5 Onschuldige Videogames Die Je Echt Kapot Zullen Maken

Terwijl je misschien denkt dat het spelen van videogames een manier is om jezelf naar een andere planeet te transporteren, is er geen twijfel over dat sommige games, hoewel niet allemaal, niet zo leuk zijn om naar toe te gaan. Sommige zijn helaas het tegenovergestelde, grenzend aan frustrerend en ronduit saai. En als het erop aankomt, kunnen sommige ontwikkelaars behoorlijk gemeen worden bij het bouwen van hun werelden, tot het punt waarop ze een bewust onmogelijke ervaring creëren.

Hoewel we de uitdaging zelf liefhebben – het is de constante strijd om je verstand te behouden die ons in zijn greep houdt en ons een beetje gek maakt. Maar dan is dat meestal de reden om het uit te vechten en met alle trofeeën en prijzen die daarbij horen te komen. Maar om daar te komen, dat is niet bepaald een pakket met plezier. Neem deze vijf, bijvoorbeeld. Deze games willen gewoon zien hoe de wereld brandt, er is geen twijfel over.

5. Octodad: Dadliest Catch

Aan de oppervlakte is Octodad: Dadliest Catch een prachtig platformspel, met veel grappige momenten en familievriendelijke streken om de kamer te betrekken. Maar op zee niveau is het misschien wel een van de meest frustrerende stukken werk ooit gemaakt voor een videogame. Waarom? Omdat tentakels — dat is waarom.

Alsof het al niet genoeg was om van kamer tot kamer te glijden als een octopus met de gewoonte om chaos te veroorzaken. In Dadliest Catch word je helaas gevraagd om elke glibberige tentakel te controleren, wat betekent dat alles van lopen tot het grijpen van belangrijke voorwerpen ontzettend moeilijk wordt gemaakt. Het doel van het spel is natuurlijk om te proberen je te mengen met de menselijke soort en een redelijk normaal leven te leiden naast je liefhebbende vrouw en twee kinderen. Hoe dat überhaupt mogelijk is, weet ik niet.

4. I Am Bread

Als je dacht dat het spelen van een spel als een snee brood een amusante ervaring zou zijn, dan dacht je verkeerd. De waarheid is, proberen om iets zo eenvoudigs te doen als een snee brood in een toaster of in iets anders dat de macht heeft om te cremeren, is eigenlijk veel moeilijker dan je denkt. Maar dat is I Am Bread voor je.

I Am Bread is misschien wel het beste voorbeeld van hoe je niet een vloeiende gameplay-ervaring moet maken. Met alle vier de hoeken van de snee toegewezen aan afzonderlijke knoppen, word je eigenlijk gedwongen om een proef- en fout-fase in te gaan, waarin de enige manier vooruit te komen is om het ding rond te gooien en te hopen dat het blijft plakken aan alles wat vonken of hitte produceert. Doe dat, en je zult merken dat je naar het volgende niveau springt, klaar om je geduld opnieuw te verliezen.

3. Surgeon Simulator 2

Operation was zonder twijfel een van de beste spellen om met het gezin te spelen in de jaren 60, met familieleden die allemaal samenkwamen om hun geluk (en geduld) te proberen met een paar rondes van een operatie op het batterij-aangedreven zoemende bord. Sindsdien hebben game-ontwikkelaars alleen maar geprobeerd om die kicks te herscheppen door virtuele realiteit en complexe bewegingscontroles toe te voegen.

Surgeon Simulator 2, net als de meeste VR-simulatoren, geeft je de kans om te experimenteren met beroepen die je niet zou durven proberen in het echte leven. En dat is waarschijnlijk maar beter ook, aangezien je praktisch met je patiënten kunt doen wat je wilt, zoals ze een klap op hun voorhoofd geven met een snee brood of hun ingewanden ronddraaien als een Catherine-wheel. Maar dat is gewoon voor de lol. Het voltooien van de objectieven, aan de andere kant, vereist een stuk meer dan een vastberaden hand en een scherp oog voor detail, dat is zeker.

2. I Am Fish

Als je dacht dat I Am Bread een pijn in de rug was, wacht dan tot je Bossa Studios‘ volgende inbreng in de reeks van passief-agressieve grote namen ziet. Aan de ene kant dacht ik eerlijk gezegd niet dat het mogelijk zou zijn om een goudvis te haten — hem zelfs te verachten. Maar aan de andere kant kon ik niet wachten om hem in de oceaan te gooien nadat ik twee uur had doorgebracht met proberen om zijn kom naar beneden te rollen langs een klif zonder hem te doden. En dat was alleen maar de proloog.

I Am Fish bestaat uit verschillende niveaus met een spoel vol visvrienden die allemaal proberen om één levenslange doel te bereiken: de oceaan te bereiken. Maar om dat te doen, moet elke vriend eerst een hoop obstakels overwinnen onderweg naar het water. Obstakels zoals aanstormende auto’s, bouwplaatsen, meeuwen en zelfs een paar hongerige vissers. Het probleem is, alles wat contact maakt met je, haat je en je vastberadenheid om de grote blauwe te bereiken. Dus, veel geluk met het bereiken van de overkant.

1. Freddy Spaghetti

Er komt een punt in de carrière van elke ontwikkelaar waarop de muze gewoon voor een lange periode platligt, en het enige dat effectief de wielen draaiende houdt, is het uitwerken van een eenvoudig spel dat een paar eenvoudige notities en een neerbuigende verteller nodig heeft om het te ondersteunen. En dat was, voor Playful Pasta, Freddy Spaghetti.

Soortgelijk aan I Am Bread in de zin dat je de noedel controleert met beide zijden, zal Freddy Spaghetti je laten glijden, glijden en slaan terwijl je noedel-tot-noedel gaat in een kleurrijke wereld vol onhandige obstakels. En dat is het eigenlijk. Natuurlijk is het geen wereldwijd fenomeen — maar het is een intrigerend klein stukje plezier om door te spelen voor een paar uur. Als je tenminste het ding kunt controleren, dat is.

Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd een van deze lijsten bekijken:

5 Best Games To Get You In The Halloween Spirit

5 International Netflix Shows Game Developers Should Pick Up