Beste
5 Stealth Games Die Niet Onder Je Radar Mogen Glippen
Stealthgames hebben een behoorlijke weg afgelegd sinds Metal Gear het concept in 1987 introduceerde, waarbij de sluip- en dolkformule uitgroeide tot een tijdloze favoriet in de gaminggemeenschap. Natuurlijk is het idee meestal nooit ver afgedwaald van het basisprincipe van schaduwbewoning en vasthoudend op je tenen naar een doelwit sluipen. Maar dat is stealth, in een notendop, met of zonder de optie om de duisternis af te schudden en er met twee rokende loopjes in te gaan. Of het nu gaat om het infiltreren van een geheim bunkercomplex om een gevangene te bevrijden, of om door de golven te waden in een wanhopige poging de hete schijnwerpers te ontwijken – stealthgames zijn altijd royaal geweest met hun nagelbijtende dramatiek die het hart doet bonzen en de trekkervinger jeukt. Maar wat zijn de beste stealthgames aller tijden? Welke hoofdstukken hebben de essentie van het genre gedragen en samengevat in één baanbrekende module? Nou, als we onze visie erop moeten geven – dan moeten het deze vijf zijn.
5. The Last of Us: Part II
Het is eerlijk om te zeggen dat The Last of Us een behoorlijk duistere wending nam met de introductie van David, met zijn sinistere bedoelingen die snel escaleerden in een geslepen spel van kat en muis. Daarna werden de stealthsegmenten al snel een van de meest memorabele in beide hoofdstukken, waarbij het vervolgdeel het een paar niveaus hoger tilde en de formule volledig herontwierp. Natuurlijk, als zombiegame – waarbij je moet rondsluipen en de hongerige horden moet vermijden – was dat min of meer te verwachten, zelfs van een verhaal dat je om de paar minuten actie door de strot duwt. The Last of Us: Part II stopte er echter veel meer in, van de nagelbijtende vetes tussen Ellie en Abby tot de zenuwslopende achtervolgingssequenties met de gevreesde Rat King. Verrassend genoeg zat in elk conflict dat het spel voor ons uitrolde een zekere mate van stealth verweven, waar de speler wel of niet voor kon kiezen. En eerlijk gezegd, dat is de beste-van-beide-werelden aanpak waar we nooit echt moe van worden.
4. Dishonored
We hebben door de jaren heen veel sluipende juweeltjes naar de top van het stealthgenre zien reiken, waarbij de meesten er niet in slaagden hetzelfde niveau van lof te bereiken als Kojima’s eersteling in de Metal Gear-wereld. Totdat Arkane Studios in 2012 naar voren kwam om de iconische serie een loef af te steken, besloten de hemelen eindelijk de heerser opzij te duwen en een plek vrij te maken voor Bethesda’s nieuwste koploper – eentje die uiteindelijk in 2013 de wereld zou veroveren. Als een van Bethesda’s vele creatieve takken, verwachtten fans een reeks aantrekkelijke wereldontwerpen en fascinerende achtergrondverhalen doordrenkt met intrige. En, om eerlijk te zijn, ze werden niet teleurgesteld toen Dishonored uiteindelijk uitkwam. Sterker nog, wat steampunk-stealth betreft, staat Corvo’s besmette tocht door de rattenbevolkte stad Dunwall waarschijnlijk als de beste in de categorie overall, waarbij het tweede hoofdstuk elk aspect van het origineel verder ontwikkelde. Maar om de fundamenten te prijzen, moeten we lof geven waar lof toekomt, en in dit geval – Dishonored heeft zeker ons respect.
3. Hitman 3
Er zijn honderden redenen waarom we Hitman en de wereld van moord waar het in plaatsvindt bewonderen, maar de belangrijkste waar we altijd graag over opscheppen is de daadwerkelijke stijl van stealth die de serie hanteert. Niet alleen geeft het je de optie om je letterlijk te vermommen als een struik – maar ook om je missie te volbrengen zonder zelfs maar uit je formele kleding te hoeven stappen. En het beste is, zelfs als je een casual gamer bent zonder enige stealthervaring – kun je nog steeds weglopen met het gevoel dat je het gedaan hebt, zonder eerst door een trainingshandleiding te hoeven bladeren. Hitman, als serie, heeft nooit de gebruikelijke ‘op-tenen-sluipen-en-fluiten’-richtlijn gevolgd waar veel bestverkopende games op vertrouwen. En dat vinden we prima. Qua stealth kunnen spelers het ofwel in hun voordeel gebruiken, of het onmiddellijk verwerpen zonder er twee keer over na te denken. Maar dat daar, die keuze die je wordt gegeven, is precies waarom we denken dat Hitman een van de beste videogameseries ooit gemaakt is. Het is origineel, het is verslavend – en het is met voorsprong een van de beste stealthgames op de markt.
2. Metal Gear Solid 3: Snake Eater
Hoewel je gemakkelijk kunt beargumenteren dat Metal Gear Solid, als serie, comfortabel alle vijf plekken in de lijst zou kunnen vullen, moeten we de volle lof geven aan het geliefde Snake Eater-hoofdstuk, dat zijn plek verzekert als een van de beste in het genre. Het is tijdens dit punt in de tijdlijn dat Kojima zich echt toelegde op de stealthafdeling en de fakkel aanstak voor latere delen. Metal Gear heeft zijn spelersbasis altijd de optie gegeven om op koers te blijven en de omgeving als voordeel te gebruiken, net zoals het nooit echt heeft geschroomd om je de middelen te geven om simpelweg de schaduwen af te schudden en er volledig op los te gaan. Maar elke Metal Gear-fan zal je vertellen dat de eerste methode altijd de beste aanpak zal zijn voor elke situatie die de serie je voorlegt. En Snake Eater, in het bijzonder, is het beste te genieten als een stealthgame zonder extra tenen in andere vijvers.
1. Deus Ex: Mankind Divided
Van alle dingen die mogelijk mis kunnen gaan in de gamingindustrie – Deus Ex had zeker zijn portie problemen, wat helaas leidde tot Square Enix die veel meer terugdeinsde dan ze waarschijnlijk hadden moeten doen. Maar dat gezegd hebbende, zelfs onder de losse beloften van het uitbrengen van een nieuw deel in de serie en een mobiele port om het allemaal samen te brengen – Deus Ex, zoals het er nu voor staat – is nog steeds een fenomenale franchise. En wat Mankind Divided betreft, nou, daar is een tak waar geen hoeveelheid koude beloften of valse starts ooit zuur op kan worden. Laten we het zo zeggen. Als CD Projekt het op zich had genomen om zelfs maar een blik te werpen op Deus Ex en het in hun eigen werken te kanaliseren, dan had Cyberpunk 2077 op lanceringdag een veel betere kans gemaakt. Oké, ze staan qua genre mijlenver uit elkaar, maar qua setting delen beide platforms hetzelfde licht, alleen schijnt Square’s creatie een stuk helderder. En wat stealth betreft, maakt Deus Ex: Mankind Divided het pakket zeker compleet, met zoveel om je aan de schaduwen gekluisterd te houden dat je tanden gaat vormen.