Abiotic Factor Recensie (PS5, Xbox Series X/S, GeForce Now, & PC)

Met een naam als Abiotic Factor, vraag je je af wat het verhaal en de gameplay kunnen zijn. Zeker iets met sci-fi aberraties. Nou, de premisse teleurstelt de verwachtingen niet. Het is je eerste dag op het werk in een wetenschappelijk onderzoekscentrum. Plotseling veroorzaakt een containmentbreuk dat jij en maximaal vijf vrienden ondergronds worden opgesloten. Je wordt gedwongen om te overleven en de paranormaliteit en chaos van bovennatuurlijke figuren te trotseren. Poorten verschijnen uit het niets, waardoor monsters en vreemde fenomenen worden losgelaten. Kan je eerste dag op het werk nog erger worden?

Sommigen van jullie hebben misschien al het genoegen gehad om Abiotic Factor te spelen. Het is al een jaar in Early Access. En gedurende die tijd heeft Deep Field Games meer interessante inhoud toegevoegd. Dit is zeker een van de meest succesvolle Early Access-games. En na de lancering kan het wel eens een van de beste survival horror-games zijn. Maar wat houdt het verhaal en de gameplay precies in? Is het de moeite waard voor jou en je vrienden? Nou, laten we dieper duiken in onze Abiotic Factor om erachter te komen.

Goede plek, verkeerde tijd

Abiotic Factor begint met een bijzonder domme beveiligingsbeambte die je rondleidt door het GATE-onderzoekscentrum. Dit is een moederorganisatie met vestigingen over de hele wereld. Dus je bent best enthousiast om mogelijk deel te worden van iets dat groter is dan jijzelf. De enigszins verouderde graphics kunnen sommigen van jullie afstoten. Maar ze hebben een eigenaardige charme. Ik beloof je, je went eraan. Bovendien, als je verder gaat in het onderzoekscentrum, vind je overeenkomsten met SCP-thema’s. Fans van het paranormal en anomale entiteiten-genre zullen zeker waarderen dat ze terugkeren naar de nostalgie.

Dingen vallen snel op hun plaats als de beveiligingsbeambte wegrent. Blijkbaar is er iets mis. De deuren sluiten en jij en je vrienden worden ondergronds opgesloten. Dit activeert het hoofddoel van Abiotic Factor. Je wordt opgedragen om het onderzoekscentrum te verkennen en een ontsnapping naar het oppervlak te zoeken. Echter, dit duurt even, waardoor je gekozen personage voedsel en water nodig heeft. Je weet wel, de normale voedsel- en waterbehoeften die elke mens nodig heeft om te overleven. Abiotic Factor heeft echter zijn eigenaardigheden als het gaat om overlevingsgameplay.

Je voedt en “water” je personage niet alleen. Ze hebben ook slaap en, eh, toiletbehoeften nodig. En de manier waarop je deze behoeften vervult, is via een leuke kleine minigame. Voor slaap speel je een 2D side-scrolling platformspel, niets te ingewikkelds. Het is precies het goede niveau van uitdaging om zelden saai te worden. En als je het spel wint, wordt je personage goed uitgerust. En voor het legen van je blaas en darmen, moet je naar speciale faciliteiten gaan. Anders zal je personage zichzelf bevuilen en rondlopen met een vieze lucht.

Grappig en eng

Je krijgt zeker je deel van de lach als je naar de “ongelukken” kijkt die gebeuren. Abiotic Factor heeft een slimme manier om humor in een relatief eng situatie te brengen. Sommige ontmoetingen met vijanden kunnen best intens zijn, terwijl de poorten naar enge plaatsen kunnen leiden. Maar hey, een stap tegelijk. Je wilt je goed voorbereiden op gevaar. Dus je gaat vaak het onbekende in, waardevolle bronnen verzamelen.

Dit kan van alles zijn, van kantoorbenodigdheden tot restjes eten. Je eten komt uit de meest onverwachte plaatsen, of je nu een vending machine schudt of gevangen aliens kookt, zonder de potentiële schade van straling. Na verloop van tijd worden je verzamelobjecten “creatiever”. Je kunt allerlei sci-fi-gadgets maken om als wapens te gebruiken. Je kunt je kracht verhogen om koelkasten terug naar het hoofdkwartier te dragen en zo de houdbaarheid van je eten te verlengen.

Abiotic Factor heeft meer diepgang dan op het eerste gezicht lijkt. En het meeste komt van de diversiteit aan personages en wapens. Aan het begin kies je uit zes wetenschappers, elk “geëquipeerd” met hun eigen unieke vaardigheden. Sommigen zijn bedreven in koken, anderen in het bouwen van dingen. Maar de eigenaardigheden gaan dieper, zeg maar, droge huid, en dus “verlies van water” snel. Of astma, en dus snel moe worden. Voor negatieve dingen zoals deze, krijg je punten die je kunt gebruiken voor meer positieve attributen.

In jouw beeld

Ik neem aan dat de meeste spelers personages zullen maken die op hen zelf lijken. Terwijl het net zo goed werkt als elke andere strategie, zul je snel beseffen dat Abiotic Factor veel ruimte heeft om te experimenteren. Je zult vaak terugkeren om de attributen van je personage aan te passen en zo een dynamischer spelbeleving te genieten. De algemene strategie zou zijn om je sterke en zwakke punten onder je teamleden te balanceren. Dus, terwijl de een uitblinkt in brute kracht en vijanden afweert, kan de ander zich richten op het verzamelen van voedsel of koken.

