5 Videogames die VER voor hun tijd waren

Er is een oud gezegde: als het niet kapot is, repareer het dan niet. En, hoewel dat in de meeste gevallen waar is, is het zeker niet de slimste mentaliteit om te hebben in de wereld van videogames. Ik bedoel, je kunt dezelfde bestseller-elementen tien keer kopiëren en plakken en een paar dozijn awards winnen, maar dat maakt de ervaring niet unieker. Daarom zijn we ontzettend dankbaar voor de moedige ontwerpers die vooruit kijken en de alternatieve routes nemen voordat ze beginnen met de ontwikkeling. Natuurlijk, het kan niet altijd goed vallen bij de koper, maar we zullen altijd de inspanningen om onontgonnen wateren te betreden respecteren.

Van de vroegste dagen van platformgames tot de moderne open-wereldgames – hier zijn vijf van de meest gerespecteerde videogames in de industrie.

5. The Getaway

The Getaway gaf de Londense lokale bevolking zeker iets om naar uit te kijken.

Hoewel het al teruggaat tot 2002 op PlayStation 2, verdient The Getaway zeker een plek op deze lijst. Natuurlijk vraag je je waarschijnlijk af waarom deze grungy Londense maffia-geïnspireerde shooter überhaupt op deze lijst staat. Nou, om het kort te zeggen: The Getaway was een pionier in de wereld van videogames. Dankzij jaren van hard werken en honderden (zo niet duizenden) uren die besteed werden aan het maken van een kaart van centraal Londen, werd The Getaway een van de eerste van zijn soort die een echte stadsbeeld weergaf, waarbij geen enkel vierkante meter aan de verbeelding werd overgelaten.

Als verwacht, zou elke Londenaar die zelfs maar een blik wierp op The Getaway, plotseling proberen om zijn huis te vinden. Hoewel Londen in zijn geheel niet in het spel voorkomt, zijn er 28 mijl aan perfect nagemaakte voertuigen, huizen en bezienswaardigheden om te ontdekken. En, bovenop dat, biedt The Getaway een echt spannend stukje gameplay met een geweldig verhaal dat je nooit laat verliezen.

4. Eternal Darkness

Het is niet vaak dat een videogame uit zijn comfortzone stapt en probeert de controle over je hardware over te nemen. In feite is dat praktisch ongehoord in deze tijd. Dat gezegd hebbende, probeerde Eternal Darkness te slagen door precies dat te doen in 2002. Het nam letterlijk de controle over je console over. Ja, zelfs voor een Gamecube-lanceringstitel – met je apparatuur spelen en je kleine streken uithalen was allemaal onderdeel van de psychologische thriller-ervaring.

Hoewel het volkomen bizar was, kwamen spelers vaak een omgekeerde besturingsknop tegen, willekeurige geheugencrashes en zelfs nep-restarts tijdens het spel. En, in plaats van je hand vast te houden en je door de niveaus te leiden, zou Eternal Darkness juist profiteren van het spelen met je emoties en je hersenen aan flarden scheuren. Dat is best een prestatie voor een lanceringstitel uit 2002. Ik bedoel, het is niet natuurlijk om buiten het spel zelf bang te zijn voor een Gamecube.

3. L.A. Noire

Rockstar deed iets heel moedigs toen ze begonnen met de ontwikkeling van hun misdaad-drama uit de jaren 40. Ze werden niet alleen geprezen voor de uitstekende weergave van het post-oorlogse Los Angeles, maar ook voor het pionierswerk met de MotionScan-technologie in een videogame. Met 32 camera’s die elke lipbeweging, trilling en oogknipper vastlegden, werd L.A. Noire de eerste game die puur op motion capture vertrouwde om zijn bitterzoete verhaal te vertellen.

Natuurlijk hadden we nog nooit zoiets gezien in de gemeenschap vóór 2011. En, zelfs 10 jaar na de lancering, worstelen ontwikkelaars nog steeds om te begrijpen hoe Rockstar zo’n opmerkelijke prestatie in een videogame van tien jaar geleden wist te stoppen. Niets komt zelfs maar in de buurt tegenwoordig – zelfs met de hardware die voor onze deur staat. Niemand is erin geslaagd om de draad op te pakken waar Rockstar was gebleven met L.A. Noire, en om die reden alleen al moeten we dit ongelooflijke kunstwerk prijzen.

2. The Legend of Zelda: Ocarina of Time

Er is een reden waarom Ocarina of Time nog steeds wordt beschouwd als een van de beste videogames ooit gemaakt. Het is niet alleen vanwege de technische en overweldigende score die als een betoverende orkest klinkt – of zoiets. Het is niet eens vanwege het enorme open-wereldverhaal dat in zoveel buitengewone subplots verzinkt dat we nooit willen dat de quest-ketens eindigen. In feite komt het allemaal neer op één ding en één ding alleen – en dat is het revolutionaire besturingssysteem.

Oké, dus het lijkt misschien een vreemde opmerking – maar vertrouw ons hierin. Als Ocarina of Time het vergrendelingssysteem en de mogelijkheid om specifieke items aan knoppen toe te wijzen voor een soepeler ervaring niet had onderzocht, dan hadden we waarschijnlijk nooit de volgende tienduizenden invloedrijke werken gezien die in ontwikkeling zijn gekomen. Nintendo bracht iets nieuws naar de tafel met dit hoofdstuk van The Legend of Zelda, en het werd snel erkend als een van de weinige die de hele loop van de gaming-geschiedenis veranderden. Een gewaagde bewering, ja. Toch een verdiende.

1. Super Mario 64

In tegenstelling tot wat velen geloven, was Super Mario 64 niet de eerste 3D-platformer die de console bereikte. In feite was de Nintendo-kleuter niet eens dicht bij het pionierswerk in het genre. Dat gezegd hebbende, wat Super Mario 64 deed voor de gamewereld van de jaren negentig, was eigenlijk best fenomenaal en inspirerend genoeg om nieuwe ideeën naar voren te brengen vanuit de industrie als geheel.

Je ziet, terwijl de Nintendo-openwereldgame zijn fair share aan overeenkomsten had met andere platformgames – bouwde Super Mario 64 voort op verschillende gebieden die de ware potentie van de console lieten zien. Zeg, bijvoorbeeld, de vele toepassingen van de joysticks – of zelfs de vrije camerahoeken. Al deze verbeterde elementen werden de nieuwe benchmark in gaming, en houden nog steeds stand, zelfs 25 jaar later.