Hozy Recensie (PC)

Hozy gaf me een nieuw leven – een reden om mijn emmer te vullen met vrolijk groene verf en sereniteit na te bootsen op een leeg en stoffig canvas. Het dwong me niet om buiten de box te denken, noch dempte het mijn geest met iets bijzonder stressvol, in dat opzicht. In plaats daarvan bood het me de flexibiliteit om te creëren, met negen verschillende locaties in een verlaten dorp, een netjes verpakte catalogus van artikelen en decoraties, en een soepel fysica-gebaseerd schoonmaakproces dat me urenlang verf kon laten aanbrengen en ramen kon laten schrobben. Het hoefde me niets meer te bieden dan dat. Er waren geen timers en er waren geen uitdagingen. Het was alleen de idyllische sfeer, de wereld en ik.

Terwijl Unpacking in staat was om die jeuk voor diepe schoonmaak en organisatorische veranderingen te krabben, vulde Hozy een gat dat de gelijken van Unpacking en andere cubby puzzlers niet konden vullen. In deze wereld hoefde ik niet te figureren welke literatuur correspondeerde met welke boekenkast, noch hoefde ik een passende theekop te vinden om uit te lijnen met een specifiek geval van keukengerei. In alle eerlijkheid maakte het niet uit hoe ik de taak aanpakte; het maakte alleen uit dat ik een goede tijd had tijdens het doen. Er waren geen onhandelbare eisen om mijn enthousiasme te dempen, en er waren geen steile bochten die me vereisten om thematische componenten te matchen om vooruit te komen in de campagne. Het was gewoon schoon, eenvoudig en belachelijk bevredigend restauratiewerk. Om eerlijk te zijn, had ik niets anders nodig om mijn eetlust voor wholesom inhoud te stillen. Ik wilde alleen creëren zonder te worden verteld wat ik moest doen of hoe ik dingen moest doen – en Hozy leverde dat, tienvoudig.

Het was de eenvoud van het gecoördineerde systeem dat me deed verliefd worden op het creatieve proces – de naadloze overgangen tussen setstukken en de kleine details die een verlaten wereld lieten voelen alsof deze levend was, zelfs wanneer deze weinig te geven had. Als ik een raam optilde, zou ik zien dat de stofwolken door de spleten kropen en het afval als confetti behandelden. Als ik een glas schoonmaakte, zou ik zien het wildleven aan de andere kant, stralen van vreugde en wanhopig om samen te komen met de kleine souvenirs diep in het nest. Het feit dat ik een naald door een oog liet gaan en transformeerde een verlaten dorp, was geen dode taak; het was verlichtend en een proces dat ik mezelf niet kon weerhouden om keer op keer in te gaan. Zelfs met slechts een handvol locaties om leven in te blazen, voelde ik dat er altijd iets waard was om te doen.

Conceptueel was het niet zo verschillend van Camper Van: Make it Home of Unpacking. Soortgelijk aan beide cozy organisatiepuzzels, bestond het spel voornamelijk uit het schuiven van de ene locatie naar de andere, het schrobben van de richels en spleten met een verscheidenheid aan schoonmaakgereedschap en het geleidelijk restaureren van vergeten gebieden in bloeiende hubs met verse decoraties en cozy versieringen. In tegenstelling tot Unpacking, vroeg het me echter niet om te vinden de juiste plek voor elk stuk van de puzzel. Het vroeg me niet om boeken in chronologische volgorde te stapelen of om keukengerei te rangschikken naar grootte en kleur. Het vroeg me alleen om te creëren wat me op dat moment beviel, zelfs als het niet perfect was. En met een lopende band van thema-gerelateerde artikelen die het allemaal nog eenvoudiger maakten om te organiseren, dwong het me nooit om diep in mijn innerlijke Feng Shui-geest te graven om te bouwen die havens. Er waren geen punten om te scoren en ik had absoluut niets te bewijzen. Het was gewoon creëren voor de sake van creëren.

Natuurlijk, ik would hebben genoten van een paar meer locaties en ik zou mezelf hebben geworpen in een handvol uitdagingen om te zien of ik mijn vaardigheden nog verder kon verbeteren. Maar met slechts negen biomen om doorheen te werken – een huis, een workshop en een café, bijvoorbeeld – voelde het alsof de reis veel eerder eindigde dan ik had gewild. Maar dat dempte de voldoening niet. Integendeel, zelfs met een relatief kleine omvang en een beetje bibliotheek van locaties om uit te kiezen, had Hozy altijd nog iets meer te geven, vooral als het ging om interactieve functies en Easter Eggs. Door simpelweg rond te klikken in het gebied, kon ik een projector activeren, licht met wildleven combineren of de snaren van een oude gitaar plukken. En, om eerlijk te zijn, was er veel om aan te raken en mee te spelen. Het was niet alleen maar schilderen en decoreren; het was interacteren met de wereld en figureren uit wat deze liet werken.

Het woord wholesome komt meteen in me op en dat is niet zonder reden. Gezien er geen doelen zijn om te bereiken, behalve om mijn eigen nieuwsgierigheid te bevredigen, voelt Hozy gewoon als een verfrissende adem. De levendige visuals; de harmonieuze effecten; de bevredigende mechanismen; en de ontspannende sfeer die me toelaat om de energie op te nemen en me te baden in de artistieke kwaliteiten van een goed en oprecht avontuur. Laat ik zeggen, Hozy heeft alles van dat en nog meer. Het mag dan kort zijn, maar soms zijn de grootste dingen in het leven dat ook en Hozy heeft een geweldige job gedaan om dat te bewijzen.

Oordeel

Hozy is een echte verfrissende adem in de renovatie- en organisatieruimte – een moeiteloos creatieve en oh-zo-wholesome interactieve ervaring die gewoon goed aanvoelt om te verkennen en mee te spelen. Het is kort, maar het zit ook vol met briljante ideeën en prachtig vormgegeven setstukken en hapklare wonderen. En dat is wat ik bereid ben om ervan te nemen: dat het klein is in omvang, maar kolossaal in termen van hart en ziel, energie en creatieve expressie. Dat maakt het waard om de vraagprijs alleen al te betalen.

Als je een fan bent van kalmerende organisatiesims en vrijlopende mechanismen die je toelaten om je creatieve tovenarij te laten zien met een netjes aangepaste kist van decoraties en wholesom souvenirs, dan zou dit een beetje een no-brainer moeten zijn. Voor het argument, echter, als je wel op zoek bent naar een spel dat leunt op alle dezelfde eenvoudige tropen als Unpacking, dan hoef je niet verder te zoeken dan de wortels van Come On Studio’s picture-perfect verborgen juweel. Het is cozy, kalm en zo ontspannend als je je maar kunt voorstellen.