Paper Mario: De Duizendjarige Deur (Nintendo Switch)

Paper Mario: De Duizendjarige Deur is een turn-based komedie-avontuur door een nieuwe locatie in het Mushroom Kingdom. Het spel was oorspronkelijk uitgebracht voor de Nintendo GameCube en later geremake voor de Nintendo Switch. Toen het voor het eerst werd uitgebracht, kreeg het veel lof voor het verhaal, het gevechtssysteem en de partners die je tijdens je avontuur verdient. Ondanks dat het een Mario-titel is, die meestal een dun verhaal heeft, zit De Duizendjarige Deur vol met lore, en je krijgt een kijkje in het leven van veel van Mario’s vijanden. Hoe goed houdt dit spel zich echter tegenwoordig en hoeveel is er veranderd in de remake? We nemen een kijkje hieronder.

Bezoek aan Rogue Port

Je avontuur begint wanneer je aankomt in Rogue Port, een drukke bijenkorf van schurken. Mario wordt naar de locatie geroepen door Prinses Peach om een oude kaart te onderzoeken. Voordat hij haar kan ontmoeten, is ze echter al verdwenen. Gelukkig komt Mario Goombella tegen, die hem op het pad zet om de Crystal Stars te vinden. Elke Crystal Star is verdeeld in hoofdstukken met zeven sterren om te verzamelen. Het hoofdverhaal richt zich op deze reis van Mario van locatie naar locatie.

Mario zal in elk hoofdstuk een dungeon en een baas tegenkomen, met veel wendingen en draaien. Hij zal ook verschillende nieuwe partners ontmoeten die helpen om de lore voor elke stad te vullen. Het verhaal zelf is best solide en onderverdeeld in twee korte segmenten met Peach en Bowser-gameplay aan het einde. De meeste van de dialoog is humoristisch, dus als je op zoek bent naar een donkerder verhaal, is dit spel niet voor jou. Tegelijkertijd zijn de meeste RPG’s er niet in geslaagd om de charme van Paper Mario’s verhaal te herhalen.

Zonder te veel spoilers te geven, wordt het spel alleen maar beter naarmate je verder gaat. Het is gemakkelijk te zien waarom de Glitz Pit zo’n populaire keuze is en waarom Twilight Town jonge studenten de rillingen over de rug bezorgde. Veel van de bazen in het spel zijn ook leuk om te ontdekken, vooral met de komische zwakte van Hooktail aan het einde van Hoofdstuk 1. Al met al, als je op zoek bent naar een kortere RPG met een leuke verhaal, is dit de perfecte keuze.

Een van de belangrijkste attracties is de diverse persoonlijkheden van de partners. Elke partner heeft zijn eigen verhaal en reacties op de hoofdstukken waarin ze voorkomen. Het is gemakkelijk om gehecht te raken aan iemand als Koops, die zijn eigen weg probeert te vinden, of aan Goombella, die zwak is in gevechten maar buiten gevechten nuttig is. Elke partner heeft ook zijn eigen vaardigheid buiten gevechten. Deze variëren van het verbergen van Mario voor vijanden tot het helpen van het activeren van schakelaars. Buiten de partners om, kun je enkele memorabele personages vinden. Bijvoorbeeld, Luigi kan worden gevonden na elk hoofdstuk in de Rogue Port Inn met een nieuw verhaal over het Waffle Kingdom. Dit maakte me nieuwsgierig om elke centimeter van het spel te verkennen en te zien hoe de personages reageerden naarmate ik vorderde.

Reactietijden zijn belangrijk

Buiten het verhaal en de lore om, is de belangrijkste attractie van De Duizendjarige Deur het spel zelf. Er is veel te ontdekken, dus laten we beginnen met de basis. Mario en zijn basispartner, Goombella, beginnen met een beperkt aantal aanvallen en bouwen hierop voort. Mario heeft zijn hamer en sprong, terwijl Goombella haar hoofdbonk en roddel heeft. Naarmate je Mario’s bondgenoten upgradet, zal dit meer krachtige aanvallen opleveren, maar deze zullen meer Flower Power of FP kosten. Mario is afhankelijk van het vinden van nieuwe schoenen en hamers om zijn aanvallen sterker te maken, evenals badges. Naarmate Mario niveaus, kan hij een van drie statistieken verbeteren: gezondheid, FP en Badge Points. Er zijn honderd niveaus, dus het is mogelijk om ze allemaal volledig te upgraden. Echter, als je je alleen op één richt, zal het spel veel moeilijker worden.

Badges zijn een van de meest centrale onderdelen van het spel. Ze kunnen worden gevonden en gekocht in een groot aantal plaatsen, en elk heeft zijn eigen vaardigheid. Elk badge vertelt je ook hoeveel badgepunten zijn vereist om het te gebruiken. Bovendien zijn niet alle badges nuttig in elke situatie, dus je moet ze vaak wisselen om je gevechten te optimaliseren. Er zijn ook badges die kunnen worden gebruikt voor partners en badges die geen BP kosten, omdat ze geluidseffecten toevoegen aan je hamer. Dit systeem werkt extreem goed en het verzamelen van alle badges is leuk om te doen. Ik genoot van het wisselen van de verschillende vaardigheden om grote combinaties te vinden.

