Dead Island 2 Recensie (PC, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X|S)

Het begin van onze review van Dead Island 2 is een goed moment om de successen van Dead Island te benadrukken. Immers, met het succes en de relatieve cultstatus van Dead Island was een sequel onvermijdelijk. De actie in het spel viel echt op, omdat de aanpasbaarheid van het gevechtssysteem van het spel echt indrukwekkend was. Het was geen verrassing dat de hoog verwachte sequel een grote indruk op fans zou maken. Gezien hoe lang het spel in een staat van ontwikkelingsflux verkeerde. Het zou een verrassing zijn voor velen toen Dead Island 2 werd aangekondigd. Dit zette de toon voor Dead Island 2 om zowel oude als nieuwe spelers te imponeren met innovaties op de klassieke gameplay-loop. Hebben de ontwikkelaars het formaat van weleer weten te verbeteren? Nou, om daarachter te komen, zonder verdere uitstel, laten we onze review van Dead Island 2 beginnen.

Stervend om te worden vrijgegeven

Dead Island 2 is een titel die erg lang in een staat van ontwikkelingsflux verkeerde. Dit spel is door veel iteraties gegaan en wist nog steeds iedereen te verrassen met de aankondiging. Het spel doet een fantastische job om bestaande systemen uit te breiden. Dit wordt voornamelijk weerspiegeld in het gevechtssysteem van het spel, omdat er veel verbeteringen zijn aangebracht aan het gevechtssysteem van het eerste spel. Deze omvatten dingen zoals soepelere animaties, minder onhandigheid overall en veel andere factoren.

Maar dat wil niet zeggen dat deze titel geen fouten maakt. Het maakt absoluut fouten, maar als je van de primaire gameplay-loop van Dead Island genoot, dan kun je deze ook leuk vinden. Bovendien zijn de animaties voor de aanvallen, evenals de visuele effecten, zoals gore-effecten en dergelijke, aanzienlijk verbeterd. Dit maakt het spel meer visceraal, wat de speler ertoe brengt om door te gaan met spelen. Simpel gezegd, het gevecht in deze titel is niet zonder fouten, maar het voelt nog steeds erg kinetisch en bevredigend om deel te nemen.

Dead Island Deadpan

Een aspect van deze titel, waarvan ik denk dat er verbetering mogelijk is, is de karakter schrijfstijl in het spel. Nu, terwijl verhaal en narratief niet de sterkste kanten van de Dead Island-serie zijn, denk ik dat zelfs in de vorige titel meer narratieve intrige was en veel van de meer zelfreferentiële grappen goed vielen. Maar in Dead Island 2 zijn er zo veel ogenschijnlijk zinloze verwijzingen, en hoewel ik begrijp dat de setting Hollywood is en het spel op een bepaalde manier de spot met dat drijft. Helaas maakt dat de ervaring niet leuker voor mij persoonlijk. Het was een zegen dat de gameplay zo verslavend was. Anders had ik het spel kunnen neerleggen na de eerste momenten. En met het type bijinhoud dat dit spel heeft, moet het spel spelers vanaf het begin grijpen.

Sommige personages voelen zo koolstofkopie aan in de manier waarop ze worden afgebeeld. Helaas helpt dit niet om de speler naar voren te brengen omdat ze meer willen weten. Eigenlijk voelt het alsof het verhaal voor deze titel een bijgedachte was, en dat laat het gevecht over om de ervaring te dragen. We zullen later dieper ingaan op deze problemen. Voor nu is de komedie in dit spel gewoon niet grappig en valt deze meestal in een van twee categorieën. Deze categorieën zijn de pijnlijk voor de hand liggende verwijzingen naar popcultuur in het spel of de zelfreferentiële komedie die overal aanwezig is, van het dialoog tot het ontwerp van de missies. In het volgende deel van onze Dead Island-review zullen we ingaan op de benadering van het spel voor missies en missievariatie.

Verschrikkelijke Variatie

Als je een fan bent van vroege 2000-video game-questing, dan zal Dead Island 2 je aanspreken. Er zijn een groot aantal fetch-quests in het spel, en veel van de missie-opzet is echt herinnerend aan deze oude spellen. Dat gezegd hebbende, het spel probeert de ervaring van de speler te variëren in sommige bijmissies, maar de meeste hoofdinhoud is heel standaard, nieuwe soorten vijanden verslaan en leren hoe je beter met hen omgaat. Enzovoort. Dit geeft het spel een heel herhalend gevoel dat alleen maar wordt geholpen door de gevechtsanimaties. Maar zelfs die zijn niet zonder fouten.

