Hogwarts Legacy Review (PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox One, Xbox Series X|S, Nintendo Switch, pc)

Zweinstein Legacy is een titel die veel fans van de Harry Potter series waar we op hebben gewacht. Deze game biedt meer diepgaande systemen en een meer uitgewerkte wereld dan ooit mogelijk was. De game dient om fantasieën te vervullen en voldoet zeker aan de verwachtingen van de speler. Dus als je, net als wij, fan bent van de serie en de werelden uit de boeken en andere games werkelijkheid wilde zien, dan ben je zeker niet teleurgesteld door deze titel. Deze titel is een gepassioneerde liefdesbrief aan de serie en haar brede schare fans. Deze game blaast fantastisch leven in een wereld die de kinderlijke grilligheid bevat waar we altijd al naar verlangden. Dus als je wilt, laat ons dan de magie van... Zweinstein Legacy in deze recensie.

Een betoverend begin

Om deze recensie van te beginnen Zweinstein LegacyHet begin van de game weet de speler echt te boeien en te boeien. Spelers krijgen al snel te maken met een laag mysterie en intrige. De game beschikt ook over een robuuste personagemaker, waardoor spelers zich kunnen verdiepen in de wereld en de personages. Dit is fantastisch, en de beschikbare opties zijn overvloedig en bieden veel verschillende opties om aan de smaak van spelers te voldoen. Als spelers er echter voor kiezen om dit te doen, kunnen ze al snel behoorlijk wat tijd kwijt zijn aan het aanpassen van hun heks of tovenaar. Omdat de aanpassingsmogelijkheden echter overvloedig zijn, kunnen ze dit naar eigen wens doen. Dit is erg belangrijk, omdat een cruciaal verkoopargument voor deze titel de fantasie van de speler is om een ​​student te zijn aan een universiteit. Hogwarts.

De game laat spelers de complexiteit van Goudgrijp Bank zien, een vaak bezochte en gerefereerde locatie uit de serie. Hier krijgen we een eerste indruk van hoe toegewijd ze zijn aan het uitwerken van de wereld van de game. De ontwikkelaars van Portkey Games zijn echte fans van de serie en hebben ervoor gekozen om zelfs de kleinste details in het spel te proppen. Spelers worden bijvoorbeeld niet zomaar naar de bank gestuurd. In plaats daarvan worden ze door de gebeurtenissen in het verhaal meegevoerd naar deze locatie. Dit is een fantastische manier om de wereld te schetsen. Het zorgt ervoor dat de speler betrokken raakt en op een manier in de tovenaarswereld wordt gegooid die hem nieuwsgierig maakt. Hier begint het spel pas echt, en de magische elementen omhullen de spelers als een warme deken.

De grilligheid van heksen en tovenaars

Als er één aspect van dit spel is dat meer opvalt dan bijna elk ander. Het is de hoeveelheid grillig plezier die je kunt hebben. Dit is in alles te zien, van hoe lessen worden gepresenteerd tot verschillende sociale interacties en avonturen die je tijdens je tijd hebt Zweinstein LegacySpelers gaan bijvoorbeeld niet zomaar naar hun klassen. In plaats daarvan zijn ze verdiept in de wereld en moeten ze zelf met de lessen van de klassen omgaan. Dit is geweldig, omdat het de formule uit Rockstar's Bully spel en past het toe op de tovenaarswereld. In de opname van dit idee geloof ik dat het zelfs die titel overtreft. De lessen erin Zweinstein Legacy voelen minder als een karwei en meer als een avontuur op zich.

Spelers kunnen naar de les gaan op een manier die niet opdringerig is en waarmee de speler de wereld vrij kan verkennen. De niveauvereisten om vooruitgang te boeken kunnen daarentegen enigszins een belemmering vormen. Dit wordt gedaan om de speler te stimuleren om te communiceren in de open wereld zelf. De manier waarop spelers spreuken leren, is ook opwindend en boeiend bij elk van de klassen. Evenals respectieve progressors die prachtig worden uitgewerkt. Veel professoren verwijzen bijvoorbeeld naar weetjes over kennis of hinten naar een praktisch gebruik van hun kennis. Dit geeft de klassikale delen van het spel een meeslepend gevoel en stelt spelers in staat om tijdens hun speeltijd veel dingen te leren.

Een verbijsterende hoeveelheid inhoud

De hoeveelheid inhoud in Zweinstein Legacy is immens. Er zijn zoveel activiteiten om aan deel te nemen en kleine stukjes verhaal om je mee te vermaken dat de speler zich nauwelijks verveelt. Of je nu geniet van het spelen met je huis en de personages erin, het helpen van bijpersonages, of je liever bezig bent met het hoofdverhaal zelf, er is zoveel te doen dat zelfs downtime in de game de moeite waard is. De ontwikkelaars van Portkey Games zorgde ervoor dat de spelers genoeg zouden hebben om hun handen vol te houden. Verschillende soorten klassen en neveninhoud, waaronder het vangen van beesten, verkenning en meer, houden de speler betrokken. De wereld in deze game is echt de ster van de show, en dat is vrij duidelijk vanaf het begin van de game zelf.