Er zijn ook een aantal items en Crystal Star-bewegingen die je in je strategie kunt opnemen. Deze zijn allemaal gemakkelijk te begrijpen. Echter, je moet sterrenkracht van het publiek verzamelen en je kunt slechts tien items tegelijk dragen. Om het publiek te behagen, moet je het goed doen in gevechten en actiecommando’s goed uitvoeren. Als je ook goed blokkeert, zal de omvang van het publiek toenemen. Wat betreft items, kun je ze overal in de wereld vinden en veel ervan kopen in winkels. Bovendien is er een kooksysteem dat later wordt ontgrendeld, zodat je betere genezingsitems kunt maken.

Wat betreft de gevechten zelf, zijn ze niet zo moeilijk. Veel ervaren RPG-fans zullen geen problemen hebben om door het spel te komen. Het spel is sterk afhankelijk van een tijd-gebaseerde knopdruk om het meeste uit je aanvallen te halen. Het lijkt erop dat de timing voor deze knoppen in de remake nog gemakkelijker is en het spel geeft aan welke knop je moet indrukken en wanneer. Ik heb eerlijk gezegd nooit veel van de originele versie gespeeld, en ik voelde me al snel als een gevechtpro na het eerste bezoek aan de riolen. Je moet alleen maar kennis maken met elke vijand en hun bewegingen. Een groot aantal tegenstanders is in het spel, maar je zult altijd een idee hebben van wat wel en niet werkt. Bijvoorbeeld, je zult schade nemen als je op een gespieste vijand springt.

Ten slotte, naarmate je verder in het spel komt, worden steeds meer partners ontgrendeld. Elke partner heeft zijn eigen unieke lijst met vaardigheden. Hoe effectief deze veranderingen zijn, varieert per vijand, maar over het algemeen zal de partner die je in elk hoofdstuk verkrijgt, de meest effectieve zijn. Je kunt partners tijdens gevechten wisselen of zelfs je aanvalsvolgorde aanpassen om dingen soepel te laten verlopen. Het is gemakkelijk om gehecht te raken aan bepaalde partners, en ik voelde me alsof sommige meer nuttig waren dan anderen later in het spel.

Een Groot Avontuur

Rogue Port is de hoofdhub van het spel en waar je naartoe moet om nieuwe gebieden te bereiken. Gelukkig wordt dit later gemakkelijker gemaakt, waardoor het verhaal beter stroomt. Met dat gezegd, zijn de graphics, de kunststijl en de locaties van het spel echt klassiek. De papierstijl waar dit spel om herinnerd wordt, werkt echt met alles, vooral als je vaardigheden zoals liggen, plat worden of Mario in een boot verandert. Naarmate je vordert en nieuwe vaardigheden ontgrendelt, wordt steeds meer van de wereld voor je geopend.

Als je niet in het hoofdverhaal geïnteresseerd bent, kun je zelfs genieten van enkele zijmissies of tijd doorbrengen in de parlor waar je de dag kan doorbrengen met gokken. Als je een lore-buff bent, kun je met alle personages in de steden praten en dan Goombella gebruiken om hun namen en een extra feit te leren. Zoals eerder vermeld, kun je zelfs eenvoudige kookkunst gebruiken om unieke items te maken. Voor spelers die echt van gevechten houden, is er de ultieme uitdaging van de Pit of 100 Trials. Dit dwingt Mario door 100 gevechten, maar er zijn zeldzame prijzen te verdienen om het de moeite waard te maken. Het spel heeft geen gebrek aan leuke zijactiviteiten, zelfs als veel ervan misschien aan de korte kant zijn.

Terwijl je op avontuur bent, let dan op de muziek. De remake heeft een aantal van de nummers bijgewerkt, maar ze klinken allemaal geweldig. De essentie van de originele nummers is behouden, terwijl er een frisse draai aan is gegeven. Je zult ook merken dat de graphics veel glanzender zijn. Het spel is opnieuw opgebouwd voor de Nintendo Switch en het is prachtig. Dit is gedeeltelijk te danken aan hoe goed de kunststijl van het spel de originele leeftijd heeft doorstaan. Het is geen geheim dat ontwikkelaars veel tijd hebben gestoken in het polijsten van elk aspect van dit avontuur.

Een Meesterwerk

Paper Mario: De Duizendjarige Deur is een spel dat je niet wilt missen. Hoewel de gevechten vrij gemakkelijk zijn, zijn ze nog steeds leuk en een goede introductie voor jongere spelers. Met de bijgewerkte graphics en soundtracks is het nog aantrekkelijker dan het oorspronkelijk was op de Nintendo GameCube. Spelers zullen ook merken dat veel van de nieuwe toevoegingen aan het spel het veel leuker maken om te spelen. In feite is een van mijn enige echte klachten over het spel dat het niet langer had kunnen zijn. Alles, van de gevechten tot het verhaal, hield me aan het spelen, wat niet iets is dat ik vaak meer ervaar. Dit is een spel dat je elke dag naar huis wilt gaan van je werk of school om te verslaan.