Colossal Cave Recensie (PS5, Xbox Series, Switch, & PC)

Colossal Cave voelt zo oud als de tijd zelf. Misschien omdat het voor het eerst uitkwam toen pc’s nog nauwelijks iets waren. Terug te voeren tot 1976, het duurde slechts een paar decennia voordat Roberta Williams bedacht: “Hey, Colossal Cave kon een remake gebruiken.” Er zijn een aantal lezers hier die zich het eerste spel misschien niet herinneren. Alles wat je hoeft te weten is dat het een enorme opwinding veroorzaakte in de gamewereld. Het Colossal Cave van 1976 durfde interactie tussen spelers en spellen te introduceren, een concept dat vandaag lijkt op een alledaagse zaak.

Het is waar dat Colossal Cave alleen zo ver kwam als het gebruik van tekst om concepten te illustreren en opdrachten van spelers te ontvangen. Gelukkig is de Colossal Cave-remake van 2023 hier om de balans te veranderen. Het heeft als doel om de volledige sfeer van moderne technologie te gebruiken en te proberen retro-gaming weer tot leven te brengen. Benieuwd of het nieuwe spel bereikt wat het zich voorneemt? Kom mee voor deze “goed, slecht en lelijk” (als dat zo is) Colossal Cave-review, wil je?

Wat is Colossal Cave?

Je kunt het 1976-klassieke tekstavonturenspel met dezelfde naam al kennen. Of misschien de remake uit de jaren 80 die nog steeds een opwinding veroorzaakt in de gamewereld. Maar als je het niet kent, is Colossal Cave van 2023 nog een andere poging om de titulaire Colossal Cave met zijn kronkelende doolhoven en grotten die dienen als obstakels voor je voortgang, te doen herleven. Naast fysieke barrières, bevat Colossal Cave vijanden zoals trollen, beren, slangen, dwergen (zeven, natuurlijk) en piraten die je dood willen hebben.

Om je te helpen op je queeste, verschijnen tekstpuzzels, die hinten naar een item dat je kunt verzamelen of waar je schatten kunt vinden die je moet terugbrengen naar een huis aan het begin van het spel. Over het algemeen is het een spel dat ontdekking, puzzels en toeval combineert in één vervullende avontuur.

Out with the Old…

Het proberen om een klassieke remake te maken, kan op twee manieren uitpakken. Aan de ene kant zijn gamers de oude spelletjes ontgroeid. Zo veel jaren zijn voorbijgegaan die elk de gamewereld naar nieuwe hoogtes hebben gestuwd. Zeker, je kunt je de oude dagen herinneren, maar het is best twijfelachtig of iemand nog meer dan een paar uur wil doorbrengen met een tekstgebaseerd avonturenspel uit 1976.

Gelukkig Colossal Cave introduceert moderne graphics in de remake. Nu, dat is interessant; een grafisch avonturenspel is het “het” ding van deze dagen. Colossal Cave is nu een volledig driedimensionaal spel. De tekst van voorheen is nu getransformeerd in iets wat je daadwerkelijk kunt zien (in plaats van visualiseren).

Helaas, laten we ons niet voor de gek houden dat graphics alleen voldoende zijn. Vooral wanneer er op dit moment een heleboel spellen zijn met adembenemende visuals, je voelt je letterlijk alsof je in een wereld bent getransporteerd die anders is dan je eigen wereld. En in die zin komt Colossal Cave tekort. De graphics, hoewel in 3D, voelen gewoon niet aan als wat de gametechnologie van vandaag kan bieden. Het is matig, met het lage budget dat naar de remake is toegewezen, dat duidelijk zichtbaar is.

De Basis

Het wordt nog erger. De enige verandering die de remake ondergaat, is de omzetting van de oorspronkelijke tekst in graphics. Anders blijven alle andere aspecten van de oorspronkelijke gameplay exact hetzelfde.

In retrospect, was het oorspronkelijke tekstavonturenspel zo uitnodigend en creatief. Dus, misschien, is het logisch dat je het nog steeds wilt horen, exact hetzelfde, door een optionele verteller. Echter, Colossal Cave van 2023 lijkt nu te veel te vertrouwen op het succes van de oorspronkelijke versie.

Met de enige grote verschil dat de tekst is omgezet in graphics, is het nogal teleurstellend als de nieuwe omgeving moeilijk te navigeren is. Het voelt alsof je moet vertrouwen op de vertelling om bepaalde objecten te lokaliseren of tenminste een hint te krijgen van waar ze kunnen zijn.

Anders zul je nergens komen met alleen de visuals. De visuals zijn niet behulpzaam, de achtergrond details zijn onnauwkeurig en de totale omgeving is nergens near plezierig om naar te kijken.

Woord voor Woord, Speel voor Speel

In het origineel, waren gameplay-aspecten zoals instant dood en doolhoven die nergens naartoe leiden, alledaags. Dit is te verwachten, vooral omdat ouderwetse gaming berucht was om dit soort dingen.

Tenzij het een Souls-achtig spel is, waarin zelfs Souls-achtige spellen een manier hebben om uit puzzelende doolhoven en moeilijke baasgevechten te komen, zouden aspecten zoals instant dood en doolhoven die nergens naartoe leiden, gewoon een ding van het verleden moeten zijn. Helaas, Colossal Cave weet niet alle irritante, ouderwetse gameplay te verwijderen.

Je zult dwergen tegenkomen die uit de grond springen zonder waarschuwing en je doden. Of, frustrerende doolhoven die, vreemd genoeg, door fans werden aangewezen voordat de remake werd gemaakt.

