Beste
5 Vreemdste Videogame Quests Ooit Ontwikkeld
Zeg, heb jij onlangs iets vreemds gezien in de wereld van videogames? Misschien een easter egg die volledig uit de toon viel? Of misschien een glitch die je deed tuimelen in een leegte van code? Nou, join the club, want als gamers zien we vaak de vreemdste soorten materiaal. Negen van de tien keer, natuurlijk, schudden we de details van onze schouders en gaan we verder alsof er niets was gebeurd. Maar dan, bij toeval, stuiten we op iets dat volledig buiten deze wereld is en, zeker, het achtervolgt ons — voor altijd.
Achter elke onorthodoxe wereld en lachwekkende glitch liggen een keten van wonderbaarlijke, maar volledig gestoorde momenten. Quests, of missies, vooral in games die al vrij vreemd zijn, hebben vaak de meest memorabele inhoud — en het is niet altijd goed, ook. Om eerlijk te zijn, ikzelf heb ‘s nachts wakker gelegen en nagedacht over de context achter sommige van de quests die ik in het verleden heb aanvaard. Of het nu gaat om het zinloos schieten van een psychopaat in het gezicht of het zingen van een Hongkongese lokale bewoner met een versie van Air Supply’s “All Outta Love” — ze zijn bij me gebleven. Maar het stopt daar niet. Nee. Feitelijk, deze vijf, zelfs met al mijn herinneringen, overtreffen waarschijnlijk de rest als het gaat om de vreemdste quests ooit ontwikkeld.
5. Return to Steelport (Saints Row: The Third)

“Je denkt dat dat cool was, je had me moeten zien in mijn beste dagen!”
Na het onderdompelen in en uit de absurde gebeurtenissen die rondom Saints Row 2 zwierden, wist Volition dat de beste manier om vooruit te komen, en ook de ideale manier om uit de schaduw van Rockstar’s Grand Theft Auto te komen, was om de duik te nemen in het onbekende. Met Saints Row: The Third had de serie zich aangepast aan een geheel nieuwe wereld, waar zowel de mechanica als de verhaallijnen alleen maar zouden blijven evolueren naar nog absurder innovaties. Kijk, Volition had de link met andere games van hetzelfde genre verbroken, en zichzelf daarmee als een unieke IP voor toekomstige generaties gevestigd.
Maar, het lijkt een beetje oneerlijk om een specifieke missie uit de Saints Row-franchise aan te wijzen, aangezien minstens negentig procent van hen iets van een vreemde aard hebben. Echter, een die zeker in me opkomt, is Return to Steelport, een missie die ons liet zoeken in een BDSM-club naar een auto-getunede pooier genaamd Zimos. Na zijn redding, moesten we ontsnappen uit de vesting via een wagenren, waarbij de zogenaamde pony-wagens getrokken werden door halfnaakte mannen, vastgebonden met leer, latex en machinegeweren. Gelukkig voor ons, echter, kaatsten de wagens als voertuigen, wat betekende dat een paar goed geplaatste kogels de wagens samen met hun bal-gagged passagiers zouden opblazen. Dus, ja — dat gebeurde.
4. Mother’s Day (Dying Light)

“Als mama niet blij is — is niemand blij!”
Wanneer we aan Dying Light denken, zien we het niet meteen als een game die vergezeld gaat van een hoop vreemde quests en zijverhaaltjes. We denken aan schatzoekmissies, rioleringshoppen en schemerjachten. En, eerlijk gezegd, dat is wat het grootste deel van de game uitmaakt. Echter, begraven onder de hoofdlijn van het verhaal ligt een spoel van vreemde quests, met een select aantal die meer opvallen dan anderen. Een van deze is Mother’s Day, een klein verhaal dat ons ongeveer twintig minuten lang laat zoeken naar chocolade en bandjes.
Mother’s Day begint met een reis naar de sloppenwijken van de post-apocalyptische stad, op weg naar een gestoorde man genaamd Gazi, die een voorraad zeldzame medicijnen in zijn huis heeft. Om die medicijnen te krijgen, word je echter gevraagd om op een zoektocht te gaan voor zijn moeder, met een film en een doos chocolade om haar blij te maken. En terwijl dat allemaal nog best normaal klinkt (zelfs midden in een zombie-apocalyps), is het de moeder zelf die je terugzet nadat je terug bent. Samen, terwijl je naar een statische TV kijkt, zitten de gestoorde Gazi en zijn zogenaamde moeder, gemaakt van een stapel kussens met een emmer als hoofd, lui in een donkere kamer. En als je niet denkt dat dat een beetje vreemd is, weet ik niet wat het is.
3. Kid In A Fridge (Fallout 4)

