Recensie van Tomb Raider IV-VI Remastered (Xbox Series X|S, PlayStation 5, Switch & PC)

Ik leerde lopen met Lara Croft, maar de kunst van het sprinten heb ik pas echt onder de knie gekregen met Nathan DrakeNet zoals ik de schoonheid van tempelroof ontdekte door gedachteloos op elk mogelijk kruispunt een handstand te maken, maar later ontdekte dat gymnastiek... nietSterker nog, het was gebruikelijk onder grafrovers. Toch behielden die kostbare momenten een plekje in mijn hart, als een jeugdherinnering die ik maar niet kon loslaten. Oh, Tomb Raider Het was misschien niet historisch accuraat of doorspekt met authentieke elementen, maar het had zeker de gave om saaie expedities aantrekkelijk te maken.

Terugkijken, Tomb Raider Het was van cruciaal belang voor de ontwikkeling van een generatie; het was de brandstof die talloze laaiende branden aanwakkerde. Gedateerd, maar rijk aan avontuur en boordevol fascinerende historische locaties en mogelijkheden om je innerlijke puber de vrije loop te laten (telt het opsluiten van de butler in de inloopkoelkast ook mee?), Tomb Raider Er zijn talloze manieren gevonden om Lara in de schijnwerpers te houden, en fans van het snel evoluerende genre keren terug om de twee pistolen tegelijk te hanteren en de twijfelachtig schaarse pakken aan te trekken.

Als mediafranchise, Tomb Raider Het heeft meer anthologieën en spin-offs voortgebracht dan de overgrote meerderheid van zijn actie-avonturengenres, met reboots en strips, kleding en verzamelobjecten die de basis ervan hebben versterkt en het een cultstatus hebben bezorgd. Tomb Raider IV-VI geremasterdAls tweede etappe in een tweeledige hardloopwedstrijd draagt ​​het bedrijf min of meer ook zijn steentje bij met de heropleving van zijn oorspronkelijke expedities. De Laatste Openbaring, Kronieken en De Engel der Duisternisdie allemaal respectievelijk tussen 1999 en 2003 op de markt zijn gebracht.

If Tomb Raider IV-VI geremasterd Als het al iets is, dan is het in ieder geval een oprechte knipoog naar het Core Design-tijdperk – een eerbetoon aan de originele saga die Lara Croft hielp doorbreken naar het grote publiek. Hoewel het slechts kleine schakels in een groot geheel zijn, De Laatste Openbaring, Kronieken en De Engel der Duisternis ieder heeft zijn eigen speciale plek in de infrastructuur; De engel van de duisternisZo was bijvoorbeeld het eerste hoofdstuk dat volledig profiteerde van de hardware van de PlayStation 2 en daardoor ook van de eerste Na talloze uitstapjes heeft de serie een nieuwe generatie bereikt met baanbrekende verhalen en een vlekkeloze gameplay. En dat is er allemaal weer, met dezelfde essentie die we in 2003 zo leerden waarderen, maar met meer verfijning, technische vooruitgang en verbeteringen op het gebied van gebruiksgemak om de kenmerkende stijl te versterken.

Back to Basics

Het was dan ook niet meer dan logisch dat de ontwikkelaars uiteindelijk de cirkel rond zouden maken met een vervolgcollectie voor de eerste drie delen. PSX anthologie. Hoewel ze worden beschouwd als de "minder bekende" hoofdstukken in de serie, heeft Aspyr, eerlijk gezegd, een solide driedelige saga afgeleverd die niet alleen er gezonder uitzien goed, maar ook voelt zich Het is als een wandeling door het verleden – een tocht door een tijdloze wereld waar wereldwijde curiositeiten ooit tot bloei kwamen en de constante drang om van elke beweging een stijlvol theatervoorstelling te maken de normaalste zaak van de wereld werd.

