Atlas Wept Review (PC)

Het RPG-genre vertegenwoordigt een van de beste genres in gaming. Het is je ultieme fantasiespeeltuin, waar je je epische verhaal ontrafelt en een koninkrijk, stad of dorp van gevaar redt. Naast een aanpasbaar personage stap je ook in hun schoenen door beslissingen te nemen die je avontuur vormgeven. Dit niveau van immersie dompelt je onder in de virtuele wereld en levert een groots ervaring op. Titels zoals Chrono Trigger, Final Fantasy VII en Ultima zijn uit hetzelfde hout gesneden, elk op hun eigen unieke manier. We zullen het einde van het RPG-genre zeker niet snel meemaken. 2024 heeft een mooie reeks aankomende games die aan het eind van het jaar zullen strijden om de GOTY-titel. Het zou me niet verbazen als Atlas Wept de selectie haalt. De nieuwe retro-geïnspireerde RPG van Kbojisoft heeft een humanistisch thema te midden van eigenaardige mysteries en gevaarlijke reizen, de perfecte ingrediënten voor een ideaal avontuur. Dus, zal Atlas Wept de andere RPG-kandidaten dit jaar wegvagen? We brengen je een exclusieve review waarin de hoogtepunten en valkuilen van het spel worden geschetst. Blijf zitten terwijl we de Russische poppen uitpakken in onze Atlas Wept review.

Mens Zijn of Niet Zijn

Veelal bekritiseren schermvrije voorstanders of digitaal losgekoppelde individuen (geen beter woord) videogames vanwege hun op geweld en bloederigheid gerichte aard. De industrie heeft behoorlijk wat tegenwind gekregen, waarbij sommige ouders geloven dat gamen hun kinderen negatief beïnvloedt. Als je een van de tegenstanders bent of iemand kent die dat is, zal Atlas Wept je of hen ongetwijfeld van gedachten doen veranderen. Het verhaal van het spel is rond het thema empathie en oprechtheid geweven, met onschuldige zielen als protagonisten. Twee groepen eigenzinnige kinderen gaan op gevaarlijke reizen om oude waarheden te ontdekken terwijl ze bouwen op de fundamenten van de menselijke ethiek. Dezi en Charlie zijn op zoek naar het mysterie achter een kwaadaardige kracht die de geesten van mensen corrumpeert. De kracht vervangt de persoonlijkheden en verlangens van mensen door zelfgenoegzaamheid. De ooit levendige individuen zijn nu niets meer dan stagnerende wezens die tevreden zijn met hun huidige situatie en zich niet bewust van de gevaren die voor hen liggen. Dit is natuurlijk het perfecte recept voor een kwaadaardige overname. Het duo gaat op pad om te begrijpen wat er achter de sinistere kracht schuilt en wat het lot van de mensheid is. Aan de andere kant staat het verhaal van Hal en Lucy centraal. Hun queeste brengt hen in contact met een vriendelijke robotachtige hond, Gigi. Gigi mist een paar onderdelen, en zijn bestaan is een nieuw mysterie op zich. Hal en Lucy helpen hun nieuwe vriend zijn ontbrekende onderdelen terug te vinden. Ze ontdekken echter dat dit een wilde rit naar een duistere odyssee inhoudt. Hun queeste zal enkele geheimen van de geschiedenis van de wereld onthullen. Atlas Wept draagt de fundamenten van een opwindende RPG op zijn mouw, waarbij je afwisselt tussen de twee groepen en het verhaal ontrafelt dat hen bindt.

Een Tijdloze Ontmoeting

Als je een fan bent van retro-geïnspireerde klassiekers, ben je misschien wel eens Mother tegengekomen, ook bekend als Earthbound Beginnings. De RPG uit 1989 van Ape en Pax Softnica werd gerangschikt als het zesde best verkochte spel van 1989 in Japan, vooral vanwege de opvallende gelijkenis met de Dragon Quest-reeks. Het spel gebruikt een willekeurige gevechtstechniek met geanimeerde wezens en dieren. Atlas Wept leent een paar elementen van deze indie-klassieker, brengt je op vertrouwd terrein in verwarring en voegt een paar draaiingen toe. Terwijl je de ingewikkelde mysteries van de samenleving ontdekt en leert kennen, moet je ook de eigenaardigheden overleven die je af en toe tegenkomt. Vanuit een bovenaanzicht gebruikt dit spel aangepaste beurtgebaseerde gevechten om tegenstanders aan te pakken. De vijanden worden als insecten op de kaart weergegeven. Als je er een benadert, wordt de gevechtssequentie geactiveerd. Het wezen zal niet langer onschadelijk lijken, maar een vergroot insect zijn dat lichte terreur uitstraalt. Sterker nog, op zijn best zijn ze schattig met een vleugje vreemd en kwaadaardig. Misschien is Bug, een van de vijanden, een vergroot lieveheersbeestje met slagtanden, en Quapilo is een blauwe vlinder. Je zult geen angstaanjagende bazen of gezonde wezens vinden. Af en toe kom je gemuteerde humanoïden tegen met Stonehenge-achtige gezichten en handen als benen. Maar dat is zo eng als je vijanden kunnen worden.

Vecht! Vecht! Vecht!

