Alle Persona-games, gerangschikt

Het rangschikken van de Persona-games is de gemakkelijkste taak, aangezien de serie in de loop der tijd steeds beter wordt. Terwijl het eerste spel, Revelations: Persona, zijn lof verdient voor het scheppen van zo’n vreemde wereld waarin middelbare scholieren in hun vrije tijd demonen bestrijden, ATLUS blijft de turn‑based gevechten en dungeon‑crawling ervaring verfijnen. Tegen de tijd dat Persona 5 Royal uitkwam, waren fans al bezig met het beheren van hectische schoolroosters en het ontdoen van Tokio van demonische plaag, terwijl ze onderweg vrienden maakten. Voordat Persona 6 zijn plaats inneemt bovenaan alle Persona-games, gerangschikt, laten we zien hoe de momenteel uitgebracht spellen tot nu toe scoren.

5. Revelations: Persona (Persona 1) (1996)

De Persona-serie had even een tijdje nodig om op te stijgen, waarbij de vroege releases beperkt waren tot Japan. Pas toen de graphics en het geluid beter werden en de gameplay werd uitgebreid met sociale simulatie, begon de Shin Megami Tensei ‑spin‑offserie aanslaan bij het westerse publiek. Revelations: Persona, terwijl het de spin‑off‑RPG aan de wereld introduceerde, slaagde er niet in om je aandacht te trekken, noch door de graphics noch door de muziek. Het is een slopende lange speelervaring, met een saaie verhaallijn en audiovisuele kwaliteit die je snel zult vergeten.

Nog erger is de gameplay die gewoonweg niet aantrekkelijk is. Maar wellicht zijn de gameplay‑problemen meer uitgesproken vergeleken met de modernere releases. De vernieuwende ideeën die de serie geweldig maken, zijn hier aanwezig. Filosofische mysteries om op te lossen en dungeon-crawling. De uitvoering is echter stroef. De gevechten zijn totaal niet leuk, omdat de speler alles zelf moet uitzoeken. Het is een gameplay‑systeem met lagen die niet per se uitnodigend zijn, zoals onderhandelen met vijanden tijdens gevechten. Kerkers zijn saai, wat vervelend is, aangezien ze een aanzienlijk deel van je tijd hier innemen. 

4. Persona 2: Innocent Sin (1999/2011) / Persona 2: Eternal Punishment (2000/2012)

Echter, Persona 2 tilt de zaken op, gelukkig. Ik heb Innocent Sin en Eternal Punishment op de vierde plaats gezet omdat ze een duo‑pakket vormen voor de tweede hoofdentry in de Persona series. Persona 2: Innocent Sin vertelt het eerste hoofdstuk, dat drie jaar na Revelations begint. Hoewel het verhaal op zichzelf staat, schiet de combat, opnieuw, tekort. Het gebruikt dezelfde onderhandelingsmechanieken, met verschillende paden die je kunt nemen tijdens vijandelijke ontmoetingen, behalve dat de feitelijke gameplay totaal niet leuk is. Het is vrij makkelijk om erdoorheen te glijden, waardoor alle spanning verdwijnt, hoewel het in sommige delen nog steeds stroef aanvoelt. 

Persona 2: Eternal Punishment vertelt het tweede hoofdstuk en ontsnapt helaas niet aan hetzelfde lot als zijn voorganger. Het verhaal zal op bepaalde momenten zeker intrigeren, vooral wanneer het niet altijd voorspelbaar is. Maar de gameplay blijft te makkelijk. Desondanks is het geruchten‑systeem leuk. Het voelt als een andere RPG‑ervaring die je meer speelruimte geeft om op je eigen manier te spelen, hoewel het nog steeds lastige problemen heeft bij het verzamelen en verspreiden van geruchten. Hoe dan ook, beide titels kregen later PSP‑remakes die zaken als tekstscrollen en menu‑navigatie soepeler maken, maar de verouderde gameplay niet hebben opgelost. 

