Dreamlight Valley Review (Xbox One, Xbox Series X|S, PS4, PS5, Switch & PC)

Disney’s Dreamlight Valley is een magische actie-rollenspel dat overduidelijk vol zit met flarden van landbouwelementen en hartverwarmende verhaallijnen. Hoewel het nog steeds in zijn kinderschoenen staat, is dit zonder twijfel het bescheiden begin van een prachtig magische tijdperk.

Een vallei in wanorde

Dreamlight Valley begint met een moderne twist op het oude schipbreukscenario. Je arriveert op een eiland, een magische wereld bekend als, nou, Dreamlight Valley. Als een nieuwkomer met magische krachten in het verlaten dorp, is je doel om The Forgetting, een mystieke aura die de herinneringen van de inwoners omhult, te verdrijven. Om het kwaad dat de Vallei teistert te bestrijden, zijn de meeste mensen gevlucht naar verschillende delen van de wereld (ook bekend als Realms). Je doel, als de laatste overgebleven bastion van hoop, is om een token genaamd Dreamlight te verzamelen en de regio te herstellen, stap voor stap.

Het is begrijpelijk dat, met een spel dat draait om het herstellen van een gemeenschap, iedereen het zou associëren met New Horizons. En eerlijk gezegd, is het gemakkelijk te zien waarom. Als je je in de eerste twee uur van de Vallei stort, is je enige doel om Night Thorns, een ultraviolette stof die sterk lijkt op de overvloed aan onkruid die New Horizons gebruikt, te verwijderen. Naast het verwijderen van de tientallen koningspaarse planten, moet je ook drie Royal Tools verzamelen: een pickaxe, een gieter en een hengel. En dat brengt natuurlijk een lange proloog van schoonmaken van de resten van wat alleen maar kan worden beschreven als de Mickey Mouse Clubhouse na het feest. Houd vol, en de magie volgt uiteindelijk, waardoor een groot aantal avonturen ontgrendeld wordt, gevuld met wonder en kameraadschap.

Dreamlight is alles

Dreamlight Valley draait om één ding: Dreamlight, een flitsende token die de speler moet verzamelen om nieuwe delen van het dorp te ontgrendelen. Om Dreamlight te verkrijgen, moet je je rol in de gemeenschap spelen. Dat betekent natuurlijk dat je een reeks “Dreamlight Duties” moet voltooien, die een bepaald aantal tokens opleveren in ruil voor je diensten. En eerlijk gezegd, zijn ze vrij rechttoe rechtaan taken. Bijvoorbeeld, je krijgt 250 Dreamlight voor het vangen van een vis, en dan nog eens 100 voor het verkopen van die vis aan Goofy. Verzamel 1.000 Dreamlight, en je hebt de optie om het dorp uit te breiden en meer huizen te bouwen voor je toekomstige gasten.

Gelukkig gebruikt Dreamlight Valley geen pay-to-win-systeem. Dat betekent dat, in tegenstelling tot de populaire mening, het hele spel ervaren kan worden zonder dat je enige sluwe kosten hoeft te betalen. En eerlijk gezegd, voor een spel dat dingen zoals Gold, XP en Dreamlight bevat, is dat een ware verlichting. Dat gezegd hebbende, moet je wel je eigen gewicht trekken om de vruchten van je arbeid te plukken.

Natuurlijk is er meer aan Dreamlight dan alleen het vangen van een paar baarzen in het lokale meer. Er zijn ook taken die variëren van het maken van foto’s van wilde dieren, het ontdekken van nieuwe recepten en het verkennen van de ongebaande paden om een draad van mysteries te onthullen. En aangezien al deze taken werken op een carrousel-achtig systeem, is er vrijwel altijd iets te doen, of het nu aan het krieken van de dag is of in de stilte van de nacht.

“Je hebt een vriend in mij”

Natuurlijk is Dreamlight Valley niet alleen over het herbouwen van een dorp. Feitelijk gaat het meer over het opbouwen van levenslange vriendschappen met de personages waarop je later zal vertrouwen. Het actief rekruteren van iemand is niet echt een karwei, wat geweldig is. Echter, om het maximale voordeel te halen uit het hebben van bepaalde vrienden, moet je wel het benodigde werk verzetten. En als ik zeg dat ik het benodigde werk verzet, bedoel ik dat je elke dag op echte tijd met elke dorpsbewoner moet omgaan. En als je, bijvoorbeeld, dat geheime receptenboek van Remy wilt, dan moet je serieus overwegen om veel tijd met hem door te brengen voordat je resultaten ziet.

Het goede nieuws is dat de Vriendschapsmissies niet al te zwaar zijn. Herhalend, ja. Maar saai en deprimerend? Zeker niet. En de reden hiervoor is vanwege de echte klok die het spel gebruikt. Aangezien de Vallei voortgang maakt in echte uren, minuten en seconden, gebeurt er altijd iets. En het is vanwege dat, dat ik, voor één, me geneigd voelde om ‘s nachts te gaan vissen, voor het geval ik iets ontdekte dat er niet zou zijn geweest bij zonsopgang. Vriendschapsmissies, op manieren, waren vergelijkbaar, in de zin dat ze je altijd op de een of andere manier vasthielden, ongeacht het uur of de dag.

