Aliens: Dark Descent Review (PS5, PS4, Xbox One, Xbox Series X/S, & PC)

Een moordpartij aanrichten is bijna geen lol. Niet als de prooi makkelijk neervalt, als vliegen. Maar wat als de jager zelf de prooi wordt? Al heel lang domineren mensen andere soorten. Zo erg zelfs dat games elkaar bijna altijd kopiëren. Maar af en toe krijgen we een game zoals Aliens: Dark Descent die je tot het uiterste drijft. Het is een nieuw real-time strategiegame die hetzelfde recept volgt als XCOM en het duistere, sci-fi universum van de Aliens franchise behoudt. Het resultaat is een game om te aanschouwen, waar elke beurt nachtmerrieachtige verschrikkingen brengt die je de koude rillingen bezorgen. En die snel handelen vereist, anders is het game over. Hier is een diepgaande Aliens: Dark Descent review waarin we het goede, het slechte en het lelijke (als dat er is) ontleden, en de vraag beantwoorden of de RTS je tijd waard is.

Einde der Tijden

Aliens: Dark Descent‘s verhaal is behoorlijk netjes. Het is een originele kijk op een alien-invasie, waarbij een angstaanjagende uitbraak van de iconische Xenomorph-aliens zich ontketent op de maanplaneet Lethe. Elk wezen, van Praetorians tot Facehuggers tot Alien Queens, zwerft door de kolonie van de Weyland-Yutani Corporation, op zoek naar prooi. Mensen barricaderen zich in een schip dat langzaam instort. Hun enige redder is een squad van vier hardcore Colonial Marines, die ze af en toe uitzenden om te voorkomen dat de angstaanjagende aliens hun welkom overstrekken. Ondertussen moeten ze middelen zoals voedsel, medische voorraden en gereedschap terugbrengen naar de basis om het schip te repareren. Aangezien de Colonial U.S.S. Otago oorspronkelijk op Lethe is neergestort, neem ik aan dat het plan is om genoeg middelen terug te brengen om het schip te repareren, zodat ze kunnen opstijgen naar een andere planeet voor veiligheid. Dit alles wordt gedetailleerd in een cinematische proloog die ook als tutorial dient. Het is behoorlijk degelijk, met boeiend schrijfwerk en uitvoering. Sommige momenten voelen ongemakkelijk aan, en stemmen klinken hetzelfde. Het zou geweldig zijn geweest om wat humor toe te voegen, zeker verder te gaan dan degelijk, en een prijswinnende prestatie te leveren. Ik kan me echter neerleggen bij het huidige script.

Blijf Bewapend of Word Afgemaakt

Verder ontwikkelt het plot zich met onvoorziene wendingen. Het is gestructureerd in de vorm van missies waarbij de speler commando’s uitgeeft aan de Marines (niet als individuele soldaten maar als eenheid). Ze moeten te allen tijde bij elkaar blijven. Anders zijn geïsoleerde soldaten kwetsbaarder voor aanvallen. Gaandeweg onderzoeken ze verschillende gebieden, die ook niet enorm zijn. Eerder een kleinschalig deel van de kolonie. Elk nieuw gebied is een kans om nieuwe voorraden te verwerven. Het kan ook een broedplaats zijn voor een nest dat klaarstaat om toe te slaan. Gelukkig heb je een bewegingsdetector die je kunt gebruiken om beweging binnen een straal van 60 meter te volgen. Toegegeven, het is verleidelijk om een geweergevecht aan te gaan met de xenomorfen. Om je moves te laten zien. Maar Alien: Dark Descent moedigt stealth aan, en met goede reden. Ten eerste put elke aanval het stressniveau van je squad uit. Het maakt niet uit of je de ronde wint. En wanneer je squad hypergestrest is, negeren ze vaak je commando’s en vuren ze lukraak. Ondertussen vuren ze wild en verbruiken ze meer munitie. Uiteindelijk lopen ze hun eigen dood tegemoet. Dan is er nog het feit dat een aanval op een xenomorph nabijgelegen nesten op je aanwezigheid attendeert. Ze roepen elkaar, zoals de koningin in Army of the Dead of The Great Wall. Binnen enkele seconden daalt een zwerm xenomorfen met volle kracht op je neer. En geloof me, je zult in de minderheid zijn, ongeacht hoe goed je als strateeg bent. Sterker nog, alleen maar om je te treiteren, begint er een klok te tikken. Het vertegenwoordigt de groeiende agressie van de aliens, en een naderende horde waar je niet voor kunt vluchten.

