Call of Duty Black Ops 6 Review (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Het is er! Keer terug naar de vroege jaren ’90 in een nieuwe spionagethriller van de eigen gaming Call of Duty-franchise. De Black Ops subserie werd gelanceerd in 2010, tot grote vreugde van shooterfans. Het bracht ons naar de loopgraven van de Koude Oorlog voordat het tweede deel ons terugstuurde naar de jaren ’80, en vervolgens verschoof het derde spel naar 2065. Vervolgens kregen we verfrissende campagnes met zwarte speciale eenheden, globale conflicten en nieuwe technologieën.

Er was echter een hobbel op de weg toen nieuwe iteraties in de serie begonnen te smaken als oud brood. Call of Duty Black Ops 6 is echter vier jaar in ontwikkeling en de vruchten van Treyarch’s arbeid worden zichtbaar. We hebben een nieuw bewegingssysteem om ons hoofd om te wringen, samen met fancy spionagetoestellen, meer gepolijste gameplay en meer. Bovendien kunt u altijd overstappen naar de multiplayer en zombie-modus als u een verandering van tempo wilt van de campagne.

In elk geval duiken we kopje onder in alles wat het nieuwe spel te bieden heeft, om u een kristalhelder beeld te geven van wat u kunt verwachten. Voor alle doeleinden en bedoelingen, hier is onze diepgaande review van Call of Duty Black Ops 6.

Geen gebrek aan patriotten

Laten we de review beginnen met de single-playercampagne, die u ongeveer acht uur zal kosten om te voltooien. Het verspilt geen tijd om u in actie te gooien, waarbij u zo veel mogelijk slechte kerels probeert uit te schakelen. Zoals altijd voelt de schietpartij heel crunchy. Call of Duty Black Ops 6 heeft het genoegen om een fijngesteld en gepolijst gevechtssysteem te erven dat al decennia lang werkt, en ik zou er niets aan veranderen. Van de snelle terugslag tot het punchy gewicht van het legen van rondes munitie in vijanden, blijft de schietpartij even spannend als het maar kan zijn.

Nu, hoewel u rechtstreeks in actie wordt gegooid, waardoor nieuwe spelers weinig ruimte hebben om bij te komen met de gebeurtenissen die zich voor hen ontvouwen, wanneer u de stof de tijd geeft om te settelen, begint u de verhaallijn samen te stellen. Dit is een vervolg op Call of Duty: Black Ops Cold War uit 2020, en dus zult u terugkerende personages ontmoeten zoals Weaver, Dr. Grey en Major Carver, evenals nieuwe operatoren. Russell Adler keert ook terug, die zich aanmeldt om zich aan te sluiten bij het rogue black ops-team dat is samengesteld door Frank Woods en Troy Marshall. Samen gaan jullie achter de antagonist aan genaamd Pantheon, een internationale paramilitaire terroristische organisatie die de CIA heeft geïnfiltreerd.

Geen offer te groot

Er zal veel drama ontstaan. Zoals de verbijsterende onthulling dat Pantheon wapendeals heeft gesloten met Saddam Husein. Zoals altijd kunt u enkele historische verwijzingen vinden. U zult een krachtig biologisch wapen ontdekken en proberen te voorkomen dat het wordt gebruikt door Pantheon. Maar het verhaal zal een nog drastischer wending nemen wanneer u een hallucinogene gas inademt dat lijkt op BioShock. Plotseling begin je monsters en zombies te zien. Je zult ook een vrouwenstem horen, die verder ingaat op het drama dat zich ontvouwt. Alles wordt onthuld op een verterend tempo, met vaak boeiende cutscenes die welkome pauzes bieden tussen de frenetische gevechtsjachten.

Terug op het hoofdkwartier breng je tijd door met het oplossen van puzzels. Niets te complex, gewoon nummers onthouden om sloten te openen of trial-and-error-fasen. Hier leer je ook meer over de operatoren in je team, inclusief de protagonist die vaak van de camera wordt weggeduwd. En er zijn best spannende onthullingen, zelfs veranderingen in persoonlijkheden, hoe dieper je de campagne ingaat. Maar terwijl de persoonlijke kanten van elke karakter goed zijn uitgewerkt, blijft er nog steeds een glanzend oppervlakkig diepgaande duik in de politiek van oorlog – en de gevolgen ervan in de echte wereld. Voor een franchise die vaak historische thema’s van terrorisme bouwt en zelfs verwijzingen naar daadwerkelijke partijen die betrokken zijn, zou je een meer respectvolle en volwassen toon verwachten. Maar toch is de franchise erin geslaagd om boeiende campagnes te produceren, zelfs als ze sterk zijn gericht op domme popcorn-romps.

Naar het donker

Gelukkig houdt de single-playercampagne zijn einde van de afspraak bijna perfect. Het voegt gevarieerde missies toe die je vaak de vrijheid geven om ze te benaderen zoals je wilt. Misschien kun je achter vijanden sluipen. Of ze een voor een uitschakelen is meer jouw stijl. Wees ervan verzekerd dat de scherpschuttersgeweren de klus zullen klaren met een bevredigend resultaat. Het zal vaak alleen maar één schot doden, hoewel je moet accepteren dat het langzamere mikken een nadeel is. Alternatief kun je missies binnenvallen met geweren blazend, waarbij je afhankelijk bent van je reflexen en meedogenloosheid om er levend uit te komen. Je beslissing zal ongetwijfeld afhangen van de missie zelf, aangezien ze variëren van het verkennen van een casino tot het optimaliseren van de punten van interesse in een open wereld Midden-Oosten woestijn.

