5 Dingen die we in Evil West 2 willen zien

Evil West is veel dingen, maar een spel dat een sequel waard is, is twijfelachtig om te zeggen het minst. Het is niettemin een feit dat het niet helemaal het vampierjachtspel is dat we wilden, maar meer een God of War achtig spel met een westernlaag eroverheen. Dit wil niet zeggen dat het een slecht spel is of zo, maar er is zeker veel ruimte voor verbetering, en het roept de vraag op: zal Flying Wild Hog proberen zijn fouten recht te zetten met Evil West 2?

Op dit moment is er geen aanwijzing of er ooit een DLC of een volledige sequel zal komen. Als het echter gebeurt, dan zijn hier de dingen die we graag zouden zien geïmplementeerd worden.

5. Een Open Wereld, Misschien?

Als er één ding is dat we meer dan alles in Evil West bewonderen, is het dat het niet bang was om complexe gadgettechnologie af te wijzen en zichzelf te noemen voor wat het was — een videospel, puur en simpel. Het was niet beladen met ongewenste NPCs of zijmissies, noch was het gebouwd op vullende inhoud of honderd uur durende verhaallijnen. Het was een spel, en het straalde het helderst uit wanneer het alleen de basisdingen kreeg en niets meer. Maar als het zou ontwikkelen — evolueren in een groter spel, misschien — dan is er niets dat zegt dat Evil West geen solide open wereldspel kan zijn met meer dan alleen kogels, spieren en basisniveaus.

Natuurlijk zeggen we hiermee niet dat Evil West 2 gebouwd moet worden op de fundamenten van Red Dead Redemption 2. Dat gezegd hebbende, als het iets gaat worden, dan moet het groter zijn, en als dit betekent dat het een westernspeelgebied moet adopteren dat zowel vol zit met inhoud als met verhalen, dan zo zij het. Laat het gezegd zijn dat er manieren zijn om de elementen van een spel te behouden en noch ruimte te hebben om verbeteringen aan te brengen.

4. Voeg Pit aan een Stale Mix Toe

Wanneer alles is gezegd en gedaan, is er één ding dat een fantastische derdepersoonsschutterservaring naar beneden haalde, en dat was het gebrek aan originaliteit, zowel in settings als in doelen. Het feit is, Evil West had de mogelijkheid om veel unieke taken en tijdgeschikte bezigheden te creëren, maar in plaats daarvan richtte het zich meer op wat het het beste kende — wat gevecht was. En terwijl dat allemaal goed en wel was in korte uitbarstingen, had het meer kunnen zijn; een variatie aan missietypen, tenminste.

Het is een feit dat Evil West precies weet hoe het een element kan benutten en uitrekken om een hele game te blokkeren. Wat het echter niet weet, is hoe het pit kan toevoegen aan een enigszins saaie mix die zowel leeg is van originaliteit als van creativiteit. Dit wil niet zeggen dat Evil West saai is of zo, maar het laat niet veel aan de verbeelding over, evenmin. En dus, als Evil West 2 werkelijk gebeurt, dan hopen we dat het niet zo herhalend zal zijn als het eerste.

3. Een Functionerend Wapenwiel

Misschien is het op dit punt wat muggenziften, maar het eenvoudige feit is dat wapens wisselen in Evil West geen sinecure is. Integendeel, het is een moeizaam en halfbakken proces. En gezien het feit dat dit een spel is dat zijn hele universum rond gevecht draait, zou iets als wapens wisselen echt niet het probleem moeten zijn dat het is. Maar het is het, en het is zeker een systeem dat moet worden aangepast als het terugkeert in een tweede hoofdstuk.

In tegenstelling tot andere schietspellen die wapens gemakkelijk toegankelijk maken met één knop, kiest Evil West ervoor om zaken te compliceren door meerdere knoppen toe te voegen, waarvan de meeste ofwel temperamentvol of amper functioneel zijn. Als gevolg daarvan kan gevecht in Evil West frustrerend zijn, zelfs op de beste tijden, wat een spel dat voornamelijk actiegericht is, niet echt een groot voordeel doet.

2. Knip de Banden met God of War Door

Evil West, zo veel als het probeert om de prijswinnende elementen van God of War na te bootsen, is God of War niet. Helaas zijn zulke verwijzingen bijna te duidelijk om over het hoofd te zien en dienen ze alleen als olifanten in de kamer vanaf het moment dat je je westernreis begint, tot het moment dat je de controller neerlegt. En het is frustrerend, ook, omdat Flying Wild Hog duidelijk de kans had om iets van zichzelf te maken. Maar het deed het niet, en in plaats daarvan gebruikte het een vals spel dat iedereen onmiddellijk kon identificeren als de blauwdruk van Santa Monica Studios.

Het is één ding om exacte gevechtsmechanieken te gebruiken, maar kisten kapotslaan, kettingen beklimmen en vijanden executeren met brute afmaakslagen? Het komt allemaal een beetje te dicht bij huis, en het is een grote schande dat het niet barst van de innovaties, zoals het zo vol zit met vertrouwde sjablonen. Hier is hopend dat een sequel de band zou doorsnijden en leren staan op zijn eigen twee benen.

1. Adopteer Nieuwe Niveaudesigns

Wat Evil West een beetje uitsteekt, is zijn niveaudesign, dat bijna altijd hetzelfde is in elk hoofdstuk. En terwijl dit werkt in hapklare brokken, wordt de voorspelbaarheid ervan een beetje saai na verloop van tijd. Hier is onze manier van zeggen, dan, dat een beetje variatie niet zou misstaan in een sequel, als het ooit zou gebeuren.

Het gaat als volgt: je komt een afgebakend gebied binnen en weerstaat meerdere golven van vijanden, en vervolgens ga je naar het volgende waypoint. Dit is, in het kort, de basisstructuur van elk niveau, en het is een beetje onderwaarderend, om het zacht uit te drukken. Daarom, als Flying Wild Hog de regio’s en doelen in toekomstige hoofdstukken kan uitbreiden, dan zou het de replaywaarde zeker verhogen en dingen een beetje, laten we zeggen, frisser maken.

Wat is jouw mening? Ben je het eens met onze top vijf punten? Laat het ons weten op onze socials hier of in de reacties hieronder.