Buckshot Roulette Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Drie live patronen. Twee losse patronen. Een bindende overeenkomst. Een moordenaar, een winnaar, en een koffer vol geld. Een stroboscoop, een nachtclub, en een enkele gelegenheid om de doodsklok te luiden en de kansen te trotseren met een shotgun stevig tegen je voorhoofd gedrukt. Het kan alleen Buckshot Roulette zijn.

Je tekent je eigen doodvonnis in de meest trendy nachtclub van de stad. Zonder twee keer na te denken over de gevolgen, slik je je trots in en omarm je de donker verlichte kamer. Een gemaskerde moordenaar, met een sinistere glimlach en prikkende vingers, zit ernaast, met een reeks patronen en een doos met voorwerpen. Een ping op de defibrillator signaleert de eerste van drie ronden, en jij, in de heetste stoel, hebt de mogelijkheid om te beslissen wanneer je de trekker overhaalt en op wie je de loop richt. Vier  kansen — niet meer. Als je het leven van de dealer neemt, kun je naar de volgende ronde gaan en, met een beetje geluk, de club verlaten met het geld en je ledematen nog intact. Het is een dwazen spel, maar je weet diep vanbinnen dat je het in de zak hebt. Alles wat je hoeft te doen is de trekker overhalen.

Buckshot Roulette is, in gewone woorden, een geweldige draai aan een dodelijk spel. Het is, om het zo te zeggen, Russische roulette, maar met willekeurige voorwerpen en een dunne laag van rogue-like voortgang. Een shotgun; een patroon; en voorwerpen die je in staat stellen om de kansen tegen je tegenstander te keren. Het is allemaal vrij eenvoudig, maar ook verrassend effectief gezien de omstandigheden. Het is effectief, voornamelijk omdat het generieke geluk-gebaseerde gameplay verwisselt voor vuisten-in-de-lucht-gevechten. Een loep, bijvoorbeeld, kan je de kans geven om binnen in de loop te kijken voordat je de trekker overhaalt. Een sigaret kan je een snelle dopamine-boost geven, en een mes kan de loop scherpen en de lading verdubbelen.

Terwijl het doel van Buckshot Roulette zo eenvoudig is als roulette-achtige spellen komen, vereist het spel wel dat je elke ronde berekent. Aan het begin heb je een snelle blik op de patronen die in het spel zijn, en vervolgens verwijder je enkele voorwerpen uit een doos. Om te winnen, moet je gebruik maken van de voorwerpen die je ter beschikking staan om te overleven tot de volgende golf. Maar, hier is het addertje onder het gras: de dealer heeft ook toegang tot de voorwerpen op tafel. Het is het uitvinden van hoe je de wolf in schaapskleren kunt bedriegen dat het moeilijke deel is.

Er zijn twee geweldige dingen aan Buckshot Roulette, het eerste waarvan is de sfeer. Hoewel het geen plot of enige karakterontwikkeling heeft, knijpt het spel goed in de achtersteeg van de gokscene van de nachtclub, met een bass-gebooste soundtrack, een donkere kubus, en een dystopische toren die aanvoelt als een afbeelding die rechtstreeks uit The Matrix is gerukt. Zonder je enige overbodige rommel te voeren, grijpt het je bij de keel en dwingt je om mee te doen. Het spel begint, en de patronen vallen op hun plaats.

Naast de rechttoe-rechtaan verhaallijn van Buckshot Roulette heeft het spel een behoorlijke hoeveelheid procedurally gegenereerde assets, waaronder voorwerpen die veranderen met elke ronde, en inzet die je zelf kunt aanpassen om het proces een beetje interessanter te maken. En dan zijn er de kleine functies, zoals de “Double or Nothing”-modus, evenals de leaderboard-statistieken. Het is allemaal vrij compact, ik geef toe, maar het heeft genoeg op tafel om je trekker vinger te laten trillen voor een uur of twee — en dat telt voor een hoop hier.

Ik zal niet doen alsof Buckshot Roulette perfect is, want het is dat niet. In feite had ik tijdens enkele ronden het genoegen om tegen een AI te spelen die, om een of andere reden, onvoorstelbaar incompetent was. In een geval gebruikte de dealer een loep om een live patroon te identificeren, en wees vervolgens de loop naar zichzelf om een dodelijke klap toe te dienen. Ik won dat spel, maar het voelde niet alsof ik de tegenstander echt had verslagen. En helaas kwam datzelfde niveau van waanzin op verschillende gelegenheden terug. De dealer zou alle voorwerpen op tafel gebruiken — tot het punt waarop het onmogelijk was om een verkeerde zet te doen — en vervolgens per ongeluk zijn eigen hersens uit zijn hoofd schieten. Het had nooit veel zin, maar ik vond mezelf vaak met holle overwinningen. Het was zelden vaardigheid die de laatste klap leverde; het was slechte AI.

Om het bovenstaande toe te voegen, wou ik dat ik meer tijd had kunnen doorbrengen met de Story Mode. Gezien ik de hele campagne in één twintig minuten durende sessie had uitgespeeld, zag ik geen reden om terug te keren naar de tafel voor een tweede kans op de gauntlet. Gegeven dat Double or Nothing me de kans gaf om de inzet te verhogen, voelde het aan alsof ik alles had gezien wat er te zien was in de eerste vijftien minuten, plus of min een paar minuten.

Natuurlijk, terwijl de single-player modus saai licht is en geen vlees op zijn botten heeft, heeft de online multiplayer modus zijn voordelen. Met een vier-spelerssysteem dat je in staat stelt om doodsbange oorlogen te voeren met je vrienden, maakt Buckshot Roulette een veel, veel beter ervaring als een PvP-spel. Het is nog steeds een niche-tafelspel dat zijn beperkingen heeft, maar waar het tekort schiet op replay-waarde, schittert het helder als een spannende, nagel-bijtende ervaring die de munitie heeft om je bloed te laten pompen. En voor de vraagprijs, zou ik zeggen dat het de moeite waard is om uit te geven.

Het is genoeg om te zeggen dat Buckshot Roulette de wielen niet opnieuw uitvindt. Het maakt echter volledig gebruik van de tools die het ter beschikking heeft om een grijpende ervaring te leveren die een solide indruk kan achterlaten. Als een single-speler-ervaring laat het veel te wensen over. Maar als een PvP-spel komt het door met een lading van uitstekende voordelen en leaderboard-prikkels. Voor een paar dollar zou ik zeggen dat het een absolute diefstal is.

Verdict

Buckshot Roulette levert een kogel-vaste, vuisten-in-de-lucht-ervaring die de donkere sfeer, de onvoorspelbaarheid, en de juiste munitie heeft om het bloed, zweet en tranen te laten vloeien. Hoewel het faalt om een echte verhaallijn te creëren, brengt het een echt overtuigende draai aan een oude-school romance van kogels en spieren, met zijn procedurale drama, tedere momenten en intangible kansen die de ruggengraat vormen voor een verrassend solide PvP-sleeper-hit.

Ondanks het feit dat Buckshot Roulette een paar gebroken tanden heeft, met een AI die niet zo competent is als de meeste moderne PvP-cult-hits, levert het spel zelf duidelijk op zijn belofte om een spannende rit te creëren die je nooit wilt verlaten. Met dat in gedachten, zou ik zeggen dat het een beetje een no-brainer is.