Als het Werkt, Werkt het

Ik pleit niet voor remakes die hun voorgangers afbreken en iets geheel nieuws creëren. Hey, als het werkt, werkt het. Dit is vooral waar voor het oorspronkelijke puzzelspel, dat snel opkwam als een sleutelinfluencer in de puzzelspellen die we vandaag kennen.

Vooral, Colossal Cave beheerst de kunst van woordspel. Het is niet alleen een instructiegids over waar je naartoe moet en wat je moet doen. In plaats daarvan, voegt de gameplay emotie en denken toe aan het oplossen van puzzels, waardoor je gedurende de hele speeltijd betrokken blijft. Een leuk aspect van het origineel is toeval en bedrog, zoals het frustrerende instant dood-spel dat op geen enkele manier jouw schuld is, maar oh wel.

Hoewel, laten we niet vergeten, Colossal Cave‘s recept komt uit een verleden tijdperk. Het is niets nieuws. Niets wat we nog niet hebben gezien. Daarom wordt Colossal Cave zijn eigen ergste vijand, met de remake die worstelt om zijn plaats te vinden in 2023.

Way Down We Go

Ik denk dat als er meer was om over na te denken in het nieuwe spel, het gemakkelijker zou zijn om de graphics te vergeven. Maar er is meer gekopieerde gameplay die misschien wel een veel ergere zaak is om te doen in deze tijd dan het onder de maat zetten van de graphics. Aan de andere kant, maakte Roberta Williams Colossal Cave 3D met de intentie om een specifieke groep gamers te bedienen.

Dus, als je benieuwd bent naar het verleden, zul je blij zijn om te weten dat Colossal Cave er oud uitziet, voelt en speelt. Het is precies de manier om te ontdekken hoe puzzelavonturen zijn. Het kan leuk zijn voor sommige spelers om diep in de prehistorische oorsprong van puzzelavonturen te duiken. Je ervaart zelfs ouderwetse gameplay-elementen zoals vastzitten ergens zonder uitleg over hoe je eruit komt. Aan het einde van de dag, wat werkt is gewoon proberen en proberen.

Plus, je kunt ook plezier vinden in het onderzoeken van Roberta Williams’ carrière, aangezien ze een beroemde ontwikkelaar was die spellen maakte zoals Sierra On-Line in de jaren 80.

Oordeel

Het is geen geheim dat Colossal Cave een spectaculair spel is. Gewoon door af te stammen van een klassieke tekstavontuur, wordt Colossal Cave een spel waard om te controleren. Echter, de retro versus moderne gamewerelddebat eindigt vaak op één manier, dat retro-gaming een grote tegenstander is, waar, maar alleen gefocust op zijn tijd.

Zo veel jaren zijn voorbijgegaan sindsdien, en technologie heeft zulke grote hoogtes bereikt dat het moeilijk is om door een spel te komen dat niet volledig gebruik maakt van de hardware-mogelijkheden van vandaag. In die zin, Colossal Cave blijft een geweldige remake, gebaseerd op het succes van zijn voorganger.

De vertelling is zeer uitnodigend en creatief. Het bevat niet alleen toeval, maar ook bedrog. Verschillende wendingen en bochten verschijnen, zowel letterlijk als figuurlijk. Over het algemeen is het een diepgaand puzzelavontuur dat verder gaat dan alleen instructieve gameplay.

Echter, terwijl Colossal Cave‘s gameplay-innovatie in zijn voordeel werkt, is het ook de oorzaak van zijn onderpresteren. Willekeurig gegenereerde doolhoven zijn een leuke toevoeging. Maar het betekent ook dat je verschillende doolhoven tegenkomt die nergens naartoe leiden. Plus, dwergen die uit willekeurige gebieden komen en een mes naar je gooien, betekent instant dood en agressief spel dat ongerechtvaardigd kan zijn voor sommigen.

Dit is een moeilijke. Sommigen zullen het charmant vinden dat het nieuwe spel verwijst naar een van de eerste en meest succesvolle tekstavonturenspellen aller tijden. Het is zeker spannend om te zien dat de oorspronkelijke tekstuele vertelling volledig is weergegeven in 3D-grotten om je heen. Echter, de graphics zijn nergens near moderne standaarden.

Wanneer je het origineel vergelijkt met de remake, komt de inspanning die in het ontwikkelen van een van beide is gestoken, niet overeen. Dus, als een zelfstandige entry, kan Colossal Cave echt worden vergeleken met enige van de top-avonturenuitgaven van vandaag? Nee, niet eens in de buurt. Maar als een manier om terug te kijken naar het verleden? Ja, zeker.

Uittreksel: Een Klassiek Avontuur, Opnieuw Geïmagineerd uit de Jaren 70

Ik zal meteen zeggen dat Colossal Cave niet is wat je zou verwachten in 2023. In plaats daarvan is het een klassiek avontuur, opnieuw geïmagineerd uit een 1976-pacesetter van het genre. Het was de bedoeling van de ontwikkelaar om nostalgie op te wekken, boven alles. Dus, de graphics zullen gedateerd aanvoelen. De gameplay zal exact hetzelfde aanvoelen als in 1976’s Colossal Cave. Zelfs enkele van de problemen die je misschien hebt ervaren, zoals instant dood en doolhoven die nergens naartoe leiden, zullen opduiken in de remake. Dat wil niet zeggen dat de remake volledig nutteloos is, nee. Colossal Cave 3D dient als een nostalgische herinnering aan hoe ver puzzelavonturen zijn gekomen. En de reden waarom de remake er oud uitziet, voelt en speelt, is omdat het precies is wat de ontwikkelaar voor ogen had.