Jujutsu Kaisen Cursed Clash Review (Nintendo Switch, PS4, PS5, Windows, Xbox One, Xbox Series X/S)

Als je een anime-enthusiast bent, roept de enkele vermelding van Jujutsu Kaisen waarschijnlijk opwinding op. De mangaserie van Gege Akutami debuteerde onlangs als Jujutsu Kaisen Cursed Clash op gametoestellen. Hoewel overgangen van anime naar spel gewoon zijn, valt deze flat. De receptie van het spel is overweldigend negatief, waardoor een bittere smaak in de monden van gamende mensen achterblijft.

Critici overspoelden platforms zoals Steam en Reddit met vernietigende recensies, waarin ze de gebrekkige inhoud van het spel en de onrechtvaardig hoge prijskaartje bekritiseerden. Ik ben het eens met hun meningen. Het lijkt erop dat dit spel inderdaad vervloekt is. Deze teleurstelling markeert een significante misstap voor Byking en Gemdrops, de ontwikkelaars, en Bandai Namco, de ervaren uitgever. Ondanks hun trackrecord van succesvolle lanceringen, mist deze het doel volledig.

Van gameplay-mechanica tot verhaallijn-uitvoering, elk aspect van Jujutsu Kaisen Cursed Clash ruikt naar amateuristisch ontwerp. Het gebrek aan crossplay over verschillende consoles verergert de frustratie alleen maar. Echter, te midden van deze zee van teleurstelling, kan er nog een sprankje hoop zijn voor dit anime-geïnspireerde spel. Maar ik zal de bonen nog niet prijsgeven. Laten we de onderdelen achter de teleurstelling en waarom je dit spel beter kunt vermijden, ontwarren. Hier is onze Jujutsu Kaisen Cursed Clash-recensie.

Foutieve start

Jujutsu Kaisen Cursed Clash gooit je in een ingewikkeld verhaal, net als bij elke andere anime-geïnspireerde avontuur. Het spel haalt zijn verhaallijn uit het eerste seizoen van de anime en de Jujutsu Kaisen-filmverhaallijn, wat betekent dat ervaren fans zich op vertrouwd terrein zullen bevinden. Maar voor nieuwkomers, laat me wat licht werpen:

In zijn kern draait het verhaal om Yuji Tadori, een middelbare scholier die de eisen van de academie combineert met de titel van een Jujutsu-sorcerer. De sorcerers zijn belast met het exorciseren van de wereld van vloeken en kwaadaardige entiteiten die ontstaan uit ongecontroleerde menselijke emoties – een manifestatie van emotionele beroering. Het is alsof je getuige bent van een driftbui van een peuter, behalve dat in plaats van onbeheersbare kreten, deze emotionele uitbarstingen tastbare monsterlijkheden baren.

Yuji’s lot neemt een sombere wending wanneer hij gastheer wordt van een van de sterkste vloeken, Sukuna. Hij begint een gevaarlijke queeste om deze onheilige band te verbreken en twintig van Sukuna’s Rotten Finger-talismanen te consumeren.

De verhaallijn is een echt kunstwerk, maar het spel doet een fatsoenlijke poging om het te vertellen voor nieuwkomers. Je zult moeite hebben om de stukjes te verbinden, tenzij je de anime-serie kijkt. Maar niet alle hoop is verloren. Je kunt snel de achtergrond online opzoeken om de kloof te overbruggen. Dit helpt, gezien het spel vol zit met dialoog en een kopieer- en plakwerk van de scènes en stills uit de mangaserie. Behalve een paar animatiescènes, is de verhaallijn gereduceerd tot screenshots van de strips. 

Ideaal gezien, ligt hier het kernprobleem. Behalve een paar animatiescènes, is de verhaallijn gereduceerd tot screenshots van de strips, waardoor de essentie van de verhaallijn van de serie ontbreekt. Ik begrijp het idee om een MyHero One-verhaal te proberen te recreëren, maar de presentatie komt tekort. 

Een gecrashte gameplay

Met zijn innovatieve gameplay-mechanica, Jujutsu Kaisen Cursed Clash onderscheidt het spel zich van de anime-gamingscene. In plaats van traditionele 1v1-opstellingen, kiest het voor opwindende 2v2-gevechten die nieuw leven inblazen in het genre. Deze botsingen vinden plaats op uitgebreide 3D-slagvelden, vol met vernietigbare elementen en verschillende verhalen.

Door inspiratie te putten uit de gelauwerde J-Stars Victory VS, het spel een vertrouwde besturingsschema overneemt, waardoor vloeiende beweging, springen en dashen mogelijk is. Echter, waar het spel echt uitblinkt, is in de implementatie van combo-aanvallen. Hoewel deze aanvallen geen directe schade kunnen toebrengen, fungeren ze als een voorbode voor het loslaten van de handtekening van het spel: vloekenergie. 

In een knipoog naar de lore van de manga, vereist het aanvallen van vloeken dat je je vloekmeter vult, die je vervolgens toelaat om vloekenergie los te laten. Dit is de enige manier waarop je schade kunt toebrengen. In wezen, zoals het gebruikelijke gezegde gaat, kun je alleen vuur bestrijden met vuur. Maar niet alle aanvallen zullen je meter vullen; er zijn slechts drie aanvallen: de combo en twee extractietechnieken. Echter, als je vloekmeter vol is en je een combo-aanval loslaat, dwingt het spel je om je vloekenergie te gebruiken.

