Ghostrunner 2 Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Wanneer het gaat om sequels, kunnen ze op drie manieren gaan. Of ze zijn slechter, identiek, of superieur aan het origineel. De beste manier om het laatste te bereiken, is door de onderdelen die de machine soepel laten draaien te behouden, de slechte eruit te gooien en innovatieve mechanismen te installeren die de ervaring verhogen. Ik ben blij te zeggen dat Ghostrunner 2 de opdracht begrijpt, door nieuwe mechanismen toe te voegen aan een al superieure actie-platformer – en nog veel meer.

Het vervolg is sneller, groter en beter op alle fronten. Het is bijna een belachelijke oefening om de fouten aan te wijzen. Maar neem mijn woord niet. Kom mee als we onze diepe Ghostrunner 2-review ontwarren, waarin we alles wat je kunt verwachten, van het goede tot het slechte en lelijke (als dat er is), uit elkaar halen.

Rampage Rage

Dat moment waarop je eindelijk een meedogenloze dictator neerhaalt, en dan besef je dat de klus nog lang niet half geklaard is. Vaak zullen veel tegenstanders proberen de troon over te nemen. Ondertussen breekt chaos uit. Facties gaan wild tekeer zonder toezicht. Het is tijd om te doden en ermee weg te komen.

We pikken de verhaallijn op een jaar na de gebeurtenissen van Ghostrunner (2020). De Keymaster-tirannen, heerser over de Dharma Tower, is net gevallen. Verschillende facties gaan de strijd aan om de machtsvacuüm dat overblijft, te vullen. Het is aan de protagonist, Jack, aka GR-74 of Ghostrunner – een metalen ninja met cybernetische verbeteringen – om opnieuw de rol op zich te nemen en orde te herstellen in een futuristische cyberpunk-dystopische wereld.

Nieuwkomers hoeven zich geen zorgen te maken over het inhalen van de verhaallijn, want het vervolg heeft een nette, bondige samenvatting om je op de hoogte te brengen. De belangrijkste antagonisten zijn een groep gewelddadige cyberninja-AI-culten waar je naar toe gaat om af te rekenen. Maar dankzij de nieuw geïntroduceerde voertuiggevechten is het bedekken van uitgestrekte niveaus een absolute kick.

In geen tijd word je in het diepe einde van een lopende terreuroorlog gegooid. Het strekt zich uit buiten de muren van de Dharma Tower en de uitgestrekte woestijn eromheen. In breedte en diepte is Ghostrunner 2 meer. Hetzelfde geldt voor de inhoud, die vol zit met spannende NPCs en vertakte verhaallijnen.

Sommige vijanden keren terug. Maar we komen veel gevaarlijkere vijanden tegen in termen van aantallen en angst. Gelukkig verhoogt Ghostrunner 2 de inzet op het actiefront met niveau-ontwerp en parkour-actie slimmer dan ooit.

Het mooiste van Ghostrunner 2 is dat, zelfs met een relatief korte speelduur van 10 tot 14 uur, terugkomen voor meer intense actie een no-brainer is.

Color Me Pleased

De Dharma Tower zelf is betoverend. Gedompeld in neon en met een vleugje billboard-wonder, voorbij scheuren door zijn niet-lineaire niveaus en complexe motorfietssecties is een absolute kick.

Het is een diepere en uitgestrektere wereld waar elke minuut die je erin doorbrengt, verdiend voelt. Op het razendsnelle tempo waarop je je zult bewegen, kan platformen gemakkelijk op zijn knieën vallen als het niet perfect is. Maar Ghostrunner 2 begrijpt al zijn behoeften en werkt aan het ontwerpen van een verdraaide cyberarena die varieert tussen een mengeling van donkere woonblokken en industriële opgangen.

Vibrant en gedurfd, stappen in de Dharma Tower voelt goed. Je wordt meteen ondergedompeld in een surrealistische puzzelwereld waar elke beweging een rollercoaster is: spring daar, zwaai naar links, ga verder met parkour, enz. Het gebruikt kleur en licht op unieke manieren om je elke beweging te helpen vormen en leiden, en de stad tot leven te brengen.

Het enige resterende aspect is het bijbehorende geluidseffect, en One More Level nagelt dat ook tot perfectie. Je geniet van een moorddadige soundtrack met zo overtuigende synth-golven dat je niet kunt helpen maar je hoofd te knikken. In de intense, hectische momenten, neemt het tempo toe in een hart-pompende elektronische beat voordat het terugkeert naar een gestaag ritme dat nooit loslaat van je onwankelbare aandacht.

Het beste is dat als je zwaard door vijanden snijdt, het geluid van metaal dat verbinding maakt met lichaamsdelen, rillingen over je ruggengraat stuurt. Het omvat een zo reëel mogelijke effect dat je gelooft dat je Jack bent, dodelijk en onoverwinnelijk. Maar de gevechten zijn niet voor de faint of heart. Sterven is onvermijdelijk, maar respawns zijn bijna onmiddellijk – een snelle overgang om je wraak te krijgen.

