorgen, want naast ontgrendelbare eenheden is er een hoop meer content om over na te denken.

Verre van voorbij

Behalve de verhaalcampagne, heb je de Conquest- en Raids-spelmodi. Conquest is dynamischer, waardoor je toegang hebt tot verschillende bataljons op een slagveld dat zich uitstrekt over Europa. Ondertussen orkestreert Raids schermutselingen op een kleinere schaal, die 16 kaarten procedurally gegenereert om door te vechten. Zowel Conquest als Raids brengen nieuwe leven in de single-playercampagne. Ze zijn waar Men of War 2 werkelijk uitblinkt, zonder saaie dialoog die ze afremt.

Alternatief kun je de multiplayercampagne bekijken, die ik meen veel potentieel heeft voor pure chaos. Nog niet langer ondergeschikt aan AI, kan multiplayer een nieuwe wereldorde ontketenen, met onvoorspelbare menselijke tegenstanders die je potentieel van je spel af kunnen brengen. Met gevechten die variëren van 1v1 tot 5v5, en het uitgebreide Men of War 2-kaartontwerp dat veel manieren biedt om tegenstanders te besluipen, kan multiplayer potentieel de ster zijn die de weg naar een bloeiende toekomst verlicht.

Uitspraak

Het bevel voeren over de legers van de USSR, de VS en Duitsland, Men of War 2 stuurt je het slagveld op. Het geeft je een gevarieerd aanbod aan toolsets om vijanden te vernietigen. Van gevarieerde eenheidstypes tot onafhankelijke soldaten, Men of War 2 legt een sterke nadruk op het micromanagen van je oorlogsinspanningen. Het is een solide poging om het chaotische gevoel van oorlog te vangen, vaak met beperkte middelen en een hoge prijs voor je fouten.

Inderdaad, Men of War 2 is meedogenloos, eisend dat je aandacht besteedt aan verschillende factoren, van vijandelijke posities tot potentiële schuilplaatsen op gevarieerd terrein en een volledig begrip van de middelen die je ter beschikking staan. En hoewel sommige van de micromanage-aspecten van Men of War 2 veteranen een plezier kunnen doen, kunnen anderen het een beetje te overweldigend vinden. Nog meer, het UI-systeem kan verwarrend zijn, met nauwelijks een samenhangend controlesysteem om snelle bevelen door te geven.

Naast een niet-intuïtief UI-systeem is de voice-acting slecht. Het is niet immersief en zeker een sectie die de verhaalcampagne naar beneden haalt. Toch is het hebben van individuele campagnes voor de Duitse, Amerikaanse en Sovjet-legers een lovenswaardige poging. Hopelijk zet Best Way meer moeite in het ontwikkelen van een meer overtuigend verhaal dat zowel historici als nieuwkomers zullen waarderen.

Al met al is Men of War 2 geen game die iedereen zal waarderen. Het snelle, micromanage-RTS-systeem kan een adrenaline-stoot door je aderen jagen, uiteindelijk resulterend in een bevredigend gevoel wanneer je strategie precies uitpakt zoals je het bedoeld had. Maar het kan ook frustratie veroorzaken bij anderen die op zoek zijn naar een samenhangend en intuïtief RTS-systeem dat zich op het grote plaatje richt.