Alaskan Road Truckers Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Ik ben op de klok, en tijd is van het allergrootste belang in de ogen van degenen die ernaar verlangen de volgende zending kostbare lading in handen te krijgen. Maar er is een probleem: de weg voor me is niet de veiligste, en elke vezel van mijn moreel kompas zegt me dat ik hem koste wat kost moet vermijden, al was het maar om te voorkomen dat de goederen die ik zo dierbaar tegen mijn borst houd, in een afgrond van rook en ijzel storten. Daarmee heb ik slechts twee opties: mijn koers omleiden en koers zetten naar een alternatieve route – een weg die wel eens de ontevredenheid van mijn klant zou kunnen betekenen – of alles riskeren en recht door het onbekende gaan, al was het maar om mijn reputatie als beginnend trucker te verstevigen. Het is alles of niets, en dit is slechts mijn eerste dag op het werk in Alaskan Road Truckers. Het is voldoende om te zeggen dat ik, sinds ik achter het stuur ben geklommen om de Alaskan wildernis het hoofd te bieden, een beetje wantrouwiger ben geworden over mijn omgeving. Laat dat maar, ik heb geleerd dat, ongeacht de lading die ik vervoer of de grootte van de velgen, alles wat geen droog asfalt is gevaarlijk is, en dat, als ik er een gewoonte van maak om steeds de verkeerde routes of gereedschappen te kiezen, ik zo goed als dood ben. Nou, dat is misschien een beetje overdreven, om eerlijk te zijn – maar het gevoel van urgentie is springlevend, en als Alaskan Road Truckers me iets heeft geleerd, dan is het dat, liefhebber of niet, elke route een risico met zich meebrengt, en elke aspirant-chauffeur dezelfde gevolgen kan ondervinden. Ja, Alaskan Road Truckers is net gelanceerd op consoles. Wil je er wat meer over horen? Laten we dan beginnen.

Waar Asfalt IJs Ontmoet

Als je ooit het asfalt hebt betreden in een van dit soort simulatiespellen, dan heb ik goed nieuws: Alaskan Road Truckers is niet enorm anders dan zijn tegenhangers. Nou, ik zeg dat, terwijl het eigenlijk wel wat extra speelruimte biedt door verschillende in-game mechanics te implementeren – het bedienen van de ruitenwissers, lichten, lierkabels, enzovoort. Dat gezegd hebbende, in de kern van zijn wereld zit een laag die vreemd genoeg lijkt op die van SnowRunner – nog een rijsimulatiespel dat, net als Alaskan Road Truckers, je vracht laat laden en door schijnbaar verlaten gebieden in de rimboe laat trekken voor geld en verschillende andere luxe gadgets. En dat is echt wat het spel probeert te vangen: een levensechte reis die de kracht brengt om zijn spelers naar de kern van een bepaald beroep te transporteren. Wat het algemene verhaal van het spel betreft, het is echt zo eenvoudig als het klinkt. Natuurlijk is er een heleboel lading te vervoeren, en een wijdopen wereld die barst van de mogelijkheden om je carrière als beginnend trucker te ontwikkelen, of het nu gaat om het aannemen van riskante klussen die talloze kilometers beslaan, of om het opbouwen van een repertoire van modieuze compartimenten die de kracht hebben om je rol een beetje minder, laten we zeggen, levensbedreigend te maken. Hoe dan ook, het doel van het spel is zo eenvoudig als maar kan, in die zin dat je, om dieper in de campagne door te dringen, in feite duizenden kilometers moet afleggen door ijs, sneeuw en, in de zeldzaamste gevallen, sneeuwstormen. Geen reden tot paniek dus.

