inZOI Review (PS5, Xbox Series X/S, GeForce Now, & PC)

Het is eindelijk hier; de levenssimulatie die wordt aangeprezen als de The Sims-killer. Als je een trouwe volger van The Sims bent geweest, weet je dat dat niet per se een slechte zaak is. De franchise heeft het levenssimulatiegenre al decennialang gedomineerd, sinds de eerste game in 2000 uitkwam. De concepten en ideeën zijn zo out-of-the-box, waardoor je elk personage dat je kunt bedenken kunt creëren en een droomleven voor ze kunt opbouwen in een volwaardige open wereld. Dankzij door spelers gemaakte mods kun je nog verder gaan en de wildste ideeën uitvoeren die de onderliggende fundamenten van het spel tot het uiterste testen. Je kunt Sims, de personages in het spel, in gevechten dwingen die gebaseerd zijn op menselijk eigenbelang, jaloezie, ambitie, enzovoort. Je kunt ze hulpeloos zien verdrinken in zwembaden. Eerlijk gezegd is geen enkel gek idee te bizar voor The Sims of de mods ervan. Of je kunt je houden aan het fundament waarop het is gebouwd en je personage door school, relaties, carrièregroei en familiedrama leiden en nog steeds een absolute kick beleven. The Sims heeft het zo goed gedaan dat geen enkele andere game erin is geslaagd de franchise van de levenssimulatietroon te stoten. Life by You was een solide poging, maar werd uiteindelijk geannuleerd. En dan is er inZOI, een levenssimulatie waar gamers, afgaand op de voorafgaande marketingcontent, enthousiast over zijn vanwege het potentieel om The Sims te verdringen. Fans hebben het prijsmodel van The Sims voor wat essentieel zou moeten zijn in een levenssimulatiespel veel te lang getolereerd. EA is er ook niet in geslaagd de gameplay te innoveren, en brengt alleen maar DLC’s en updates uit. Durf ik te zeggen dat het tijd is voor een andere levenssimulatiefranchise om de fakkel over te nemen? En als die nieuwe franchise inZOI is, zou ik daar bijzonder blij mee zijn. Hier is een diepgaande inZOI review met alles wat je kunt verwachten.

Dream a Little Dream of Me

Meteen vanaf het begin voelt inZOI als een dromerig universum waarin je de vrijheid krijgt om te manipuleren. De personages hebben een glanzende uitstraling, met stijlvolle looks en gezichten. De omgevingen waarin ze leven zijn eveneens idyllisch, of ze nu geïnspireerd zijn op Zuid-Koreaanse of Amerikaanse steden. Het is moeilijk om je hier maatschappelijke problemen zoals depressie voor te stellen. Klimaatverandering misschien, want je kunt de wereld in vuil dompelen. Serieus. Je kunt de esthetiek veranderen zodat alles doorweekt is van verval. Echter, noch de personages noch de gameplay zullen de ‘feel good’-benadering veranderen. Het is grappig dat de wereld van inZOI eigendom is van katten?! Jazeker. Dit hele dromerige universum is in feite een virtuele open wereld, gecreëerd en beheerd door een mysterieus bedrijf dat door katten wordt gerund. Hun doel? Nou, ze lijken zich vooral te richten op het laag houden van de Karma-schaal. Dit betekent dat de Zois, de personages in het spel, goed moeten doen om in de gunst van de katten te blijven. Of dat is tenminste wat de premisse je doet geloven. Als stagiair bij het bedrijf krijg je de controle over de Zois om de virtuele wereld in te gaan en de doelen van het bedrijf te verwezenlijken.

My Kind of Person

Allereerst, kies je personage. Het kunnen de door het spel gemaakte personages zijn, die er elk even stijlvol uitzien. Of je kunt je eigen personage creëren. Het aanpassingssysteem is diepgaand genoeg om te kunnen spelen met het uiterlijk van je personages. Je kiest hun geslacht (man of vrouw). Je kiest hun leeftijd (jong, tiener, senior, etc.). Vervolgens ga je verder met het ontwerpen van hun gezicht en lichaamsvorm. De gezichtsstructuur biedt enige speelruimte om je visie op je inspiratie zo dicht mogelijk te benaderen, of dat nu een superheld is, iemand die je kent, of misschien je buurman. Toch voelt het niet alsof de opties onbeperkt zijn. Natuurlijk, je kunt zelfs asymmetrisch schuiven. Maar de personages zullen hoe dan ook… stijlvol ogen? Glanzend? Mooi? Zeker geen weerspiegeling van de wereld of de vrijheid die levenssimulatiespellen je zouden moeten geven. Absoluut plastiekerig. Het komt misschien door de beperkte opties voor kapsels voor zwarte personages. Misschien de oppervlakkige body art-tools die in Zuid-Korea worden afgekeurd, maar toch. De make-up is in ieder geval top. Maar nogmaals, je kunt geen plus-size personages creëren. En dan wordt het verzacht door de kleding; je kunt hun patronen, designs en texturen manipuleren. Het lijkt erop dat je een voorproefje van vrijheid krijgt, alleen om die later weer in te perken. Neem de persoonlijkheidskenmerken, er zijn er 18 om uit te kiezen. Toch beperkend omdat je je eigen ideeën niet kunt mixen en matchen. Hoe dan ook, na al het werk dat je in het aanpassen van je personage hebt gestoken, vertaalt het inzetten van je Zoi in de virtuele wereld zich niet nauwkeurig. Virtuele wereld-Zois zijn minder indrukwekkend. Maar maakt niet uit, de virtuele wereld is waar het plezier begint.

