How to Fish Recensie (PC)

Statistisch gezien is het waarschijnlijker dat je de eerste uren als eilandvluchteling doorbrengt met het zoeken naar onderdak, het signaleren van een passerend vrachtschip, of het wrijven van twee stokjes om vuur te maken. How to Fish, kies in plaats daarvan voor een alliantie met het één procent‑deel — de overhaaste verborgen passagiers die liever de ernstige consequenties aanpakken met geweld en blinde woede. In plaats van zich te houden aan titanen als Stranded Deep, Green Hell, of zowat elke survival sandbox‑simulatie, kiest het ervoor om zijn uitrusting te verweven met een hengel, een sluipschuttersgeweer en een stok dynamiet.

Als we uitgaan van traditie, zou een klassiek survival‑spel meestal een beetje voor‑catastrofe verhaallijn‑opbouw, veel eye‑opening werk en een uur durende tutorial omvatten die je door de basis leidt en leert hoe je je hoofd boven water houdt. In How to Fish, is het een beetje anders. In plaats van je te laten strompelen door het zand en zoeken naar stokjes, kokosnoten en stenen om speren van te maken, vraagt het je om te vissen. Het vraagt je om te vissen, niet alleen om je immuunsysteem intact te houden, maar ook voor het welzijn van het milieu. Vissen, zijn merkwaardig genoeg de spelvaluta, en ze zijn het enige wat je drijft om nog een dag te overleven. Want als je niet vist, zie je langzaam je gezond verstand verzuipen.

Onder andere omstandigheden zou vissen een gemakkelijke, cathartische aangelegenheid zijn — een ervaring die zou bestaan uit een eenvoudige mini‑game of een enkele knop. In How to Fish, is het echter een beetje chaotischer. Het gaat niet alleen om het werpen van een lijn en het binnenhalen van een vis; het gaat om het uitvoeren van belachelijke trucschoten met een sluipschuttersgeweer, het ontgrendelen van wapens die geen enige zin hebben, en het vangen van gigantische kogelvis met een zakmes. Het gaat ook om het gebruiken van vissen om te gokken, zich te verheugen en passage te verdienen door de oceaan naar verschillende eilanden. Het is allemaal ongelooflijk vreemd, maar dat is How to Fish, in een notendop, en het kan eerlijk gezegd geen moer geven om wat jij ervan vindt.

Hoewel How to Fish kan worden gespeeld als een eenzame idioot, is het een spel dat veel beter tot zijn recht komt in grotere scholen vissen. Zie je, het grootste deel van het spel draait om het samenwerken met andere overlevenden om een pantomime te creëren — een reeks gebeurtenissen die even belachelijk als vreemd interessant zijn. Terwijl jullie samenwerken om vissen te slachten en je schoten te verfijnen, verdienen jullie elk het recht om naar nieuwe biomen te gaan, waar bizarre bazen langs de kust loeren en nog meer belachelijke handelaren wachten op een kans om je arsenaal te verrijken met betere wapens. En tot op zekere hoogte bestaat de How to Fish’s lus uit: vissen doden op vreemd creatieve manieren, en een spelvaluta ruilen om grotere kansen te ontgrendelen.

Als je op zoek bent naar een degelijk verhaal dat rijk is aan karakterontwikkeling en tot nadenken stemmende wendingen, dan wil je misschien je hengel ergens anders uitgooien, want How to Fish is alles behalve een diepe duik in de nautische wereld. Omdat er hier geen serieus spel is, maar eerder een eenvoudige gameplay‑lus die weinig interactie met de wereld vereist, is het veel makkelijker om het te accepteren en ervan te genieten als de zinloze oefeningen die het biedt. Het is niet visueel aantrekkelijk, en het barst zeker niet van de genre‑veranderende details. Het is, bij gebrek aan een betere omschrijving, een belachelijk spel, en het draagt zijn dwaasheid als een tien jaar oude boxerbriefjes.

Net als de meeste multiplayer‑games die de basisregels en -voorschriften negeren, is How to Fish een spel waarin je gemakkelijk veel tijd kunt doorbrengen zonder je te vervelen. Toegegeven, het proces van het vinden, vangen en ruilen van vissen is nogal eenvoudig. Desalniettemin is het een onvoorspelbaar spel dat weet je op het puntje van je stoel te houden. Bazen, zijn bijvoorbeeld een beetje buitenaards en ongewoon agressief. Bovendien, aangezien elk deel van het eiland zijn eigen soorten, wapens en gestileerde doodsystemen heeft, biedt het je een goede variëteit aan keuzemogelijkheden.

Natuurlijk zit het hartvan How to Fish niet op de bodem van de oceaan, maar in het gezelschap van vrienden die elk een vleugje dwaasheid verlangen bij hun zoute eiwit. Omdat er een aanzienlijke hoeveelheid set‑pieces en spullen zijn om mee te spelen in het spel, wordt vissen vaak gezien als een bijverdienste die je slechts af en toe hoeft te verzorgen, terwijl het strompelen als onbekwame eilandbewoners en het veroorzaken van chaos is wat je aan het avontuur bindt. Nogmaals, het is allemaal een beetje slordig en mechanisch onbeholpen, maar dat is deels waarom het zo gemakkelijk is om er verliefd op te worden. Is het perfect en volledig zonder gebreken? Nee. Is het nog steeds ontzettend leuk om samen met een paar vrienden te ervaren? Absoluut.

Het laatste dat How to Fish perfect is. Voor indie‑games is het allemaal nogal simpel en bot. Maar, nogmaals, dat is deels wat het zo ontzettend aantrekkelijk maakt. Omdat het een spel is dat zichzelf niet al te serieus neemt, maar juist zijn eigen eigenaardigheid omarmt, hoef je geen hoge verwachtingen te hebben om ervan te genieten. Met vrienden is het een gemakkelijke manier om wat stoom af te blazen en een paar uur langs de kust te ravotten, min of meer. Als je het zo kunt zien en verder niets, dan zou je geen moeite moeten hebben om iets uit je tijd te halen met de vissen die deze oceaan bevolken.

Beoordeling

How to Fish is net zo vreemd als het verleidelijk is. Als spel laat het duidelijk veel te wensen over. Maar als een bijeenkomst‑punt voor vrienden die gewoon plezier willen hebben en de tijd willen doden met hun uitrusting, geweren en zakmessen, is het een ideale plek om een paar uur thuis te noemen. Misschien is het het beste om het niet meer te zien dan dat. Het valt inderdaad tekort op verschillende cruciale gebieden, en het slaagt er niet in een picture‑perfecte wereld te schetsen met gedurfde en memorabele elementen. Desondanks levert het wat het belooft: een nautische sandbox voor beginnende vissers om in rond te ravotten. Het is misschien geen geweldige plek om je lijn uit te werpen, maar het is wel een plek die je waarschijnlijk wel zult genieten om in te vissen.