5 redenen waarom je GhostWire: Tokyo zou moeten spelen

Met de release van Ghostwire: Tokyo dichterbij dan ooit, op 25 maart om precies te zijn, dachten we in de tussentijd, we zouden je bezig houden met enkele redenen waarom je zou moeten spelen GhostWire: Tokyo. 

Er zijn game-previews geweest met genoeg details over gevechten, kunststijl en mechanica om ons te laten begrijpen waarom het de moeite van het proberen waard is. Maar houd er rekening mee dat er een volledige beoordeling aan de gang is. Uiteindelijk zal deze gids je helpen bepalen of je Ghostwire: Tokyo op je PlayStation5 of pc krijgt. Onze gok is dat je dat waarschijnlijk doet, en als je de game voor je Xbox leuk vindt, moet je misschien wachten tot 2023 om te genieten van alles wat de game te bieden heeft. 

Dus zonder verder oponthoud, hier zijn vijf redenen waarom je GhostWire: Tokyo zou moeten spelen. Lees verder.

5. Het verhaal is boeiend

Zonder spoilers op te geven, speelt de game zich, zoals je misschien al geraden hebt, af in Tokio. Behalve dat het niet het Tokio is dat we kennen. Een mysterieuze mist is neergedaald over het moderne Tokio om iedereen te ontleden, inclusief je speelbare personage genaamd Akito. Hij vindt zichzelf samengevoegd met KK, een ervaren spokenjager die als een geest in hem leeft. 

Gedurende het spel navigeer je door een holle open wereld, op jacht naar geesten en schurken die op je pad komen terwijl je probeert Tokyo en je zus weer gezond te maken. KK, de geest in je is er om je te begeleiden door alle vreemde dingen die je tegenkomt. In combinatie met het gedetailleerde ontwerp van Tokyo, zal het verhaal van de game ongetwijfeld spannender worden in de latere uren van het spelen van de game. 

Over gedetailleerd ontwerp gesproken …

4. De open wereld trekt je naar binnen

De meeste fans waren er snel bij om te taggen GhostWire: Tokyo een survival-horrorspel zoals het vorige van Tango Gameworks Kwaad van binnen spellen. GhostWire pakt het echter anders aan. Het zijn meer griezelige, mistige, mistige vibes - deze make-uploze springerige, spookachtige horrorscènes tot de meer interessante griezelige sfeer. Als add-on is de open wereld paranormaal, gevuld met magische geesten en elementaire spreuken.

Het is van vitaal belang om op te merken dat hoewel andere open werelden je de vrijheid geven om rond te dwalen en te ontdekken wat je maar wilt, je in gevaar kunt komen als je afdwaalt naar mistige, meer dodelijke gebieden. Dit maakt de open wereld tot op zekere hoogte beperkt. Je kunt natuurlijk altijd corrupte landschappen betreden en optionele geesten en tegenstanders verslaan. 

De alternatieve optie is om nieuwe gebieden te ontgrendelen om te verkennen door zijmissies te voltooien. Het lijkt erg op concepten die in andere games zijn geïmplementeerd. Dus op het moment dat je in de open wereld van Tokio landt, verschijnen er een reeks iconen en aandachtspunten voor side-quests om tussendoor verhaalmissies uit te voeren. Als je het tempo volhoudt, keer op keer, gaat het landschap van de open wereld verder voor je open. 

Wat overblijft om deze sfeervolle spookstad te spijkeren, zijn visueel indrukwekkende graphics, maar laten we het eerst hebben over de gameplay.

3. Het gevecht houdt je scherp

Ten eerste onderscheidt de strijd zich van de massa. In tegenstelling tot eerdere third-person shooter-games van Tango, GhostWire: Tokyo schakelt over naar een first-person shooter-game. Bovendien hanteer je in plaats van geweren en gewone wapens paranormale wapens. Er zijn dus elementaire spreuken om vuur, ijs of wind uit je vingertoppen te schieten. Je krijgt ook een 'karate ontmoet magie'-gevechtsgevoel dat waanzinnig bevredigend is. 

Terwijl je toverspreuken uitspreekt, kom je enkele sinistere vijanden tegen. Magie brengt vaak geen dodelijke schade aan, dus je moet hun kern eraf trekken in een regen van vonken. Het klinkt misschien easy peasy, maar GhostWire: Tokyo zorgt ervoor dat gevechten uitdagend genoeg zijn, zodat je altijd alert bent. 

Dat is echter niet alles. Hoewel spreuken heel leuk zijn, kan stealth op verschillende momenten van pas komen. Dit kan zijn wanneer stille verwijderingen zinvol zijn of wanneer u wilt besparen op uw magische grondstofniveaus. 

Een derde optie is het gebruik van een pijl en boog voor vijanden die je van een afstand niet zien naderen. Uiteindelijk is het aan jou om te kiezen welke gevechtsstijl je bij verschillende ontmoetingen wilt gebruiken en wanneer je deze offensief, verkennend of jezelf tegen vijanden wilt beschermen. 

Het lijkt allemaal best leuk en leuk, nou ja, totdat je de slechterik ontmoet ...

2. De schurken lijken grote tegenstanders

Je hebt waarschijnlijk al eerder afbeeldingen gezien van GhostWire's vijanden met griezelig uitziende wezens. De vijanden zijn sinister; ze komen niet om te spelen. Ze zijn zo agressief als je het maar kunt bedenken om ze te verslaan, en in grote aantallen kunnen ze je overweldigen. Zijmissies doen het ook goed om een ​​indrukwekkende groep vijanden te bevatten. Sommige bevatten zelfs emotionele verhalen. 

Maar de slechterik die de dag in beslag neemt, is Hannya. Met uitstekend schrijven en uitstekende wreedheid en benadering van leven en dood, voegt Hannya een uniek kruid toe aan de sfeer van het spel. Hij zorgt voor een waardige tegenstander terwijl je het spel doorkruist om tegen hem te vechten in het hoofdgevecht. Ko-omote is ook een waardige tegenstander met zijn beschadigde noh-masker en lange haar. Onnodig te zeggen, Tango's geschiedenis in het maken van survivalhorror Kwaad van binnen games maakt zeker subtiele verschijningen in hoe vijanden in het spel worden afgebeeld.

1. De afbeeldingen zijn prachtig gemaakt

Het is allemaal zinloos als de graphics van een game niet visueel aantrekkelijk zijn. Dus toen GhostWire: Tokio presentatie kwam eruit en zag er echt speciaal uit, je zou weten dat het op zijn minst gemiddeld je tijd waard is. Het helpt dat de game draait op de grafische kracht van de PlayStation5, maar ook een preview van de game liet zien hoeveel potentieel Tokio heeft voor een griezelige, verwrongen weergave ervan. 

De game combineert griezelige sferen met heldere en kleurrijke beelden gedrenkt in neon. Zelfs de spreuken die Akito tegen zijn vijanden uitspreekt, worden afgebeeld in evenveel neonkleuren. De game heeft ervoor gezorgd dat er aandacht is besteed aan details, zodat het geen moeite kost om weg te gaan van het hoofdverhaal om de omgeving van de game in je op te nemen. Het is de juiste hoeveelheid geweldige verlichting en vonkenregen die de algehele game tot een waardevolle toevoeging aan je gamecollectie maken.

En dat is het voor de vijf belangrijkste redenen waarom je GhostWire: Tokyo zou moeten spelen. Zijn er andere redenen die je met ons wilt delen? Reageer gerust hieronder of op onze socials hier.

Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd deze andere berichten bekijken.

5 Marvel-games die we willen in 2022

5 beste Escape Room-videogames aller tijden, gerangschikt