3. Persona 3 (2006) / Persona 3 FES (2007) / Persona 3 Portable (2009) / Persona 3 Reload (2024)

Je kunt net zo goed de releasedata gebruiken als leidraad voor de beste Persona games, met Persona 3 als volgende verschijnt in onze lijst van alle Persona games, gerangschikt. Aanvankelijk bracht Persona 3 ATLUS uit. En hier vond de serie eindelijk haar plek onder de beste RPG’s dankzij boeiende dungeon‑crawling en sociale simulatie. Je moest nu school en demonvechten in balans brengen, sociale agenda’s beheren en sterkere banden met personages opbouwen. 

De Persona 3 FES director’s cut kwam kort daarna uit, met nieuwe content en een frisse epiloog. Beschouw het als een uitbreiding van de originele Persona 3, en biedt daardoor meer demonvechten en sociale interactie. Intussen bracht Persona 3 Portable de originele versie naar PSP-platformen. Het is min of meer hetzelfde als Persona 3, behalve met een paar aanpassingen, vooral de toevoeging van een nieuwe female playable protagonist.

Daarna is er Persona 3 Reload, de nieuwste remake van Persona 3. Dit is de definitieve manier om het derde spel te beleven, waarbij alle extra content uit FES wordt gecombineerd en je wordt getrakteerd op bevredigende kerkers en gemoderniseerde visuals. Een vrouwelijke protagonist ontbreekt hier echter.

2. Persona 4 (2008) / Persona 4 Golden (2012) / Persona 4 Revival (2027)

Vervolgens, in de ranglijst van alle Persona-games, staat Persona 4. Op dit moment had ATLUS zich gevestigd in het verfijnen van een diep en gelaagd RPG‑systeem dat werkt. De personages zijn diverser en gemakkelijk om verliefd op te worden. Ze zijn herkenbaarder, met complexe persoonlijkheden. De gevechten zijn ook leuk, en trekken eindelijk je aandacht. En dat gebeurt door verrassingen toe te voegen in willekeurige vijandelijke ontmoetingen, of het nu de beloningen zijn die je krijgt of de zwaktes die je niet verwacht. Dungeon‑crawling is daardoor boeiender, net als de verkenning van het verhaal en het sociale simulatiesysteem. 

Persona 4 was zo goed dat het leidde tot de lancering van Persona 4 Golden op PlayStation Vita-platformen. Het verhaal is hetzelfde. Echter, Golden breidt echter de originele versie uit met meer content en QoL‑verbeteringen. Je hebt misschien gehoord hoe dialoog‑zwaar Golden is, maar dat dient een goed doel: echt volwassen en veelzijdige karakterrelaties. Momenteel zit ik op het puntje van mijn stoel in afwachting van de lancering van Persona 4 Revival in 2027, die een getrouwe remake zal zijn en zeker vloeiendere gameplay en strakkere visuals zal bieden.  

1. Persona 5 (2016) / Persona 5 Royal (2019)

Ik betwijfel of er nog discussie is over de vraag of Persona 5 de beste is van alle Persona games, gerangschikt. Terwijl we wachten op de aankomende Persona 6, ben ik er zeker van dat de meesten van jullie nog steeds genieten van de absolute top‑OST. Bovendien ziet Tokio er het meest gedetailleerd uit, met interessante plekken die om verkenning vragen. Hetzelfde geldt voor de personages en demonen die je bestrijdt, die vol fijne details zitten.

Op het gebied van sociale simulatie loont het nooit voor niets, want je inspanningen betalen zich uit in gevechten. Sterke sociale banden beïnvloeden combosystemen, en nog veel meer ingewikkelde gameplay‑systemen zijn geïntegreerd in demononderhandelingen en voortgang. 

Persona 5 Royal is zeker de beste manier om van de serie te genieten, althans voordat Persona 6 verschijnt. Zoals verwacht biedt het een soepelere gameplay‑ervaring met strakkere visuals. Denk opnieuw aan Royal als de uitbreiding, die meer content, personages en gameplay‑verbeteringen biedt.