Nou, dat is iets wat je niet elke dag ziet.
Met de hoeveelheid inhoud die in Bethesda’s enorme open wereld van Fallout 4 is gestopt, is het geen verrassing dat, midden in de dystopische wereld, een koelkast staat. En in die koelkast, natuurlijk, zit een jongen. Een tweehonderd jaar oude jongen, om precies te zijn. Maar waar kwam die jongen vandaan en, belangrijker nog — hoe wist hij het te overleven door alle tumultueuze gebeurtenissen van de afgelopen twee eeuwen? Nou, om het kort te houden — hij vluchtte ernaartoe aan het begin van de Grote Oorlog, en sloot zichzelf op. Tweehonderd jaar later echoot de stem nog steeds uit de ongebruikelijke habitat.
Als je het slot van de koelkast afschiet en met de jongen praat, word je begroet met een van die bekende Fallout-achtige dilemma’s: verkoop het voor wat extra caps, of luister naar hem in de hoop dat hij iets nuttigs te zeggen heeft. Luisteren naar de jongen brengt je op het spoor van zijn ouders, die in een nabijgelegen kamp wonen. Hem verkopen aan een lokale Gunner, daarentegen, brengt meer dan 500 lekkere caps in je zak. Dus, het komt eigenlijk allemaal neer op je geweten, en, hoe leeg je portemonnee is, natuurlijk. Hoe dan ook, we kunnen niet ontkennen dat tussen betaling en hereniging een jongen in een koelkast zat. Het is anders, dat is alles wat we zeggen.
2. The Show Must Go On (Yakuza 0)

“Jongens…doden producers zich echt zo aan?”
Yakuza en vreemde verhaallijnen gaan vaak hand in hand, met meestal doelen die volledig irrelevant zijn voor de voortgang van het verhaal. Maar dat is waarom we ervan houden. We genieten van het ourselves in Kiryu’s ongelofelijk ambitieuze schoenen, klaar om aan te pakken wat de Japanse onderwereld ons ook maar voor de voeten werpt. En een van die obstakels, natuurlijk, kwam in de vorm van een filmcrew, die van ons verwachtte dat we de reusachtige schoenen van een top-producent voor een TV-show zouden invullen.
De rol van producent aannemen, zoals verwacht, betekende dat we alle gebruikelijke activiteiten op de set moesten uitvoeren. Echter, als Kiryu, word je gedwongen om ofwel te slijmen bij de regisseur en echte etiquette te volgen, of, als dat niet lukt — props te vernielen en een paar borden te slaan zonder enige reden. Hoe dan ook, je bent voor één dag producent, zonder de concrete training om de rol te vervullen. En nadat die rampzalige gebeurtenissen ten einde komen, word je geconfronteerd met de echte producent, sla je hem een beetje in elkaar — en loop je weg met een kaasje glimlach op je gezicht. Dus, een vrij normale dag, om eerlijk te zijn.
1. The Underpants Gnomes (South Park: The Stick of Truth)

Het is niet zo pakkend als je denkt.
Van alle plaatsen waar we hebben moeten vechten en ons hebben moeten verdedigen tegen een vijand, maakt de slaapkamer zeker de lijst van de vreemdste plaatsen. Maar, in plaats van een gewone slaapkamer, is het de slaapkamer van onze ouders, waar we moeten vechten tegen gnomes die onze onderbroek hebben gestolen in de nacht. De nagel in de doodskist van deze vreemde reis, echter, is dat onze ouders, nou ja, bezig zijn. En jij? Nou, jij bent een gekrompen gnome-achtige krijger, met een front-row stoel bij de vreemdste reeks gebeurtenissen die je je maar kunt voorstellen.
Gedurende de strijd met de Warlock-gnoom, moet je eigenlijk een aantal vreemde quick-time events uitvoeren, waarbij je verschillende lichaamsdelen en vloeistoffen moet ontwijken. En als je denkt dat dat ruw is — wacht dan tot je de rest van de quests ziet die Parker en Stone in hun South Park-hoofdstuk hebben gestopt. Als iets, het bevechten van de onderbroek-gnomes is een beetje tam in vergelijking met de rest. En toch, het is genoeg om een plek te veroveren op de top van onze lijst van vreemdste quests ooit ontwikkeld. Het is gewoon…raar.
Wat is de vreemdste quest die je ooit hebt aanvaard? Laat het ons weten op onze sociale media hier.