Return to Arkham Asylum: 5 Beste Baasgevechten, Gerangschikt

Return to Arkham Asylum mag dan al een tijdje uit zijn, maar dat heeft er niet voor gezorgd dat de buzz ervoor is weggeëbd, noch heeft het onze mogelijkheid om zijn lof te zingen, ingetrokken. Per slot van rekening wordt het beschouwd als tijdloos op zijn eigen unieke manier en wordt het nog steeds beschouwd als een standaard in de moderne gamewereld in het algemeen. Het is dan ook precies waarom we graag terugkeren naar Arkham, wetend wat voor schatten aan de andere kant liggen.

Maar laten we het hebben over Rocksteady’s debuut in de Arkham-saga — Asylum. Het is al jaren een onderwerp van discussie in de beat ’em up-gemeenschap, met baasgevechten die nog steeds moeiteloos nieuwe generaties van schurken en niveaudesigns inspireren. Maar als wij, als een kleine eenheid, de vijf beste baasgevechten in heel Asylum moesten rangschikken, dan zou het er ongeveer zo uitzien. Cue de Bat-Signal.

5. Joker

Laten we meteen zeggen dat, ondanks de legendarische vete tussen de twee, Joker really niet zo geweldig was als het op de grote finale met Batman aankwam. En als het al iets was, voelde het een beetje gehaast en serieus verwaterd, alsof de ontwikkelaars gewoon niet de moeite namen om iets remotely complex te bouwen om het spel af te maken. In plaats daarvan bestond het baasgevecht uit het indrukken van knoppen en dat een paar keer herhalen tot het af was.

Oké, dus het is een beat ’em up-spel, dus het indrukken van knoppen was een beetje verwacht. Maar gezien de hoeveelheid creativiteit die Rocksteady in de andere baasgevechten had gestopt, voelde het een beetje als een klap in het gezicht en niets meer. Het was niet echt bevredigend — en het had dat wel moeten zijn. Het kwam allemaal neer op deze confrontatie tussen Batman en Joker op het dak van Arkham Asylum, maar helaas eindigde het voordat het zelfs maar een beetje interessant werd.

4. Bane

Hoewel het misschien een van de meer bedreigende vijanden in de Arkham-rij is, was Bane zeker niet de moeilijkste baas in de serie. Brutal, ja. Krachtig, ja. Maar ook heel voorspelbaar en onhandig, als een zwaar setje lades dat probeert een balletmeesterklas te geven. En het is door die voorspelbaarheid dat het verslaan van hem niet zo moeilijk was. Als het al iets was, was het een absolute wandeling in het park.

We hebben zeker baasgevechten zoals die van Bane eerder meegemaakt, dat is zeker. De routine is al zo vaak herhaald dat we niet eens meer proberen te tellen, en onze strategie om hem te verslaan is zo ingesleten in ons geheugen dat we het bijna automatisch doen terwijl we gapen en wegdrijven naar een andere wereld. Bane stormt tegen de muur — Batman slaat Bane — Bane valt neer. Je snapt het idee. Het is niets speciaals.

3. Killer Croc

Niemand dacht dat het mogelijk zou zijn om echt bang te zijn in een Batman-spel. Als de beroemde held met een scherp oog voor gevechten en een hoge tolerantie voor angst, leek het gewoon niet mogelijk. En toch — Killer Croc haalde zulke emoties naar boven zonder zelfs maar een klauw te hoeven zwaaien. En naast Scarecrow was hij, eerlijk gezegd, een van de engste vijanden in de hele Arkham-tijdlijn.

Hoewel het niet echt een baas was in de traditionele zin, vormde Killer Croc nog steeds een obstakel in de smerige riolen van de Arkham-allotment. Helaas voor ons moesten we door die riolen sluipen en de torenhoge reptiel ontwijken om monsters te verzamelen voor een geneesmiddel. En jongens, die Baterangs waren als beschermengelen voor wat voelde als een eeuwigheid in de donkerste diepten van de hel.

2. Scarecrow

Rocksteady had het veilig kunnen spelen en iets relatief eenvoudigs kunnen doen met Scarecrow. In plaats daarvan speelden ze met het ontwerp en duwden de boot uit, gebruikmakend van innovatie om de sinistere schurk naar onheilspellende nieuwe hoogtes te brengen. Door verwrongen hallucinaties sprong de schurk tot leven, combinerend Batmans diepste angsten met verwrongen speelplaatsen zonder grenzen.

Over meerdere ontmoetingen moesten we een wentelende ladder van platforms beklimmen, gebruikmakend van stealth als eerste verdedigingslijn tegen Scarecrows messcherpe visie. Een verkeerde beweging en we zouden van het bord worden geplukt als een vlo op een schedel, net op het moment dat onze harten van onze borst zouden bonken van angst. Weer, niet echt een baasgevecht — maar zeker een van de meest creatieve vijandige ontmoetingen in het spel.

1. Poison Ivy

Niet alleen was Poison Ivy een van de beste baasgevechten in het Arkham-hoofdstuk, maar misschien wel een van de moeilijkste in de serie tot nu toe. Alles aan het gevecht droop van perfectie, tot aan de ingewikkelde patronen die Ivy uitvoerde als een klok. Geweven met een grasrijk koninkrijk en een kwartier vol gestoorde gevangenen die voorover zouden buigen om de koningin van het groen te zien opkomen, voelde het pakketje gewoon — gepolijst.

Poison Ivy had misschien geen grote rol in het eerste deel van de Arkham-reis, maar ze hield zich absoluut staande en gaf ons veel om over na te denken, ondanks dat ze maar een paar minuten op het scherm was. Het was een gevecht met veel inhoud, genoeg om Ivy’s giftige persoonlijkheid te laten bloeien in een competitie van haar eigen niveau. Het was Arkham Asylum‘s beste van het beste, rank en al.

Hoe zou jij de Arkham Asylum-bazen rangschikken? Ben je het eens met onze lijst? Laat het ons weten op onze socials hier.

Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd een van deze lijsten bekijken:

5 Beste Vampierspellen Aller Tijden

Een Reeks van Ellendige Gebeurtenissen: 5 Boeken Die Perfecte Videospellen Zouden Maken