Cyberpunk 2077: Phantom Liberty Review (PS5, Xbox Series X/S en pc)

Terwijl Cyberpunk 2077 gezogen op alle niveaus, Cyberpunk 2077: Phantom Vrijheid wil het verhaal terugbrengen naar wat de oorspronkelijke lancering had moeten zijn. Als je nieuw bent bij Cyberpunk’s neonverlichte, dystopische kijk op de New USA, moet je weten dat ontwikkelaar CD Projekt Red slechts drie jaar geleden Cyberpunk 2077 aan de massa. Onnodig te zeggen dat de lancering verschrikkelijk was. 

Alles, van ongebreidelde bugs tot teleurstellende gameplay, maakte de game vrijwel onspeelbaar. Gezien het werk van ontwikkelaar CD Projekt Red in Witcher 3 leek het volkomen onwaarschijnlijk en eerlijk gezegd teleurstellend dat ze een release zouden uitbrengen Cyberpunk 2077 in zijn huidige staat. De studio was echter vastbesloten om cyberpunk in de beoogde glorie te herstellen. Dus gingen ze terug naar de garage en brachten daaropvolgende patches en updates uit om de doorweekte delen van het spel te verwijderen en de piepende gameplay glad te strijken. 

Geen van deze inspanningen is echter te vergelijken met het onlangs uitgebrachte gratis Cyberpunk 2077 2.0-update naast de eerste en enige betaalde uitbreiding: Cyberpunk 2077: Phantom Vrijheid. In veel opzichten heeft de ontwikkelaar de heruitgave vormgegeven om de oorspronkelijke visie van Cyberpunk op een soepele en naadloze manier weer te geven. 

Toch hebben ze louter een lappendeken overtroffen om de wereld een emotionele achtbaanrit te bieden met een bijna eindeloze stroom van spannende actie, verpakt in een omgeving die net zo levendig en toch intrigerend is in zijn wetteloze aard als Night City oorspronkelijk was. 

Alleen is dit nog steeds een fris futuristisch en post-apocalyptisch universum, zowel qua industrie als qua invloed, waardoor het een must-play is voor iedereen die de beroemde CD Projekt Red nog een kans durft te geven op wat ze al hebben bewezen het beste te kunnen. Voor alle doeleinden zijn hier alle manieren Cyberpunk 2077: Phantom Vrijheid ver overtreft de verwachtingen.

Wat is anders?

Voor wat een geniaal idee lijkt, introduceert CD Projekt Red opnieuw Cyberpunk 2077 naar de wereld. Ze hebben de originele gameplay herzien in plaats van een nieuwe versie die soepel en zonder fouten draait. Elke reis door de vaardigheden- en extraatjesgangen blijkt eerder spannend dan teleurstellend. 

Ze hebben alle vastgelopen processen van karakterprogressie overboord gegooid en in plaats daarvan alleen gelaten wat werkt en goed werkt. Het is onnodig om te zeggen dat de gestroomlijnde vaardigheidsbomen allemaal belangrijk zijn en je dus motiveren om de ladder verder in de playthrough te beklimmen. 

Denk aan de schijnbaar ongebreidelde dildo's die je af en toe moest oppakken - een gekke poging tot humor, neem ik aan? Welnu, dat is allemaal ten goede gegaan. Hetzelfde geldt voor de ongebreidelde storingen die mensen de lucht in zouden laten draaien – let niet op de wetten van de zwaartekracht. 

Mijn favoriet is het politiesysteem. Er is een reden waarom de politie van Grand Theft Auto je koude rillingen bezorgt terwijl je probeert te ontsnappen aan de handboeien tijdens een wilde ganzenachtervolging door de drukke straten van San Andreas. Ze reageren zoals ze in het echte leven zouden doen: niet te vroeg, niet te laat. 

Ze verschijnen ook niet uit het niets op het moment dat je per ongeluk je wapen in het openbaar afvuurt. Het werkt gewoon, en Cyberpunk 2077's poging om hetzelfde na te bootsen spoelde zo snel door de afvoer dat het me verbaast dat ik er teveel bij heb stilgestaan. 

Maar dat komt omdat het politiesysteem een ​​complete herziening heeft ondergaan. Het is leuk en authentiek. Dus alle fans van politie en overvallers hier, maak je klaar om aan de slag te gaan met de wetgevers in Night City. 

Dieper graven

Alle nieuwe veranderingen, zowel de veranderingen die bij de 2.0-updates zijn geleverd als de veranderingen die de ontwikkelaar door de jaren heen heeft doorgevoerd, culmineren in een eigenlijk niet zo erg opwindende ervaring. 

Van de drukte tot het verkeer, elk radertje dat Night City bestuurt, lijkt perfect te zijn versterkt en gesmeerd om foutloos rond te kunnen draaien. Natuurlijk zijn er hier en daar nog een paar kleine probleempjes, maar die onderbreken vrijwel nooit de algehele verleidelijke nieuwe en verbeterde gameplay Cyberpunk 2077 te bieden heeft. 

Maar onze interesse gaat hier uit naar de uitbreiding: Phantom Liberty, en nu deze nieuwe verbeteringen ook in de gameplay van de uitbreiding zijn doorgevoerd, moet ik zeggen dat het een playthrough is die je tijd en geld waard is. Dit is waarom.

Ergens midden in je confrontaties met de politie kom je een verborgen, gloednieuwe wijk tegen. Deze wijk is ommuurd door de energieke huurlingensfeer van Night City. Als je je in de aura van deze plek waant, merk je bijna onmiddellijk de verandering in toon en sfeer. Dit deel van Night City, verleidelijk Dogtown genoemd, wordt gerund door een zelfbenoemde Barghest-militaire groep. 