De Sneeuwstorm In en Verder

Als het gaat om het daadwerkelijk besturen van je truck, zijn de mechanics niet al te ingewikkeld. Nou, ze kunnen een beetje lastig te begrijpen zijn, maar het komt meestal neer op de hoeveelheid ervaring die je in het algemeen met racespellen hebt, denk ik. Volledige openheid van zaken echter – je bent niet alleen verantwoordelijk voor het trekken aan een stuur, maar voor elke schakelaar en elk compartiment in het voertuig zelf. Als het bijvoorbeeld regent, moet je de ruitenwissers handmatig activeren, en als het donker wordt, moet je de koplampen aanzetten, en de lijst gaat natuurlijk door. Maar zo blijkt, je kunt al deze functies vastleggen in een soort hotbar, wat betekent dat, hoewel je ze niet eenvoudig kunt negeren, je wel je commando’s kunt aanpassen om je werk toegankelijker en minder belastend te maken. Wat de campagne betreft, biedt Alaskan Road Truckers een open-wereld, van-het-zuur-naar-de-rijpheid soort beproeving: het begint met een basistutorial en een relatief lichte zending om te vervoeren, en stort je vervolgens uit in de Alaskaanse wildernis, waarna je enige taak is om geavanceerdere contracten te verwerven en in wezen je reputatie als trucker op te bouwen. Afgezien daarvan is de gameplay-loop echter zo voorspelbaar als maar kan; het is slechts een kwestie van de ene klus afronden en dan door naar de volgende, alleen met iets andere lading en een reeks routes om uit te kiezen. Maar, weet je, dat is prima. Ik verwachtte immers niet meer dan dat toen ik voor het eerst achter het stuur kroop.

De Langste Weg

Ik ga niet zeggen dat Alaskan Road Truckers er geweldig uitziet, want het mist zeker de vloeiendheid en texturen van een algeheel goed uitziend spel. Toch, voor een simulatiespel, en eentje die veel van zijn hart en ziel steekt in het creëren van geloofwaardige omgevingen, weet het een zekere mate van geloofwaardigheid op te roepen die het verrassend gemakkelijk maakt om ervan te genieten. Natuurlijk zou het nog een grote opknapbeurt kunnen gebruiken in zijn ontwerp, vooral als het gaat om charactermodellen en enkele van de fijnere details die de plekken vormen die niet al aan het dashboard vastzitten, maar ik ga daar geen punten voor aftrekken, want dat zou niet eerlijk lijken, gezien zijn positie als onafhankelijk spel. Toch voelt het als iets dat het vermelden waard is. De sfeer en soundtrack in Alaskan Road Truckers zijn, ik weet het niet, oké-achtig – en dat is het zacht uitgedrukt, om eerlijk te zijn. Aangezien dit inderdaad, en terecht, een spel is dat zijn hele universum centreert rond zielloos rijden en open-ended exploratie over talloze kilometers, is het geen grote verrassing dat er, op auditief niveau althans, niet een enorme hoeveelheid is om door te ploegen. Echter, zoals bij veel spellen van hetzelfde soort, is dit niet echt een groot probleem; in feite is er zelden iets dat je ervan weerhoudt om gewoon je eigen muziek toe te voegen en je toevlucht te nemen tot een koptelefoon om je door het leeuwendeel van de campagne te helpen. Schuldig als aangeklaagd.

Oordeel

Alaskan Road Truckers valt in een nichecategorie die, hoewel enigszins ongebruikelijk voor buitenstaanders, misschien een beetje kaal of, durf ik te zeggen, saai overkomt. Echter, als je van de lange adem bent en er geen probleem mee hebt om uren – en ik bedoel uren – achter het stuur door te brengen voor het verkrijgen van kleine beloningen die weinig tot geen gewicht of gunstige effecten hebben, dan is er een grote kans dat je absoluut dol zult zijn op vrijwel alles waar Alaskan Road Truckers uit bestaat. Nogmaals, het is niet het meest opmerkelijke spel ter wereld, noch kan het een kaarsje houden bij bijvoorbeeld SnowRunner, – maar het dient zeker zijn doel als een meeslepende rijsimulatie. En dat zegt wel iets. Laat duidelijk zijn dat Alaskan Road Truckers geen kort spel is, noch iets dat je in één of twee sessies onder het ijs kunt vegen. In feite vergt het een enorme hoeveelheid geduld en stom geluk om te voltooien – twee eigenschappen die, eerlijk gezegd, ik vaak moeilijk kon opbrengen tijdens mijn tijd aan boord. Maar dat was misschien alleen ik, want ik, zoals talloze andere nieuwkomers in de wereld van rij-gerichte simulatiespellen, miste vaak de mentale capaciteit om de natuurlijke schoonheid in de lange duur van het beroep te zien. Onnodig te zeggen dat dit waarschijnlijk geen probleem zal zijn voor anderen, dus voel je vrij om veel van deze woorden met een korreltje zout te nemen.