5 Beste Parkour Games Aller Tijden

Je had misschien niet gedacht dat parkour ooit een vrij gewone zaak was in videospellen. Meer nog dan nu, natuurlijk. Maar terug in de gouden tijd van arcade-gaming zou het doen van iets zo eenvoudigs als een ladder beklimmen als vrijwel vrije hardloopwedstrijd worden beschouwd. Sindsdien hebben ontwikkelaars alleen maar geprobeerd de kernmechanica van de sport uit te breiden, door middel van een reeks moeilijke manoeuvres om een gespecialiseerd palet samen te stellen.

Van het beklimmen van de muren van een onderzoekscentrum tot het springen van een landmark ver weg in de wolken, videospellen geven ons tegenwoordig vrijwel de creatieve vrijheid om te doen wat we maar willen. De grenzen worden voortdurend teruggedrongen en de werelden daarin vinden altijd nieuwe manieren om te evolueren en te gedijen. Wat vandaag betreft, kunnen we naar een behoorlijke verzameling van bloeiende werelden kijken. Maar gezien het gebrek aan tijd en ruimte voor deze specifieke lijst — zullen we je alleen de beste van de beste geven. Dus, laten we meteen beginnen. Hier zijn de vijf beste parkour-spellen aller tijden.

5. Prince of Persia: The Sands of Time

Prince of Persia is waarschijnlijk vaker onder de hamer geweest dan de meeste andere spellen onder Ubisoft’s hoede, met heruitgaven die 50% van de hele franchise uitmaken. En laten we niet vergeten dat de serie eigenlijk in aanbouw is, met The Sands of Time die zijn weg baant naar huidige generatie hardware net op tijd voor Kerstmis. Hopelijk.

Terug in 2003 was The Sands of Time echter misschien wel een van de beste parkour-spellen van zijn generatie. Met bovennatuurlijke vaardigheden die de vierde wand van videospelmechanica doorbraken, ontwikkelde Ubisoft een iconisch arsenaal dat later zou inspireren om talloze anderen in de bloeiende industrie te creëren. Zelfs met meerdere uitgaven in de pijplijn, is 2003’s The Sands of Time nog steeds veruit de beste inzending die Ubisoft tot nu toe heeft gedaan. Geen vergelijking.

4. Tomb Raider (2013+)

Hoe konden we Tomb Raider niet op deze lijst zetten? De serie zelf draait vrijwel om parkour wanneer het niet probeert om mythen en grafroof naar je keel te rammen. Plus, hoe konden we vergeten dat Lara eigenlijk handstanden uitvoerde wanneer ze iets zo basaal als een ladder beklom? Het was volkomen overbodig — maar we vonden het leuk.

Natuurlijk kon Square Enix de theatrale aspecten een paar notches naar beneden schroeven toen ze de teugels van de franchise overnamen. En toch, zelfs onder een nieuwe hamer, bleef Lara een stevige greep op haar oorspronkelijke stijl en epische vaardigheden houden. Ik bedoel, zelfs het zien van haar struikelen na een sprong zou moeiteloos en glad lijken. Nou, dat is hoe je parkour doet.

3. Assassin’s Creed: Unity

Weet je, als Assassin’s Creed: Unity niet zo’n slechte ontvangst had gekregen vanwege zijn reeks game-breking bugs na de lancering, zou het waarschijnlijk de onbetwiste koning in de serie zijn geweest. Maar, glitches terzijde, Unity produceerde eigenlijk waarschijnlijk de beste parkour-mechanica tot nu toe. Zelfs met Valhalla op de markt, en niet te vergeten de vorige twee open werelden — Unity staat nog steeds veel hoger als het op de technische aspecten aankomt.

Oké, dus verhaaltechnisch was het niet geweldig — en Arno was niet bepaald de beste protagonist op de roster. Maar gameplay-technisch was Assassin’s Creed: Unity een absolute genot om te spelen, met veel opgebouwde structuren en districten om te beklimmen, te synchroniseren en van te springen. Je weet — wanneer het werkte en niet naar het startscherm crashte, natuurlijk.

2. Dying Light

Het is niet vaak dat we met een zombie kunnen doen alsof we een spelletje hoepelen spelen, maar daar ga je — Dying Light laat je dat eigenlijk doen. En dat is maar één van de dingen die je jezelf zult betrappen op terwijl je als zombie-jagende, parkour-liefhebbende dubbele agent rondrent. De rest van je tijd in Harran wordt eigenlijk besteed aan het zoeken naar overgebleven onderdelen om een knuppel te bouwen. Maar dat kan net zo vermakelijk zijn op zijn eigen speciale manier. Soms.

Als een geestelijke opvolger van de geliefde Dead Island-serie, vertrouwt Dying Light zwaar op zijn parkour-voorkant, die je als middel om de evoluerende zombiehordes van Harran te verslaan in je arsenaal opneemt. Kom nacht, net zoals de stad zuur wordt en de donkere krachten ertoe aanzet om het spel te verhogen, kunnen die vaardigheden precies zijn wat je maakt — of wat je essentieel naar je ondergang leidt.

1. Mirror’s Edge: Catalyst

Nou, daar heb je het. Na alle negatieve feedback die de eerste Mirror’s Edge ontving — was Catalyst snel om terug te slaan met nog meer ambitie, hogere doelen en een volgepakte open wereld die spelers ertoe zou brengen om wekenlang door de iconische City of Glass te rennen zonder ooit moe te worden.

Mirror’s Edge: Catalyst maakt parkour je enige gereedschap voor de duur van de reis. Met geen snelle reis erbij, word je gedwongen om over eindeloze clusters van daken te rennen op een draad van quests die je van begin tot einde op je tenen zullen houden. Het is stijlvol, het is glad — en het is absoluut het beste parkour-spel op de markt.

Dus, wat hebben we gemist? Zijn er kwaliteitsvolle parkour-spellen die deze top vijf hadden moeten halen? Laat het ons weten op onze socials hier.

Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd een van deze lijsten bekijken:

5 Opening Levels That Ruined Good Video Games

5 Best Video Game Tutorials of All Time