Desktop Explorer Recensie (PC)

Desktop Explorer brengt een klassieke whodunnit-ervaring naar het midden van een negentiger-geïnspireerde floppy disk – naar een tijdscapsule van vergeten gegevensarchieven, vooraf geïnstalleerde ROM’s en mysterieuze broodkruimelsporen die ademen Times New Roman en technologische onvoldoende. Als een digitale gevangeniscel trekt Recurring Dream’s verse maar expres verouderde game je erin en sluit je dan snel af achter een firewall van verwarrende puzzels, illogische scripts en applicaties die alleen maar dienen om je te laten twijfelen, nou, alles.

Het begint met een oude computer – een verweerd doosje botten dat, om een of andere reden, noch steeds enkele geheimen herbergt, zelfs nadat het zijn vertrek uit de wereld van technologische innovatie heeft gemaakt. Als ontvanger van de hardware, is het aan jou om het oude bestandssysteem te kraken, aanwijzingen uit oude software te halen en eigenlijk een harde-schijf-brede raadsel op te lossen dat verband houdt met een vermiste persoon. Wie behoorde de computer toe, en wat is er met hen gebeurd? De vraag lijkt eenvoudig in het begin, maar het antwoord, zoals je al snel te weten komt, lijkt onverklaarbaar begraven onder tientallen tabs.

Een licht desktop-gebaseerde horror in zijn hart, Desktop Explorer richt zijn muren niet op goedkope schrikmomenten en eng intrusief vullen, maar eerder op de angst voor het onbekende. Een eenvoudige klik zou je een stap dichter bij je doel kunnen brengen, maar een verkeerde invoer zou je ergens anders naartoe kunnen leiden. In sommige gevallen kun je op het juiste spoor zitten, met een begrijpelijk puzzelstuk en een fragment van informatie dat helpt om het plaatje te voltooien. Maar in andere gevallen kun je jezelf heen en weer zien lopen tussen applicaties, ofwel in plaatsen die schijnbaar onschuldig zijn, of in oude stukken schrift die dienen als formele waarschuwingen.

Desktop Explorer is, bovenal, een escape room game. Hoewel het geen fysieke sleutel en slot heeft, doet het zijn verhaal opbouwen rond dezelfde basisprincipes. Aangezien elk stuk software een ander deel van de puzzel bevat, en elke stap die je zet je een beetje dichter bij de waarheid brengt, voelt Desktop Explorer meer aan als een lineaire puzzelgame dan als een verwarde flipboek van ongerelateerde raadsels. En eerlijk gezegd, dat past goed bij de meeste van zijn geneste facetten. In plaats van puzzels naar je toe te werpen in een confettikanon, presenteert het je met een puzzelbox, een reeks raadsels en een database die alle antwoorden bevat. Het is gewoon jouw taak om het besturingssysteem uit te pakken en die innerlijke detective-mentaliteit te kanaliseren.

Ondanks het feit dat er weinig tot geen grote hart-stopping thrills in Desktop Explorer zijn, compenseert de game zijn gebrek aan nachtmerrie-brandstof met enkele echt slimme puzzels en tijd-appropriate visuals. Met de jaren negentig in het centrum, is bijna alles dat de digitale wereld vlees geeft, sterk afhankelijk van primitieve technologie en middelen om informatie te verzamelen. Google kan je hier niet helpen, eigenlijk. Als je wilt de antwoorden die je zoekt, dan moet je bereid zijn om diep in de gecodeerde cortex van een oude computerarchief te duiken.

Laat het gezegd zijn dat, terwijl Desktop Explorer een visueel excentrieke game is met een hippe, maar verouderde esthetiek, het een goede poging doet om je een hoop verontrustende stukjes en beetjes te voeren. Als je bijvoorbeeld in het verkeerde icoon op het bureaublad glijdt, of per ongeluk op een verkeerde plek tijdens je detective-achtige avonturen stapt, dan kun je een strenge boodschap of een ogenschijnlijk sinistere waarschuwing van een onbekende aanvrager ontvangen. Eerlijk gezegd, dat is allemaal deel van zijn charme. Het mag dan niet conventioneel angstaanjagend zijn, maar het werkt goed gegeven de context en tijdperk.

Bovenal zijn het de raadsels die hier opvallen. In tegenstelling tot je gebruikelijke sleep-en-neerzet puzzel, dwingt Desktop Explorer je om buiten de box te denken en dieper in de achterste gangen van een bestandssysteem te gaan. Op een moment kun je oude documenten doorzoeken, op zoek naar wachtwoorden en vitale gegevens, en kleine verschillen tussen conflicterende dagboekaantekeningen opmerken. Maar op andere momenten kun je door een oude computerspel lopen, prompts invoeren en een onderliggende mysterie ontwarren. Het punt is, Desktop Explorer doet een heleboel met de ruimte die het heeft.

Voor een besturingssysteem dat duidelijk het moderne gevoel ontbeert, levert Desktop Explorer een waar schatkist van inhoud. Naast zijn gedachten-provokerende puzzels en ingebouwde driedimensionale videospellen, bevat het ook een selectie van interactieve applicaties, waarin je kunt verkennen, refereren en uitknijpen voor mogelijke antwoorden op zeer verdachte vragen. En, in zekere zin, is dat wat je hier uitgenodigd wordt te doen: rondstruinen in de achterkant van oude bestanden op zoek naar antwoorden op ongebruikelijke vragen. Hoe meer vragen je beantwoordt, hoe dichter je bij de waarheid komt. Het klinkt eenvoudig, maar eerlijk, het is het niet. Geef de schuld aan het besturingssysteem van de jaren negentig.

Laat het gezegd zijn, Desktop Explorer is een niche-game. Voor de occasionele toeschouwer kan het misschien niet de juiste akkoorden slaan, aangezien het zijn hart en ziel legt in het vangen van de essentie van een tijdperk dat, met alle respect voor de dinosaurussen die zijn opgegroeid met Windows 98 (ja, ik ben ook onderdeel van die groep), misschien niet aanspreekt bij de moderne dag detective. Maar dat is een klein, bijna irrelevant ding. Voor wat het waard is, is Desktop Explorer een briljante game met verrassend verwarrende puzzels en een stevige ruggengraat. Visueel slaat het de spijker op de kop, met al zijn oneffenheden. En, voor alles anders dat zijn achtergrond vult, laten we gewoon zeggen dat het allemaal de pulpheid van de jaren negentig ongelooflijk goed aanvult.

Verdict

Desktop Explorer omarmt technologische vooruitgang uit het verleden om een overtuigend mysterie te weven, bestaande uit gedachten-provokerende puzzels, tijd-appropriate dagboekaantekeningen en driedimensionale avonturen, allemaal in de naam van een geliefde tijd van whodunnit-escapades en tekst-gebaseerde verhalen die bij je blijven lang na het laatste hoofdstuk. Met zijn hart verankerd in een wereld waar een enkele draad het gewicht van duizend stukken stof draagt, levert Recurring Dream een memorabele diepe duik in het oude-school besturingssysteem. En laten we eerlijk zijn, dat is een welkome aanvulling voor iedereen die zijn jeugd wil opfrissen voor een uur of twee.