Cellar Keeper Recensie (PC)

Er is een grens aan het melken van een koe. Hoewel, gezien de recente populariteit van incrementele schoonmaakspellen – een trend die succesvol werd gedemonstreerd door Librarian: Tidy Up the Arcane Library— lijkt het erop dat mensen meer dan bereid zijn om uit een bloedende uier te drinken en het gecondenseerde calcium te consumeren. Neem Cellar Keeper, bijvoorbeeld. In minder dan een week hebben zowel Cleaning Up The Puzzle Gallery als Cellar Keeper hun eigen versies van Librarian gelanceerd, allemaal in de hoop om dat zoete, zoete nectar te kunnen proeven zonder de formule te hoeven vermengen met iets bijzonders, wel, bedwelmends.

Cellar Keeper, hoe pijnlijk het voor me is om het te zeggen, is veel zoals Librarian: Tidy Up the Arcane Library – tot het punt waarop je serieus kunt vergeten welk van de twee het is. In feite duurt het minder dan zestig seconden om de overeenkomsten te zien die het deelt met zijn boek-gecentreerde neef. Een rommelige ruimte; duizenden losse voorwerpen; en een takenlijst die eist dat je alles weer op de juiste plek zet. Het is zo vergelijkbaar, in feite, dat het zelfs een beetje van die magische flair leent om zijn plot te construeren, die het alleen maar aanneemt om een beetje extra vlees aan zijn botten toe te voegen. Eerlijk gezegd, het maakt niet uit, want het voegt niet veel waarde toe aan de algehele ervaring.

Het verhaal gaat als volgt: de voormalige eigenaar (en twijfelachtig obsessieve verzamelaar) van 2.448 flessen is veranderd in een kip als gevolg van een oude spreuk die verkeerd is gegaan. Als gevolg van de transformatie van de gevederde bewaarder is de kelder nu ingestort en heeft best een rommeltje achtergelaten. Maar natuurlijk kun je je niet druk maken over de bewaarder, laat staan de spreuk die hem zal laten vliegen en terugkeren naar de echte wereld. Alles wat jij je zorgen over maakt, is de rommel, en hoe je de energie zult verzamelen om meer dan tweeduizend flessen terug te zetten op hun rechtmatige planken.

Als je bekend bent met Librarian: Tidy Up the Arcane Library, dan zou je een goed begrip moeten hebben van hoe Cellar Keeper werkt. Als de ongelooflijk geduldige schoonmaker van een wereld vol bommen, moet je elk flesje zorgvuldig toewijzen, paren en herstellen dat onder het puin ligt. Net als zoeken naar een speld in een hooiberg, elke fles heeft zijn eigen sectie, zijn eigen label en zijn eigen waarde. Het is gewoon jouw taak om ze te categoriseren en de kelder terug te brengen naar zijn voormalige glorie.

Als je toevallig meer zoekt, kan ik je eerlijk vertellen dat er niet veel is. Met geen verborgen lagen in de ervaring en geen speciale eindspel-unlockables, heb je hier eigenlijk een uitgerekt schoonmaakklus die weinig meer vereist dan een capabele oog en een geduldige ziel. Toegegeven, het spel biedt je de gebruikelijke upgrades om je taak een beetje minder belastend te maken. Bijvoorbeeld, je kunt vaardigheden ontgrendelen die je toelaten om meer flessen te dragen, moeilijk te vinden locaties te identificeren en met verontrustend hoge snelheden te bewegen. Weer, net als Librarian, maar dan met flessen in plaats van boeken.

Natuurlijk zou het oneerlijk zijn om Cellar Keeper te labelen als een slecht spel, aangezien het een niche-concept aanhangt, evenals het feit dat het alle bevredigende gameplay-elementen biedt die Librarian-achtige spellen vreemd leuk maken om door te werken. Het punt is, het doet niet veel meer dan wat anderen al eerder hebben bereikt in het verleden. Zeker, de setting kan anders zijn, en het product kan van een andere plank komen, maar aan het einde van de dag is Cellar Keeper nog steeds, helaas, een goedkope en enigszins schaamteloze kloon van een spel dat argumentatief sterker en verfijnder is.

Ik zal credit geven waar credit due is en zeggen dat, ondanks mijn beste pogingen om de hele onderneming naar beneden te praten, ik wel genoot van het proces van het opnieuw opvullen van de oude kelder. Terwijl ik nooit vermaakt was door de situatie, vond ik het prettig bevredigend en therapeutisch. Aangezien het geen timer op mijn schouders zette om me in de gaten te houden, was het gemakkelijk genoeg om uit te schakelen en gewoon door de flessen te werken in mijn eigen tempo. Soms zag ik het punt niet. Maar, net als Librarian, voelde ik vaak die plotselinge drang om te finishen wat ik was begonnen. Ik kon me niet druk maken over de kip – ik wilde alleen de kans hebben om een harde dag werk te waarderen.

Er is niet veel gamificatie in Cellar Keeper. Afgezien van een handvol upgrades, geeft het je niet veel om mee te werken. In plaats daarvan gooit het je in het diepe einde en zegt het je om, nou, doorgaan. Voor sommigen kan dat niet genoeg zijn om een jeukende plek te krabben. Maar voor degenen die van incrementele ervaringen houden die je de vrijheid geven om in je eigen tempo te werken en, belangrijker nog, zonder de waakzame blik van een arendoogige collega, is het iets van een droom voor introverten. Toch blijft de vraag: is het de moeite waard om te spelen?

Verdict

Cellar Keeper verbergt zijn fascinatie met Librarian: Tidy Up the Arcane Library niet, zoals duidelijk wordt uit zijn zo herkenbare setting en stapel-gebaseerde gameplay-mechanica. Op basis daarvan is het moeilijk om het te vieren als een origineel concept. Maak je geen zorgen, het dient duidelijk zijn doel als een zelfstandig organisatiesim, maar het ontbreekt ook aan innovatieve ideeën.

Cellar Keeper vangt geen bliksem in een fles, maar het bouwt voort op een niche (en ongelooflijk nieuwe) idee dat inmiddels een soort rage is geworden onder gamers. En dus, als je een van de weinigen bent die wel van Librarian: Tidy Up the Arcane Library genoten, dan zal je waarschijnlijk net zoveel plezier hebben met Cellar Keeper en zijn duizend-plus puzzelstukjes. Met dat gezegd, zou ik niet aanraden om al je eieren in deze mand te leggen. Het kan genoeg doen om een jeukende plek te krabben, maar het is nog steeds ver verwijderd van een perfect spel.