Final Fantasy 16 recensie (PS5)

Het zal tijd worden! Final Fantasy 16 is eindelijk hier. Terwijl Final Fantasy 13 en 15 legde de lat niet helemaal hoog, Final Fantasy 16 is een heel ander verhaal. Bijna elk aspect van het spel komt moedig naar voren. De soundtrack is van wereldklasse. De actie is diepgaand en zeer bevredigend. Zelfs het verhaal, dat vertegenwoordigt final fantasy's kerntaak, voelt enorm natuurlijk en als een achtbaan die je het beste zelf kunt ervaren. 

Final Fantasy 16 is niet het beste spel ooit. Prestaties en moeilijkheidsgraad kunnen zeker wat meer liefde gebruiken. Maar het is zeker een van de grootste final fantasy titels. Ik ga zelfs zo ver om te zeggen dat dit de gezondste RPG-game is die ik in lange tijd heb gezien. Er zijn heel veel goodies (en een paar gemiste kansen) om te ontdekken, dus laten we er meteen aan beginnen, goed? Hier is onze diepe duik Final Fantasy 16 recensie voor uw leesplezier.

De ruggengraat van alles

Het verhaal is misschien wel de ruggengraat die de wielen van elk maakt final fantasy spel gaat rond. En in Final Fantasy 16, hebben de ontwikkelaars hun vak geperfectioneerd in bijna elk aspect van de verhaallijn. Beginnend met de personages, die vaak het kloppend hart zijn van elk verhaal. Of het nu van dichtbij of ver weg is, karaktermodellen zien er zo realistisch mogelijk uit. Zelfs de geworpen schaduwen verweven nauwkeurig de fijne details van het personage tot in de perfectie. 

Gelukkig passen animaties goed bij het verhaal. Ze zien er vloeiend en soepel uit, zodat je je gedachten kunt afleiden van de kern van de zaak en echt kunt genieten van al het andere. Square Enix ging echt naar de stad met de tussenfilmpjes. Van de art direction tot het omgevingsontwerp, alles is prachtig samengesteld. Hoewel het geen open wereld is, Final Fantasy 16 creëert de illusie van een vrij verkenbare ruimte. Locaties variëren van middeleeuwse steden tot verzengende woestijnen en uitgestrekte open velden. Er is ook de mogelijkheid om snel over de kaart te reizen. 

Vlees op het bot

We rocken naar een edgy, donkere fantasiestart. Een paar f-bommen hier en daar wat schokkende sterfgevallen, en je zou het kunnen afschrijven als tijdverspilling. Echter, Final Fantasy 16 besluipt je snel als een dief in de nacht, grijpt je bij de harten en laat nooit meer los. In een mum van tijd raak je trouw en emotioneel betrokken bij het verhaal. Meer dan een paar momenten brengen je echt tot tranen toe. Bij anderen zit je op het puntje van je stoel. Zelfs zijmissies hebben hun eigen intrigerende dosis. 

Verrassend, Final Fantasy 16 richt zich op een eenmansreis. Clive Rosfield. Ondersteunende personages krijgen veel liefde en genegenheid. Maar uiteindelijk kwamen de castverhalen in dienst van Clive. Niet dat ik klaag. Clive volgen op een reis van twee decennia is geniaal. Je begint hem te begrijpen, leert zijn motieven en dromen kennen. Als schapen beginnen we hem te vertrouwen. Zozeer zelfs dat de 70 uur doorgebracht met Clive te weinig lijken. Ik wil meer.

Wil meer, heb meer

Het enige andere element dat overeenkomt Final Fantasy 16's intrigerende verhaal is de strijd. Het zou zelfs de sterkste eigenschap van de game kunnen zijn voor gamers die zich uitsluitend op gameplay richten. Het goede nieuws is dat Final Fantasy 16 slaat het vechtsysteem volledig uit het park. Het slechte nieuws is dat de game je verschillende downtimes geeft in de vorm van side-quests waarvan het ontwikkelteam waarschijnlijk vond dat ze hard nodig waren. 

Eerst goed nieuws: spelers beginnen met een eenvoudige reeks tools en vaardigheden die in de loop van de tijd in kracht en verfijning blijven groeien. Al die tijd blijf je de vaardigheden die je tot je beschikking hebt mixen en matchen, waarbij je geleidelijk je individuele speelstijl samenstelt. Het is een toegankelijk en flitsend systeem met een verrassende diepgang. Tot op zekere hoogte zou je enige gelijkenis kunnen zien met Devil May Cry, behalve dat de applicatie hier helemaal thuis voelt. 

Fundamenteel, Final Fantasy 16 voelt absoluut fantastisch om te spelen. Bediening reageert snel. Animaties zijn moeiteloos, met Clive die danst rond uitbarstingen van explosieve verlichting. Slechts een paar gevechten zijn te druk op het scherm voor hun eigen bestwil. Maar voor het grootste deel voelt elk gevecht fris en nieuw aan. Vijanden worden bij elke ontmoeting diverser. Bovendien kunnen ze in een oogwenk onverwachte speciale bewegingen uitvoeren. 

