Hell is Us recensie (PS5, Xbox Series X/S en pc)

De grootste ondergang van de mensheid zal waarschijnlijk door onszelf veroorzaakt worden, of het nu een nucleaire oorlog, klimaatverandering of een milieuramp is. En De hel zijn wijNou ja, het houdt ons een spiegel voor en daagt ons uit om zelf te zien hoe gedehumaniseerd we zijn geworden. Of misschien wel meer specifiek: de oneindige cyclus van oorlog, die onze basisinstincten voor empathie en morele waarden verandert en onze wrede daden rechtvaardigt met propaganda. 

Het is veel om te verwerken, over na te denken en te bevragen in relatie tot de huidige problemen waarmee we worden geconfronteerd, het onrecht dat we toestaan. Er is zeker oorlog gaande in verschillende delen van de wereld, en we bevinden ons in verschillende stadia van ongevoeligheid voor de impact op wereldschaal. Toch zijn we allemaal met elkaar verbonden als mensen, gescheiden door geografie, maar verbonden door geest en ziel. Er is geen concrete les te trekken uit De hel zijn wijHet is echter een intrigerend verhaal ter discussie en overweging.

Anders floreren andere gameplay-elementen in wisselende mate. En dat alles resulteert in een algehele inzending die het waard is om nog eens over na te denken. Laten we de details van al het goede (en slechte) dat je playthrough met zich meebrengt, bespreken via onze De hel zijn wij bekijk hieronder.

Op zoek naar antwoorden

Onze hoofdpersoon is een VN-vredeshandhaver wiens achtergrond en mogelijk zware motieven meer diepgang hebben dan direct duidelijk is. Zijn geschiedenis raakt hem dichter bij huis: als jong kind, gesmokkeld uit een fictief land, probeert hij de vrede te herstellen. Uiteindelijk wint zijn nieuwsgierigheid het van hem en verlaat hij de VN op zoek naar zijn ouders van moederskant. Helaas heeft hij alleen de naam van zijn geboorteplaats en het beroep van zijn ouders. Maar geen zorgen, hoor. De hel zijn wij staat klaar om u alle tools te geven die u nodig hebt om uw weg te vinden. 

Nou ja, niet de gebruikelijke tools: een interactieve kaart, quest-markeringen of points of interest, nee; slechts één van de meest meeslepende openwereld-achtige kaarten om vrij te verkennen. Je kunt zelf bepalen welk pad je wilt bewandelen, of je nu het hoofdverhaal volgt of afdwaalt naar zijmissies. En de wereld loodst je moeiteloos langs herkenningspunten, aanwijzingen, oplichtende verzamelobjecten, enzovoort. Ondanks het gebrek aan begeleiding wat betreft waar je vervolgens naartoe moet, vind je toch je weg, zolang je maar bereid bent om te observeren en aantekeningen te maken. 

Goed of fout

Er zijn geen boeiende tussenfilmpjes om het verhaal te laten vorderen. In plaats daarvan zul je de plot voornamelijk ontrafelen door de kennis die je in de wereld ontdekt, te verzamelen. Van meer open gebieden tot nauwe gangen, je sjokt vooruit, op zoek naar teksten om te scannen en omgevingsdetails om aanwijzingen uit te halen. Het komt allemaal in een gestructureerd tempo naar boven, misschien wel door verminkte lichamen die op een hoop liggen of een vage hint van een NPC. 

Dit zal ongetwijfeld een zeer pijnlijke ontdekking zijn van een door oorlog verscheurde wereld, doordrenkt met pijn en dood. En hoewel het op het eerste gezicht een cyclisch burgerconflict tussen twee strijdende partijen lijkt, ontvouwen zich geleidelijk diepere en meer volwassen thema's gedurende je playthrough. De lelijkheid van mensen die proberen te overleven wordt duidelijk, evenals de onbewogen aard van corrupte mensen. Maar wanneer er gruwelijke daden zijn gepleegd door beide partijen die elkaar op ongevoelige wijze beïnvloeden, vervagen de grenzen tussen wie gelijk heeft of niet. 

Zoek naar meer

De wereld is jouw verhaal, dat een duistere geschiedenis ontrafelt die teruggaat tot de oudheid. Hoewel het zich afspeelt aan het einde van de 1900e eeuw, valt er veel te ontdekken, omdat het zowel geworteld is in historische gebeurtenissen als doordrenkt is van futuristische ideeën. En te midden van dit alles ontluiken bovennatuurlijke verschijnselen: bijna humanoïde wezens, angstaanjagend om te zien en te bestrijden. Zij zijn je belangrijkste vijanden die uitgeroeid moeten worden en de tijdlussen waaruit ze tevoorschijn komen moeten worden afgesloten. Er is zeker genoeg te ontdekken, en dat alles is overal om je heen te vinden, of het nu gaat om levendige illustraties van de doden, achtergrondinformatie, NPC-gesprekken en meer. 

Voor het grootste gedeelte, De hel zijn wij is een verkenningsspel over het samenvoegen van de stukjes en beetjes van een ingewikkeld maar boeiend verhaal. De wereld van Hadea heeft veel te vertellen, en veel zal betrekking hebben op de actuele problemen waarmee we vandaag de dag worden geconfronteerd. Dus, ondanks het gebrek aan richting, wil je meer leren en ontdekken over kennis, meer geschiedenis en hoe die verband houdt met het heden. Je wilt proberen uitstel van de oorlog te vinden, zelfs als het conflict hopeloos en onredelijk lijkt. En ja, je moet nog steeds je verloren familie opsporen. 

