Hidden Legends 2 Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & Switch)

Hidden Legends is geen spel dat het wiel opnieuw uitvindt, noch een dat de ware potentie van een hidden-object game laat zien. Integendeel, het is een spel dat graag op veilig speelt, met een zorgvuldig ontworpen schetsboek van kleurrijke wijken, een handvol objecten en een reeks taken die zelfs een peuter gemakkelijk kan begrijpen zonder de basis van een gloednieuwe puzzelgame te moeten beheersen. Het is, voor wat het waard is, een spel dat weet hoe je iets kunt maken van zo weinig. Het probeert niet ambitieus te zijn, en het buigt zich zeker niet dubbel om iets te bereiken wat anderen in het verleden niet hebben kunnen doen. Hidden Legends is alles wat het moet zijn, niet meer, niet minder.

Hidden Legends 2 is, tot op zekere hoogte, dezelfde basisopzet. Net als zijn voorganger wil het een eenvoudige reeks levendige regio’s bieden, een handvol objecten, en een kans voor scherpzinnige waarnemers om de fijne details door te nemen en gaten in hun takenlijst te slaan. Het vervolg echter probeert een tweede laag toe te voegen aan de bestaande formule—een additional interactieve sectie die gebruikers in staat stelt iets dieper in de wereld te reizen. Denk aan Find My Frogs—een spel dat also toegang geeft tot de innerlijke werking van een levendig dorp—en je zult een goed idee hebben van wat het wil bereiken.

Hoewel Hidden Legends 2 conceptueel vergelijkbaar is met het oorspronkelijke hoofdstuk in de over het hoofd geziene hidden-object‑reeks, maakt het wel een poging om een tweede dimensie toe te voegen aan een anders vertrouwd landschap. Met de toevoeging van een peek‑a‑boo‑tool die je in staat stelt verschillende gebieden binnen te gaan en door gebouwen te schrobben, het vervolg does, in de meeste gevallen, bouwt voort op het vorige ontwerp zonder de kernwaarden van de gameplay te veel te wijzigen. En dat is ook een goede zaak, aangezien het oorspronkelijke hoofdstuk de slechte gewoonte had om de objecten veel te gemakkelijk vindbaar te maken. Het was so zo makkelijk, dat je alle objecten gemakkelijk kon wegnemen zonder de fijne details te hoeven vergroten. Maar this wereld is een beetje anders. Simple, maar gevarieerd genoeg zodat je een subtiel verschil in de algehele presentatie kunt opmerken.

Onverwacht is het spel zelf nog steeds ongelooflijk gemakkelijk om in een middag doorheen te spelen. Omdat het niet veel moeite kost om de mechanica te leren of de verborgen geheimen te ontdekken, is het een snelle en eenvoudige tijdverspilling die je kortstondig bezig kan houden, maar niet op de lange termijn. Maar dat is te verwachten van een hidden-object‑spel dat niet verder gaat dan de grenzen van een simpel concept. Het doet duidelijk zijn werk zonder te lang op te blijven, en dat is volkomen normaal.

Het good news is dat, hoewel het vervolg de basisinfrastructuur van het bestaande ontwerp niet verandert, het wel veel hart en ziel steekt in de ontwikkeling van een fantastisch rijk van handgemaakte levels. Hoe eenvoudig de gameplay ook is, elk level biedt veel geweldige functies en opvallende scènes om te ontgrendelen en aan je collectie toe te voegen. Naast de bekende portals en portretten, bevat het ook een breed scala aan majestueuze achtergronden, nautische kaarten, cultureel diverse locaties en sprookjes‑geïnspireerde biomen. Nogmaals, het is een verzameling kunstwerken die we al several keer eerder hebben gezien, maar om de eer te geven waar die hoort, legt het zijn onderwerpen en thema’s ongelooflijk goed vast in een goed afgeronde, perfect presenteerbare vorm.

Het bad news hier is dat, als je have alreeds het originele hoofdstuk in de tweedelige serie hebt gespeeld, je niet veel reden hebt om bij dit spel te blijven. Als een op zichzelf staand spel is het geweldig. Maar, als een sequel, slaagt het er niet in om zijn belofte waar te maken om het schip vooruit te duwen naar onbekende wateren. Zie, terwijl het alle verborgen objecten herschikt om je een nieuwe uitdaging te geven, voegt het eigenlijk niet veel meer toe aan het oorspronkelijke canvas. Ondanks het feit dat je zowel kunt inzoomen als verschillende gebouwen kunt betreden, wordt most van de wereld gepresenteerd op een bijna identieke manier, met veel van dezelfde objecten, geheimen en takenlijsten.

Om de zaken nog erger te maken, heeft Hidden Legends 2 een bug die eerdere save‑bestanden herkent. Met andere woorden, het tells je dat je al al zijn levels hebt verslagen voordat je erin duikt. Dus, als je al hebt betaald voor de originele reeks in de serie, bestaat er een kans dat je tegen een muur aanloopt in het vervolg. Het feit dat het je before al zelfs het boek opent feliciteert, is eerlijk gezegd een vrij slechte ontwerpkeuze. Het doet je ook afvragen of je per ongeluk hetzelfde spel op twee aparte accounts hebt gekocht — en dat is niet ideaal. Het punt is dat, hoewel het zich does labelt als een vervolg, het best moeilijk kan zijn om de werkelijke verschillen tussen de nieuwe huid en de vorige te onderscheiden.

Met al het bovenstaande gezegd, is Hidden Legends 2 een acceptabele verfrissing voor een hidden-object‑spel. Het zou onjuist zijn om het een genre‑definiërend meesterwerk te noemen, maar het wel een vermakelijk spel dat jouw aandacht waard is, zou een passende manier zijn om het te omschrijven. Misschien is dat alles wat je van een spel als dit nodig hebt: een eenvoudige ervaring met mechanieken en composities die even elementair en makkelijk te doorgronden zijn. Het is misschien niet veel meer dan dat, maar het knows zijn publiek en levert alles wat het belooft. Eerlijk gezegd kun je niet veel meer vragen als het gaat om gezellige hidden-object‑games.

Conclusie

Hidden Legends 2 hergebruikt de traditionele hidden-object‑formule niet, maar kiest er juist voor dezelfde kernwaarden te behouden en een tweede dimensie toe te voegen aan een vertrouwd landschap. Nogmaals, het is niet de first van zijn soort die zijn gebruikers de vrijheid geeft om verder te gaan dan het domein van een tweedimensionaal universum, maar het is een dat verrassend goed inspeelt op die extra laag, aangezien het de deur opent voor more creatieve hoeken, complexere interieur‑elementen en meer uitdagingen. Oh, het is nog steeds dezelfde oude Hidden Legends, maar met een nieuwe wending die waarschijnlijk terugkerende spelers iets nieuws geeft om over te schrijven. Nou, voor ongeveer een uur, in ieder geval.

Het grootste probleem dat ik heb met Hidden Legends 2 is het gebrek aan transparantie in de implementatie van nieuwe functies. Als je new naar de serie bent, is het gemakkelijk om de gebreken over het hoofd te zien en ervan te genieten voor wat het is. Maar, als je een returning fan bent van de tweedelige, dan is het net zo gemakkelijk om in de val te lopen van het proberen te onderscheiden tussen de twee hoofdstukken. Het is echt jammer, want er is een prachtig handgemaakt hidden-object‑spel hier. Echter, het een volledig uitgewerkte sequel noemen zou gewoonweg geen accurate beschrijving zijn van wat het is.