Met de juiste tools ben jij alles

Tot Clive's beschikking zijn een aantal behoorlijk handige tools om mee te vechten. Je krijgt het standaard zwaardvechten en daarnaast magische projectielen. Onderweg ontgrendel je Eikon-gestuurde vaardigheden die de traditionele "Summons" zijn final fantasy. Behalve dat ze hier hun eigen soort spel hebben, waarbij elke Eikon je een scala aan vaardigheden geeft. 

Sommige Eikon-vaardigheden zijn drastisch krachtig, zij het met lange cooldowns. Anderen bieden een breder scala aan effecten. Het werkt allemaal naadloos, waardoor spelers hun unieke kenmerkende moves en combo's kunnen ontwikkelen. Bovendien worden de geüpgradede vaardigheden pas ontgrendeld nadat je genoeg punten uit de strijd hebt verzameld, waardoor je meer stimulans krijgt om verder te komen.

Gedwongen stilstand 

Het leren van de kenmerkende zet van een vijand loont rijkelijk. Het is net zo lonend om de gameplay van moment tot moment te strategiseren en als beste uit de bus te komen. Vooral tegen de meer wrede baasgevechten die letterlijk elk laatste greintje strijd in je opzuigen. Misschien daarom Final Fantasy 16 voelde de behoefte om zijmissies op te nemen. Iets om je gedachten af ​​te leiden van de lineaire achtbaan en wat tijd door te brengen met de lokale bevolking. 

Maar kijk, zijmissies zijn meestal manieren om te stoppen voor een praatje met NPC's. Er zijn er die nuttig blijken te zijn om meer over de wereld te leren. Anderen geven inzicht in de overlevering. Maar voor het grootste deel worden side-quests besteed aan het opsporen van NPC's en het luisteren naar ze, maar doorgaan over dingen waar je waarschijnlijk niets om geeft. Ik merkte constant dat ik verlangde naar het verhaal en de strijd om weer op gang te komen - elk moment nu. Hoewel, om eerlijk te zijn, zijmissies volledig optioneel zijn.

De moeilijkheidsgraad

Vreemd genoeg, Final Fantasy 16 heeft maar één moeilijkheidsgraad. Het is niet zo gemakkelijk om je als een briesje te voelen. Ervaren veteranen kunnen echter het gevoel hebben dat het doorspelen een wandeling in het park is. Vooral wanneer Clive nieuwe gespecialiseerde vaardigheden oppikt die hem sterker maken. Om dat te verhelpen, Final Fantasy 16 voegt een "harde" modus toe, waarin ervaren spelers zichzelf kunnen uitdagen. 

Je ontgrendelt de "harde" modus wanneer je de ongeveer 70 uur durende playthrough voltooit. Vanaf daar ben je vrij om in New Game+ te duiken, wat in wezen het spel opnieuw begint met sterkere vijanden, remixen van vijandelijke ontmoetingen en nieuwe items en uitrusting. Je ontgrendelt zelfs de level cap van het basisspel. Hoewel het niet bepaald een moeilijkere moeilijkheidsgraad is, zit er een zilveren randje aan de herspeelbaarheid. Ook al is New Game+ in feite alleen toegankelijk na de game.

Prestatie?

Final Fantasy 16 maakt optimaal gebruik van de PS5-console. De laadtijden zijn extreem snel, met slechts enkele seconden tussen het herladen. Technologische innovaties zoals haptische feedback worden naadloos verzonden via de DualSense-controller. Het enige nadeel is dat de framesnelheden soms dalen in de prestatiemodus. U kunt de grafische weergave dus net zo goed beperken tot 30 fps. Toch is het geen al te slechte ervaring om je algehele spel te belemmeren.

Vonnis

Final Fantasy 16 is het soort spel waarbij je in je eerste playthrough kunt verdwalen naar woorden. Het is ongelooflijk spannend om te spelen. Alles, van de vloeiende animaties tot de realistische personagemodellen, synchroniseert goed met elkaar om het perfecte filmische meesterwerk te creëren. Het verhaal komt langzaam op gang. Het kruipt echter naar je toe, grijpt je naar het hart en laat nooit meer los, tot aan de finish. 

Verder zijn gevechten opwindend. Het is moeiteloos vloeiend, toegankelijk voor alle spelers, flitsend (zoals altijd) en behoorlijk diepgaand. Vooruitgang door de levels voelt lonend, zelfs als je oog in oog komt te staan ​​met de gevaarlijkste, adembenemende baasgevechten. Zoals het geschenk dat blijft geven, Final Fantasy 16 biedt een "harde" modus na het spel, waarin je jezelf kunt uitdagen voor remixen van veldslagen en sterkere vijanden, nieuwe items en uitrusting kunt uitrusten en zelfs de level cap kunt ontgrendelen. Het is het soort spel dat nooit eindigt.

Oh, en je kunt er niet over praten final fantasy zonder de muziekscore te noemen, die, in Final Fantasy 16geval, nagelt absoluut zijn orkestrale magie. Behalve voor de framerate-dips hier en daar in de prestatiemodus, en side-quests die een beetje flauw aanvoelen, Final Fantasy 16 is een episch meesterwerk dat elke gamer zou moeten uitproberen.