Krabbel weg

Het tweede centrale gameplay-element is puzzels, ook verbonden met het verhaal. De stukjes en beetjes aanwijzingen die je vindt, zijn van cruciaal belang voor het ontcijferen van bepaalde afgesloten gebieden. Of het kunnen simpele "sleutels" zijn die je nodig hebt om letterlijk en figuurlijk deuren te openen. Het is vaak onduidelijk waar de oplossing ligt, waardoor je soms terug moet gaan of verschillende gebieden verderop moet vrijmaken. En daarin schuilt de absolute noodzaak om aantekeningen te maken. Ik bedoel, je kunt alle aanwijzingen en "interessante dingen" die je ziet in gedachten houden. Maar het vereist een scherp geheugen om de exacte oplossing te vinden die je nodig hebt voor een puzzel die je lang geleden of later bent tegengekomen. 

Eerlijk gezegd kan het best frustrerend zijn om nooit te weten welke aanwijzingen en items bij welke puzzels horen. En wanneer de puzzels een specifieke oplossing vereisen, wordt het onmogelijk om te experimenteren, te vertrouwen op trial-and-error of brute kracht. Niet dat de puzzels zelf verschrikkelijk zijn. Sommige voelen best bevredigend om op te lossen, met een behoorlijk niveau aan uitdaging en intrige. Andere zijn eenvoudig genoeg om te doorstaan, waarbij de oplossing niet al te ver weg ligt. Maar je zult je hoofd zeker tegen de muur stoten bij een paar puzzels die ogenschijnlijk bedoeld zijn om te frustreren. 

Sterf, kruipt

En tot slot, de strijd. Hoewel dat niet de focus is van De hel zijn wij, het biedt nog steeds een competent en bevredigend systeem waar je in ieder geval plezier aan zult beleven. Met je lichte aanvallen kun je verschillende kracht- en schade-outputs combineren en ermee experimenteren. En je opgeladen aanvallen kunnen de inzet verhogen, met meer schade, naast een krachtig geluidseffect. Ondertussen doen je vier belangrijkste soorten melee-wapens goed werk om vijanden op afstand te houden. Ze blokkeren en pareren inkomende aanvallen, met strikte timingvensters vergelijkbaar met ZielslikesHet kan soms wel stijf aanvoelen, maar het is niet ronduit onhandig en zeker niet zwaar. 

Naast je wapens en aanvallen heb je vaardigheden waarmee je je gevechten kunt opfleuren, waaronder elementaire vaardigheden. Deze breiden je arsenaal en aanvallen verder uit en zorgen voor een diversificatie van je favoriete stance breakers en health depleters. Vooral het uitputten van de stance van vijanden creëert mogelijkheden voor een slimme finishing move. Bovendien is je uithoudingsvermogen gekoppeld aan je gezondheid, waarbij het verliezen van gezondheid je uithoudingsvermogen direct vermindert. Je verliest dus de mogelijkheid om te ontwijken, blokkeren, pareren en aanvallen. Maar voer succesvolle combo's en tegenaanvallen uit en je hebt een strikt tijdsbestek om je gezondheid aan te vullen. Of, het alternatief, verbruiksartikelen en health kits die je oppikt. 

Easy does it

De hel zijn wij' gevechten zijn eerlijk gezegd een beetje aan de makkelijke kant. Direct nadat je de basissystemen onder de knie hebt, zou je goed moeten kunnen spelen. Sterven straft je ook niet, je behoudt het grootste deel van je voortgang, verzamelobjecten en je kunt geen vijanden laten respawnen. En je kunt altijd aan de moeilijkheidsgraad sleutelen voor een nog makkelijkere run. Er is veel plezier te beleven in de begin- en middenfase. Het aantal vijanden is echter beperkt, het zijn altijd dezelfde griezelige mensachtige wezens. Wanneer ze hun spel veranderen, is het het oproepen van Hazes waarmee je uiteindelijk op dezelfde manier vecht. Behalve vijanden die sterker worden, de uitrusting waar je je tot aangetrokken voelt en aanvallen die werken, zullen waarschijnlijk dezelfde go-to's blijven tot het einde. En ik moet vermelden dat de muziek en geluidseffecten fantastisch zijn. Griezelig, maar terecht passend bij De hel zijn wij'duistere, sombere wereld.

Vonnis

Als je dit alles in gedachten houdt, is er een zeer meeslepende wereld met onberispelijke details en een intrigerend ontwerp, briljante puzzels maar soms frustrerend, en een uiteindelijk beheersbaar vechtsysteem met beperkte vijandelijke variatie. De hel zijn wij Een must-play waard? Ik zeg, het hangt ervan af. Heb je zin om te verkennen, zonder de begeleidende hand van de ontwikkelaar, kaarten, of questmarkers? Wil je gewoon ontdekken hoe de wereld eruitziet, zijn geschiedenis, de mensen en de ervaringen die hen gemaakt hebben tot wie ze zijn? Let wel, de ontdekking van De hel zijn wij'Een door oorlog verscheurde wereld is doordrenkt van pijn en ellende, maar uiteindelijk nooit verstikkend. Als je dat doet, De hel zijn wij is perfect voor jou.

Als u echter op zoek bent naar slimme puzzels waarvan de oplossingen uw creativiteit en verbeelding op de proef stellen, De hel zijn wij is misschien niet jouw ding. Je hebt veel geduld nodig om dit spel voor 100% te voltooien, aangezien veel van de oplossingen te vinden zijn op plekken die je lang geleden hebt bezocht of nog moet ontdekken. Wat betreft gevechten is het leuk, vooral in het begin, vechtend tegen die zenuwslopende, humanoïde, bovennatuurlijke wezens. Maar uiteindelijk wordt het repetitief, met beperkte variatie aan vijanden en aanvalspatronen. Maar vergis je niet, De hel zijn wij'wereld is indrukwekkend en de soundtrack verdient een kus van een chef-kok.