Sword Dance

Ondanks hoe overtuigend het verhaal en niveau-ontwerp zijn, komt het nog niet in de buurt van de adrenaline-rush van de gevechten zelf. Snelheid is het motto hier, of je nu beweegt of vijanden snijdt. Je bent altijd in beweging op topsnelheid. Je zult vijanden in de lucht snijden en doorsnijden, en gemakkelijk naar de volgende gaan. Maar het komt met de clausule dat je ook even gemakkelijk kunt sterven.

Maak je geen zorgen. De gladde en naadloze snede van je zwaard betaalt zich uit als een charme. De moorddadige soundtrack van Ghostrunner 2 wordt vergezeld door je killing machine-ninja, die talloze vijanden op elk moment neermaait. Je zult je moederbord upgraden naarmate je vordert, en een speelstijl vormen die specifiek voor jou is. Als je terugkeert naar het slagveld, zul je vijandige ontmoetingen kraken als een puzzel.

Sommige vijanden kunnen gemakkelijker vallen als ze ten prooi vallen aan je obstakels. Anderen kunnen een sequentie aanvallen nodig hebben. Er is nooit een correct antwoord op hoe je vijanden aanpakt, wat ruimte creëert voor het verzinnen van slimmere plannen bij meerdere speelbeurten. Het beste is de timer, die je de kans geeft om je eigen record te verslaan. Geen enkele vijandige ontmoeting is ooit hetzelfde, dus een speelduur van 10 uur kan gemakkelijk in honderden meer veranderen.

Bovendien omvatten voertuiggevechten complexe secties die het tegelijkertijd manoeuvreren van vijanden en obstakels omvatten. Je kunt je motorfietsgeweren of zwaarden gebruiken om vijanden in de afgrond te sturen. Het gaspedaal intrappen voelt vloeiend en zo veel plezier, met razendsnelle snelheden die adrenaline-junkies zullen doen verlangen naar meer. Baasgevechten zijn interactieve en epische spectacles. Plus, de nieuwe wingsuit maakt het zo dat luchtaanvallen tweede natuur zijn.

Van gevechtsarena’s tot motorfietssegmenten tot parkour-uitdagingen, elk moment dat je Ghostrunner 2 speelt, ontploft in hoog-octaan-actie zoals nooit tevoren.

Slice and Dice

Ghostrunner 2 heeft een one-hit-kill-mechanisme dat de inzet verhoogt voor elke FPS-shooter-fan. Wat is er nog meer? De uitgebreide vaardigheidsboom speelt een vitale rol in de vooruitgang. Elke upgrade kan het verschil tussen leven en dood betekenen.

Ik kan me geen betere manier voorstellen om te streven naar precisie en perfecte timing. Behalve een hack-and-slash-zwaardsysteem dat door vijandelijke vlees snijdt als boter.

Wat betreft de prestaties, hebben we daar geen klachten over. Ghostrunner 2 loopt soepel, met een constante 60fps-framerate.

Verdict

Wanneer we zeggen dat een sequel meer toevoegt aan de gameplay van het origineel, betekent dat niet altijd een superieure ervaring. Maar Ghostrunner 2 heeft zijn unieke en originele parkour-actiesysteem gekoesterd om de behoeften van zijn spelersbasis tot in de puntjes te begrijpen. Dus toen One More Level de magie van Ghostrunner opnieuw ving door een ton meer mechanismen toe te voegen dan we ooit hadden kunnen vermoeden, is het een opluchting om te zien dat het perfect is gedaan.

Zolang je van het eerste spel houdt, zal Ghostrunner 2 je naar de maan en terug brengen. Het vervolg is gevaarlijk vergelijkbaar met het origineel, met het parkour-systeem dat een spectaculair comeback maakt in een dystopische cyberpunk-wereld. Maar veel meer mechanismen maken hun weg naar het vervolg. Een overbodige wingsuit en gladde motorfietsgevechten introduceren luchtaanvallen en voertuigactie voor het eerst.

Terwijl er veel lof te zingen is over elk aspect van Ghostrunner 2 – gedetailleerd niveau-ontwerp, overtuigend verhaal, immersief spel – betekent dat niet dat er geen problemen zijn om mee om te gaan. Het schieten op je motorfiets heeft een iets irritante vertraging, wat, op het hectische tempo van het spel, game over kan betekenen. Sommig niveau-ontwerp is inconsistent, en geeft veteranen een beetje meer voordeel.

Toch zijn de problemen die je tegenkomt bijna niet te vergelijken met de adembenemende actie die Ghostrunner 2 biedt. Het is gewoon zo veel plezier dat het je aandacht afleidt van eventuele fouten die er zijn. Al met al hoopten we op groter, drukker en beter, en dat is precies wat One More Level ons op een zilveren schotel heeft gebracht.