Kunitsu-Gami: Path of the Goddess Recensie (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

De manier waarop Kunitsu-Gami: Path of the Goddess tower defense en hack-and-slash gameplay combineert, is zo opmerkelijk dat zelfs nieuwe spelers in een van deze genres zich er prettig in zullen voelen. Terwijl het niet zo diepgaand is als je misschien zou verwachten van Capcom, richt het spel zijn energie op goed gebalanceerd spel dat een beetje chaotische gevechten, ontspannend basisbouwen en thought-provoking strategie biedt. Samen genoten we van een prettig spel dat alle basisaspecten bevredigend dekt. Maar eerst, laten we alles wat je kunt verwachten van het nieuwe spel in onze diepgaande Kunitsu-Gami: Path of the Goddess-review ontleden.

Escort Missies, Opnieuw Geladen

De premisse is eenvoudig. Yokai – demonen, geesten, monsters en andere bovennatuurlijke wezens – zijn neergedaald op een heilige berg, waardoor chaos ontstaat in alle omliggende nederzettingen. Poorten zijn verschenen in deze nederzettingen, waardoor de wereld nog verder in chaos raakt. Gelukkig heeft de godin, Yoshiro, de macht om het land te zuiveren. Het enige nadeel is dat ze weerloos is tegen aanvallen. Daarom is de bewaker Soh belast met het begeleiden van de godin door de besmette nederzettingen, terwijl hij haar te allen tijde beschermt terwijl ze de wereld van alle kwaad zuivert.

En wel, dat is het zo ongeveer. Kunitsu-Gami: Path of the Goddess heeft weinig tot geen dialoog, alleen wat gegrom hier en daar. Meestal gebruiken personages gebaren en gezichtsuitdrukkingen om hun interactie met de wereld over te brengen. En we krijgen ook af en toe cutscenes, hoewel die ook schaars zijn. Anderszijds houdt het spel zijn koers, waarbij het ons introduceert tot een rechttoe rechtaan escortmissie die het spel doorloopt tot het einde. Je zal de berg afdalen, de nederzettingen die je tegenkomt zuiveren van boze demonen. Deze zijn opgedeeld in niveaus – 17 in totaal – elk met een uniek uiterlijk.

De Zuivering

Voordat elk niveau begint, zet een korte cutscene de sfeer van het type nederzetting dat je gaat passeren. Je zal Yokai tegenkomen die rondzwerven en de dorpelingen en dieren in de nederzetting infecteren met hun rot. En dus zal je eerste taak zijn om door het dorp te hakken en te snijden, alle vijanden die je tegenkomt te doden.

Met elke kill, verdien je de in-game valuta genaamd Kristallen. Deze worden gebruikt om een pad voor de godin naar de poort aan het einde van het niveau te creëren. Maar ook op je lijst met dingen om te doen, is het redden van de dorpelingen die je tegenkomt van de rot van de Yokai. Zodra gered, kun je enkele van je Kristallen gebruiken om maskers aan hen te geven die hen classificeren in verschillende rollen.

Barrières Gaan Omhoog

En dus begint het tower defense-gedeelte van het spel, dat de dorpelingen die je redt rekruteert om voor jouw zaak te vechten. Je zal dorpelingen in klassen indelen, wat je in eerste instantie toegang geeft tot eenvoudige rollen zoals boogschutters en houthakkers. Met upgrades, kun je echter krachtigere klassen ontgrendelen, van sumoworstelaars tot dorpelingen die vijanden kunnen vertragen.

En dan begint strategisch plannen, met de noodzaak om dorpelingen aan klassen toe te wijzen en hen op gunstige punten op het slagveld te plaatsen. Ideaal gezien, wil je de godin te allen tijde beschermen, door haar te omringen met de beste verdediging. Het is van cruciaal belang om haar te beschermen, omdat wanneer je sterft, de dorpeling je voor een paar seconden kan beschermen voordat je opnieuw tot leven komt, maar wanneer de prinses sterft, is het “game over”.

Op Je Tenen

Als gevolg daarvan, gaat veel denkwerk in tower defense. Omdat je de godin wilt beschermen, kun je jezelf of het dorp niet negeren. Je wilt een sterke barrière opzetten die vijanden niet kunnen doorbreken. Als iets, wil je dat elke vijand die dicht bij de barrière komt, schade oploopt. Maar onvermijdelijk, zal je gaten in je strategie ontdekken die je dwingen om buiten de gebaande paden te denken.

Soms kan een afgeleide aanval de godin neerhalen, die maar een paar hits kan weerstaan voordat ze sterft. Ondertussen kunnen vijanden opduiken op plekken waar je niet aan denkt, waardoor je je dorpseenheden constant moet herschikken. Gelukkig pauzeren gevechten terwijl je nieuwe strategieën uitprobeert. Wanneer je erbij neemt dat vijandelijke aanvallen uitgebreid variëren, van luchtaanvallen tot giftige emissies en zelfmoordbommen, wordt tower defense een diepgaand onderdeel van het spel dat je constant op je tenen houdt.

De Bewaker

Nu, terwijl dorpelingen een geweldige job doen om de godin, Soh en het dorp te beschermen, met elke klasse die uiteindelijk nuttig en waard is om mee te experimenteren, moet Soh zijn deel van de strijd leveren om het spel te winnen. Hij neemt het hack-and-slash-gedeelte van het spel voor zijn rekening, vaak niet bang om dicht bij vijanden te komen. Een strategie is om zijn eenheden te laten vechten tegen kleinere hordes van de Yokai. Zo kan Soh zich richten op sterkere vijanden, leidend tot de tien baasgevechten aan het einde van de meeste niveaus.