Het is binnen deze overvloed aan systemen dat de game zowel schittert als zijn tekortkomingen vertoont. Het voltooien van nauwelijks een activiteit in de game voelt als een opgave. Dat gezegd hebbende, zijn er momenten waarop de enorme hoeveelheid content en dingen die tegelijkertijd te doen zijn, afbreuk doet aan wat anders een sterke verhaallijn zou zijn. Daarentegen kan worden betoogd dat de hoofdplot van de game, evenals het verhaal zelf, niet de primaire focus van de game is. Deze elementen raken te vaak op de achtergrond ten gunste van simpelweg bestaan ​​in de wereld zelf. Juist hier kan de presentatie van de game gemengde resultaten opleveren. Voor sommigen is een wereld om in te verdwalen veel belangrijker dan welk verhaal dan ook dat hier verteld zou kunnen worden.

Wonderlijke magie ontmoet verwarde puinhoop

Laat ik dit gedeelte van de recensie beginnen door te zeggen dat het verhaal zelf voor Zweinstein erfenis, is niet slecht. Sterker nog, vergeleken met andere titels op de markt is het vrij positief ontvangen. Het verhaal is zeker goed. Maar zelfs toen ik, ooit een diehard fan van de serie, het hoofdverhaal zag ontvouwen, kon ik niet anders dan denken: ik vind dat dit beter moet. Dat wil niet zeggen dat wat hier wordt aangeboden met betrekking tot het hoofdverhaal ook verschrikkelijk is. Sterker nog, het hoofdverhaal, vergeleken met de bijcontent en de algehele meeslepende wereld, kan er niet aan tippen. Om precies uit te drukken wat ik bedoel, ben ik van plan dit deel van de recensie te gebruiken om te laten zien hoe de hoofdplot van Zweinstein Legacy mogelijk onderweg langs de weg gevallen.

Voordat ik dit doe, wil ik mijn punt echter nog eens benadrukken. Het script in deze game is eigenlijk relatief solide. Hoewel het misschien niet het toppunt van storytelling is. Vergeleken met het bronmateriaal kan het soms tekortschieten. Dit is ook niet helemaal de schuld van de game. Ik denk dat de overvloed aan systemen, activiteiten, maar ook de minder belangrijke interacties tussen personages en de wereld...

Simpel gezegd, het hoofdverhaal kon het tempo niet bijhouden. Hoe kon dat ook? Met een wereld waar mensen al jaren op wachten om die echt te verkennen, en de personages die erin voorkomen. Dit probleem wordt nog groter wanneer je de hoeveelheid beesten, kennis en verwijzingen in de game combineert. Ter vergelijking: het uitrustingssysteem van de game voelt eerder als een rommeltje dan als een geïnspireerde beslissing.

Drinkbekers met opzichtige uitrusting

Zonder twijfel is het meest frustrerende element van deze overigens fantastische game het versnellingssysteem. In plaats van iets inherent magisch te zijn, zoals men zou aannemen, lijkt het een smakeloze implementatie in de industrie te zijn. Naar mijn mening valt dit aspect van het spel het verst van zijn potentiële hoogten af. Stel je voor, de wereld zelf in en de materialen verzamelen die nodig zijn om je eigen toverstaf te maken. Misschien kun je zelfs verschillende verfraaiingen ontgrendelen om eraan toe te voegen. In plaats daarvan, waar we door worden begroet Zweinstein Legacy is hetzelfde standaard voorraadsysteem, met zeldzaamheden en buitmechanismen die rechtstreeks uit games lijken te zijn geplukt, zoals de Lot serie of Assassin's Creed.

Hoewel er sprankjes licht in dit systeem zitten, zoals de opties voor het aanpassen van de toverstaf en een paar andere dingen. Het feit dat je weer constant uitrusting van verschillende zeldzaamheden gaat vervangen en upgraden, is eerlijk gezegd ontmoedigend. Wat zou moeten voelen als een verlengstuk van de heks of tovenaar zelf. In plaats daarvan wordt het een willekeurig en tijdelijk nummer in plaats van een onderdeel van hun in-game identiteit. Ik herinner me dat ik zo opgewonden was tijdens het spelen van de game toen ik hem bezocht Olivander's. Een toverstaf kunnen aanpassen is altijd een droom van mij geweest in een Harry Potter spel. Wat begon als kinderlijke verwondering vervaagde echter snel toen ik me realiseerde dat de rest van mijn uitrusting niet zoveel persoonlijkheid zou hebben. Dit element van het spel voelt alleen gericht op het managen van het magische alledaagse.

Bezwering van conclusies

Sluiten, Zweinstein Legacy is een magische, mystieke wereld om in te verdwalen. Wat hier te bieden is, is ronduit verbazingwekkend. De liefde en zorg die in de wereld van deze game zijn gestoken, zijn voelbaar. En hoewel het op sommige vlakken misschien tekortschiet, is één ding zeker. Zweinstein Legacy biedt, vanaf het schrijven van deze recensie, de definitieve Hogwarts ervaring. De zorg voor detail, de afwerking van de fijnere details van dit uitgestrekte universum. Al deze spelelementen combineren en stollen om in onze ketels een krachtig drankje te toveren dat de speler absoluut versteend achterlaat.