L & L Europe treft schikking met de Britse Kansspelcommissie wegens vertragingen bij uitbetalingen

L & L Europe Limited betaalt £900.000 op grond van een schikking met de toezichthouder, nadat uit een onderzoek van de UK Gambling Commission bleek dat er onder meer sprake was van oneerlijke opnamevoorwaarden, tekortkomingen in de antiwitwasmaatregelen en tekortkomingen op het gebied van sociale verantwoordelijkheid, maakte de toezichthouder op 21 oktober 2026 bekend.

L & L Europe beheert zeven online gokwebsites, waaronder allbritishcasino.com, casinocasino.com en hypercasino.com. In het openbare register van de Commissie staat dat het hoofdkantoor van het bedrijf in Mosta, Malta, is gevestigd; er zijn 11 domeinnamen aan het bedrijf gekoppeld. De vergunning voor online casinospelen is actief sinds 1 november 2014 en de vergunning voor online algemene weddenschappen op echte evenementen sinds 3 oktober 2018.

De schikking bestaat uit een betaling van £900.000 in plaats van een financiële boete, die wordt afgedragen aan het geconsolideerde fonds, de toezegging van de exploitant om een overzicht van de feiten in de zaak te laten publiceren en een bijdrage aan de onderzoekskosten van de Commissie.

Overtredingen rond uitbetalingen en oneerlijke voorwaarden

Na een nalevingsbeoordeling startte de Commissie een toezichthoudend onderzoek naar de online exploitatievergunning van het bedrijf op grond van artikel 116 van de Gambling Act 2005. Uit het onderzoek bleek dat de vergunninghouder tussen oktober 2024 en oktober 2025 niet voldeed aan de vereisten van de vergunningsvoorwaarden en gedragscodes.

Wat uitbetalingen betreft, stelden de toezichthouders vast dat in de algemene voorwaarden van de exploitant stond dat klanten slechts één uitbetaling tegelijk mochten aanvragen en geen volgende uitbetaling konden aanvragen voordat de eerste was goedgekeurd. De Commissie oordeelde dat deze voorwaarde oneerlijk was in de zin van de Wet consumentenrechten 2015. De toezichthouders zagen bovendien dat verzoeken van klanten om uitbetaling werden achtergehouden om andere redenen dan wettelijke of regelgevende vereisten. De Commissie erkende dat de vergunninghouder snel maatregelen nam om de overtreding aan te pakken.

Ook het beleid tegen fraude en samenspanning van de exploitant leidde ertoe dat medewerkers bij sommige klanten elke vijfde of tiende uitbetaling handmatig controleerden. Daardoor moesten die klanten aanvullende informatie verstrekken voordat hun uitbetalingen werden verwerkt. Volgens de Commissie was dit in strijd met de voorwaarde inzake klantidentificatie. Die bepaalt dat een verzoek om uitbetaling niet mag leiden tot een eis om aanvullende informatie als voorwaarde voor uitbetaling, als de vergunninghouder daar redelijkerwijs eerder om had kunnen vragen. Volgens de openbare verklaring erkende L & L Europe dat de procedure tot vertragingen bij uitbetalingen leidde en dat in sommige gevallen eerder om de informatie had kunnen worden gevraagd. Het bedrijf heeft de procedure aangepast, zodat uitbetalingen niet langer worden tegengehouden tenzij dit wettelijk of regelgevend vereist is.

Tekortkomingen bij witwaspreventie, verantwoord gokken en techniek

Het onderzoek bracht verschillende punten van zorg aan het licht rond de risicobeoordeling van de exploitant op het gebied van witwassen en terrorismefinanciering. Volgens de Commissie was de scoringsmethode niet duidelijk genoeg en beschreef de beoordeling niet helder de identificatie-, analyse- en evaluatiefasen die in de richtlijnen van de toezichthouder worden genoemd. Ook was onduidelijk welke controles golden voor consumenten in Groot-Brittannië, hoe het risico van klanten met hoge uitgaven werd beperkt en hoe buitensporige uitgaven werden beoordeeld. De controles om risico’s op witwassen, terrorismefinanciering en proliferatiefinanciering vast te stellen, waren grotendeels gebaseerd op financiële drempelwaarden en steekproeven bij vaste drempelwaarden, in plaats van op risicofactoren en risicoprofielen van klanten.

In een voorbeeld uit de verklaring stortte een klant binnen acht uur na het aanmaken van een account £4.400 en nam vervolgens £50 op. De exploitant accepteerde een gokrekening als bron van de middelen zonder mee te wegen dat de bankrekening van de klant twee weken vóór de registratie was geopend, of dat niet was aangetoond dat het geld afkomstig was uit werk, bedrijfsinkomsten of spaargeld. Toen de klant navraag deed over een tegengehouden uitbetaling, gaf die tweemaal een onjuist adres op nadat om aanvullende documentatie was gevraagd, zonder argwaan te wekken. Volgens de verklaring heeft de vergunninghouder inmiddels een afzonderlijke risicobeoordeling voor witwassen en terrorismefinanciering opgesteld, specifiek voor Groot-Brittannië.

De meldingen voor verantwoord gokken die ten tijde van de beoordeling waren ingesteld, waren voornamelijk gericht op financiële drempelwaarden. Meldingen over de tijd die aan gokken werd besteed, mislukte stortingen en het aantal stortingen waren op sommige websites actief, maar niet op alle websites van de exploitant. Ze werden bovendien alleen gegenereerd wanneer twee indicatoren op één dag aanwezig waren. In één geval deed een klant binnen zeven dagen 84 mislukte stortingen wegens onvoldoende saldo, zonder dat het systeem mogelijke gokgerelateerde schade signaleerde. De procedure van de exploitant omvatte slechts één sterke indicator voor mogelijke schade, gebaseerd op het verlies van klanten binnen 24 uur.

De Commissie stelde vast dat de vergunninghouder niet kon aantonen dat er een procedure was om de effectiviteit van zijn algemene aanpak van klantcontact te beoordelen. Ook zagen de functionarissen geen bewijs dat deze aanpak was getest of dat de impact ervan was gemeten. Een klant die op de dag van registratie de financiële drempel bereikte, kreeg pas twee weken later het telefoontje dat volgens het beleid van de exploitant vereist was. Tegen die tijd had de klant dezelfde drempel al meerdere keren bereikt. Uit het onderzoek kwamen ook tekortkomingen naar voren rond twee klanten jonger dan 25 jaar: een 21-jarige die binnen drie dagen na het openen van een account £6,500 verloor, en een 18-jarige die in acht minuten £4,000 verloor. Er was geen rekening gehouden met risicosignalen die verband hielden met hun leeftijd.

De functionarissen constateerden bovendien dat meerdere klanten meer uitgaven dan de financiële limieten die de vergunninghouder of de klant zelf had vastgesteld. Een klant die onlangs was teruggekeerd na zelfuitsluiting en met wie een netto maandelijkse stortingslimiet van £1,000 was afgesproken, stortte gedurende een periode van negen dagen £2,898 en nam £1,800 op. Daarmee overschreed de klant de limiet met £98. De Commissie stelde vast dat de voorzieningen om klanten in staat te stellen hun eigen financiële limieten vast te stellen niet doeltreffend waren geïmplementeerd. Daarmee werd de technische vergunningsvoorwaarde geschonden.

Schikking en richtlijnen voor de sector

Bij de afhandeling van de zaak wees de Commissie op verzwarende omstandigheden: de tekortkomingen waren ernstig en konden de vergunningsdoelstellingen in gevaar brengen. Bovendien deed de overtreding zich voor onder omstandigheden die vergelijkbaar waren met die in eerdere zaken, waarna lessen voor de sector waren gepubliceerd. Als verzachtende omstandigheden golden dat de vergunninghouder snel een herstelplan had opgesteld en updates had verstrekt, volledig had meegewerkt aan het onderzoek en informatie had aangeleverd binnen de afgesproken termijnen, en de tekortkomingen in een passend vroeg stadium had erkend.

Sue Young, uitvoerend directeur Operations bij de Commissie, zei: “Een basisverwachting is dat u uw winst snel kunt opnemen, zonder belemmeringen door oneerlijke algemene voorwaarden of doordat de exploitant controles niet eerder uitvoert. Dat is essentieel voor het vertrouwen van consumenten.”

Naast de schikking publiceerde de Commissie vragen over goede praktijken. Die moeten kansspelexploitanten ertoe aanzetten na te gaan of hun beleid, procedures en controles op het gebied van witwasbestrijding en maatschappelijke verantwoordelijkheid geschikt zijn voor het beoogde doel, of klantinformatie tijdig wordt gecontroleerd, of de opleiding van medewerkers wordt vastgelegd en aantoonbaar is, en of zij snel genoeg optreden wanneer klanten mogelijke signalen van schade vertonen.