Een deel van wat Men of War 2 onderscheidt van de meeste RTS-games is waarschijnlijk hetzelfde factor dat bepaalt of het de perfecte game voor je is. Aan de ene kant kun je veel plezier beleven aan Best Way’s inspanningen om iets nieuws te leveren waar we nog niet aan gewend zijn. Aan de andere kant kunnen hun inspanningen een slechte smaak in je mond achterlaten, waardoor je je wilt wenden tot meer bekende franchises zoals Company of Heroes. In elk geval, voordat je een overhaaste beslissing neemt, moet je zeker tot het einde van onze Men of War 2-review lezen om te weten of het de juiste game voor je is.

Aan het front

Men of War 2 brengt ons terug naar de frontlijnen van de oorlog, specifiek de Tweede Wereldoorlog. Het heeft drie prominente oorlogvoerende partijen: Duitsland, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Elk van hen heeft een uniek verhaal, dat geschiedenisliefhebbers waarschijnlijk leuk zullen vinden om te ontwarren. En hoewel ik de inspanning om achtergronden te geven die je acties op het slagveld aansturen, waardeer, aangezien de meeste RTS-games snel over verhaalcampagnes heen gaan, Men of War 2 had nog beter kunnen doen. 

Op dit moment heb je dialoog die net zo goed door AI gegenereerd had kunnen zijn. Je zit door zwakke karakterontwikkeling en oninteressante voice-acting heen. Soms herhalen personages dezelfde regels steeds opnieuw, en het wordt frustrerend om naar hen te luisteren terwijl ze maar doorpraten. Toch heb je tenminste een soort verhaal om in te duiken, ook al kan het meer diepgang gebruiken. Ondertussen werkt de muziek. Het is niet slecht, maar het is ook niet uitstekend. Het doet zijn werk en dat is eerlijk gezegd alles wat je nodig hebt.

Niemandsland

Zoom in op de omgevingen, en zelfs artillerie en het intrigerende detail ervan is indrukwekkend. Je ziet uitgestrekte stukken land, gevarieerd in hun weelderige groene bossen en kale stranden met lange, kronkelende loopgraven voor dekking. Zelfs de personages zien er niet slecht uit, met realistische gore wanneer ze aan stukken worden gereten. Inderdaad, de schade aan voertuigen en terrein is overtuigend, waardoor het gevoel van een volledig uitgevoerde strijd ontstaat.

Nog steeds over de omgevingen, verder in het spel realiseer je je hoe de intrigerende details ervan van pas komen bij het plannen van je volgende zet. Zelfs ondiepe valleien kunnen de perfecte dekking bieden tegen een gestaag naderende storm. Vijanden zoeken ook dekking, achter bomen en obstakels. Al met al voelt het slagveld alsof het compleet is wanneer je eenheden en vijanden zich mengen met de omgeving en de gevarieerde terrein gebruiken om hun voordeel te behalen. 

Ik heb je rug gedekt

Verder met de kern van Men of War 2, het gevechtssysteem. Nu zijn veteranen al bekend met het unieke perspectief dat Best Way kiest. In plaats van een eenheid als geheel te besturen, waarbij je ze opdraagt aan te vallen of zich te verstoppen als eenheid, Men of War 2 vereist dat je je eenheden micromanageert. Wat dat betekent, is dat elke soldaat in een eenheid een unieke toepassing heeft. 

Een specifieke soldaat kan de granaatdrager zijn, bijvoorbeeld, en dus, wanneer je een explosie moet laten afgaan, is de soldaat die je moet instrueren om dit te doen. Ja, zelfs als je hem uit je eenheid moet sturen om de granaat een paar kilometer verderop te laten afgaan. Soldaten nemen individuele bevelen aan, wat, hoewel het meer strategie toevoegt, voor anderen overweldigend kan zijn. 

Te laat voor verdragen

Men of War 2 laat je je scherpschutters, genezers, geweerschutters en meer onafhankelijk besturen. Het kan echt het effect van de oorlog verkleinen, waarbij het loslaten van je scherpschutter op de vijand echt een glimlach op je gezicht tovert wanneer ze hun doel succesvol uitschakelen. Toch maakt de UI het niet gemakkelijker om elke soldaat van elke eenheid te micromanagen, omdat, naast onafhankelijk lopende soldaten, je ook verschillende eenheidstypen hebt. 

Je hebt je tanks, artillerie en infanterie-eenheden, onder veel meer. Dus je zult ze naar vijandelijk gebied duwen, om zo veel mogelijk tegenstanders uit te schakelen. Toch betekent het micromanagementsysteem dat je bevelen moet geven aan elke soldaat in je infanterie-eenheid; bijvoorbeeld, terwijl ze je wensen uitvoeren, ga je naar de tanks en geef je bevelen aan hen. 

Meedogenloos

Maar wanneer je terugkeert om te zien hoe goed je infanterie-eenheden het doen, zullen ze, als je geluk hebt, hun plan succesvol hebben uitgevoerd, maar als er een fout was die je over het hoofd had gezien, zullen ze waarschijnlijk zijn uitgeroeid. Dus je besluit, hey, misschien zal ik proberen om een scherpe blik op alle eenheden tegelijk te houden. Toch, met zoveel gaande en de chaos van het slagveld, is het gemakkelijk om een luchtaanval te missen die plotseling uit het niets opduikt, een afgeketste kogel die van de grond afketst of een vijandige tank die erin slaagt om langs je heen te glippen. 