Net als zijn voorganger heeft de tweede reeks titels een frisse look en een visuele opknapbeurt gekregen die de oorspronkelijke ervaring alleen maar verbetert. Zo zijn er onder andere responsievere besturing, een minder rommelige gebruikersinterface en vloeiendere overgangen die de acrobatische bewegingen nog soepeler laten verlopen.

De kern van alle verbeteringen wordt gevormd door een schat aan bekende en bijna onvergetelijke avonturen die een eerbetoon zijn aan de gouden eeuw van actie-avonturengames, met een indrukwekkende reeks klassieke platform-, puzzel- en actiesegmenten die doen denken aan Lara's jeugd. In deze De verhaallijn bouwt echter voort op de basisstructuur van de tijdlijn en voegt meer details toe om de formule te verfijnen, met betere besturing, een strakker ontwerp en een meer verfijnde omgeving dan de poging van de originele trilogie om de saga nieuw leven in te blazen. Het is nog steeds de PSX op zijn best, maar met een intuïtief gevoel en een naadloze integratie van de nieuwe technische mogelijkheden. En dat is echt heel belangrijk.

Oud maar goud

De drie cultklassiekers ontvouwen zich nog steeds op een vergelijkbare manier, met dezelfde verhaallijnen, wendingen en obstakels die hun respectievelijke rollen opnieuw vervullen in een poging om de oorspronkelijke stijl te behouden. Afgezien van het feit dat elke heropleving speelt Een stuk beter, er is hier verder niet veel dat de boel op zijn kop zet. Maar dat is eigenlijk een goede zaak; het doet geen gewaagde poging om het tij te keren, noch bezoedelt het de erfenis met onbekend terrein of gameplay-elementen. Het is Tomb Raidermaar met een beetje extra flair.

Voor een serie die al bijna dertig jaar oud is, Tomb Raider Het is een absoluut genot om te spelen. Toegegeven, het is gedateerd in vergelijking met andere titels uit een iets modernere tijd, maar de essentie van een fenomenaal trio is nog steeds aanwezig in een bezielende game die alle idyllische kwaliteiten bezit van een cultklassieker in het actie-avonturengenre. Oud maar goud, zou je kunnen zeggen.

Voor de prijs die je ervoor betaalt, kun je met de geremasterde collectie eigenlijk niet echt de mist in gaan. Met drie opgepimpte heruitgaven en een heleboel broodnodige verbeteringen voelt het als een goede investering, vooral voor fans van de serie die de originele versies in de jaren negentig nooit hebben kunnen spelen. En voor alle anderen, tja, het is Lara Croft – wat wil je nog meer? Wat is een stukje geschiedenis je nou waard?

Vonnis

Tomb Raider IV-VI geremasterd Het is een perfecte driedelige liefdesverklaring aan Lara Crofts minder bekende avonturen, met een indrukwekkende schat aan nieuwe technische verbeteringen, audiovisuele vernieuwingen en tijdloze elementen die gelukkig de ijzersterke kern van het origineel behouden. Het is nog steeds Tomb Raider, en zijn nog Dezelfde Lara Croft waar we in de jaren negentig zo van zijn gaan houden, compleet met alle klassieke kenmerken, gebreken en imperfecties die de originele anthologie destijds tot zo'n bestseller maakten.

Ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik zeg: niets overtreft het origineel. Stel, iets past in hetzelfde glazen schoentje, dan betekent dat niet per se dat Assepoester het draagt. Dat gezegd hebbende, geef ik openlijk toe dat het, gezien de schaarste aan originele PlayStation-titels op moderne consoles, ontzettend fijn is om een ​​anthologie te zien die zo universeel geliefd is als Tomb Raider Het maakt een comeback aan de top van de markt. Is het net zo goed als het origineel? Zoals ik al zei, niets Het imiteert de essentie van een voorvader. Maar om eerlijk te zijn, heeft Aspyr fantastisch werk geleverd door dit oude, afgeleefde beest nieuw leven in te blazen. Goed gedaan, team.