En daarin ligt de schoonheid van multiplayer. Natuurlijk kun je Abiotic Factor solo spelen. Echter, de meeste plezier ligt in het samenwerken. Je zult ontdekken dat de kaarten uitgebreid genoeg zijn om je te splitsen en nieuwe ontdekkingen te doen. De kaarten zijn divers, genoeg om elke speler een aparte rol te geven. En als je tegen hordes vijanden vecht, kun je dan samenwerken om ze neer te halen. Terug op het basisstation is het leuk om te ontwerpen en te decoreren. Je kunt kook- en craftstations ontwerpen, slaapruimtes en zelfs een ontmoetingsruimte. Voeg er een paar banken aan toe en je kunt je uithoudingsvermogen sparen, zittend, pratend over je huidige voorraden en het uitstippelen van strategieën.

Wat Abiotic Factor je eigenlijk vertelt, is breng je vrienden mee en wij zullen de rest regelen. En inderdaad hebben ze dat gedaan, door je een bevredigende spelbeleving te bieden voor elke inlog. Elke keer dat je uitgaat om de vele kamers en verdiepingen van het containmentcentrum te verkennen, kom je interessante en vreemde fenomenen tegen. Je hebt altijd iets om terug te brengen naar het basisstation, hoe willekeurig ook, dat je kunt omvormen tot meer bruikbare apparaten en gadgets. Het craften heeft een eenvoudige minigame, waardoor het proces meer aantrekkelijk wordt dan gebruikelijk.

Het onbekende

Er ligt iets anders buiten, door de poorten die uit het niets verschijnen. En als de doelen complexer worden, moet je gaan onderzoeken. Elke poort leidt naar een mysterieuze plaats, die ik hier niet zal beschrijven. Gewoon Half-Life -niveaus die zelden falen om je te verrassen. En de vijanden en bronnen die je vindt, zijn een nieuwe, gekke bende, die constant respawnen en regenereren. Het maakt niet uit waar de poorten je naartoe leiden, maar je moet altijd terugkeren naar het basisstation zodra je kunt. Je wilt niet buiten rondlopen zonder uithoudingsvermogen, dorstig of hongerig. Erger nog? Zonder genoeg munitie of wapens om de ergste soort aliens te bestrijden.

Dus het is geweldig dat terugkeren naar het basisstation eenvoudig is via verbonden poorten. Elke nieuwe wereld die je ontdekt, kan via een nieuwe, kortere route terug naar het basisstation worden getraceerd. Dit helpt ook bij het terugkeren, omdat je vaak gedwongen wordt terug te trekken als je een gebied niet volledig hebt verkend. Dit is waar Abiotic Factor‘s Metroidvania-concept komt kijken. Als je nieuwe gebieden ontdekt, ontgrendel je nieuwe wapens en vaardigheden. En daarmee kun je andere nieuwe gebieden veroveren. Het is ook de moeite waard om te vermelden dat de vooruitgang natuurlijk verloopt. Zolang je dingen doet, zul je vooruitgang boeken. Echter, het is meer afhankelijk van de specifieke activiteit. Dus, als je veel zware dingen draagt, word je sterker. Als je rondsluipert, word je beter in stiekemheid, enzovoort.

Uitspraak

Luister, Abiotic Factor is een heleboel plezier, solo, maar nog meer met vrienden. Je zult uren spenderen en nog maar nauwelijks het oppervlak van alles wat het te bieden heeft krabben. Beter? Je zult terug willen gaan om alles te verkennen wat je mogelijk hebt gemist. Het is gewoon zo vermakelijk, dankzij de liefdesarbeid die Deep Field Games erin heeft gestoken. Aangezien het verhaal en de setting zijn geweven rond een mengeling van de echte wereld en vreemde paranormale fenomenen, baant het de weg voor exploratie en gevechten die verder gaan dan het normale.

Je springt tussen poorten die naar mysterieuze en vreemde werelden leiden, waar verschillende vijanden en bronnen liggen. Je kunt niet te veel tijd in hen doorbrengen, hoe intrigerend ook, vanwege de noodzaak om uithoudingsvermogen, voedsel, water en rust aan te vullen. En de overlevingsmechanieken zijn, durf ik te zeggen, leuk. Het in stand houden van het welzijn van je wetenschapper omvat leuke minigames, onverwachte oplossingen zoals buitenaardse vlees, en het najagen van koelkasten om voedsel langer te bewaren. Het voelt als een echte manier van leven die natuurlijk en doelgericht is.

En de wapens en gadgets zijn eveneens vreemd, en zo variëren ze veel in doel en gebruik. Je kunt allerlei apparaten maken van kantoorbenodigdheden en restjes eten. En na verloop van tijd zullen je wetenschappers uit hun rol van microscopen kijken breken en zelf actie ondernemen. Ze zullen leren zichzelf te verdedigen, of het nu gaat om het kweken van eetbare buitenaardse voedsel of het afweren van paranormale wezens. Met vrienden zul je veel momenten van lachen hebben als je personages zichzelf bevuilen of over een platform struikelen. Je zult elkaars gezelschap genieten als je dichter en dichter bij het doorbreken naar het oppervlak van de gestoorde ondergrondse faciliteit komt waar je vastzit.