Aanvankelijk is het gevecht niet complex, met zwakke en sterke aanvallen als je belangrijkste opties. Vaak zal je een zwakke aanval loslaten en volgen met een sterke aanval om de meeste schade toe te brengen. Maar je kunt ook ontwijken en goed getimede parades inlassen, waardoor een ritmisch dans ontstaat geïnspireerd door Kagura. Met meer Kristallen, ontgrendel je nieuwe vaardigheden en upgrades die meer diepte toevoegen aan het gevecht. Je zal een beweging ontgrendelen die je tegen vijanden beschermt, maar die breekt wanneer deze herhaaldelijk wordt gebruikt.

Yokai

Aan de andere kant, bieden vijanden een behoorlijke strijd. Hun aanvallen variëren, met stagger meters die een meedogenloze achtervolging vereisen om door te breken. Baasgevechten kunnen ook behoorlijk uitdagend zijn, met onverwachte aanvalspatronen die je moet leren terwijl je vecht. Helaas hebben bazen meer indrukwekkende ontwerpen en animaties dan gevechten. Echt, het niveau van groteske maar aantrekkelijke ontwerpen dat de Yokai hebben, is van een andere orde. Misschien is het de hoge lat die door de kunststijl wordt gezet, waardoor je het gevoel krijgt dat het gevecht net zo indrukwekkend had moeten zijn.

In elk geval, Kunitsu-Gami: Path of the Goddess is geen eenvoudig gevecht. Overdag richt Soh zich op het zuiveren van het dorp. Maar ‘s nachts vallen de Yokai aan, waardoor ze door poorten die in het dorp verschijnen, naar binnen breken. Het kan een tijdje duren om alle demonen in elk dorp te verslaan. En je wordt aangemoedigd om dit te doen om Kristallen en beloningen te verdienen voor het voltooien van niveaus. Maar ongeacht, het avontuur voelt enorm lonend om te doen.

Herbouwen

Het derde aspect van het spel is basisbouwen. Zodra dorpen zijn gezuiverd en ontdaan van alle demonen, keren ze terug naar hun oorspronkelijke levendige palet. En alleen dan kun je dorpelingen instrueren om verschillende nederzettingen te beginnen met herbouwen. Helaas is basisbouwen niet zo complex als sommige van de meer volledige survival-strategiegames die je misschien hebt gespeeld. Het is een vrij rechttoe rechtaan systeem dat een beetje saai kan aanvoelen, door het repareren van lantaarns, standbeelden en meer.

Elke reparatie vereist een specifiek aantal dorpelingen om te voltooien, en aangezien dorpelingen beperkt zijn, moet je misschien nadenken over het beheren van hun aantallen. Nog steeds, zodra toegewezen, ben je vrij om elk van de andere niveaus te spelen. En zodra je klaar bent, kun je terugkeren om te zien dat ze waardevolle vooruitgang hebben geboekt. Het kan een leuke manier zijn om je haar los te laten na hectische baasgevechten. Zolang je maar niet verwacht dat het een volledig basisbouwsysteem is met manieren om ingrediënten te verzamelen en uitrusting te maken, moet je een leuke tijd hebben.

Zoete, Zoete Monsters

En ten slotte, de graphics. Het tegenovergestelde van levendig en levendig leven met giftige en groteske creaturen is zo mooi. Terwijl de dualiteit van schattig en walgelijk gemakkelijk mis kan gaan, weet het spel op de een of andere manier om de twee te balanceren. Sommige monsters zijn zo eng dat ze je uit je stoel laten springen. Maar ze maken je ook stoppen om te waarderen hoe prachtig hun ingewikkelde details en algehele aura zijn via Capcom’s inmiddels standaard RE Engine.

Uitspraak

Kunitsu-Gami: Path of the Goddess voelt aan als een aangename verrassing van het capabele Capcom-studio. Met Resident Evil, Devil May Cry, Mega Man en meer soortgelijke Okami-franchises, kunnen we mogelijk naar een nieuw IP kijken dat op hetzelfde podium staat. Het is een hoog startpunt voor een mogelijk langlopende serie met goed gebalanceerde multi-genre gameplay-elementen. Aan de tower defense-kant, ben je de beste positie en eenheidbeheer aan het regelen, terwijl je ook de vaardigheden en capaciteiten van elke eenheid upgradet.

Maar je hebt ook het hack-and-slash-gedeelte om voor te zorgen, dat een scherpe moment-tot-moment-gevecht en -uitvoering vereist. Hoewel deze niet zo diepgaand zijn als games die zich volledig op een van deze genres richten, Kunitsu-Gami: Path of the Goddess vindt een manier om je speelsessie toch boeiend te houden. Het doet dit door smaakvolle animaties en omgevingsverhalen. Je wordt meegesleept in een diepe Japanse folklore-instelling die je zonder twijfel naar specifieke legendes leidt die je verder wilt verkennen.

Om op adem te komen, besteed je tijd aan het repareren van gebroken structuren en nederzettingen, waardoor het spel een gevoel van vernieuwing en wedergeboorte krijgt. Zeker, Kunitsu-Gami: Path of the Goddess verhaal mag dan niet het meest diepgaand zijn. Maar het weet zeker hoe het je aandacht moet trekken met alles behalve chaotische gevechten, boeiende legendes en algehele gebalanceerde gameplay.