Verder dan de Vallei

Dus, hoe rekruteer je deze fonkelende ogen, precies? Nou, hier komen de Realms om de hoek kijken, die, in het kort, poorten zijn naar andere delen van het Disney-koninkrijk. Door voldoende Dreamlight te verdienen, kun je deze Realms ontgrendelen en nieuwe avonturen beginnen, elk met hun eigen questroutes en rekruteerbare personages. En op het moment van schrijven, omvat dit Ratatouille, Moana, Frozen en WALL-E.

Het enige probleem met de Realms is de lengte van de eigenlijke verhaallijnen. Neem, bijvoorbeeld, Moana. In deze teleurstellend korte aflevering had de questroute me een paar items laten verzamelen, een licht, en toen een vis. Op de een of andere manier had dit ertoe geleid dat de Polynesisch prinses had besloten om haar spullen te pakken en zich bij de groep in Dreamlight Valley te voegen. Dit moet me, zeg, twintig minuten hebben gekost. Dat is twintig minuten in één Realm. En ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg, je weet, waar is het vlees?

Natuurlijk eindigen questroutes niet abrupt. Feitelijk gaan ze nog lang door nadat het personage dat je hebt gerekruteerd terug is naar je eiland. Toch is het gebrek aan inhoud in de Realms nogal teleurstellend, gezien hoeveel inhoud Gameloft tot zijn beschikking heeft. Dat gezegd hebbende, aangezien dit nog steeds een Early Access-spel is, is er nog genoeg tijd om een beetje extra vlees aan de botten toe te voegen, zogezegd.

Een Vallei waard om te forceren

Aanpassing is een vrij groot ding in Dreamlight Valley, en het is misschien wel het beste deel, punt. Dankzij Scrooge’s Store, de Nook’s Cranny van Disney, hebben spelers toegang tot dagelijkse items en thematische zeldzaamheden, die allemaal gekocht en verspreid over het eiland kunnen worden. Van vogelhuisjes tot ijskroon, een Mr Incredible display case tot een retro arcade machine — Dreamlight Valley heeft een overvloed aan kwaliteitsitems en cosmetica. En eerlijk gezegd, genoot ik meer van het rondneuzen en zoeken naar ongekarteerde gebieden om een beetje flair toe te voegen dan van het volgen van de talloze andere ondernemingen die ik was begonnen.

Natuurlijk is de Vallei één ding. Je thuis, aan de andere kant, is een heel andere onderneming, en een die je hele dagelijkse agenda in beslag kan nemen als je niet voorzichtig bent. Als een veilige haven voor de Night Thorns, kun je het vrijwel in alles veranderen wat je hart begeert, of het nu een oude hut is, een retro arcade, of een glanzende utopie die stroomt van verfijning en glamour. Zolang je maar voldoende Dreamlight en munten hebt, zijn de mogelijkheden eindeloos. En op die noot kan ik, voor één, niet wachten om te zien wat Gameloft nog meer naar Scrooge’s Store en de hele Vallei brengt.

Ga naar huis, Mickey

Het is nu een kwestie van nitpicking, maar Dreamlight Valley bezit, zoals verwacht van een Early Access-spel, zijn eerlijke aandeel aan grafische en technische fouten. Hoewel het niet helemaal op het niveau van Cyberpunk 2077 zit, zijn er zeker een paar dingen die gladgestreken moeten worden. Neem, bijvoorbeeld, de krappe ruimtes die je avatar doen vastlopen en bevriezen. Of, zeg, de metgezellen die je blijven volgen zelfs nadat je ze voor de veertiende keer hebt gezegd dat ze je met rust moeten laten. Ja, ik kijk naar jou, Mickey Mouse.

Behalve een paar frame-drops en het af en toe bevriezen, loopt Dreamlight Valley vrijwel als een heet mes door een stok boter. En zoals ik al zei, is het nu een kwestie van nitpicking, en er is eerlijk gezegd niets dat een beetje zorgzaamheid en een goed geplaatst pleister niet kan oplossen.

Uitspraak

Disney’s Dreamlight Valley brengt een vial van energie naar een goed gevestigd genre, met zijn goed geïnformeerde pocket van Disney-Pixar-lore om een adembenemend mooi open wereldspeelveld te creëren. Hoewel de Realms enigszins beperkt en hapklare brokken zijn in vergelijking met, zeg, Kingdom Hearts, bieden elk van hen genoeg ruimte voor groei. En als alles is gezegd en gedaan, kan elk spel dat me ertoe aanzet om met Mickey Mouse te gaan vissen om 4 uur ‘s ochtends, wegkomen met vrijwel alles, fouten en al.

Er is nog veel meer dat Gameloft naar Dreamlight Valley, en dit is, zonder twijfel, het bescheiden begin van een fantastisch rollenspel. Dat gezegd hebbende, totdat we het hele canvas kunnen zien, kunnen we het niet de volle punten geven die het misschien rechtmatig verdient. Niettemin, voor wat het is, en wat het al heeft bereikt in zijn korte tijd aan de voorgrond, hebben we ons vertrouwen in de toekomst van de Vallei op een all-time high.