Het helpt niet dat Men of War 2 geen vijandelijke markeringen heeft. Dus je kunt niet echt zien waar de vijand zich verbergt of waarschijnlijk zal aanvallen. De enige indicator is een lijn die de kaart, en je troepen en die van de vijand, in twee helften verdeelt. Je doel is om zo veel mogelijk vijandelijke eenheden neer te halen aan de andere kant van het slagveld, en als je de overhand hebt, zal de lijn zich naar vijandelijk gebied toe verplaatsen totdat je hebt gewonnen.

De strijd is verloren

Nu, maak je geen zorgen. Het gevechtssysteem in Men of War 2 mag dan niet het alledaagse RTS-systeem zijn waar we aan gewend zijn. Toch heeft het iets speciaals te bieden. Micromanagement kan een hoofdpijn zijn, zeker. Toch brengt het een realistisch gevoel van gevecht met zich mee, met alle chaos die op het slagveld ontstaat. Vaak zit je in de war, leeg je magazijn op vijanden en hoop je dat het genoeg is om je een beetje meer tijd te geven om je te hergroeperen. Ik wou alleen dat de UI een beetje intuïtiever was dan ze nu is. 

Bovendien is Men of War 2 uitsluitend gericht op gevecht. Je kunt geen nieuwe eenheden bouwen, in plaats daarvan ontgrendel je langzaam nieuwe eenheden naarmate je meer speelt. Het betekent dat het verlies van je eenheden in gevecht een zware prijs heeft om met minder, vaak bijna-dood-gewonde soldaten te doen. Maak je geen zorgen, want naast ontgrendelbare eenheden is er een heleboel meer inhoud om over na te denken. 

Verre van voorbij

Naast de verhaalcampagne heb je de Conquest- en Raids-spelmodes. Conquest is dynamischer, waardoor je toegang krijgt tot verschillende bataljons op een veldtocht door Europa. Ondertussen orkestreert Raids schermutselingen op een kleinere schaal, die 16 kaarten proceduraal gegenereerd om door te vechten. Zowel Conquest als Raids brengen nieuwe leven in de singleplayer-campagne. Ze zijn waar Men of War 2 echt schittert, zonder saaie dialoog die ze omlaag haalt. 

Als alternatief kun je de multiplayer-campagne bekijken, die ik me voorstel veel potentieel heeft voor pure chaos. Nog niet langer onderworpen aan AI, kan multiplayer een nieuwe wereldorde ontketenen, met onvoorspelbare menselijke tegenstanders die je potentieel van je spel af kunnen brengen. Met gevechten variërend van 1v1 tot 5v5, en de uitgebreide Men of War 2-kaartontwerp dat veel manieren biedt om stiekem bij tegenstanders te komen, kan multiplayer potentieel de ster zijn die de weg naar een bloeiende toekomst verlicht. 

Oordeel

Het bevel voeren over de legers van de USSR, de VS en Duitsland, Men of War 2 stuurt je het slagveld op. Het geeft je een gevarieerd aanbod aan toolsets om tegenstanders te vernietigen. Van gevarieerde eenheidstypen tot onafhankelijke soldaten, Men of War 2 legt een sterke nadruk op het micromanagen van je oorlogsinspanningen. Het is een solide poging om het chaotische gevoel van oorlog te vangen, vaak met beperkte middelen en een hoge prijs voor je fouten. 

Inderdaad, Men of War 2 is meedogenloos, eisend dat je aandacht besteedt aan verschillende factoren, van vijandelijke posities tot potentiële schuilplaatsen op gevarieerd terrein en een volledig begrip van de middelen die je ter beschikking staan. En terwijl sommige van de micromanagement-aspecten van Men of War 2 veteranen kunnen behagen, kunnen anderen het een beetje overweldigend vinden. Nog meer, het UI-systeem kan verwarrend zijn, met nauwelijks een samenhangend controlesysteem om snelle bevelen door te geven. 

Naast een onintuïtieve UI is de voice-acting slecht. Het is niet immersief en zeker een sectie die de verhaalcampagne teleurstelt. Toch is het hebben van individuele campagnes voor Duitse, Amerikaanse en Sovjet-legers een lovenswaardige inspanning. Hopelijk zet Best Way meer moeite in het ontwikkelen van een meer overtuigend verhaal dat zowel geschiedenisliefhebbers als nieuwkomers zullen genieten. 

Al met al is Men of War 2 geen spel dat iedereen zal genieten. Het snelle, micromanagement-RTS-systeem kan een adrenaline-stoot door je aderen jagen, uiteindelijk resulterend in voldoening wanneer je strategie precies zoals je het had bedoeld uitkomt. Maar het kan ook frustratie veroorzaken voor anderen die op zoek zijn naar een samenhangend en intuïtief RTS-systeem dat zich richt op het grote plaatje.