Ja, het open wereld Warzone-achtige missietype keert terug. Maar maak je geen zorgen. Call of Duty Black Ops 6 is veel beter dan Call of Duty Modern Warfare III. Nou ja, tenminste wat betreft de missievariatie en trucs die je hier kunt uithalen. Anders voelt de verhaallijn gefragmenteerd. Er zijn veel gemiste kansen om de betekenis van deze setting en de gebeurtenissen die hier plaatsvinden te verkennen. Al met al wissel je af tussen lineaire en open wereld missies, waarbij je verschillende locaties in de VS en de Russische steppen verkent. Gevarieerd terrein gaat een lange weg in hoe je missies benadert. Moet je onderhandelen over een uitweg uit problemen, handel drijven of gewoon alles wat ademt verlichten? En dan is er de Safe House, waar je kunt hergroeperen en strategieën, nieuwe geheimen en wapens ontgrendelen.

Spookstad

Maar je kunt ook plezier hebben in zombie-modus, die ook zijn eigen verhaal heeft. Het verhaal hier is echter minder boeiend. De meeste plezier zul je vinden in de gameplay. Het pakt op waar de campagne is geëindigd met precies mikken en snelle schietpartijen. Je hebt twee kaarten om te vechten en te overleven: Liberty Falls, een klein Amerikaans stadje, en Terminus, een somber verlaten gevangenis. Elk heeft zijn voordelen, hoewel ik Liberty Falls prefereer vanwege het zwaaien van daken naar daken.

Zoals altijd zijn zombies een genoegen om neer te maaien. Call of Duty Black Ops 6 heeft echter meer textuur en plezierige doodanimaties. Je wapens degraderen ook in de loop van de tijd, waardoor de tijd die je besteedt aan het vechten tegen zombies steeds uitdagender wordt. Bovendien kun je vrienden meenemen voor de rit en genieten van non-stop actie. Teams komen van pas in Terminus, waar het snel chaotisch kan worden bij het proberen om power cells te beschermen terwijl zombies van alle kanten naar je toe komen. Voor sommigen kan echter een gebrek aan lineariteit een probleem vormen. Je kunt gemakkelijk je focus verliezen, met als enig doel om zo veel mogelijk zombies uit te schakelen voor upgrades en voordelen.

Let op wie je vertrouwt

Maar tenminste de multiplayersectie kan enige richting bieden voor jou en je vrienden. Het heeft 16 kaarten bij lancering en veel modi om doorheen te werken, van Team Deathmatch, Search and Destroy, Control, Kill Order en meer. Kill Order is nieuw. Het is echter sterk afhankelijk van teamwork en strategie. Anders wordt het standaard Team Deathmatch.

Tot ziens aan de andere kant

Ongetwijfeld spelveranderend is de meest spannende nieuwe functie genaamd Omnimovement. Het laat je sprinten, glijden en duiken in elke richting. En ja, je kunt de beweging en richting mengen zoals je wilt. Toegegeven, het kan even duren om het te beheersen, vooral wanneer je professionele CoD-spelers hebt die al omnimovement hebben gemasterd en in multiplayer op je nek zitten. Toch zou ik zeggen dat je ze moet gebruiken als inspiratie voor het experimenteren met wilde bewegingen zoals glijden en duiken uit de weg van geweervuur, waardoor je effectief schade vermijdt. En dan is er het nieuwe intelligente besturingssysteem dat de weg vrijmaakt voor auto-mantling en auto-crouching.

Tenslotte keert het Prestige-systeem terug, wat je mogelijk de beste excuus kan geven om opnieuw te spelen. Het laat je toe om je voortgang te resetten wanneer je niveau 55 bereikt, met als stimulans het verdienen van Prestige-iconen, emblemen en operator-skins. Dus, als het niet voor meer tijd met het spel is, kun je hoger mikken in Prestige voor roem. Op deze manier eindigt de grind nooit echt. Het blijft echter te zien of zombies en multiplayer-modus genoeg zullen zijn om spelers terug te laten keren voor meer weken of maanden later. Toch kan het niveau van grafische polish en fidelity, samen met CoD’s schietpartijfinesse, meer dan genoeg zijn om te blijven.

Uitspraak

Er valt veel over te zeggen met betrekking tot de waarde van Call of Duty Black Ops 6. Hoewel er enkele functies zijn waar je problemen mee kunt hebben, is de meeste ervaring die hier wordt aangeboden de moeite waard. Van de boeiende campagneromp tot de frenetische, snellere overlevingsrace van zombie-modus en de ultieme bevredigende teamwork en coördinatie van multiplayer, Call of Duty Black Ops 6 bewijst opnieuw waarom de franchise al lang een hoge status heeft in de gamewereld. Er is gewoon geen andere first-person shooter die het beter doet dan CoD. Gelukkig Black Ops 6 draagt de fakkel verder naar een heldere toekomst.