Op papier klinkt de techniek cool. Het is een unieke strategie, maar het is niet vrij van tekortkomingen. Het kan ontzettend frustrerend worden, vooral nadat je je tegenstander meerdere keren hebt geraakt en je meter langzaam vol raakt. Je futiele pogingen om genoeg vloekenergie op te bouwen kunnen snel eindigen nadat je tegenstander een klap landt die de helft van je gezondheid wegneemt. Terwijl ik de ingenieuze gedachte die in deze mechanica is gestopt, waardeer, had er meer tijd besteed kunnen worden aan het verfijnen ervan, om ervoor te zorgen dat het werkt zonder frustratie bij de speler te veroorzaken. 

Een niet-zo ensemble van excellentie

Het spel heeft een robuust roster van 16 speelbare personages, rechtstreeks uit de pagina’s van de mangaserie. Of je nu de kracht van Ryomen Sukuna loslaat, de mystieke kunsten van Megumi Fushiguro beheerst of de onstopbare kracht van Gojo Satoru kanaliseert, elk personage brengt zijn eigen unieke flair naar het slagveld.

Deelnemen aan gevechten vereist het samenstellen van een team van twee en het beheersen van de technieken van de vloeken. Met veel personagecombinaties tot je beschikking, kun je experimenteren en de perfecte krachtdynamiek voor je speelstijl ontdekken. Terwijl elk personage een distinctief besturingsschema heeft, zorgen hun vaardigheden en skillsets voor een diverse en boeiende gameplay-ervaring. Bovendien hebben bepaalde personages speciale ontgrendelbare moves, bekend als Supreme Arts, waardoor actie diepte krijgt.

Echter, ondanks de rijkdom aan bewegingen tot je beschikking, kan de strijd zich sloom en ongeïnspireerd aanvoelen, waardoor het gevecht van het spel een standaarduitzicht krijgt. Spelen tegen AI doet meer kwaad dan goed, waardoor het vaak een saaie beurt-gebaseerde aangelegenheid wordt. Je bent beter af om de 2v2-gevechten te spelen.

De uitgebreide ruimte telt voor iets, gezien andere anime-games een kleinere ruimte hebben. Maar helaas, deze grote schaal komt met een kostenpost. In plaats van het spel te verhogen, overstroomt het het met haperingen. Spelers vinden zichzelf gemakkelijk dashend over de velden naar de randen van de arena. In de meeste gevallen eindig je met vallen uit de hoek van de camera, en terugkomen is een ander probleem. Of je kunt eindigen achter een omgevingsprop waarvan de transparantie onvoldoende is om te laten zien wat er gebeurt. 

Weer benadrukt dit de halfgebakken aard van het spel, waar het concept excellent is, maar de uitvoering moet worden verbeterd.  

Het goede

Te midden van zijn fouten, heeft Bandai Namco’s laatste aanbod enkele zilveren randen. Ik vind het idee leuk dat gevechten getimed zijn, waardoor ze afwijken van traditionele ronde-gebaseerde gevechten. Het levert een gevoel van urgentie op bij het leveren van je strategie. Met de klok tikkend, wordt strategisch plannen van het grootste belang, waardoor spelers snel moeten denken en aanpassen om de overwinning te verzekeren.

Ook krijgt elk team een bepaald aantal levens. Een winnaar komt tevoorschijn nadat een team de levens van de andere partij heeft aangevuld of eindigt met meer levens dan zijn tegenstander. 

Verder dan de gameplay, biedt de diverse reeks arenas een visueel spectaculair decor voor de actie. Je krijgt verschillende vernietigbare omgevingen om gecombineerde aanvallen in los te laten en te zien hoe de elementen afbrokkelen.  

Toch ligt de kroonjuweel van Jujutsu Kaisen Cursed Clash in zijn visuele aspecten. Personage-modellen zijn prachtig gerenderd, waardoor geliefde manga-icoons tot leven komen met verbluffende schaduw-effecten. In combinatie met de authentieke voice-cast van de mangaserie, is de ervaring niets minder dan immersief, waardoor de spanning van gevechten naadloos overloopt in de nostalgische charme van het bladeren door de pagina’s van een stripboek.

Het haperen

Behalve de genoemde tekortkomingen, is er een opvallende hapering in de presentatie van het spel: de niet-overeenkomende soundtrack. In plaats van de iconische muziek van de serie te gebruiken, kiezen de ontwikkelaars voor wat klinkt als generieke “royalty-vrije” nummers die niet in harmonie zijn met de actie op het scherm. In plaats van de immersieve ervaring te verhogen, laat deze muzikale misstap spelers zich onbetrokken en ongeïnspireerd voelen, waardoor de algehele genietingswaarde van het spel afneemt.

Oordeel

Ondanks zijn hoge ambities, Jujutsu Kaisen Cursed Clash faalt uiteindelijk in zijn uitvoering, waardoor het de levendige essentie van de geliefde mangaserie niet weet te vangen. Terwijl de mangaserie vol zit met opwinding en leven, vangt het spel de ware geest niet en krabt het amper aan de oppervlakte. De technische haperingen van het spel trekken af van het potentieel, waardoor een disconnectie tussen ambitie en levering ontstaat. Nu, onderstrepen dit met een prijskaartje is gewoon verkeerd. Het spel is absoluut niet waard de $59,99 prijskaartje. De prijs voelt ongerechtvaardigd, vooral gezien de gebrekkige narratieve diepte van het spel en de afhankelijkheid van hergebruikte inhoud uit de anime-serie.

Voor harde fans, zijn er bepaalde elementen die je kunt negeren, vooral als je geen probleem hebt met een herschreven verhaal. Echter, als dit je eerste diepe duik in de franchise is, ben je beter af om dit spel te vermijden. Het is een leuk spel om te spelen, maar niet tegen een prijs. Behalve de indrukwekkende graphics, Jujutsu Kiasen Cursed Clash heeft niet veel goede dingen voor zich.