Beste
5 Nintendo 64-nummers die je vannacht wakker houden
Het lijkt alleen maar rechtvaardig dat we deze lijst beginnen met een verontschuldiging — aangezien je waarschijnlijk vanavond niet zo goed zal slapen dankzij ons. In feite zal je waarschijnlijk de hele nacht door muzikale scores hummen en misschien zelfs tot ver na het ontbijt. Maar dat is okay. De waarheid is — ik ben er recht mee, en we kunnen zeker een paar verslavende noten over de komende uren samen afweren. Natuurlijk, het had erger kunnen zijn. Veel, veel erger.
Videogamesoundtracks zijn al een tijdje het brood en de boter van videogames — met sommige die zo ver gaan dat ze de game op de soundtrack alleen al laten drijven. Componisten zoeken voortdurend naar nieuwe manieren om noten te vormen die in je oren harmoniëren, en ontwikkelaars vechten met tand en klauw om hun werken te markeren, zodat een enkel nummer na het einde van het verhaal blijft hangen. Vaak vallen die noten echter plat, en we vergeten vaak de helft van de soundtrack die tijdens het spel te horen was. Soms — worden we echter achtergelaten met opgeheven haren en positieve vibes die soms een generatie lang duren. Neem deze vijf Nintendo 64 hits, bijvoorbeeld.
5. “Lost Woods” — The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Het voelt bijna als een belediging om de rest van de Ocarina of Time OST af te wijzen, aangezien de Nintendo 64-klassieker echt enkele van de meest betoverende nummers in de geschiedenis van videogames had. Dat gezegd hebbende, bleven slechts een paar nummers in ons hoofd hangen nadat we onze tijd in Hyrule eindelijk achter de rug hadden. “Lost Woods”, ook wel “Saria’s Song” genoemd, is misschien een van de meest verslavende, maar ook ontzettend schattige melodieën die Ocarina of Time tot leven bracht. Zelfs twintig jaar na de release speelt de ocarina-deuntje nog steeds constant in de achtergrond van onze gedachten. Speelt, speelt… en speelt. “What a HOT beat,” zoals Darunia het zou zeggen.
4. “Slider” — Super Mario 64
Het voelt weer als een belediging om slechts één nummer uit de hele Super Mario 64-collectie te halen. Toch, na het doorzoeken van de soundtrack een paar dozijn keer om enkele herinneringen op te frissen, was “Slider” het nummer dat uiteindelijk een blijvende indruk achterliet om alle juiste redenen. Het is ondeugend, het is nostalgisch, en het vat alle dingen samen die Nintendo-fans van de geliefde Super Mario-franchise waarderen. Natuurlijk, het is geen donderende orkest met verbluffende dalingen, duiken en adembenemende crescendo’s — maar het is vangst, en het is onthoudbaar. Zeer, zeer *zucht* onthoudbaar.
3. “Spiral Mountain” — Banjo-Kazooie
Laten we eerlijk zijn, Nintendo had niet echt honger naar een solide platformer met een onthoudbaar duo in de jaren negentig. Dat gezegd hebbende, was Banjo-Kazooie nog steeds een welkome aanwinst voor de 64-familie, met evenveel te bieden als de andere verwanten in de boom. De soundtrack, natuurlijk, was een van de dingen die het vogel- en berenduo meebracht — met verschillende invloeden die teruggaan op “Teddy Bear’s Picnic” en andere opmerkelijke werken. En dat is precies waarom we de iconische “Spiral Mountain” op de derde plaats van onze lijst zetten. Het is tijdloos, het is vreemd sinisteer — en het is een van Nintendo’s grootste muzikale prestaties, simpelweg.
2. “DK Isle” — Donkey Kong 64
Sprekend over Banjo-Kazooie, dit volgende nummer dat voortkomt uit Donkey Kong 64 werd eigenlijk oorspronkelijk geproduceerd voor het vogel- en berenduo. Toch, na een paar handen te zijn veranderd en Nintendo de stekker eruit te hebben getrokken, ontwikkelde Banjo-Kazooie’s “Lost” uiteindelijk in “DK Isle”, dat uiteindelijk een van de meest onthoudbare nummers in heel Donkey Kong 64 werd. Luister goed en je zult de overeenkomsten tussen de melodie en die in de voorgaande horen.
1. “Windy” — Conker’s Bad Fur Day
Naar een van Nintendo’s meest onterecht onderschatte, maar ook ontzettend grove inzendingen — Conker’s Bad Fur Day’s “Windy” is een nummer dat nog steeds nagalmde op de achtergrond, zelfs twintig jaar later. Natuurlijk, Conker & Co produceerden een behoorlijke soundtrack voor wat het spel inhield, met enkele nummers die varieerden van vrolijk tot rechtuit eng. Toch, tussen de heuvels van feces die over suikermais zongen en cavemen die hun hoofd tegen techno sloegen, was er één instrumentaal nummer dat de weg verlichtte voor de hele soundtrack. “Windy” is zowel iconisch als ontzettend vangst — en dat is waarom we het op onze lijst zetten. Laat me niet eens beginnen over de Queen Bee-uitvoering.