Crank It Up

Kort gezegd bevat de gameplay van inZOI aanpassingen die doorgaan in de virtuele wereld. Je kunt vrijelijk selecteren waar je kamp voor je Zoi opzet. Ga vervolgens aan de slag met het bouwen, ontwerpen en decoreren van hun huis. Om eerlijk te zijn kun je tot in de kleinste details aanpassen. Kies behang, verander de textuur van het beddengoed en spetter kleur op meubels, het is allemaal aan jou. Er zijn natuurlijk ook vooraf ontworpen huizen voor je. Hoewel ik deze ook plastiekerig vind, met hun zwier en uitbundigheid. Je wilt een plek ontwerpen die van jou voelt, zelfs als het eindresultaat armoedig en chaotisch oogt; het is van jou. Hoe dan ook, niets aan de ontwerpen van inZOI lijkt op The Sims, in de bijna-echte personages die je kunt creëren, de absurditeit van de levens die je kunt simuleren, misschien vanwege die cartooneske esthetiek of misschien omdat het opbouwen van een leven voor de Zois stroef is. Laten we eerst de basis behandelen: Je kunt je Zoi naar school, werk, koffietentjes en meer brengen. Je Zois kunnen een leven en een routine hebben waar je ze in begeleidt. Ze hebben bepaalde doelen die aansluiten bij hun persoonlijkheden. Een excentriek persoonlijkheidstype kan bijvoorbeeld een fitnesscoach zijn. Ze kunnen echter de grootste verveling ervaren wanneer ze niet met hun interesses bezig zijn. Het draait om balans en manieren vinden om je Zoi gelukkig te houden. Terwijl ze hun dagelijkse bezigheden doen, zul je met andere Zois omgaan, en dat is meestal waar het plezier begint. inZOI staat je sierlijk toe je Zois te besturen. Je kunt ze dus naar parken leiden en romantisch geladen gesprekken aangaan met iemand die je leuk vindt. Je kunt ze rondrijden om de vlooienmarkt te vinden, enzovoort.

Is Life an Experiment?

Toch draaien de gesprekken die je Zoi met anderen heeft meestal om vergelijkbare, zo niet saaie, onderwerpen. Cryptocurrency. Beurzen. Sommigen willen influencer worden. Net als het kattenbedrijf dat deze wereld beheert, voelen de gesprekken in de virtuele wereld hetzelfde: flauwe, zakelijke praat. Je kunt de gesprekken sturen zoals je wilt. Maar het spel valt bijna terug op zijn ideeën van een vervullend leven. Om nog maar te zwijgen van het feit dat Zois over het algemeen onnatuurlijk gedrag vertonen. Tenzij je naar een Zoi toe loopt om te praten, komen ze niet naar je toe. Of ze lopen meteen weg zodra je klaar bent met praten. Als je ze beledigt, is hun reactie onbevredigend. Ze komen misschien zelfs naar je bruiloft als je erin slaagt een Zoi naar het altaar te lokken. En zelfs dan is het huwelijksleven saai. De willekeur die autonomie aan Sims geeft, ontbreekt hier. Dus je komt altijd allerlei gekke scenario’s tegen. Je partner zal voorspelbaar gedrag vertonen, zijn dagelijkse bezigheden doen en thuiskomen om weer op hetzelfde paard te springen. Je kunt proberen ze te vermoorden, ze in de badkamer op te sluiten en wachten tot ze verhongeren, zodat je een andere, interessantere partner kunt proberen te versieren. Maar om te sterven, duurt het een leven lang wachten. Een heleboel wachten in dit spel, zelfs als je je Zois naar werk brengt, moet je ze uitzitten terwijl je op je telefoon scrollt of lunch haalt. Wanneer ze eindelijk sterven, krijg je de optie om ze als geest terug te brengen, wat ongeveer het enige absurde idee is waar je op had gewacht, maar dat nog niet is geïmplementeerd.

Verdict

Kijk, inZOI is onaf, net zoals The Sims dat was bij de eerste release. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het rudimentair is, met ruwweg interessante ideeën maar geen follow-through. De aanpassingen zijn diepgaand, maar alleen op sommige gebieden. Andere zijn ongelooflijk beperkend, zoals de persoonlijkheidskenmerken die meer moeten toestaan om mee te knutselen. De wereld, hoewel je het weer en de staat ervan kunt manipuleren, behoudt uiteindelijk de stijlvolle sfeer van inZOI. Zois kunnen daarentegen wel naar werk gaan en met anderen praten. Hun banen zijn echter rechttoe rechtaan. Er zal niets onverwachts gebeuren op het werk. Je kunt een gevecht uitlokken of tegen de auto van een vreemde aanrijden. Maar behalve wat kort armgezwaai, rijden ze gewoon weg. Er ontbreekt iets belangrijks in inZOI dat The Sims <span style="font-weight: