รีวิวซีรีส์ Crash Bandicoot (Xbox, PlayStation & PC)

เมื่อฉันอายุ 4 ขวบ ฉันเรียนรู้ว่า ทำไม ถึงเรียกว่า Sanity Beach มันไม่ใช่เพราะมันเป็นสิ่งที่มีเหตุผลที่สุดในโลกของ แพลตฟอร์ม ที่โหดร้าย แต่เพราะมันเป็นสถานที่ที่ฉันรู้สึกสบายใจที่สุดก่อนที่จะถูกทำให้โกรธโดยเต่าซึ่งมีจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่หรือหมูซึ่งมีนิสัยชอบปะทะกับไม้กระบอง เมื่อแรกฉันคิดว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ราบรื่นเหมือนการขี่มังกรผ่านป่าไม้ที่มีเครื่องประดับอัญมณี แต่แล้วความ沮เสียก็เริ่มเข้ามา มันไม่ใช่เรื่องของการทำลายกล่องและกินแอปเปิ้ลจนฉันพัฒนากระเพาะที่สองและผิวที่มีสีสันสดใสอีกครั้ง แต่มันเป็นเรื่องของการอยู่รอดในโลกที่เกลียดฉัน Crash Bandicoot เข้ามาและฉันกลายเป็นเป้าหมายของเรื่องตลก ฉันอายุ 4 ขวบเมื่อความจริงนั้นเข้ามากระตุกหลังหัวของฉัน ฉัน รัก ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดนี้ แต่เด็ก ฉัน เกลียด โลกนี้

ไม่ว่าคุณจะชอบเล่นเกมแพลตฟอร์มหรือไม่ เพราะความจริงคือ ทุกคน และเพื่อนบ้านของพวกเขาจะมีโอกาสเล่น Crash ในบางครั้งหรืออีกครั้ง แม้ว่ามันจะทำให้คุณเหนื่อยล้าหลังจากผ่านไป 30-40 วินาที แต่มันเป็นหนึ่งใน แฟรนไชส์ที่ดีกว่า ในประเภทนี้ มันเป็นเพราะมันยังคงมีบทบาทในประเภทนี้และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีประวัติศาสตร์จากยุค PSX และมีระดับที่มีชื่อเสียงและตัวละครที่มีชื่อเสียง มันอาจจะดูเหมือนเป็นการพูดเกินจริง แต่คุณเข้าใจความหมาย

มันตลกเพราะเมื่อเล่นเกมแพลตฟอร์มส่วนใหญ่ คุณจะรู้สึกเบื่อหน่ายกับการล้มเหลวบ่อยๆ แต่เมื่อมันมาถึง Crash มันเหมือนกับว่าคุณมีผิวที่ทนทานมากขึ้นเมื่อคุณถูกมันทำลาย มันเป็นประสบการณ์ที่น่าหงุดหงิดที่มีเครื่องมือที่ทำให้คุณหงุดหงิด แต่เบื้องหลังกำแพงระดับที่น่าเบื่อหน่ายและการต่อสู้กับบอสที่ต้องใช้ความแม่นยำ มันซ่อนประสบการณ์ที่น่าสนใจซึ่งทำให้หัวใจของคุณเต้นแรงและเพิ่มคุณค่าในการเล่นซ้ำ มันเป็นเกมที่คุณ รัก ที่จะ เกลียด แต่ เกลียด ที่จะ รัก มันสามารถทำให้คุณร้องไห้ หัวเราะ และโกรธได้ทั้งหมดในเวลาเดียวกัน ซึ่งไม่เกมแพลตฟอร์มอื่นๆ สามารถทำได้ สำหรับ Crash มันเป็นเรื่องปกติ

นอกจากเกมหลักและบทที่มีเสน่ห์ทางเรื่องราวที่สัมผัสกับคุณสมบัติที่รัก-เกลียดของซีรีส์เดิมแล้ว ซีรีส์นี้ก็มีแคตตาล็อกที่น่าประทับใจด้วยเกม ปาร์ตี้ และเกม เรซซิ่ง ที่ทำให้ซีรีส์นี้มีความหลากหลายและเป็นหนึ่งในแฟรนไชส์ที่มีชื่อเสียง—คนพิเศษที่มีมือในหลายๆ ลัง และคุณรู้ไหมว่าแม้ว่าแต่ละบทจะทำให้คุณร้องไห้เพราะความหงุดหงิด แต่ซีรีส์นี้ มี เกมที่น่าสนใจจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นการขับรถหรือการเป็นแบนดิกู้ที่มีความสามารถในการกระโดดผิดพลาดและหมุนผิดเวลา… ซ้ำๆ มันอาจจะทำให้คุณหงุดหงิด แต่บางทีมันอาจเป็นเหตุผลที่เรารักมัน หรืออย่างน้อยก็ฉันคิดว่ามันคือเหตุผล

ตั้งแต่การเปิดตัว ซีรีส์นี้ได้ครอบคลุมพื้นที่มากมายบนหลายๆ แพลตฟอร์ม จริงๆ แล้ว แต่ถ้ามันเป็นแค่เรื่องราวที่มีเพียงเพื่อความภาคภูมิใจของตัวเอง ฉันจะไม่มีอะไรจะพูดถึงมันมากนัก ความจริงคือ แต่ละเกมในซีรีส์ มี ระดับที่น่าสนใจและการต่อสู้ที่น่าจดจำ ซึ่งไม่ได้หมายความว่าฉันจะหลงรักระดับของหมูโหดหรือไม่ แต่คุณเข้าใจความหมาย นอกจากนี้ มันคือกลไกการหมุนและการกระโดดที่เชื่อมโยงทุกสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน เหมือนกับว่ามันเป็นแพลตฟอร์มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวซึ่งแสดงถึงความคิดที่เป็นเอกลักษณ์และการออกแบบที่น่าสนใจพร้อมตัวละครและระบบควบคุมที่รู้จัก

ไม่มีใครรู้ว่าซีรีส์นี้จะพัฒนาไปอย่างไรในอนาคต แต่ฉันคิดว่าเราสามารถเห็นได้ว่ามัน มี โอกาสที่จะเติบโตเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากขึ้นภายใต้การดูแลของผู้สร้าง มันไม่ใช่แฟรนไชส์ที่ตายไป แต่เป็นแฟรนไชส์ที่นอนหลับซึ่งมีเมล็ดพันธุ์มากมายที่จะเติบโตและลังที่จะดูแล ถ้าจะถามว่ามันจะหันไปหาแนวคิดใหม่ๆ หรือจะทำซ้ำเนื้อหาของตัวเองอีกครั้ง ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่สำหรับสิ่งที่มันคือ ฉันจะเดิมพันว่ามันอยู่ในตำแหน่งที่สมบูรณ์แบบที่จะสร้างซีรีส์มากมาย อาจจะมีคนเสียความอดทนเพื่อชิมรสหวานของวัมพา

สรุป

Crash Bandicoot จะยังคงอยู่ในใจของเกมแพลตฟอร์ม—ผู้อยู่อาศัยที่มีเรือที่มีรูปแอปเปิ้ลและความหลงใหลในตัวละครที่น่าสนใจและระดับที่ไม่เคยล้าสมัย การต่อสู้กับบอสที่ต้องใช้ความแม่นยำและความสนุกที่น่าหงุดหงิด มันเป็นหนึ่งในไม่กี่แฟรนไชส์ที่สามารถทำให้คุณรู้สึกมีชีวิตชีวาและ同时รู้สึกตายจากภายใน — และฉันหมายถึงมันในทางที่ดีที่สุด

หากไม่มีแคตตาล็อกที่หลากหลาย Crash จะเป็นเพียงเกมที่น่าสนใจซึ่งเล่นได้ครั้งเดียวในโลกของ PSX แต่ด้วยการดูแลอย่างต่อเนื่อง มันกลายเป็นมาตรฐานสำหรับประเภทนี้ด้วยซีรีส์ภาคต่อ คูชคอป และเกมแข่งรถที่น่าจดจำ และมันเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถทิ้งไปได้ — ความจริงที่ว่า Crash เป็นแฟรนไชส์ที่ดีจริงๆ ซึ่งมีหลายๆ ส่วน มันอาจจะทำให้คุณหงุดหงิด แต่มันเป็น ของเรา หงุดหงิด คุณสามารถตีความมันตามที่คุณต้องการ