Verloren & Gevonden: Een This Bed We Made Story Recensie (PC)

Er komt een moment in de carrière van elke huisbewaarder waarop de gouden regel van duim zo duidelijk wordt als de met bloed bevlekte lakens. Als iets niet van jou is, dan moet je het waarschijnlijk niet aanraken, laat staan beweren dat het een donkerdere, complexere historische betekenis heeft dan het oog ooit had kunnen begrijpen. Voor Sophie is nieuwsgierigheid echter een gewone praktijk, evenals het enige dat haar ertoe aanzet om langer te blijven dan een nine-to-five shift. Schoonmaken is een bijgedachte, maar meer te weten komen over de kleine details die de bovenkant van een schip overwinnen, is een essentieel onderdeel van de puzzel, en, naar het zich laat aanzien, iets dat voortduurt om de geest van onze jonge en vreselijk nieuwsgierige heldin te omhullen.

Verloren & Gevonden: Een This Bed We Made Story is een zelfstandige DLC voor, nou, This Bed We Made—een first-person onderzoeksdrorama dat de korte boog van Sophie documenteert, een nieuwsgierige hotelkamermeid die, na het ontdekken van ontmoedigende aanwijzingen en twijfelachtige details tijdens een routine-schoonmaak, een queeste begint om haar gewoonten van nieuwsgierigheid te volgen om de punten te verbinden die horen bij hartzeer, wellust en een onverwachte moord. Verloren & Gevonden, kortom, neemt ons een beetje verder in de toekomst — naar een nieuwe omgeving aan boord van een transatlantisch schip, waar verse nieuwsgierigheden in de diepten van de romp liggen, en veel grotere vragen een anders vredige cruiseschip omvatten. Zeker, Sophie herneemt haar rol als de nieuwsgierige meid. Oude gewoonten sterven hard, blijkbaar.

Terwijl het nog steeds een loutere uitbreiding van het oorspronkelijke verhaal is, Verloren & Gevonden herbergt een aanzienlijk deel van materiaal in zijn nieuw gebouwde twee-uur durende aflevering. Grafisch gezien, het behoudt het kloppende hart van een claustrofobische wereld waarin gecondenseerde gangen en slaapvertrekken elk de illusie van een gewone scène bezitten, maar ook een donkerdere atmosfeer bezitten die lingert in je geest naarmate je meer van zijn lagen afpelt. Net als voorheen, het giet zijn hart en ziel in het vangen van een diep intieme verhaal — een affaire waarin het doel niet is om te oordelen en te veroordelen, maar om de informatie te verzamelen, de punten te verbinden en te begrijpen wat plaatsvindt, en bovenal, waarom passagiersbezittingen zonder een spoor verdwijnen.

In de twee uur die je met Sophie deelt, krijg je de kans om door de onderste dekken van het transatlantische schip te zoeken terwijl het vertrekt op een lange en turbulentievolle reis. Als een nieuw aangestelde stewardess, het is jouw taak om door de kamers te gaan, vreemde klusjes te doen die overeenkomen met je carrièrepad, en langzaam maar zeker het grote beeld te illustreren dat in de tank van het schip suddert. Met bezittingen vermist en een twijfelachtige plot aan boord, lijkt de taak eenvoudig: om oude gewoonten te volgen en te ontdekken wat aan boord gebeurt. Alles wat jij hoeft te doen, is handelen naar je ware verlangens om een paar veren op te tillen en rond te snuffelen in plaatsen waar de gewone stewardess niet normaal zou komen met een tienmeter lange bootshaak. Dat, kortom, is je uiteindelijke superkracht.

Een wandelsimulator in zijn kern, Verloren & Gevonden is, bovenal, een minimalistische ervaring die eerlijk een minder gebaand pad volgt. Met geen abrupte schrikkaderingen, gevechten of dodelijke gevolgen, vind je jezelf in het bezit van een eenvoudige reis die, in tegenstelling tot Sophie, niet de wens heeft om zijn welkom te overtreffen. Het schip brengt je aan wal, en de vragen houden je aan boord. De rest, eigenlijk, is helemaal aan jou om uit te zoeken. Met kamers in overvloed en een reeks personages om te ontmoeten, te interviewen en vaak te collaboreren, is je doel om de hoeken en gaten van het schip te verkennen en de bewijzen te ontcijferen die voor je liggen.

Verloren & Gevonden mogt niet veel gamified inhoud in zijn twee-uur durende campagne hebben, maar het biedt wel een diepgaand detectiveverhaal dat voortbouwt op veel van de kenmerkende elementen die This Bed We Made aanvankelijk aan de wereld introduceerde. Wat gameplay betrift, het houdt grotendeels vast aan dezelfde stijl als zijn voorganger, met een combinatie van exploratie, lichte onderzoeksprocedures en karakteropbouw. En voor het grootste deel, het spel ziet je een heleboel vertrouwde taken uitvoeren, die natuurlijk het rondsnuffelen in privévertrekken omvatten, evenals het stellen van vragen die de gemiddelde stewardess niet gewoonlijk zou overwegen.

Er is één probleem met Verloren & Gevonden, en dat is het gebrek aan betekenisvolle keuzes. Zie, terwijl het spel je een verscheidenheid aan keuzes biedt om te maken tijdens de campagne, op geen enkel moment voelt het alsof je acties een bepaalde invloed hebben op het algemene verhaal. Zeg, als je met je in-game baas praat en kiest of je inlicht hen over de dief, krijg je noch een promotieaanbod. Daarmee maakt het niet veel uit in het grote geheel. Het is een klein probleem, maar het verzacht de klap, niettemin.

Uitspraak

Verloren & Gevonden: Een This Bed We Made Story voegt een nieuwe twist toe aan zijn vorige, op lakens gebaseerde misdaaduitbuiting, met een nieuwe instelling en een aanzienlijk aantal kansen voor beginnende gangen speurders om een paar veren op te tillen en algemene huishoudelijke taken te verrichten. Met een nieuw mysterie om te delen en een overvloed aan aanwijzingen, kamers en verdachten om je nieuwsgierigheid te prikkelen, levert de DLC, als geheel, een unieke whodunit-ervaring die, eerlijk gezegd, een eer is voor de makers van het spel.

Het is overbodig om te zeggen dat, als je wel genoot van het doelloos en enthousiast rondsnuffelen door de gangen van This Bed We Made’s bloedig geslagen hotel en het doorzoeken van verschillende snuisterijen en privézaken, je waarschijnlijk veel plezier zult beleven aan het invullen van de rol van stewardess in deze zelfstandige uitbreiding voor de basisgame. Tot op zekere hoogte is het hetzelfde basale werk, alleen met een veel korter verhaal en minder opties om het resultaat te beïnvloeden. Maar, in een echte This Bed We Made stijl, met net zoveel nieuwsgierigheid. Geef Sophie niet de schuld, echter. Laten we het gewoon toeschrijven aan het verkeerde moment op de verkeerde plaats.