Er zijn veel soorten missies in Dead Island 2. Helaas komen veel van de missies uiteindelijk neer op hetzelfde. Terwijl er enige variatie is in de manier waarop je je verschillende personages kunt opbouwen, bestaat de gameplayvariatie alleen in dienst van wapenexperimentatie. Het is deze experimentatie die de speler ertoe brengt om te spelen met dit dodelijke digitale speelterrein. Zombies doden in het spel voelt heel leuk, dus je wilt dat doen met krachtigere wapens of wapens die gewoon leuker zijn om te gebruiken.

Gruwelijke Gameplay

Dit is een onderdeel van de gameplay dat het spel absoluut goed doet. Zelfs als je niet per se van de gameplay houdt, kun je jezelf vinden terwijl je wegzwaait. De aandacht voor detail, evenals animaties en gore-effecten, zijn gewoonweg sterren. En ze brengen de speler ertoe om door te gaan met spelen. Bovendien heeft het spel een spawnsysteem dat het gevoel geeft alsof er echt een zombiehorde bij elke beurt is. Maar dit kan een zegen en een vloek zijn, omdat je vaak, wanneer je op zoek bent naar missies, te maken krijgt met groepen zombies die het potentieel hebben om opnieuw te verschijnen.

Dit is een ervaring die voor sommigen zeer belonend en bevredigend kan zijn. Maar voor anderen kan het hol en leeg aanvoelen. Aangezien de meeste reden om dit spel te spelen de gameplay is. De gore-animaties en hoe ze interactie hebben met het wapensysteem van het spel zijn echt interessant. Dit stelt spelers in staat om zombies op bijna elke manier te ontleden. Helaas werkt dit systeem niet altijd even goed. Veel keren in het spel zal de speler te maken krijgen met een QTE of Quick Time Event. En snel ontdekken dat ze hun laatste beetje gezondheid verliezen aan een aparte aanvallende vijand. Dit soort dood voelt niet verdiend en voegt het spel eigenlijk tijd toe, omdat wanneer je denkt dat je klaar bent voor het volgende deel, een speler soms kan worden gesneuveld.

Dageraad van de Saaiheid

Nu wil ik dit deel van de Dead Island 2-review voorafgaan met de verklaring dat de personages en verhaallijnen in Dead Island 2 dienstbaar zijn. Maar dat is ongeveer alles wat je over de personages van dit spel kunt zeggen. Zelfs wanneer je de hergebruikte personages uit het eerste spel gebruikt, zijn er weinig momenten waarop een speler zich zal afvragen wat er gaande is. Dit gevoel wordt niet geholpen door de fetch-quests in het spel. Veel keren, wat zou moeten voelen als een wanhopig moment om voorraden te vervoeren, blijkt alleen maar een irritatie. Bovendien moeten veel van de verschillende soorten bijinhoud van het spel in een bepaalde volgorde worden voltooid. Dit betekent dat spelers moeten spelen tot een bepaald punt in het spel om toegang te krijgen tot deze missies.

Hoewel er niets inherent verkeerd is aan dit, maakt dat niet goed dat dit de gameplay, het schitterende element van het spel, saai en saai maakt na een tijdje. En hoewel er vonken van geïnspireerde momenten en een gevoel van verbeelding zijn wat betreft de veelzijdigheid van de wapens, worden veel van hun mechanismen niet eens uitgelegd aan de speler. Er zijn wapentypes in het spel waarin alle wapens vallen. Dit maakt de wapens al een beetje triviaal, omdat ze allemaal erg op elkaar lijken. En als de belangrijkste aantrekkingskracht van het spel gevecht gaat zijn, dan is gevechtsvariatie de sleutel. Hoewel het spel probeert dingen te delen door omgevingsveranderingen en dergelijke, doet het weinig om het probleem te verlichten.

De Horrors van Hell-A

Een spel dat zich afspeelt in de wereld van Hollywood of LA in het algemeen is niets nieuws. Er zijn in feite veel interessante titels die de setting van dit spel delen. Maar Dead Island 2 doet een verschrikkelijke job met de algehele omgevingsontwerp. Dit land voelt heel saai aan, en zelfs de pogingen van het spel om dingen op te fleuren, vallen voor het grootste deel plat. Nu is een reis door filmstudio’s en een pier zeker dienstbaar voor een spel als dit, maar meer visuele intrige zou op prijs zijn gesteld.

Daarbij komt dat de vijandtypen snel saai worden. En aangezien de meeste tijd in het spel wordt doorgebracht met vechten tegen deze vijanden. Het is dus heel belangrijk dat het leuk en intuïtief blijft. Om deze review af te sluiten, terwijl Dead Island 2 misschien een technisch competent spel is. Doet het weinig om zijn voorganger te verbeteren en dient het uiteindelijk als een soms vermakelijke maar uiteindelijk lege uitstap. En hoewel deze titel matig tot middelmatig is. Kan de gameplay in het spel mogelijk de afleiding bieden die spelers nodig hebben.