VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town Review (PC)

Als er één combinatie is die we weten dat te goed werkt, is het verborgen objecten spellen en feline middelpunten. Neem Katten Verborgen in Georgia (of de Katten Verborgen anthologie in het algemeen) of de 100 Katten serie, bijvoorbeeld. Als we gaan naar de vierende aard van de goed gefokte synergiewet, dan kunnen we meer of minder neerkomen op het idee dat het zoals VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town automatisch valt in een “winning” formule. En zeker, terwijl je kon argumenteren dat het zichzelf uitlijnt met een enigszins recyclebaar concept, is er geen ontkennen van het feit dat kittens en vergrootglazen buitengewoon goed zijn voor cozy gamers.

De zevende aflevering in de episodische zoek-en-schilder serie van Very Very Little Studio komt met een verse spoor van koekjeskrullen voor je om door te kammen, evenals een hele palette van lekkernijen om te schilderen en te versieren over een grote suikerbedekte schetsboekexcursie. Met wafelhuizen, pannenkoeken torens en limonadepoelen, om maar te zwijgen, Cookie Town komt schoon met een van de meest esthetisch aantrekkelijke tekeningen tot nu toe. Gegeven, de markt is vol met soortgelijke kunstwerken, en de concurrentie is niet bepaald kort van roofzuchtige soorten die hongerig zijn naar de rand van de petrischaal. Toch is er iets hier dat VERBORGEN KATTEN nog meer uitnodigend maakt. Voor beter of voor erger, laten we maar de overvloed aan koolhydraten de schuld geven.

Natuurlijk is het idee hier zo rechttoe rechtaan als het eerder was: spelers schrobben actief door een zwart-wit tekening met een traditionele pinch-and-crop mechaniek, en dan markeren de katten die zichzelf ergens in de achtergrond verschansen. Zoals eerder, voor elke kat die je succesvol vindt, nog een stuk van het canvas vindt zijn natuurlijke levendigheid, en langzaam maar zeker keert de illustratie terug naar zijn voormalige idyllische kwaliteit. Met andere woorden, meer katten je vindt, helderder het beeld wordt. Een eenvoudig concept, maar een universeel aanvaard een, niettemin.

De Katten van Cookie Town

Cookie Town omarmt openlijk de koekjesnijder aard van zijn trouwe blauwdruk met een opvolgende hoofdstuk dat de zelfde ingrediënten en progressie tropen als zijn voorgangers en, in een poging om de roofzuchtige demografie te behagen, versiert ze met een tijdloze snoepcentrische esthetiek en een paar goed geïntegreerde kwaliteit-van-leven UI-verbeteringen.

Conceptueel, is er niet veel hier om de link met zijn voorvaderen te splitsen, aangezien het, met alle respect, meer of minder dezelfde ervaring is. Het hoofd verschil hier, natuurlijk, is de locatie: een flapjack-gebakken koninkrijk van gestremde room en suikerzachte lidos, wafelplateaus en deegachtige pannenkoekenkegels. De rest, echter, blijft een deel van de meubels, met 200 feline onderwerpen die de ruggengraat van de spelzoek-en-vind ervaring vormen, en een schrubbare schetsboek die spelers toelaat om te kammen en te analyseren van intrigerende details voordat ze een van honderden kittens wegschrapen. (Als het niet kapot is, repareer het dan niet — en al dat soort dingen.)

Om krediet te geven waar krediet due is, VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town levert een schetsboek niveau dat, in alle eerlijkheid, ongelooflijk feestwaardig is en een beetje meer-maar vergeleken met zijn prequels. Opnieuw, het heeft geen originele compositie, en het is zeker niet de eerste van zijn soort om rode lollipops en ijsroomlepels samen te voegen, ook. En noch, is er een eenvoudige plezier hier dat we weten kalmeert de ziel en geneest de emotionele bagage die we wassen. Het is eenvoudige lol, en het verwelkomt die bijnaam zonder overambitieus te zijn.

Als de Koekje Kraken

Soortgelijk aan zijn schrobben-en-schilderen tegenstanders, VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town heeft een korte episodische sequentie die een platitude van hoeken en gaten bevat voor je om te ontvouwen, en een alles-in-één tool die je toelaat om het canvas te schalen en te manipuleren. Al met al is het een korte ervaring die kan worden weggeveegd onder het tapijt in een uur, geef of neem. Kon het een paar extra onderwerpen gebruiken om zijn aantrekkingskracht te verhogen? Misschien, maar 200 lijkt een goed afgerond doel te zijn dat zowel haalbaar als niet-bedreigend voelt, niettemin.

Het is voldoende om te zeggen dat, gameplay-wise, er niet veel is om over te schrijven hier. Daar staat tegenover dat Cookie Town niet echt een spel is dat je zou kiezen om die jeuk te krabben. Aan de andere kant is het een geweldige pocket-sized fidget puzzler die gemakkelijk je duimen kan laten draaien voor korte periodes van tijd terwijl je vrolijk tussen alternatieve genres springt. Met een schone UI en een nuttig ingebouwd hint-systeem om je inspanningen te helpen, dient het zijn doel als een gracieuze en schattig wholehearted indie zoek-en-vind ervaring die, met een beetje geluk, je onvergankelijke suiker verlangens voor een pre-avond feestmaal zal stillen. En dat is alles wat dit is: een koekje-bezaaide voorgerecht dat goed voelt om naar binnen te werken. Het is niet perfect, maar het doet de klus.

Uitspraak

VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town versterkt zijn geëerde reputatie als een schattig cozy zoek-en-schilder installatie in Very Very Little Studio’s geliefde schetsboek anthologie, met een verse peper van schuldige genoegens en koekjes-gebakken lekkernijen voor biomen, en een vertrouwde maar gemakkelijk te verteren suite van versieringstools om dat kleine extra creatieve vrijheid over zijn schattige compositie te bieden. In zijn hart is het nog steeds hetzelfde VERBORGEN KATTEN , maar met dat extra snufje hart en ziel, dankzij zijn suikerbedekte esthetiek en algemene kwaliteit-van-leven functies.

Terwijl het zeker geen geheim is dat feline-centrische verborgen objecten spellen een dubbeltje zijn, zal ik argumenteren dat VERBORGEN KATTEN 7: Cookie Town een van de meest charmante snoep-thema scrapbook locaties op de markt draagt. Het is geen nieuw spel, en het valt nog steeds onder dezelfde paraplu als delen, als honderden kat-centrische paintbrush puzzlers. Dat gezegd hebbende, het vangt en geeft een vredige oplossing die we niet kunnen helpen maar houden van om ons te verwennen in elke blauwe maan. Misschien is dat genoeg om je tijd te rechtvaardigen, misschien niet.

Het spreekt voor zich op dit punt, maar als je wel genoot van het schrobben door Very Very Little Studio’s eerdere hoofdstukken in de VERBORGEN KATTEN serie, dan is er geen reden waarom je niet zou willen duiken in Cookie Town. Het is goedkoop, vrolijk, en een perfect meer-maar voorgerecht dat zou je moeten behagen voor een uur of twee tussen proteïnen.