Beter Veilig Dan Sorry

Dus, wat doe je als je per ongeluk een nest wakker maakt? Omdat het minstens één of twee keer zal gebeuren, en je moet voorbereid zijn, ongeacht of je denkt dat je zult winnen. Nou, je squad begint automatisch te schieten op de xenomorfen, in een poging ze op afstand te houden. Dat alleen is niet genoeg. Dus wil je misschien het vaardighedenmenu tevoorschijn halen en onderdrukkingsvuur gebruiken voor bredere AOE-schade. Je kunt ook de andere wapens gebruiken die tot je beschikking staan. Bijvoorbeeld granaten en shotguns voor korte afstand. Tegen die tijd zal je stressmeter laag staan, net als je Command Points. Als je squad Naproleve-pillen heeft, kunnen ze deze nemen om stress te verminderen. Of je kunt een veilige kamer vinden en de deuren dichtlassen voor een snelle rustpauze. Veilige kamers komen vaak van pas. Dus, hoe onnodig ze ook lijken, gebruik ze af en toe om je squad in gevechtsconditie te houden. De laatste optie is opgeven. Zelfs als je 90% van de missie hebt voltooid, is het soms beter om terug te keren naar de basis om meer voorraden te halen en je squad te laten genezen. Je kunt altijd een auto-save maken om mogelijk terug te keren naar waar je was gebleven. Er is echter nog een andere factor om mee te dealen. Het feit dat elke volgende ontmoeting met een xenomorph erger is dan de vorige keer. Het is eerlijk gezegd op een gegeven moment een ergernis, en dan herinner je jezelf eraan dat daarin de overdreven gespannen aard van het spelen van deze game ligt. Om al deze debacles te voorkomen, is het als een vuistregel om elke confrontatie met xenomorfen te vermijden als het mogelijk is. En in plaats daarvan dekking te gebruiken om je te verstoppen en om hen heen te manoeuvreren.

Het Verrassingselement

Al die factoren die tegen je lijken te werken, tellen op om een werkelijk gespannen, angstaanjagende game te creëren. Je weet simpelweg nooit wat je kunt verwachten. Een ontmoeting met een xenomorph kan lijken op een gevecht dat al gewonnen is. Totdat het verandert in de meest intense strijd, waar je squad onvermijdelijk voor zal boeten. Ondertussen moet je de doelstellingen van de missie voltooien. Er is geen kortweg voor. Sommige doelstellingen zijn gelaagd en kunnen dagen duren om te voltooien. Als je ervoor kiest om een pauze te nemen, zullen de xenomorfen agressiever, besmettelijker en meedogenlozer blijven worden. Het is het soort missie dat je niet een dag kunt uitstellen. Daarom is vooruitgang zo belangrijk. Gelukkig kun je je squad in de loop van de tijd upgraden. Altijd beginnend met het genezen van hun fysieke en mentale gezondheid. En vervolgens door ze te versterken met nieuwe vaardigheden, uitrusting, wapens en meer. Daarom is het verzamelen van voorraden tijdens missies zo belangrijk, omdat dezelfde middelen leiden tot het ontgrendelen van nieuwe vaardigheden.

Samenwerking Brengt de Droom tot Werkelijkheid

Op den duur kun je je squadleden in klassen plaatsen. Er zijn Sergeant, Gunner, Medic, Recon en Tecker klassen. Elk heeft unieke vaardigheden, sterke en zwakke punten die je moet meenemen in de algehele, dynamische gameplay. Bijvoorbeeld, terwijl een Gunner een vuurwapenspecialist is, ongeëvenaard door alle anderen, kan een Recon veilige paden en gangen onthullen om je te helpen onnodige xenomorph-ontmoetingen te vermijden. Vijanden worden ook diverser, inclusief menselijke aanvallers verderop. Dus je moet het repertoire van je squad dienovereenkomstig aanpassen.

Een Hulde aan Aliens

Weinig andere adaptaties doen recht aan de Aliens franchise, behalve 1992’s Alien 3 en Alien: Isolation. Nu heeft Aliens: Dark Descent zich aangesloten bij de rangen met zijn trouwe adaptatie van het duistere, griezelige, sci-fi universum van de franchise. Met name de strategische verschuiving van verlichting in zijn krappe gangen en hallen. Het houdt je scherp, zonder te weten wanneer en waar een xenomorph zal springen. Misschien zelfs een nest waar je per ongeluk inloopt. Als er één ding is dat Aliens: Dark Descent perfect doet, is het de griezelige sfeer die je nooit laat vergeten tegen welk monster je strijdt.

Oordeel

Aliens: Dark Descent is een spectaculaire RTS die ideeën leent van games zoals XCOM om zijn eigen creatieve, unieke kijk op de alien-invasie te creëren. De gameplay is bekend, maar zelfs de meest ervaren veteraan zal het moeilijk hebben om de kneepjes van dit spel te leren. Het is juist die eigenschap die het zo gewild maakt. Om niet altijd zo machtig te voelen. Soms kun je je terugtrekken in veiligheid, je wonden likken, kracht opdoen en sterker terugkeren dan voorheen. Elke beurt daagt je uit om jezelf te pushen. De onmiddellijke opbouw van een makkelijke kill naar intense gevechten tegen hordes xenomorfen is iets dat Aliens: Dark Descent’s grootste spannende element zal blijven. Terwijl je alleen speelt, heb je toegang tot een verscheidenheid aan tools en middelen om je te helpen de xenomorfen uit te schakelen en te vechten voor overleving. Het enige nadeel zijn enkele gerapporteerde bugs met texturen die in en uit beeld springen. Deuren sluiten niet goed in het heetst van de strijd. En de onspeelbaarheid van de game op de PC-versie. Als deze problemen worden opgelost in de volgende patch-update, zal Aliens: Dark Descent zonder twijfel een van de beste RTS-games ooit gemaakt zijn.