In essentie neemt elk personage om de beurt de kans om een aanval uit te voeren. Melee-aanvallen zijn de norm, waarbij je kunt kiezen uit verschillende aanvalsopties in het menu. Je kunt de vijand slaan met een honkbalknuppel, tennisracket of Gigi’s mechanische gezicht op hen rammen. Het spel laat je ook de fysieke kracht van je tegenstander verzwakken, waardoor hun kwetsbaarheid toeneemt. Bovendien kun je ook de aanvallen van je vijand ontwijken die als kogelgordijn-golven worden afgevuurd. De treffers die je incasseert vertalen zich in schade die je gezondheid aantast. Als je echter alle treffers mist, kun je de aanval annuleren. Meer schade oplopen activeert je paniekbalk, die langzaam leegloopt. Gelukkig krijg je ook de optie om je teamgenoot te genezen of te versterken. Als je dat niet doet, raakt je personage KO. Als offensieve strategie is het idee om je vijand in een verdoofde staat te brengen waarin ze niet terug kunnen vechten. Naast hun gezondheidsbalk staat een stunbalk. Deze balk vult zich na elke schade die ze oplopen, waardoor ze kwetsbaar worden voor melee-schade. Ondanks een eenvoudig beurtgebaseerd mechanisme, geeft Atlas Wept je opties om je personages aan te passen. Door zegels te verzamelen, kun je hun vaardigheden en statistieken verbeteren. Maar kies zorgvuldig waar je je zegel plaatst, want je kunt deze actie niet ongedaan maken.

Onschuldige Rebellie

Ik vind de keuze van de ontwikkelaar om kinderen in de schijnwerpers te zetten bij het verkennen van diepgaande menselijke thema’s bijzonder lovenswaardig. In onze hedendaagse wereld, vol humanitaire crises, zijn kinderen de belichaming van onschuld, met een aangeboren vermogen om onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Het lijkt erop dat juist dit aspect van kinderlijke wijsheid een bron van inspiratie is geweest voor de solo-ontwikkelaar, Kbojisoft. De hoofdpersonages in het spel, jonge kinderen met een avontuurlijke geest, stappen in de rol van protagonisten met een natuurlijke neiging tot exploratie en ontdekking. Deze jonge personages komen naar voren als protagonisten met een aangeboren neiging tot avontuur. Lucy, afkomstig uit een Gezonken Stad in Zuid-Orin, vertegenwoordigt de veerkracht van mensen die getroffen zijn door ontheemding en onrust, en dient als een aangrijpend symbool van hoop te midden van tegenspoed. Aan de andere kant voegt Hal, omschreven als een betrouwbaar kind uit hetzelfde stadje, diepte toe aan het verhaal met zijn betrouwbare aard, wat mogelijk de kracht weerspiegelt die gevonden wordt in solidariteit binnen gemeenschappen die gedeelde uitdagingen aangaan. De opzettelijke dubbelzinnigheid rond hun achtergronden voegt een zweem van mysterie toe, die je aanmoedigt om de complexiteit van hun verleden te ontrafelen terwijl ze aan de reis beginnen, wat een gevoel van nieuwsgierigheid en emotionele betrokkenheid bij de personages bevordert.

Het Goede

Atlas Wept bouwt voort op de fundamenten van Earthbound Beginnings wat betreft gameplay en slimme dialoog. De gekke verhaallijnen zullen je gegarandeerd aan het lachen maken. Hoewel het met zijn pixelachtige uiterlijk simpel mag lijken, schuilt er meer onder de oppervlakte. Bovendien beschikt het spel over een diverse omgeving met veranderende landschappen. Je reist tussen besneeuwde bergen, mosrijke grotten, geïsoleerde treinstations en ondergrondse tempels. Deze omgevingen moedigen aan om de volledige kaart van het spel te verkennen. Naast zijn beurtgebaseerde gevechtssysteem bevat Atlas Wept ook een vleugje actie, wat veteranen van de retro-indie klassieker kan verrassen. Het is echter een aangename toevoeging die de gameplay-loop verbetert. Het spel beschikt ook over een intrigerende galerij van bizarre maar op de een of andere manier schattige dieren, wat bijdraagt aan de opwinding. Hoewel je in de verleiding kunt komen om genade te tonen aan deze wezens, zal dit je je leven kosten. Bovendien doet de soundtrack van het spel denken aan het retro-tijdperk en herleeft het de 8-bit audiotechnologie. De muziek varieert van bruisend tot aanstekelijk, afhankelijk van je acties, en doorstaat de tand des tijds. Het spel brengt je terug naar je glorietijd in de arcade.

Oordeel

Hoewel deze review misschien als een documentaire lijkt, ligt de ware briljantie van Atlas Wept in zijn mensgerichte thema’s. Net als Earthbound, dat een significante invloed heeft gehad op latere games, houdt Atlas Wept de bal aan het rollen terwijl het het verhaal aanpast aan een modern publiek. Hoewel de gameplay een constante loop lijkt, voegt het wisselen tussen de twee groepen een laag variatie toe. Bovendien voegt het gebruik van kinderen als protagonisten om menselijke thema’s te verkennen een aangrijpende touch toe, die spelers emotioneel betrekt. Plus, de diverse omgevingen, eigenzinnige personages en nostalgische 8-bit soundtrack zorgen voor een rijke en plezierige gaming-ervaring. Bovendien omarmt het spel zijn vintage gameplay-stijl met uitdagingen en occasionele verschuivingen in balans. Het beloont je met een boeiend verhaal en een vreemd transcendente golf van nostalgie