Hun leider, Kurt Hansen, zweert betere levensomstandigheden, vrij van het onderdrukkende bedrijfsleiderschap van Night City. Maar zoals altijd vergeet Hurt Kansen snel zijn gewoontes. Hij misbruikt zijn nieuwe macht om een ​​nieuw soort onderdrukking – misschien wel de ergste soort – te bewerkstelligen voor zijn eigen gewin. 

Wetteloos land

Dogtown lijkt op zijn naam. Het is een vervallen plaats waarvan elke bocht allerlei vormen van lijden illustreert. Er zijn ook weelderige plekken, maar die worden bezet door de bevoorrechten. Het is de manier waarop de mensen hier praten en deze plek beschrijven, waardoor het zo groot en diepgaand lijkt. Toch is dit slechts een stukje Night City, waar je ruim 14 uur kunt doorbrengen met verkennen. 

Dit is Phantom Liberty, en je kunt hier altijd binnenkomen wanneer je wilt, of het nu na het einde van het hoofdspel is of wanneer dan ook. Waarom kom je hier, vraag je? Nou, Dogtown vertelt een spionagethriller-parabel die je het beste zelf kunt ervaren. Het begint eenvoudig. Help de president van de Nieuwe VS beschermen. Daarna ontrafelt het zich geleidelijk in wendingen waarvan ik geen idee had dat een RPG daar ruimte voor zou bieden. 

Het is het soort verhaal dat je moraliteit en besluitvorming op de proef stelt. Je weet niet eens wanneer dat moment dichtbij komt. Maar je zult het voelen, soms tijdens de gameplay van moment tot moment. Een deel van deze spannende thriller wordt voortgezet dankzij een diverse en diep gepersonifieerde cast. Keanu Reaves keert terug. 

Maar deze keer is hij een behoorlijk interessante kerel die waardevolle input kan geven, zij het in brutale oneliners. Hij presenteert een frisse persoonlijkheid die ongebruikelijk is in cyberpunkgames en is bijna altijd een plezier om ideeën uit te voeren. Dan is er Idris Elba: een onberispelijke prestatie die je van hem kunt verwachten, en geniet van een passende weergave van zijn rol als de grijze, ouder wordende spion. Hij en Songbird breien de plot samen, met bovendien veel chemie en spanning tussen hen.

Down and Dirty

Het verhaal ontvouwt zich ook in ‘optredens’, dit zijn zijmissies die je naar een doel leiden dat net zo vol konijnenholen is als de missies zelf. In sommige opzichten kan Phantom Liberty de grenzen overschrijden Cyberpunk's 2077, misschien op dezelfde manier Witcher 3: Bloed en Wijn deed dat – tenminste wat de personages en het vertellen van verhalen betreft. 

Er zijn een aantal enorme gevolgen om je hoofd omheen te wikkelen, allemaal netjes verbonden met de missies zelf.

De skill tree bevat, naast de vernieuwing, een nieuwe relikwievaardigheid, die je ontgrendelt in Phantom Liberty's eerste missie: Dog Eat Dog. Deze helpt bij het samenstellen van een frisse, aparte ervaring, samen met nieuwe buit om mee te spelen. 

Het creëren van een speelstijl is spannend, met talloze momenten waarop je opties moet overwegen en heroverwegen. Of je nu een stealthy-, slasher- of gunner-speler bent, er zijn vaardigheden waar je misschien prioriteit aan moet geven. Andere vaardigheden kunnen echter in gevarieerde speelstijlen passen, zoals een sluipende speler die een klap kan uitdelen. 

Het helpt om echt na te denken over wat voor jou werkt, in plaats van een alleskunner te worden die bereid is zich te verdiepen in alles wat er cool uitziet. Bovendien linkt pantser nu naar cyberware in plaats van naar kleding. Hoewel het misschien onbelangrijk lijkt, sluit het mooi aan bij uw denkproces op het gebied van cybernetica en verbetert het deze ook.

Vonnis 

Er zijn meer veranderingen dan we kunnen tellen: sommige subtiel, terwijl andere dringend nodig zijn. Je ziet veranderingen in de vaardighedenboom, een vernieuwd wanted-systeem en aanpassingen aan de cyberware. Deze culmineren in een verbetering van de levenskwaliteit in de manier waarop Cyberpunk speelt. Met de veranderingen de Cyberpunk 2077 2.0 Update en Phantom Liberty brengen, voelt Cyberpunk nu als de RPG die het altijd bedoeld was te zijn. 

Maar ondanks alle waardering en dank die we hebben voor CD Projekt Red die Cyberpunk repareert, zijn er geen woorden die het soort bevredigende en opwindende gameplay kunnen beschrijven dat Phantom Liberty op tafel brengt. 

Phantom Liberty stelt je geweten op de proef. Het doet dit op de meest naadloze en verfrissende manieren die de RPG- en cyberpunkwereld ooit heeft gezien. Het is een achtbaanverhaal dat net zo boeiend aanvoelt als Dogtown zelf. Het raakt de harten, dankzij een diverse cast die vakkundig is geschreven en uitgevoerd tot een geloofwaardige status. 

Hetzelfde geldt voor het structurele plot, dat perfect aansluit bij het holistische, onderling verbonden open-wereldontwerp. Als CD Projekt Red een nieuw verhaal zou vertellen dat zich afspeelt in Dogtown, Night City, of nog een nieuwe gevechtszone zou creëren in een vervolg of wat dan ook, moet ik zeggen dat ik met mijn denkbeeldige staart zal wiebelen, gewoon opgewonden om te zien wat de studio zal doen. besluit om als volgende te gaan koken.